Hoge Raad: cassatie van bv zonder griffierecht niet-ontvankelijk, geen prejudiciële vragen Een bv die in cassatie ging tegen een uitspraak van het Gerechtshof Amsterdam, betaalde het griffierecht voor dat beroep niet. De Hoge Raad verklaart het beroep daarom niet-ontvankelijk, zonder het inhoudelijk te bespreken. Ook het beroep op Europese grondrechten helpt de bv niet.
De zaak is een belastingzaak. De bv ging in cassatie tegen de uitspraak van het Gerechtshof Amsterdam van 31 maart 2026. In cassatie moet griffierecht worden betaald, een vast bedrag voor het in behandeling nemen van een beroep. De griffier van de Hoge Raad wees de bv op 26 juni 2026 bij aangetekende brief op die verplichting en gaf vier weken om te betalen. Volgens de gegevens van PostNL is die brief afgeleverd op het adres dat de bv zelf had opgegeven. Er kwam geen betaling.
Op 28 juli 2026 plaatste de griffier een bericht in het digitale dossier van de bv, met de vraag waarom het griffierecht niet was betaald. De bv reageerde op 25 augustus 2026 via het webportaal van de Hoge Raad. Zij betwistte niet dat zij niet had betaald, maar stelde dat het vooraf moeten betalen van griffierecht, op straffe van niet-ontvankelijkheid, niet past bij het recht op een doeltreffende voorziening in rechte. Dat recht staat in artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, in samenhang met artikel 52 van dat Handvest. Volgens de bv is het veel evenrediger om griffierecht pas achteraf te heffen, en alleen als het beroep ongegrond blijkt. Zij meende dat het Hof van Justitie van de Europese Unie dat zou bevestigen en dat de Hoge Raad daarom prejudiciële vragen moest stellen: vragen over de uitleg van Europees recht die een nationale rechter aan dat Hof voorlegt.
De Hoge Raad volgt dat niet. Wat de bv aanvoert, geeft geen reden om aan te nemen dat zij niet in verzuim was. Voor het niet stellen van prejudiciële vragen verwijst de Hoge Raad naar zijn eigen arrest van 12 juni 2026, waarin dezelfde kwestie al is beoordeeld. Op de gronden uit dat arrest ziet de Hoge Raad geen aanleiding het Hof van Justitie te raadplegen. Omdat het griffierecht niet is betaald, moet het beroep op grond van artikel 8:41, lid 6, van de Algemene wet bestuursrecht niet-ontvankelijk worden verklaard.
De Hoge Raad verklaart het beroep in cassatie niet-ontvankelijk. Hij ziet geen aanleiding voor een veroordeling in de proceskosten, dus niemand hoeft die kosten te vergoeden.
Hoge Raad · 13 november 2026
Bestuursrecht; Belastingrecht Hoge Raad wijst cassatieberoep af: griffierecht niet betaald, geen prejudiciële vragen over Handvest Een bedrijf dat in cassatie ging bij de Hoge Raad, kreeg te maken met een regel die in belastingzaken veel beroepen treft: wie het griffierecht niet op tijd betaalt, komt niet aan een inhoudelijke beoordeling toe. Het bedrijf (in de uitspraak belanghebbende genoemd) betaalde het griffierecht niet en verwees naar Europees recht om dat te rechtvaardigen. Daarmee haalde het de Hoge Raad niet over de streep.
De zaak begon bij het Gerechtshof Amsterdam, dat op 7 april 2026 uitspraak deed in een reeks samenhangende belastingzaken. Daartegen stelde het bedrijf, vertegenwoordigd door A.F.M.J. Verhoeven, beroep in cassatie in bij de Hoge Raad.
Op 1 juli 2026 stuurde de griffier van de Hoge Raad het bedrijf een aangetekende brief. Daarin stond dat griffierecht verschuldigd is en kreeg het bedrijf vier weken om te betalen. Volgens de gegevens van Track&Trace van PostNL is de brief afgeleverd op het adres dat het bedrijf zelf had opgegeven. Het griffierecht kwam niet binnen.
Op 31 augustus 2026 gaf de griffier het bedrijf via het digitale dossier alsnog de gelegenheid uit te leggen waarom er niet was betaald. Het bedrijf reageerde met een brief van 16 september 2026. Daarin stelde het dat het op straffe van niet-ontvankelijkheid vooraf moeten betalen van griffierecht niet past bij het recht op een doeltreffende voorziening in rechte uit artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, gelezen met artikel 52 van dat Handvest. Volgens het bedrijf zou het Hof van Justitie van de Europese Unie oordelen dat griffierecht pas achteraf mag worden geheven, bij een ongegrond beroep, omdat dat evenrediger is dan de in artikel 8:41 van de Algemene wet bestuursrecht voorgeschreven werkwijze. De Hoge Raad zou daarom prejudiciële vragen aan het Hof van Justitie moeten stellen, een verzoek om het Europese hof uitleg te vragen over Europees recht.
