Rechtbank laat man met gokverleden toe tot schuldsanering via hardheidsclausule Een man met schulden bij de Belastingdienst en het CJIB heeft van de rechtbank Rotterdam toestemming gekregen om toe te treden tot de wettelijke schuldsaneringsregeling (Wsnp). De schuldsanering is een wettelijk traject waarbij schuldenaren onder begeleiding van een bewindvoerder hun schulden zoveel mogelijk afbetalen, waarna ze aan het einde een 'schone lei' kunnen krijgen: schuldeisers kunnen hun resterende vorderingen dan niet meer opeisen.
De zaak kende twee bijzondere omstandigheden. Ten eerste had de man geen poging gedaan tot een buitengerechtelijke schuldregeling, wat normaliter een vereiste is voor toegang tot de Wsnp. De reden daarvoor was dat zijn partner failliet was verklaard en zij in gemeenschap van goederen zijn gehuwd. Daardoor was het niet mogelijk om voor hem apart een minnelijke regeling op te starten. De rechtbank oordeelde dat voldoende aannemelijk was dat zo'n regeling sowieso niet binnen afzienbare tijd tot stand zou kunnen komen.
Ten tweede stonden sommige schulden in de weg aan toelating. Schulden bij de Belastingdienst en het CJIB die zijn ontstaan binnen drie jaar voor het verzoek worden in beginsel niet als te goeder trouw beschouwd. De schulden bij de Belastingdienst betroffen terugvorderingen van toeslagen zoals kinderopvangtoeslag, huurtoeslag en zorgtoeslag, veroorzaakt door wisselingen in het inkomen van de partner. De boetes van het CJIB hingen samen met een brommer die niet verzekerd was.
De rechtbank paste desondanks de zogenoemde hardheidsclausule toe. Deze uitzondering maakt toelating toch mogelijk als de schuldenaar de omstandigheden die tot de schulden hebben geleid aantoonbaar onder controle heeft. De brommer is inmiddels verkocht. Zowel de man als zijn partner staan nu onder beschermingsbewind, wat verdere schuldenopbouw moet voorkomen.
Daarnaast had de man een gokverslaving, al had die tot nu toe alleen geleid tot schulden op naam van zijn partner. De rechtbank achtte aannemelijk dat de verslaving, op een eenmalige terugval van drie maanden geleden na, al langere tijd onder controle is. De man staat ingeschreven in het Centraal Register Uitsluiting Kansspelen (Cruks) en volgt een online cursus. Zijn beschermingsbewindvoerder bevestigde dat zij geen verdere terugvallen heeft waargenomen en dat zijn bankafschriften geen gokactiviteit tonen.
De rechtbank wees het verzoek toe en stelde de looptijd van de schuldsanering vast op achttien maanden, ingaand op 28 oktober 2026. Een verzoek om de ingangsdatum eerder te laten vallen werd niet gedaan en ook niet ambtshalve gehonoreerd. Er worden een rechter-commissaris en een bewindvoerder aangesteld, en de eerste dertien maanden geldt een postblokkade.
Rechtbank Rotterdam · 28 oktober 2026
Civiel Recht; Insolventierecht Rechtbank laat man met verslaving toe tot schuldsanering en vervroegt ingangsdatum met anderhalf jaar Een man uit de regio Rotterdam kampt al ruim vijfentwintig jaar met een ernstige verslaving en zit diep in de schulden. Sinds 1 september 2023 staat hij onder beschermingsbewind en al jarenlang volgt hij behandeltrajecten voor zijn verslaving. Om van zijn schulden af te komen vroeg hij toelating tot de wettelijke schuldsaneringsregeling (Wsnp), een wettelijk traject waarin schuldenaren drie jaar of korter hun inkomen boven een vast bedrag afstaan en daarna een schone lei krijgen.
