Kantonrechter stelt erfdeel van zoon op € 89.632 vast in geschil over bioscoopstichting van vader Een man uit Leiden wilde weten wat hij moest krijgen uit de nalatenschap van zijn in 2014 overleden vader. De vader was jarenlang bestuurder van een stichting die drie bioscopen exploiteerde. Tussen de vijf kinderen en hun moeder, de langstlevende echtgenote, ontstond ruzie over de omvang van de erfenis. De zoon wilde dat het vermogen van de stichting werd meegeteld alsof het van zijn vader was. Ook wilde hij dat de familie meer stukken overlegde en dat een notaris een boedelbeschrijving opmaakte.
Op grond van de wettelijke verdeling erven de kinderen niets direct. Zij krijgen een geldvordering op de langstlevende. De zoon vorderde zijn aandeel van een zesde deel van de nalatenschap. Hoeveel dat is, hing af van de waarde van de woning en van het pand met de bioscoop, en van de vraag of het vermogen van de stichting meetelde.
De zaak ging om een verzoekschrift dat in februari 2024 bij de rechtbank Den Haag, zittingsplaats Leiden, binnenkwam. Er waren twee mondelinge behandelingen, in september 2024 en oktober 2026. Daartussen hielden partijen de zaak lang aan om een regeling te zoeken, die niet kwam.
De kantonrechter vond dat het vermogen van de stichting niet met dat van de vader mocht worden vereenzelvigd. Dat kan volgens de Hoge Raad alleen in uitzonderlijke omstandigheden. De vader was in loondienst van de stichting en vormde het bestuur vrijwel altijd samen met anderen. Dat de stichting door zijn inzet een behoorlijk eigen vermogen had opgebouwd, was onvoldoende. Er was ook niet gebleken dat hij de stichting gebruikte om geld aan zijn vermogen te onttrekken en naar een deel van de kinderen te laten gaan. De zoon had vragen over de overname van de bioscopen door een bedrijf van zijn broer. Maar die overname vond plaats na het overlijden en was door anderen dan de vader gedaan. Daarom was die gang van zaken niet van belang voor de vraag over vereenzelviging.
Daarna waardeerde de rechter de onroerende zaken. Een taxateur had de woning op € 378.000 getaxeerd, en het pand met de bioscoop op € 1.185.000. De zoon betwistte dat. De moeder en de andere kinderen stemden er echter mee in om uit te gaan van de hogere WOZ-waarde ten tijde van het overlijden. De rechter nam daarom € 467.000 voor de woning en € 1.218.000 voor het pand. Het vermogen van de ontbonden huwelijksgemeenschap kwam daarmee uit op € 2.081.319 aan bezittingen tegenover € 989.955 aan schulden. De nalatenschap bedroeg na aftrek van uitvaartkosten € 537.791.
De verzoeken om meer stukken en om een notariële boedelbeschrijving wees de kantonrechter af. De stukken die de familie in bezit had, waren al verstrekt. De zoon had niet uitgelegd waarom hij nog belang had bij een boedelbeschrijving, nu zijn vordering al kon worden vastgesteld.
De kantonrechter stelde de geldvordering van de zoon vast op € 89.631,83. De proceskosten werden gecompenseerd, zodat ieder zijn eigen kosten draagt, zoals gebruikelijk is in familiezaken. Het meer of anders verzochte werd afgewezen.
Rechtbank Den Haag · 6 november 2026
Civiel Recht Rechter legt Amsterdamse man voorlopige kinderbijdrage van € 483 per kind per maand op Een echtpaar uit de regio Amsterdam, sinds 1 september 2022 uit elkaar, heeft twee kinderen van veertien en tien jaar. Jarenlang regelden de ouders de kosten van de kinderen zonder kinderalimentatie. Ze stortten allebei maandelijks € 800 op een gezamenlijke kinderrekening, waar ook de kinderbijslag naartoe ging. Over de bijdrage aan die rekening en over de zorgverdeling ontstond ruzie. De vrouw vroeg de rechtbank daarom om een voorlopige kinderbijdrage vast te stellen, vooruitlopend op de echtscheidingszitting, die gepland staat voor 11 januari 2027.
