Hoge Raad wijst cassatie af: bv betaalde griffierecht niet en stelt geen prejudiciële vragen Een bv uit de belastingsector wilde in cassatie een uitspraak van het gerechtshof Amsterdam aanvechten, maar betaalde het griffierecht niet. Dat bleek fataal voor het beroep. De Hoge Raad verklaarde het beroep niet-ontvankelijk zonder de inhoud van de belastingzaak te bekijken.
De zaak draait om een verplichting die voor iedereen geldt die in cassatie wil gaan. Wie bij de Hoge Raad beroep instelt, moet griffierecht betalen. De griffier stuurde de bv op 1 juli 2026 een aangetekende brief met het verzoek dat bedrag te voldoen, en gaf daarvoor vier weken. Volgens de gegevens van PostNL is die brief afgeleverd op het adres dat de bv zelf had opgegeven. Het griffierecht kwam niet binnen.
Daarna kreeg de bv nog een kans. Op 3 augustus 2026 plaatste de griffier een bericht in het digitale dossier, waarin de bv werd uitgenodigd uit te leggen waarom er niet was betaald. De bv reageerde op 28 augustus 2026 met een brief, maar die bevatte geen verklaring voor de uitgebleven betaling. De bv voerde iets anders aan: dat het eisen van griffierecht vooraf, op straffe van niet-ontvankelijkheid, zich niet verdraagt met het recht op een doeltreffende voorziening in rechte uit artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie. Volgens de bv zou het Hof van Justitie van de Europese Unie oordelen dat griffierecht pas achteraf mag worden geheven, en alleen bij een ongegrond beroep. Die werkwijze zou evenrediger zijn dan de regeling in artikel 8:41 van de Algemene wet bestuursrecht. De bv vond daarom dat de Hoge Raad prejudiciële vragen aan het Hof van Justitie moest stellen.
De Hoge Raad ging daar niet in mee. Wat de bv aanvoerde, was volgens de Hoge Raad geen reden om te oordelen dat de bv niet in verzuim was geweest. De Hoge Raad verwees naar zijn eerdere arrest van 12 juni 2026, waarin dezelfde vraag al uitvoerig is beantwoord, en zag op de gronden uit dat arrest geen aanleiding om vragen aan het Hof van Justitie voor te leggen. Omdat het griffierecht niet was betaald, moest het beroep volgens artikel 8:41, zesde lid, van de Awb niet-ontvankelijk worden verklaard.
De Hoge Raad verklaarde het beroep in cassatie daarom niet-ontvankelijk. Er is geen proceskostenveroordeling uitgesproken.
Hoge Raad · 13 november 2026
Bestuursrecht; Belastingrecht Hoge Raad verklaart cassatieberoep niet-ontvankelijk: bv betaalde griffierecht niet en wil Europese vragen Een bv die in belastingzaken tot aan de Hoge Raad wilde procederen, liep vast op een bedrag dat zij niet betaalde: het griffierecht. Wie in cassatie gaat, moet dat recht vooraf voldoen. De griffier stuurde de bv op 26 juni 2026 een aangetekende brief met de herinnering aan die betalingsplicht en gaf haar vier weken om te betalen. Volgens de gegevens van PostNL is de brief afgeleverd op het adres dat de bv zelf had opgegeven. Het geld kwam niet binnen.
Op 28 juli 2026 plaatste de griffier daarna een bericht in het digitale dossier van de bv. Daarmee kreeg de bv de kans uit te leggen waarom zij niet had betaald. Die kans benutte zij met een brief van 25 augustus 2026, ingediend via het webportaal van de Hoge Raad.
In die brief stelde de bv niet dat ze de brief van de griffier had gemist of dat de betaling mislukt was. Ze richtte zich tegen de regel zelf. Volgens de bv past het niet bij het recht op een eerlijk proces, vastgelegd in artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, dat een cassatieberoep alleen in behandeling wordt genomen als het griffierecht vooraf is betaald. Zij vond dat het recht pas achteraf mag worden geheven, en alleen als het beroep ongegrond blijkt. De bv rekende erop dat het Hof van Justitie van de Europese Unie dat zou bevestigen en vond dat de Hoge Raad daarom verplicht was daarover vragen aan dat Hof voor te leggen.