De rechtbank Rotterdam wees dat verzoek toe. Om toegelaten te worden moet iemand te goeder trouw zijn geweest bij het ontstaan en onbetaald laten van zijn schulden, en moet de verwachting bestaan dat hij de verplichtingen van de regeling nakomt. De rechtbank keek vooral naar de afgelopen drie jaar en vond niet dat de man in die periode te kwader trouw schulden had laten ontstaan. Hij had volgens de rechtbank laten zien dat hij aan zichzelf werkte, zowel financieel als met betrekking tot zijn verslaving. Een verklaring van Antes liet zien dat de verslaving in remissie is en dat hij sinds 2022 een aaneensluitend en intensief behandeltraject volgt.
De rechtbank was bevoegd omdat het centrum van de voornaamste belangen van de man in Nederland ligt. De regeling duurt in beginsel achttien maanden. Die termijn gaat normaal in op de dag van het vonnis, maar de rechtbank kan een eerdere ingangsdatum bepalen als de schuldenaar zich in het voorafgaande schuldhulpverleningstraject aan zijn verplichtingen heeft gehouden. Het traject startte op 15 januari 2025 en op 26 maart 2025 kregen de schuldeisers een nulaanbod, omdat de man met zijn partner van een bijstandsuitkering leefde en dus niets kon aflossen. De rechtbank stelde dat nulaanbod gelijk aan een eerste aflossing.
Ook aan de inspanningsplicht was voldaan. De man heeft sinds 15 oktober 2025 ontheffing van de arbeidsverplichtingen. De rechtbank vond aannemelijk dat hij door zijn verslavingsproblematiek ook daarvoor al niet kon werken, zodat er feitelijk ook toen geen arbeidsverplichting gold. Er was wel vertraging: schuldhulpverlening liet na de mislukte onderhandelingen in september 2025 enige tijd verstrijken voordat het verzoek werd ingediend. Dat was niet aan de man toe te rekenen, en de schuldeisers werden er niet door benadeeld, omdat er toch geen afloscapaciteit was.
Daarom ging de rechtbank terug in de tijd. De eerdere ingangsdatum zou in beginsel meer dan achttien maanden terug komen te liggen. Omdat de boedel gefixeerd moet worden en de looptijd niet eerder kan eindigen dan de dag na het vonnis, ligt de ingangsdatum op 7 mei 2025, precies achttien maanden voor de fixatiedatum. De looptijd verstrijkt dus vrijwel meteen. De man blijft daarna wel verplicht mee te werken aan de afwikkeling en informatie aan de bewindvoerder te geven. De bewindvoerder moet ook nagaan of de verplichtingen uit het minnelijke traject zijn nagekomen en daarover uiterlijk bij het eindverslag rapporteren.
De rechtbank sprak de schuldsaneringsregeling uit voor de man, benoemde mr. C.G.E. Prenger tot rechter-commissaris en S.H.J. Nanuruw tot bewindvoerder, en stelde de ingangsdatum vast op 7 mei 2025 met een duur van achttien maanden. De bewindvoerder moet uiterlijk binnen vijf maanden na het vonnis eindverslag uitbrengen en de post van de man inzien. De verificatievergadering is vastgesteld op 22 december 2026.
Rechtbank Rotterdam · 6 november 2026
Civiel Recht; Insolventierecht Rechtbank laat man met hoge huur toe tot schuldsanering, looptijd 18 maanden Een man uit de regio Rotterdam zit zo diep in de schulden dat hij er zelf niet meer uitkomt. Hij vroeg daarom aan de rechtbank om toegelaten te worden tot de wettelijke schuldsaneringsregeling, in vaktaal de Wsnp. Dat is een traject waarin een bewindvoerder het inkomen beheert en de schuldenaar een aantal jaren moet leven van een vastgesteld bedrag. Houdt hij zich aan alle regels, dan krijgt hij aan het eind een schone lei: de schuldeisers kunnen de resterende schulden dan niet meer op hem verhalen.
De rechtbank Rotterdam behandelde het verzoek op een zitting van 13 oktober 2026. De man kwam zelf, samen met een schuldhulpverlener van Geldplein. Voor toelating moet iemand in een problematische schuldensituatie zitten en te goeder trouw zijn geweest bij het ontstaan en onbetaald laten van zijn schulden. De rechtbank kijkt daarbij vooral naar de afgelopen drie jaar. Ook moet te verwachten zijn dat hij de verplichtingen van de regeling nakomt. Volgens de rechtbank voldeed de man aan al die eisen.