De vrouw stelde dat de man zich niet meer aan de afspraken hield. Ook was de zorgverdeling veranderd: de kinderen zijn volgens haar inmiddels bijna alle dagen bij haar. De man woont nog in een appartement met één slaapkamer, waardoor de kinderen er nauwelijks kunnen slapen. Zij vroeg een bijdrage van € 1.194 per maand voor beide kinderen samen, met terugwerkende kracht tot 1 september 2025. De man voerde verweer. Hij vond dat de afspraak om de kosten gelijk te delen moest blijven gelden, dat de zorg nog steeds fifty-fifty was en dat de vrouw haar inkomen niet transparant had gemaakt. Hij wees erop dat zij als fiscalist wel weet welke stukken zij moet laten zien.
De rechtbank vond dat de vrouw een spoedeisend belang had. Van haar kon niet worden gevraagd de echtscheidingsprocedure af te wachten. De man had een overzicht van zijn stortingen op de kinderrekening overgelegd, maar de vrouw betwistte dat en het was niet met bewijsstukken onderbouwd. Voorlopig ging de rechtbank er daarom van uit dat de bestaande afspraak niet werkt. Ook was vast komen te staan dat de kinderen in feite meer bij de vrouw verblijven. De te late stukken van beide partijen liet de rechtbank toe, omdat de vrouw er inhoudelijk op had kunnen reageren en zelf ook te laat stukken had ingediend.
De bijdrage gaat in op 9 september 2026, de dag waarop het verzoek werd ingediend. Een eerdere ingangsdatum wees de rechtbank af. Een bijdrage over het verleden kan ingrijpende gevolgen hebben en de man had aangevoerd dat hij steeds bedragen was blijven betalen. De behoefte van de kinderen stelde de rechtbank op € 832 per kind per maand. Daartegen had de man geen verweer gevoerd. Bij de man rekende de rechtbank met een jaarinkomen van € 102.455, het inkomen uit zijn jaaropgaaf over 2025. Hij had onvoldoende onderbouwd dat zijn inkomen lager was, ook al zou hij zijn WW-uitkering aanvullen met een transitievergoeding.
Bij de vrouw rekende de rechtbank met de winst uit haar eenmanszaak over 2025, € 63.747. Haar bedrijf in de vorm van een B.V. leverde geen inkomsten op en wordt naar verwachting dit jaar geliquideerd, dus die liet de rechtbank buiten beschouwing. Zij verwacht dit jaar dezelfde winst als in 2025. Het is haar dus gelukt haar inkomen op peil te krijgen, ondanks de extra zorgtaken. Een lagere winst voor 2027 was niet onderbouwd. Voor de zorgkorting koos de rechtbank 25 procent, passend bij de situatie dat de kinderen vaker bij de vrouw zijn. Uit de draagkrachtberekening bleek dat de man € 1.649 per maand kan dragen en de vrouw € 1.404.
De rechtbank bepaalt dat de man vanaf 9 september 2026 € 483 per kind per maand betaalt aan de vrouw, bij vooruitbetaling. De vrouw betaalt vanaf dat moment alle kosten van de kinderen die buiten de bijdrage vallen. De beschikking is uitvoerbaar bij voorraad en het meer of anders verzochte, waaronder de terugwerkende kracht tot 1 september 2025, wees de rechtbank af.
Rechtbank Amsterdam · 10 november 2026
Civiel Recht; Personen- En Familierecht Vader krijgt 270 dagen cel voor mishandeling en bedreiging van dochter (16), deels voorwaardelijk Een vader uit Borger-Odoorn heeft zijn minderjarige dochter jarenlang geterroriseerd. De Rechtbank Noord-Nederland veroordeelde hem op 3 november 2026 voor dwang, bedreiging en mishandeling van zijn kind. In de nacht van 2 op 3 maart 2025 sloeg hij haar in het gezicht, gooide hij haar op tafel en smeet hij een deur tegen haar hoofd. Het meisje was toen 16 jaar. Ook bezat hij illegaal een gaspistool.
