Kantonrechter verleent 17-jarige handlichting om bedrijf in stolpboerderijen te starten Micky Bersee uit Schagerbrug is zeventien en wil een eigen bedrijf beginnen. Hij richt zich op timmer- en renovatiewerk aan ambachtelijke stolpboerderijen en andere bestaande panden: herstellen, renoveren, onderhouden en verbeteren van karakteristieke gebouwen en ander vastgoed. Zijn bedrijf heet BerseeBouw. Er is alleen een probleem: als minderjarige kan hij zonder meer geen zakelijke bankrekening openen en niet zelfstandig zaken doen. Daarom vroeg hij de kantonrechter om handlichting.
Handlichting betekent dat een minderjarige bepaalde bevoegdheden van een meerderjarige krijgt. Dat kan volgens artikel 1:235 van het Burgerlijk Wetboek alleen als de minderjarige zestien jaar of ouder is en zijn ouders ermee instemmen. Tegen de wil van de ouders in kan het niet. De kantonrechter bepaalt ook welke bevoegdheden worden toegekend en laat zich daarbij leiden door het belang van de minderjarige: is de gevraagde handlichting verantwoord?
Op de zitting van 29 oktober 2026 in Alkmaar verscheen Bersee, die zonder advocaat procedeerde, samen met zijn ouders. Zij zijn zelf ondernemer en gaven aan hun zoon te kunnen helpen, bijvoorbeeld met de boekhouding. Ook vonden zij dat zijn bevoegdheid om het bedrijf zelfstandig te vertegenwoordigen niet beperkt hoefde te worden.
De kantonrechter vond dat Bersee goed had uitgelegd waarom hij de handlichting nodig heeft. Hij is zeventien jaar oud en zijn ouders stemden in met het verzoek. Net als de ouders vond de kantonrechter het verantwoord het verzoek toe te wijzen.
De handlichting gaat niet meteen in. Volgens artikel 1:237 van het Burgerlijk Wetboek werkt zij pas vanaf de publicatie van de beschikking in de Staatscourant, zodat derden ervan kunnen kennisnemen. De griffier zorgt voor die publicatie. Daarnaast wordt de beschikking, met toestemming van Bersee niet geanonimiseerd, op rechtspraak.nl gepubliceerd. Bersee moet de handlichting zelf nog laten inschrijven in het handelsregister van de Kamer van Koophandel; dat is wettelijk verplicht.
De kantonrechter verleent Bersee handlichting voor het zelfstandig verrichten van de rechtshandelingen die nodig zijn om zijn bedrijf BerseeBouw uit te oefenen. De beschikking is uitvoerbaar bij voorraad.
Rechtbank Noord-Holland · 11 november 2026
Civiel Recht Rechter verklaart verzet van Tradecast Video tegen faillissement ongegrond na onttrekking advocaat Het Zwolse bedrijf Tradecast Video B.V. is op 29 september 2026 failliet verklaard op verzoek van een schuldeiser. Het bedrijf wilde daar iets aan doen: het diende verzet in tegen de faillietverklaring, in de hoop het faillissement ongedaan te maken. In het verzetschrift stond dat een derde genoeg geld beschikbaar zou stellen om de vordering van de schuldeiser en de kosten van het faillissement te betalen. Dat geld zou worden gestort op de derdengeldrekening van de advocaat van Tradecast.
Het liep anders. Op 26 oktober 2026 maakte de advocaat van Tradecast bekend dat hij zich aan de zaak onttrok. Een dag later, op 27 oktober 2026, liet de bestuurder van het bedrijf per e-mail weten dat hij het verzet wilde intrekken. Daarmee stond de rechtbank voor een procedureel probleem. In een faillissementsprocedure moet een bedrijf zich laten vertegenwoordigen door een advocaat. Die was er niet meer, en Tradecast had geen nieuwe advocaat gesteld. Zonder advocaat kan het bedrijf zelf geen proceshandelingen verrichten. De rechtbank kon het verzet daarom niet simpelweg als ingetrokken beschouwen en moest een beslissing nemen.