De Hoge Raad ging daar niet in mee. Wat de bv aanvoerde was geen reden om aan te nemen dat zij niet in verzuim was geweest met de betaling. Voor het stellen van vragen aan het Hof van Justitie zag de Hoge Raad geen aanleiding. Hij verwees daarvoor naar zijn eerdere arrest van 12 juni 2026, waarin hij dit punt al had behandeld. Omdat de betaling uitbleef, moet het beroep volgens artikel 8:41, lid 6, van de Algemene wet bestuursrecht niet-ontvankelijk worden verklaard.
Het beroep richtte zich tegen de uitspraak van het gerechtshof Amsterdam van 31 maart 2026. Wat het hof in de belastingzaak had beslist, is door dit arrest niet beoordeeld; de Hoge Raad is daar niet aan toegekomen.
De Hoge Raad verklaart het beroep in cassatie niet-ontvankelijk. Een proceskostenveroordeling volgt niet.
Hoge Raad · 13 november 2026
Bestuursrecht; Belastingrecht Hoge Raad verklaart cassatie van B.V. niet-ontvankelijk om onbetaald griffierecht, geen vragen aan EU-Hof Een B.V. die cassatie had ingesteld tegen een uitspraak van het gerechtshof Amsterdam in een belastingzaak, heeft het daarvoor verschuldigde griffierecht niet betaald. De Hoge Raad verklaart het beroep daarom niet-ontvankelijk, zonder de zaak inhoudelijk te beoordelen.
De griffier van de Hoge Raad wees de belanghebbende op 17 juli 2026 bij aangetekende brief op de plicht om griffierecht te betalen en gaf daarvoor vier weken de tijd. Volgens de gegevens van Track&Trace van PostNL is die brief afgehaald op de afhaallocatie. Het griffierecht bleef onbetaald. Op 20 augustus 2026 plaatste de griffier een bericht in het digitale dossier, waarmee het bedrijf de gelegenheid kreeg uit te leggen waarom het niet had betaald. Daarvan maakte het bedrijf gebruik met een brief van 16 september 2026 via het webportaal van de Hoge Raad.
In die brief voerde de belanghebbende aan dat het vooraf moeten betalen van griffierecht, op straffe van niet-ontvankelijkheid, niet past bij artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, gelezen met artikel 52 daarvan. Het bedrijf stelde dat het Hof van Justitie van de Europese Unie zou oordelen dat griffierecht pas achteraf mag worden geheven, bij een ongegrond beroep. Die wijze van heffing zou volgens de belanghebbende veel evenrediger zijn dan de voorschriften van artikel 8:41 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb). Daarom zou de Hoge Raad verplicht zijn prejudiciële vragen te stellen, dat wil zeggen vragen over de uitleg van EU-recht voor te leggen aan het Hof van Justitie.
De Hoge Raad volgt dat niet. Wat de belanghebbende aanvoert, geeft volgens de Hoge Raad geen reden om aan te nemen dat het bedrijf niet in verzuim was. De Hoge Raad verwijst naar zijn eigen arrest van 12 juni 2026, waarin hij uitlegde waarom hij geen aanleiding ziet om over deze kwestie vragen aan het Hof van Justitie te stellen. Die redenering geldt ook hier. Omdat het griffierecht niet is betaald, moet het beroep op grond van artikel 8:41, lid 6, Awb niet-ontvankelijk worden verklaard.
De Hoge Raad verklaart het beroep in cassatie niet-ontvankelijk en ziet geen aanleiding voor een veroordeling in de proceskosten.
Hoge Raad · 13 november 2026
Bestuursrecht; Belastingrecht Hoge Raad: cassatie van BV over onbetaald griffierecht niet-ontvankelijk Een besloten vennootschap die in cassatie ging in een belastingzaak, heeft het griffierecht niet betaald. Daarmee is haar beroep bij de Hoge Raad vastgelopen voordat de inhoud aan bod kwam. De Hoge Raad verklaarde het beroep niet-ontvankelijk.
Het beroep in cassatie richtte zich tegen de uitspraak van het Gerechtshof Amsterdam van 7 april 2026. De griffier van de Hoge Raad wees de vennootschap op 1 juli 2026 bij aangetekende brief op het griffierecht dat zij moest betalen. Zij kreeg vier weken de tijd. Volgens de gegevens van Track&Trace van PostNL is die brief afgeleverd op het adres dat de vennootschap zelf had opgegeven. Het griffierecht bleef onbetaald.