De aanleiding voor die nacht was dat zijn dochter twee uur later thuiskwam dan afgesproken. Op camerabeelden uit het huis is te zien hoe de vader haar bij het hoofd pakt, op tafel drukt en haar heen en weer rammelt. De rechtbank zag op de beelden dat haar gezicht na een slaande beweging meebeweegt en stelde vast dat hij haar in ieder geval eenmaal in het gezicht sloeg. De moeder trok haar aan de haren en greep haar bij het hoofd. Beide ouders traden daarbij samen op, zodat de vader de mishandeling samen met een ander pleegde. Daarna dwongen de ouders het meisje zich uit te kleden, terwijl de beveiligingscamera alles vastlegde. De vader bekende dat bevel zelf.
Ook in de maanden daarvoor ging het mis. Van 1 januari 2024 tot en met 3 maart 2025 controleerde hij zijn dochter met camera's die dag en nacht opnamen. Hij keek in haar telefoon en volgde haar met Airtags en andere trackers die hij in haar jas en tas stopte. Daarbij schold hij haar uit, schreeuwde hij tegen haar en vernederde hij haar. De verdediging stelde dat ouders hun opvoedtaak naar eigen inzicht mogen invullen. De rechtbank vond dat dit ver buiten de grenzen van die opvoedtaak ging. Alle gedragingen in samenhang bezien leverden strafbare dwang op.
In de drie weken na 3 maart 2025 bedreigde de vader zijn dochter dertien keer. Hij dreigde onder meer haar benen te breken, haar 'in elkaar te trappen' en haar 'af te knallen'. Veel van die uitspraken staan op geluidsopnames. Volgens de verdediging moesten de woorden worden gezien tegen de achtergrond van onmacht en frustratie. De rechtbank vond dat de vader zelf voor de onveilige en agressieve sfeer zorgde. Ook in april 2026 bedreigde hij zijn dochter. Hij zei dat haar dagen geteld waren en dat het 'Weiteveen 2.0' zou worden. Dat deed hij in de rechtszaal en in de cellengang, vlak na een kort geding. In de cellengang riep hij dat men 'een mooi glazen kistje' voor haar kon bestellen.
Twee tenlasteleggingen haalde het openbaar ministerie niet. Voor de mishandelingen in de periode van 2024 tot maart 2025 achtte de rechtbank onvoldoende steunbewijs aanwezig. Vriendinnen zagen blauwe plekken, maar het is niet vast te stellen wanneer die ontstonden en waardoor. Ook de bedreiging van de vriendin van zijn dochter, die hij met neerstekken zou hebben gedreigd, bleef onbewezen. Die uiting is niet te horen op de beelden. Wat hij wel zei, namelijk 'anders skop ik je in de pense', is volgens de rechtbank niet van gelijke dreigende aard als wat ten laste was gelegd.
Een eerdere tenlastelegging van ontucht met zijn dochter, in de periode van 2015 tot en met 2022, kwam helemaal niet aan bod. De officier van justitie had in de raadkamer van 3 juni 2026 gezegd dat het seksueel misbruik niet zou worden vervolgd. De vader mocht daarop vertrouwen, oordeelde de rechtbank. Het openbaar ministerie is daarom niet-ontvankelijk in die vervolging. Dit is ook de reden dat de rechtbank lager uitkomt dan de eis. Volgens de rechtbank had de officier veel tijd aan het ontuchtfeit besteed, waardoor het leek of de strafeis daar mede op was gebaseerd.
De rechtbank rekent het de vader zwaar aan dat hij geen schuldbesef toont. Hij zocht de oorzaak bij het pubergedrag van zijn dochter, maar daarvoor ziet de rechtbank geen rechtvaardiging. Ouders moeten kinderen in die fase begrenzen en begeleiden, desnoods met hulp. Het meisje schreef in haar slachtofferverklaring dat zij de mentale schade voor altijd met zich meedraagt. Ook de wapenbezit beoordeelt de rechtbank streng. Het wapen gaf hij aan zijn broer toen de politie voor de deur stond. Daarmee wilde hij de beschikkingsmacht erover voortzetten.