De rechtbank had Tradecast de gelegenheid kunnen geven om alsnog een andere advocaat in te schakelen, maar zag daar geen reden toe. Er was namelijk niet gebleken dat de beloofde betaling daadwerkelijk was gedaan. De oud-advocaat had niet laten weten dat hij het geld had ontvangen, en Tradecast zelf had niet gesteld dat zij het geld had laten betalen of op andere wijze beschikbaar had. Het bedrijf probeerde bovendien juist het verzet in te trekken, wat niet past bij iemand die denkt dat de schuld alsnog kan worden voldaan.
Op grond daarvan oordeelde de rechtbank dat Tradecast nog steeds in de toestand verkeert dat zij heeft opgehouden te betalen. Dat is de voorwaarde voor een faillissement. Omdat niet was aangetoond dat er voldoende middelen waren om de schuldeiser en de faillissementskosten volledig te voldoen, was er geen grond om het faillissement terug te draaien.
De rechtbank Overijssel verklaarde het verzet daarom ongegrond en wees het verzoek om het faillissement te vernietigen af. Tradecast blijft failliet, met mr. W.M. Limberger als curator en mr. S.J.S. Groeneveld-Koekkoek als rechter-commissaris.
Rechtbank Overijssel · 27 oktober 2026
Civiel Recht Rechtbank laat man met verslaving toe tot schuldsanering en vervroegt ingangsdatum met anderhalf jaar Een man uit de regio Rotterdam kampt al ruim vijfentwintig jaar met een ernstige verslaving en zit diep in de schulden. Sinds 1 september 2023 staat hij onder beschermingsbewind en al jarenlang volgt hij behandeltrajecten voor zijn verslaving. Om van zijn schulden af te komen vroeg hij toelating tot de wettelijke schuldsaneringsregeling (Wsnp), een wettelijk traject waarin schuldenaren drie jaar of korter hun inkomen boven een vast bedrag afstaan en daarna een schone lei krijgen.
De rechtbank Rotterdam wees dat verzoek toe. Om toegelaten te worden moet iemand te goeder trouw zijn geweest bij het ontstaan en onbetaald laten van zijn schulden, en moet de verwachting bestaan dat hij de verplichtingen van de regeling nakomt. De rechtbank keek vooral naar de afgelopen drie jaar en vond niet dat de man in die periode te kwader trouw schulden had laten ontstaan. Hij had volgens de rechtbank laten zien dat hij aan zichzelf werkte, zowel financieel als met betrekking tot zijn verslaving. Een verklaring van Antes liet zien dat de verslaving in remissie is en dat hij sinds 2022 een aaneensluitend en intensief behandeltraject volgt.
De rechtbank was bevoegd omdat het centrum van de voornaamste belangen van de man in Nederland ligt. De regeling duurt in beginsel achttien maanden. Die termijn gaat normaal in op de dag van het vonnis, maar de rechtbank kan een eerdere ingangsdatum bepalen als de schuldenaar zich in het voorafgaande schuldhulpverleningstraject aan zijn verplichtingen heeft gehouden. Het traject startte op 15 januari 2025 en op 26 maart 2025 kregen de schuldeisers een nulaanbod, omdat de man met zijn partner van een bijstandsuitkering leefde en dus niets kon aflossen. De rechtbank stelde dat nulaanbod gelijk aan een eerste aflossing.
Ook aan de inspanningsplicht was voldaan. De man heeft sinds 15 oktober 2025 ontheffing van de arbeidsverplichtingen. De rechtbank vond aannemelijk dat hij door zijn verslavingsproblematiek ook daarvoor al niet kon werken, zodat er feitelijk ook toen geen arbeidsverplichting gold. Er was wel vertraging: schuldhulpverlening liet na de mislukte onderhandelingen in september 2025 enige tijd verstrijken voordat het verzoek werd ingediend. Dat was niet aan de man toe te rekenen, en de schuldeisers werden er niet door benadeeld, omdat er toch geen afloscapaciteit was.
Daarom ging de rechtbank terug in de tijd. De eerdere ingangsdatum zou in beginsel meer dan achttien maanden terug komen te liggen. Omdat de boedel gefixeerd moet worden en de looptijd niet eerder kan eindigen dan de dag na het vonnis, ligt de ingangsdatum op 7 mei 2025, precies achttien maanden voor de fixatiedatum. De looptijd verstrijkt dus vrijwel meteen. De man blijft daarna wel verplicht mee te werken aan de afwikkeling en informatie aan de bewindvoerder te geven. De bewindvoerder moet ook nagaan of de verplichtingen uit het minnelijke traject zijn nagekomen en daarover uiterlijk bij het eindverslag rapporteren.