De Hoge Raad ging daar niet in mee. Wat het bedrijf aanvoerde, geeft geen reden om aan te nemen dat het niet in verzuim was bij het betalen van het griffierecht. Voor het stellen van prejudiciële vragen zag de Hoge Raad geen aanleiding, op de gronden die hij had gegeven in zijn arrest van 12 juni 2026. Omdat het griffierecht niet was betaald, moest het beroep op grond van artikel 8:41, lid 6, van de Awb niet-ontvankelijk worden verklaard.
Over de proceskosten besliste de Hoge Raad dat er geen aanleiding is voor een veroordeling. De Hoge Raad verklaarde het beroep in cassatie niet-ontvankelijk, zodat het arrest van het Gerechtshof Amsterdam van 7 april 2026 in stand blijft.
Hoge Raad · 13 november 2026
Bestuursrecht; Belastingrecht Rechtbank: omwonende mag niet in bezwaar tegen overkappingen en kavelpaden in Tricht Een man die op zo'n 390 meter van een agrarisch bedrijf in Tricht woont, wilde niet dat daar teeltondersteunende overkappingen en kavelpaden werden aangelegd. De overkappingen staan jaarlijks van maart tot en met mei op de percelen. Hij vreesde aantasting van zijn woongenot en gevaren voor zijn gezondheid, onder meer door het gebruik van pesticiden. Zijn bezwaar tegen de omgevingsvergunning werd door de gemeente West Betuwe niet-ontvankelijk verklaard. Daar ging de rechtbank niet in mee.
De vergunning is op 17 november 2023 aangevraagd door een agrarisch bedrijf. Het college van burgemeester en wethouders verleende de vergunning bij besluit van 14 oktober 2025, voor het bouwen, het afwijken van het bestemmingsplan en het aanleggen van een werk. Het bezwaar van de man volgde daarna, en bij besluit van 19 december 2025 verklaarde het college dat niet-ontvankelijk. Daartegen stelde hij beroep in bij de rechtbank Gelderland. De rechtbank vond een zitting niet nodig en partijen vroegen daar ook niet om, zodat de zaak schriftelijk is afgedaan.
Het draait om de vraag of de man belanghebbende is. Alleen wie rechtstreeks belang heeft bij een besluit kan bezwaar maken en beroep instellen. Wie feitelijke gevolgen ondervindt van wat een besluit toestaat, is in beginsel belanghebbende, maar die gevolgen moeten van enige betekenis zijn voor de woon-, leef- of bedrijfssituatie. De rechtbank kijkt daarvoor naar afstand, zicht, planologische uitstraling en milieugevolgen zoals geur, geluid, licht, trilling en emissie.
Op al die punten kwam de man tekort. Tussen zijn woning en de percelen ligt 390 meter, hij heeft geen zicht op de percelen en zijn eigen perceel grenst er niet aan. Dat hij regelmatig door het landschap rijdt en wandelt, onderscheidt hem volgens de rechtbank niet van anderen. Zijn lidmaatschap van de Vereniging Behoud Lingelandschap maakt dat evenmin anders. Over de pesticiden oordeelde de rechtbank dat het gebruik daarvan geen onderdeel is van de vergunning. Omdat de vergunning dat gebruik niet toestaat, kan zij ook niet leiden tot gezondheidsgevaren daardoor.
Het college is door het niet-ontvankelijke bezwaar niet toegekomen aan een inhoudelijke beoordeling, en dat was terecht. De rechtbank verklaart het beroep ongegrond. De man krijgt zijn griffierecht niet terug en ontvangt ook geen vergoeding van zijn proceskosten.
Rechtbank Gelderland · 11 november 2026
Bestuursrecht; Omgevingsrecht Hoge Raad: cassatie van BV over onbetaald griffierecht niet-ontvankelijk Een besloten vennootschap die in cassatie ging in een belastingzaak, heeft het griffierecht niet betaald. Daarmee is haar beroep bij de Hoge Raad vastgelopen voordat de inhoud aan bod kwam. De Hoge Raad verklaarde het beroep niet-ontvankelijk.