Op de zitting kwam ook zijn hoge huur ter sprake. De man heeft toegezegd dat hij zich maximaal zal inspannen om zijn woonlasten te verlagen, onder meer door contact op te nemen met zijn verhuurder.
De rechtbank is bevoegd omdat het centrum van de voornaamste belangen van de man in Nederland ligt. De looptijd stelde zij vast op achttien maanden. Een eerdere ingangsdatum kan alleen als iemand in het traject vooraf aantoonbaar zo veel mogelijk heeft afgelost en zich maximaal heeft ingespannen om inkomsten te verwerven. De man had daar niet om gevraagd en uit de stukken en de zitting bleek ook niet dat hij aan die voorwaarden had voldaan. Daarom ziet de rechtbank geen reden voor een eerdere startdatum.
Tijdens de regeling moet de man zich aan een reeks verplichtingen houden. Hij moet de bewindvoerder informeren, zich inspannen om inkomsten te verwerven, geen nieuwe schulden maken, schuldeisers niet benadelen en het inkomen boven het vrij te laten bedrag afdragen. De eerste dertien maanden gaat al zijn post eerst naar de bewindvoerder, die de post na controle doorstuurt.
De rechtbank sprak de schuldsaneringsregeling uit voor de man. Zij benoemde mr. E.A. Vroom tot rechter-commissaris en een bewindvoerder die toezicht houdt. De regeling gaat in op 21 oktober 2026, duurt achttien maanden en eindigt op 21 april 2028. De bewindvoerder mag een voorschot op zijn vergoeding nemen, voor zover de boedel daarvoor toereikend is.
Rechtbank Rotterdam · 21 oktober 2026
Civiel Recht; Insolventierecht Rechter beveelt schuldeiser in te stemmen met schuldregeling na weigering ondanks akkoord van veertien anderen Een vrouw uit de regio Drechtsteden wilde haar schulden van bijna € 79.000 via een minnelijke schuldregeling oplossen. Veertien van haar vijftien schuldeisers gingen akkoord met het aangeboden bedrag: 22,48% van de vordering voor preferente schuldeisers en 11,24% voor concurrente schuldeisers. Eén schuldeiser weigerde en blokkeerde daarmee de gehele regeling.
De weigerachtige schuldeiser had een vordering van € 8.425,90 op de vrouw, goed voor 10,7% van de totale schuldenlast. De vordering stamde uit een aannemingsovereenkomst die de ex-partner van de vrouw had gesloten. Die ex-partner was tijdens het huwelijk in gemeenschap van goederen getrouwd met de vrouw, waardoor ook zij aansprakelijk werd. De kantonrechter had de ex-partner al veroordeeld het volledige bedrag te betalen. De schuldeiser vond het aangeboden percentage te laag en wees er op dat hij maandelijks al € 50 ontving via een betalingsregeling. Hij voelde zich bovendien meerdere malen coulant te zijn geweest.
De rechtbank moest beoordelen of de schuldeiser in redelijkheid zijn medewerking kon weigeren. Daarbij woog de rechtbank het belang van de schuldeiser bij volledige betaling af tegen de belangen van de vrouw en de overige schuldeisers die al hadden ingestemd. De rechtbank stelde vast dat een ruime meerderheid akkoord was, dat het voorstel was getoetst door de Sociale Dienst Drechtsteden als onafhankelijke partij, en dat het voorstel goed gedocumenteerd was. Ook was aannemelijk dat de vrouw door gezondheidsklachten beperkt is in haar arbeidsmogelijkheden: de bedrijfsarts oordeelde dat zij niet duurzaam belastbaar is voor haar eigen werk als coördinerend begeleider in de gehandicaptenzorg.
Bovendien berekende de rechtbank dat toepassing van de wettelijke schuldsaneringsregeling de schuldeisers juist minder zou opleveren, omdat de kosten van een bewindvoerder en griffierecht ten laste zouden komen van het af te dragen bedrag. Het aangeboden akkoord was voor de schuldeisers dus gunstiger dan het alternatief.