De rechtbank legt een gevangenisstraf van 270 dagen op, waarvan 148 dagen voorwaardelijk met een proeftijd van drie jaar. Het onvoorwaardelijke deel van 122 dagen is gelijk aan het voorarrest. De officier van justitie eiste twaalf maanden. Als bijzondere voorwaarden gelden een contactverbod met zijn dochter en een locatieverbod rond haar school in Emmen, beide met elektronische monitoring. Daarnaast krijgt de man als vrijheidsbeperkende maatregel een contactverbod met zijn dochter en haar vriendin van vijf jaar en een locatieverbod van drie jaar. Bij overtreding volgen 14 dagen vervangende hechtenis per keer, met een maximum van zes maanden.
De dochter krijgt € 5.000 aan immateriële schadevergoeding, vermeerderd met wettelijke rente vanaf 3 maart 2025. Zij vroeg € 6.500. Haar materiële schade van € 1.796,88 wijst de rechtbank af, omdat die kosten bij Jeugdbescherming Noord liggen, die een eigen verhaalsrecht op de ouders heeft. De vordering van de vriendin wordt niet-ontvankelijk verklaard, omdat het feit waaruit haar schade voortkwam niet is bewezen. Het geschorste bevel tot voorlopige hechtenis blijft bestaan. Overtreedt de man de voorwaarden, dan kan de schorsing worden opgeheven.
Rechtbank Noord-Nederland · 3 november 2026
Strafrecht; Materieel Strafrecht Kinderrechter verleent spoedmachtiging gesloten jeugdhulp voor minderjarige verdacht van plaatsen explosief Een minderjarige jongen die al maanden in een gesloten jeugdhulpinstelling verblijft, blijft daar voorlopig opgesloten. De kinderrechter van Rechtbank Noord-Holland verleende op 29 oktober 2026 met spoed een nieuwe machtiging voor gesloten jeugdhulp, nadat de bestaande machtiging op het punt stond af te lopen.
De gecertificeerde instelling De Jeugd- & Gezinsbeschermers diende het verzoek in omdat de situatie van de jongen zorgwekkend blijft. Hoewel hij soms bereid lijkt tot samenwerking, houdt hij zich structureel niet aan gemaakte afspraken. Zo keerde hij tijdens verlofmomenten terug onder invloed van verdovende middelen en gebruikte hij cannabis op zijn kamer binnen de instelling. Ook bezocht hij locaties waar hij uitdrukkelijk niet mocht komen. De jongen, die door zijn ouders is geadopteerd en onder toezicht staat van de instelling, is bovendien recent vrijgekomen uit detentie. Hij wordt verdacht van betrokkenheid bij het plaatsen en tot ontploffing brengen van een explosief, al staat die betrokkenheid juridisch nog niet vast.
De kinderrechter stelde vast dat er een ernstig vermoeden bestaat van opgroei- en opvoedingsproblemen die de ontwikkeling van de jongen naar volwassenheid ernstig belemmeren. Zonder de besloten structuur van een gesloten voorziening is de kans groot dat hij zich onttrekt aan de begeleiding die hij nodig heeft. Minder ingrijpende alternatieven zijn niet beschikbaar. Er is weliswaar een intakegesprek gehouden bij een instelling genaamd Vast en Verder, maar een concrete vervolgplaatsing is nog niet geregeld.
Omdat een reguliere zitting niet kon worden afgewacht zonder direct gevaar voor de jongen, besliste de kinderrechter zonder de ouders en de minderjarige eerst te horen. De spoedmachtiging geldt van 29 oktober tot 26 november 2026. Over het verdere verzoek van de instelling, dat strekt tot plaatsing in een gesloten instelling tot aan de achttiende verjaardag van de jongen, wordt later beslist na een zitting waarbij alle betrokkenen hun standpunt kunnen toelichten.