Op 30 juli 2026 plaatste de griffier daarna een bericht in het digitale dossier. Daarin kreeg de vennootschap de gelegenheid uit te leggen waarom zij niet had betaald. Zij reageerde op 28 augustus 2026 via het webportaal van de Hoge Raad.
In die brief voerde de vennootschap aan dat de regel dat griffierecht vooraf moet worden betaald, op straffe van niet-ontvankelijkheid, niet past bij het recht op een doeltreffende voorziening in rechte. Dat recht staat in artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, gelezen met artikel 52. Volgens haar zou het Hof van Justitie van de Europese Unie oordelen dat griffierecht pas achteraf mag worden geheven, bij een ongegrond beroep. Die wijze van heffing noemde zij veel evenrediger dan de manier die artikel 8:41 van de Algemene wet bestuursrecht voorschrijft. Daarom zou de Hoge Raad volgens haar verplicht zijn prejudiciële vragen aan het Hof van Justitie te stellen.
De Hoge Raad ging daar niet in mee. Wat de vennootschap aanvoerde, geeft volgens hem geen reden om aan te nemen dat zij niet in verzuim was. Voor het stellen van prejudiciële vragen verwijst de Hoge Raad naar de overwegingen in zijn arrest van 12 juni 2026, waarin hij daar al geen aanleiding toe zag. Dat arrest geldt dus ook hier. Omdat het griffierecht niet is betaald, moet het beroep op grond van artikel 8:41, lid 6, van de Awb niet-ontvankelijk worden verklaard.
De Hoge Raad verklaart het beroep in cassatie niet-ontvankelijk. Voor een veroordeling in de proceskosten ziet hij geen aanleiding.
Hoge Raad · 13 november 2026
Bestuursrecht; Belastingrecht Hoge Raad: cassatieberoep belastingzaak niet-ontvankelijk wegens onbetaald griffierecht Een bedrijf dat in cassatie wilde komen tegen een uitspraak van het gerechtshof in een belastingzaak, betaalde het verschuldigde griffierecht niet. Daardoor kwam de Hoge Raad niet eens toe aan de inhoud van het geschil. De Belastingkamer verklaarde het beroep niet-ontvankelijk.
Het bedrijf had beroep in cassatie ingesteld tegen een uitspraak van het Gerechtshof Amsterdam van 7 april 2026. Bij aangetekende brief van 1 juli 2026 wees de griffier van de Hoge Raad het bedrijf op de verschuldigdheid van griffierecht en gaf hij vier weken om te betalen. Volgens de gegevens van Track&Trace van PostNL is die brief afgeleverd op het adres dat het bedrijf zelf had opgegeven. Het griffierecht werd niet voldaan.
Op 3 augustus 2026 kreeg het bedrijf via het digitale dossier alsnog de gelegenheid om uit te leggen waarom het niet had betaald. Dat deed het in een brief van 28 augustus 2026. Het bedrijf betoogde dat het ontoelaatbaar is om het griffierecht vooraf te vorderen en het beroep niet-ontvankelijk te verklaren als de betaling uitblijft. Volgens het bedrijf past dat niet bij het recht op een doeltreffende voorziening in rechte uit artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, gelezen in samenhang met artikel 52 van dat Handvest. Het bedrijf voerde aan dat het Hof van Justitie van de Europese Unie, als het daarover wordt gevraagd, zal oordelen dat griffierecht pas achteraf mag worden geheven bij een ongegrond beroep. Die werkwijze zou veel evenrediger zijn dan de regeling in artikel 8:41 van de Algemene wet bestuursrecht. De Hoge Raad zou daarom verplicht zijn vragen aan het Hof van Justitie voor te leggen.
De Hoge Raad volgde dat betoog niet. Wat het bedrijf in zijn brief aanvoerde, geeft volgens de Hoge Raad geen reden om aan te nemen dat het bedrijf niet in verzuim was. De Hoge Raad verwees naar de overwegingen in zijn eerdere arrest van 12 juni 2026, waarin hij al had uiteengezet waarom er geen aanleiding is om prejudiciële vragen aan het Hof van Justitie te stellen. Ook nu zag hij daartoe geen reden. Omdat het griffierecht niet was betaald, moest het beroep op grond van artikel 8:41, zesde lid, van de Algemene wet bestuursrecht niet-ontvankelijk worden verklaard.
De Hoge Raad verklaarde het beroep in cassatie niet-ontvankelijk. Een veroordeling in de proceskosten volgde niet.
Hoge Raad · 13 november 2026
Bestuursrecht; Belastingrecht