De rechtbank wees het verzoek toe en beval de weigerachtige schuldeiser in te stemmen met de schuldregeling. Het vonnis treedt in de plaats van zijn vrijwillige instemming, zodat de regeling toch doorgang kan vinden. Het subsidiaire verzoek om de schuldsaneringsregeling van toepassing te verklaren, werd afgewezen omdat de gedwongen schuldregeling nu in werking treedt.
Rechtbank Rotterdam · 29 oktober 2026
Civiel Recht; Insolventierecht Rechter dwingt kinderopvang tot instemming met schuldregeling van vrouw met chronische ziekte Een vrouw uit Rotterdam zit diep in de schulden. Ze heeft tien schuldeisers, die samen € 42.623,42 van haar te vorderen hebben. Ze leeft van een Participatiewet-uitkering en heeft een chronische ziekte waarvoor ze in het ziekenhuis wordt behandeld. Ook slikt ze medicatie, en sinds 22 maart 2023 staat ze onder beschermingsbewind vanwege haar lichamelijke of geestelijke toestand. Een beschermingsbewindvoerder betaalt haar vaste lasten. Sinds haar aanmelding bij de schuldhulpverlening zijn er geen nieuwe schulden of achterstanden bijgekomen.
In december 2025 bood ze haar schuldeisers via schuldhulpverlening een regeling aan. Die houdt in dat er niets wordt uitgekeerd en dat de schulden worden kwijtgescholden. De regeling is gebaseerd op de NVVK-norm en op ongewijzigde voortzetting van haar uitkering. Negen van de tien schuldeisers stemden in. Menzis, de zorgverzekeraar, weigerde eerst maar ging voorafgaand aan de zitting alsnog akkoord. Kindercentrum de tanteS bleef weigeren. Dat kinderopvangcentrum heeft een vordering van € 5.557,80, ongeveer 13 procent van de totale schuldenlast. De vrouw vroeg de rechtbank om het centrum te bevelen in te stemmen. Het kinderopvangcentrum werd behoorlijk opgeroepen, maar kwam niet naar de zitting.
De rechtbank begint bij het uitgangspunt dat een schuldeiser in beginsel mag eisen dat zijn volledige vordering wordt betaald. Omdat de regeling minder biedt, heeft het centrum dus een belang bij zijn weigering. Maar de rechtbank moet beoordelen of het centrum in redelijkheid kon weigeren, nu het belang van de vrouw en de andere schuldeisers daardoor wordt geschaad. De rechtbank weegt mee dat een ruime meerderheid van de schuldeisers akkoord ging. Ook is het voorstel getoetst door een deskundige, onafhankelijke partij (Geldplein) en goed gedocumenteerd.
De rechtbank oordeelt dat het voorstel het uiterste is waartoe de vrouw in staat is. Tot 13 juli 2027 is ze ontheven van haar arbeidsverplichting, haar situatie is niet stabiel en een gedragstherapie die ze succesvol afrondde, liep daarna wisselvallig. Ze staat weer op de wachtlijst. Daarom verwacht de rechtbank geen afloscapaciteit in de komende periode. Ook in een wettelijke schuldsaneringsregeling zouden de schuldeisers dus niets krijgen, terwijl die regeling aanzienlijke kosten met zich meebrengt, zoals het salaris van de bewindvoerder en griffierecht. Een groot deel daarvan zou voor rekening van de Staat komen. Het belang van de vrouw bij een schuldenvrije toekomst weegt daarom zwaarder dan het belang van het kinderopvangcentrum.
De rechtbank beveelt het kinderopvangcentrum in te stemmen met de schuldregeling. Het vonnis treedt in de plaats van de vrijwillige instemming. Het centrum wordt veroordeeld in de proceskosten, die op nihil zijn begroot omdat er geen griffierecht is verschuldigd en de vrouw geen advocaat had. Het subsidiaire verzoek om toepassing van de wettelijke schuldsaneringsregeling wijst de rechtbank af, omdat de vrouw door de gedwongen regeling haar schulden kan blijven betalen en dus niet is opgehouden te betalen.
Rechtbank Rotterdam · 21 oktober 2026
Civiel Recht; Insolventierecht