De rechtbank sprak de schuldsaneringsregeling uit voor de man, benoemde mr. C.G.E. Prenger tot rechter-commissaris en S.H.J. Nanuruw tot bewindvoerder, en stelde de ingangsdatum vast op 7 mei 2025 met een duur van achttien maanden. De bewindvoerder moet uiterlijk binnen vijf maanden na het vonnis eindverslag uitbrengen en de post van de man inzien. De verificatievergadering is vastgesteld op 22 december 2026.
Rechtbank Rotterdam · 6 november 2026
Civiel Recht; Insolventierecht Rechtbank beëindigt schuldsanering van Rotterdammer: niet gesolliciteerd, geen afdracht, nieuwe schulden Een schuldenaar uit Rotterdam kreeg met de schuldsaneringsregeling de kans om na achttien maanden van zijn schulden af te komen. Het ging om een schuldenlast van € 52.069,18. Op 19 november 2025 sprak de rechtbank de regeling uit. Nu heeft dezelfde rechtbank de regeling tussentijds beëindigd, omdat de man zich niet aan de verplichtingen heeft gehouden.
Tegenover de schone lei staan strenge voorwaarden. Een schuldenaar moet de bewindvoerder gevraagd en ongevraagd informeren, zijn inkomen boven het vrij te laten bedrag afdragen aan de boedelrekening, zich aantoonbaar tot het uiterste inspannen om een fulltime dienstbetrekking te krijgen en mag geen nieuwe schulden laten ontstaan. De bewindvoerder vroeg de rechter-commissaris om de regeling tussentijds te beëindigen. Die stemde daarmee in. Bij de bewindvoerder ontbraken onder meer loonstroken vanaf augustus 2026, bankmutaties van meerdere betaal- en spaarrekeningen, sollicitatiebewijzen en de aangifte inkomstenbelasting over 2025.
De man had al eerder een waarschuwing gehad. Wegens een tekortkoming in de inspanningsverplichting in de periode november 2025 tot en met februari 2026 had de rechter-commissaris de looptijd van de regeling verlengd met vier maanden, tot 19 september 2027. Daarna ging het opnieuw mis. In de maanden maart tot en met juni 2026 werkte de man gemiddeld 30 uur per week, in juli 2026 in totaal 61 uur. Vanaf augustus kon de bewindvoerder het aantal gewerkte uren niet meer controleren. De man had daarom in de periode maart tot en met oktober 2026 aanvullend moeten solliciteren, maar deed dat niet. De rechtbank telde daarvoor een tekortkoming van acht maanden. Ook droeg hij tot nu toe niets af. Tot en met oktober 2026 liep de geschatte boedelachterstand op tot € 2.749.
De man verklaarde ter zitting dat zijn vriendin tijdens de regeling zwanger werd en bevallen is van een tweeling, met complicaties bij de bevalling. Hij was meer met haar bezig dan met het zoeken naar fulltime werk. Ook moest hij binnen twee maanden de woning van zijn vriend verlaten. Sinds kort heeft hij een eigen huurwoning via Woonstad. De boedelachterstand wilde hij inlopen door de auto te verkopen die hij tijdens de regeling kocht. De rechtbank vond dat aanbod ontoereikend: de waarde van de auto was niet onderbouwd en het bleef onduidelijk of de achterstand ermee kon worden ingelopen.
Ook nieuwe schulden speelden een rol: € 232 aan de Belastingdienst en € 949,40 aan Coöperatie VGZ UA. De man zei die te hebben betaald en beloofde uiterlijk op 5 november 2026 betalingsbewijzen aan de bewindvoerder te sturen. Op 6 november 2026 meldde de bewindvoerder dat hij die niet had ontvangen. Ook de loonstroken die de man naar eigen zeggen had opgestuurd, waren niet binnengekomen. De rechtbank stelde daarom vast dat de nieuwe schulden niet waren voldaan.