Rechtbank Noord-Holland · 29 oktober 2026
Civiel Recht; Personen- En Familierecht Kinderrechter verlengt toezicht op vijf kinderen om vechtscheiding tot 29 juli 2027 Vijf kinderen tussen de vier en dertien jaar oud zitten klem tussen hun gescheiden ouders. Ouders praten volgens de gecertificeerde instelling regelmatig niet op een passende manier met elkaar, afspraken van de kinderen gaan daardoor niet door en de kinderen raken verstrikt in loyaliteitsconflicten. De kinderen wonen bij hun moeder en logeren eens per twee weken in het weekend bij hun vader. De kinderen willen zelf het liefst bij beide ouders evenveel tijd doorbrengen, maar dat is lastig vanwege de afstand tussen de woonplaatsen.
De kinderen stonden sinds 5 november 2025 onder toezicht. Dat betekent dat een gecertificeerde instelling, Jeugdbescherming Regio Amsterdam, de ouders begeleidt en erop toeziet dat de kinderen veilig opgroeien. Die ondertoezichtstelling liep af op 5 november 2026. De instelling vroeg de kinderrechter van de rechtbank Amsterdam om verlenging met negen maanden. Beide ouders gingen met het verzoek akkoord. De moeder vindt dat de hulp zo snel mogelijk moet starten, omdat de communicatie tussen de ouders ernstig is verstoord. De vader wees op de hulp die nodig is, onder meer omdat ouders het niet eens zijn over de roepnaam van hun zoon.
De instelling gaf aan dat de doelen van het toezicht nog onvoldoende zijn behaald en dat ze twijfelt of de ouders zonder regiehouder zelf aan de hulpverlening blijven werken. Ouders hebben hulp nodig bij de situatie na hun scheiding, bij voorkeur in de vorm van parallel ouderschap, waarbij beide ouders los van elkaar worden begeleid. Daarvoor gelden lange wachtlijsten. Zolang het traject niet kan starten, kijkt de instelling naar vergelijkbare hulp via het Ouder- en Kindteam. Het gaat redelijk goed met de kinderen: op school zijn de resultaten goed, een van de meisjes heeft een vertrouwenspersoon en er is een kindercoach betrokken. Positief is ook dat de omgang tussen de jongste en de vader is opgestart en goed verloopt.
De vader heeft een nieuwe woning gekregen met genoeg slaapkamers en wil meer omgang met de kinderen. Hij maakt zich zorgen over een van de zoons, die op de nieuwe school ongelukkig zou zijn. De moeder denkt dat dit voortkomt uit de loyaliteit van de jongen aan zijn vader en wijst erop dat hij de school onlangs een tien gaf. Zij heeft ook zorgen of de vader bij meer omgang alles voor de kinderen kan regelen.
De kinderrechter oordeelde dat de ontwikkeling van de kinderen nog steeds ernstig wordt bedreigd door de verstoorde verhouding tussen de ouders. Vrijwillige hulp is niet toereikend gebleken, gelet op de complexiteit en de langdurigheid van de problematiek. Het is te betreuren dat de hulpverlening door de wachtlijsten nog niet is begonnen. De rechter benoemde als doelen onder meer dat de kinderen niet meer met volwassen zaken worden belast, dat ouders niet negatief over elkaar praten, dat parallel ouderschap wordt ingezet, dat de oudste twee kinderen een steunfiguur of coach krijgen, dat het contactherstel tussen de jongste en de vader doorgaat en dat een andere zorgregeling wordt verkend.
De kinderrechter verlengde de ondertoezichtstelling van alle vijf de kinderen tot 29 juli 2027 en verklaarde de beschikking uitvoerbaar bij voorraad, zodat de beslissing direct geldt, ook als iemand in hoger beroep gaat.
Rechtbank Amsterdam · 12 november 2026
Civiel Recht; Personen- En Familierecht