Het beroep in cassatie richtte zich tegen de uitspraak van het Gerechtshof Amsterdam van 7 april 2026. De griffier van de Hoge Raad wees de vennootschap op 1 juli 2026 bij aangetekende brief op het griffierecht dat zij moest betalen. Zij kreeg vier weken de tijd. Volgens de gegevens van Track&Trace van PostNL is die brief afgeleverd op het adres dat de vennootschap zelf had opgegeven. Het griffierecht bleef onbetaald.
Op 30 juli 2026 plaatste de griffier daarna een bericht in het digitale dossier. Daarin kreeg de vennootschap de gelegenheid uit te leggen waarom zij niet had betaald. Zij reageerde op 28 augustus 2026 via het webportaal van de Hoge Raad.
In die brief voerde de vennootschap aan dat de regel dat griffierecht vooraf moet worden betaald, op straffe van niet-ontvankelijkheid, niet past bij het recht op een doeltreffende voorziening in rechte. Dat recht staat in artikel 47 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, gelezen met artikel 52. Volgens haar zou het Hof van Justitie van de Europese Unie oordelen dat griffierecht pas achteraf mag worden geheven, bij een ongegrond beroep. Die wijze van heffing noemde zij veel evenrediger dan de manier die artikel 8:41 van de Algemene wet bestuursrecht voorschrijft. Daarom zou de Hoge Raad volgens haar verplicht zijn prejudiciële vragen aan het Hof van Justitie te stellen.
De Hoge Raad ging daar niet in mee. Wat de vennootschap aanvoerde, geeft volgens hem geen reden om aan te nemen dat zij niet in verzuim was. Voor het stellen van prejudiciële vragen verwijst de Hoge Raad naar de overwegingen in zijn arrest van 12 juni 2026, waarin hij daar al geen aanleiding toe zag. Dat arrest geldt dus ook hier. Omdat het griffierecht niet is betaald, moet het beroep op grond van artikel 8:41, lid 6, van de Awb niet-ontvankelijk worden verklaard.
De Hoge Raad verklaart het beroep in cassatie niet-ontvankelijk. Voor een veroordeling in de proceskosten ziet hij geen aanleiding.
Hoge Raad · 13 november 2026
Bestuursrecht; Belastingrecht Hoge Raad verklaart cassatie van bv niet-ontvankelijk: griffierecht niet betaald, geen prejudiciële vragen Een bv uit de belastingsector ging in cassatie tegen een uitspraak van het Gerechtshof Amsterdam en betaalde het griffierecht niet. De Hoge Raad kwam daardoor niet toe aan de inhoud van het beroep.
De griffier van de Hoge Raad wees de bv op 26 juni 2026 bij aangetekende brief op het verschuldigde griffierecht en gaf vier weken om te betalen. Volgens de gegevens van PostNL is de brief afgeleverd op het door de bv opgegeven adres. Het griffierecht bleef onbetaald. Op 28 juli 2026 kreeg de bv via het digitale dossier alsnog de kans uit te leggen waarom ze niet had betaald. Daarvan maakte ze gebruik met een brief van 25 augustus 2026.
In die brief stelt de bv dat het niet-ontvankelijk verklaren van een cassatieberoep bij onbetaald griffierecht in strijd is met het recht op een doeltreffende voorziening in rechte, zoals vastgelegd in het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie (artikel 47 in samenhang met artikel 52). Volgens de bv zou het Hof van Justitie van de Europese Unie oordelen dat griffierecht pas achteraf mag worden geheven, bij een ongegrond beroep, omdat dat evenrediger is dan de vooraf te betalen heffing uit artikel 8:41 van de Algemene wet bestuursrecht. De bv vond dat de Hoge Raad daarover vragen aan het Hof van Justitie moest voorleggen.
De Hoge Raad volgt dat niet. Wat de bv aanvoert levert geen reden op om aan te nemen dat zij niet in verzuim was. De Hoge Raad verwijst naar zijn eerdere arrest van 12 juni 2026, waarin hij uitlegt waarom hij geen aanleiding ziet om zulke prejudiciële vragen te stellen. Daarom is het beroep op grond van artikel 8:41, zesde lid, Awb niet-ontvankelijk.
De Hoge Raad veroordeelt niemand in de proceskosten. De uitspraak van het Gerechtshof Amsterdam van 31 maart 2026 blijft daarmee in stand, omdat de Hoge Raad de inhoud van het beroep niet heeft beoordeeld.
Hoge Raad · 13 november 2026
Bestuursrecht; Belastingrecht