De rechtbank oordeelde dat niet aannemelijk is geworden dat de tekortkomingen de man niet te verwijten zijn. Na de strenge brief van de rechter-commissaris van 9 januari 2026 en het verhoor op 26 februari 2026 moest hij de verplichtingen goed kennen. De rechtbank beëindigde daarom de schuldsaneringsregeling op grond van artikel 350, derde lid, onder c en d, van de Faillissementswet. Omdat er geen baten zijn om schuldeisers te betalen, volgt er geen faillissement van rechtswege. De rechtbank stelde het salaris van de bewindvoerder, inclusief onkosten en omzetbelasting, vast op maximaal € 5.316,50, te betalen uit het aanwezige actief.
Rechtbank Rotterdam · 12 november 2026
Civiel Recht; Insolventierecht Rotterdamse man met CJIB-schulden en parkeerboetes toch toegelaten tot schuldsanering Een jonge man uit Rotterdam zit diep in de schulden. Een deel daarvan bestaat uit openstaande boetes bij het CJIB, het Centraal Justitieel Incassobureau, en uit parkeerboetes van de gemeente Rotterdam. Om een oplossing te vinden vroeg hij toelating tot de wettelijke schuldsaneringsregeling, de Wsnp. Daarin lossen mensen drie jaar of korter hun schulden zoveel mogelijk af, waarna de rest wordt kwijtgescholden.
De rechtbank Rotterdam had eerst een obstakel te nemen. Wie tot de schuldsanering wil worden toegelaten, moet zijn schulden te goeder trouw hebben laten ontstaan, waarbij vooral naar de laatste drie jaar wordt gekeken. Volgens de rechtbank zijn boetes van het CJIB en parkeerboetes die in die periode zijn ontstaan naar hun aard niet te goeder trouw ontstaan. Zulke schulden staan in beginsel aan toelating in de weg.
Toch maakte de rechtbank hier een uitzondering, met de hardheidsclausule uit de wet. Daarbij woog zwaar dat de man de oorzaak van die schulden onder controle heeft gekregen. Op de zitting verklaarde hij dat de boetes zijn ontstaan doordat zijn vader misbruik maakte van een auto die op naam van de man stond. De rechtbank benadrukte dat dit hem niet ontslaat van zijn eigen verantwoordelijkheid voor die schulden. Maar hij heeft inmiddels geen auto of brommer meer op zijn naam, waardoor nieuwe boetes van dezelfde soort niet voor de hand liggen.
Ook de rest van zijn situatie pleitte voor hem. De man liet op de zitting zien dat hij van zijn schulden af wil en maakt al gebruik van budgetbeheer. Zijn financiële situatie is stabiel. Hij werkt 36 uur per week en volgt daarnaast een opleiding. De rechtbank wees hem erop dat hij de kosten van die opleiding tijdens de schuldsanering niet door anderen kan laten betalen: zo'n betaling geldt als een schenking en moet dan worden afgedragen aan de boedel, het vermogen waaruit de schuldeisers worden betaald. De rechtbank kreeg voldoende vertrouwen dat hij zich aan de verplichtingen van de regeling zal houden.
De man had niet gevraagd om een eerdere ingangsdatum van de schuldsanering. Zo'n eerdere datum kan alleen als de schuldenaar al in het traject voorafgaand aan de rechtbank maximaal heeft afgelost en zich heeft ingespannen om zoveel mogelijk inkomsten te krijgen. Uit de stukken en de zitting bleek ook niet dat hij daaraan had voldaan. De regeling gaat daarom in op de dag van het vonnis.
Tijdens het traject moet hij zich houden aan een reeks verplichtingen: informatie verstrekken, zich inspannen om inkomsten te verwerven, geen nieuwe schulden maken, schuldeisers niet benadelen en inkomen boven het vrij te laten bedrag afdragen. Houdt hij zich daaraan, dan eindigt het traject met een schone lei, en kunnen schuldeisers hun vorderingen niet meer op hem verhalen. De eerste dertien maanden geldt in beginsel een postblokkade: alle post gaat dan eerst naar de bewindvoerder, die haar na controle doorstuurt.
De rechtbank verklaart de schuldsaneringsregeling van toepassing op de man, met 4 november 2026 als ingangsdatum en een looptijd van achttien maanden. Mr. M.C. Franken wordt rechter-commissaris en B. van Huessen uit Barendrecht wordt bewindvoerder, met de opdracht de post van de man in te zien.
Rechtbank Rotterdam · 4 november 2026
Civiel Recht; Insolventierecht