Rechtbank wijst claim van curator Comitec Sailing af: geen onbehoorlijk bestuur bij zeilbedrijf Wanneer een zeilbedrijf failliet gaat, kijkt de curator of het bestuur persoonlijk aansprakelijk gehouden kan worden. Zo ging het ook bij Comitec Sailing B.V. uit Enschede, dat in juli 2024 failliet werd verklaard, twee dagen nadat het surseance van betaling had gekregen. De curator vroeg de rechtbank om het Duitse bedrijf Comitec GmbH, dat bestuurder van Comitec Sailing was, en de bestuurder van dat Duitse bedrijf aansprakelijk te verklaren voor het tekort in het faillissement. Daarnaast wilde hij dat een Duitse man € 65.000 schadevergoeding betaalt voor een koop van twee zeilschepen die volgens de curator was mislukt. De rechtbank Overijssel wijst beide vorderingen af.
De rechtbank stelde eerst vast dat de Nederlandse rechter bevoegd is, ook al zitten de gedaagden in Duitsland. Het faillissement loopt in Nederland, en de Europese insolventieverordening bepaalt dan dat de Nederlandse rechter bevoegd is en dat Nederlands recht geldt.
De curator beriep zich vooral op de regel dat bestuurders hoofdelijk aansprakelijk zijn voor de schulden als zij hun taak 'kennelijk onbehoorlijk' hebben vervuld en dat een belangrijke oorzaak van het faillissement is. Dat is pas het geval als geen redelijk denkend bestuurder in dezelfde omstandigheden zo zou hebben gehandeld, en het bestuur wist dat schuldeisers daardoor benadeeld zouden worden. De curator verweet het bestuur dat het al bij de oprichting in 2022 had moeten zien dat de kapitaalintensieve onderneming met kleine marges gedoemd was te mislukken en dat externe financiers ontbraken. Ook noemde hij de aankoop van het zeilschip in november 2022, dat eerst grondig gerenoveerd moest worden, en de huur van een ander schip in november 2023, vlak voor een verplichte herkeuring. Tot slot wees hij op de ongelijke kapitaalinbreng van de aandeelhouders bij gelijke zeggenschap.
Gedaagden voerden aan dat ondernemen altijd risico meebrengt en dat het faillissement het gevolg was van een overheidsbesluit. De minister besloot op 1 december 2023 dat alle schepen van de zogeheten bruine vloot vóór 1 april 2024 opnieuw gekeurd moesten worden, na twee dodelijke ongevallen in 2022. Volgens gedaagden kwam de sector daardoor tot stilstand en stortte de omzet in.
De rechtbank oordeelt dat de curator te weinig feiten noemt. Een onderneming starten in een branche met kleine winstmarges en moeilijke financiering mag altijd. De verdeling van de geldelijke inbreng zegt niets over hoe het bestuur is gevoerd. De aankoop van het schip in 2022 en de huur in 2023 kunnen het bestuur niet worden verweten: schepen waren het middel om omzet te maken, en beide beslissingen vielen vóór de aangescherpte keuringseisen. Dat er nog grote investeringen nodig waren, maakt dat niet anders. Gedaagden zijn geen verplichtingen aangegaan die ze op dat moment niet konden betalen. De rechtbank beoordeelt het bestuur naar wat het op dat moment kon voorzien. Omdat al geen sprake is van onbehoorlijk bestuur, komt de rechtbank niet toe aan de vraag of dat de oorzaak van het faillissement was. De vorderingen op grond van de onrechtmatige daad en de regel dat bestuurders zich aan de redelijkheid en billijkheid moeten houden gaan over dezelfde verwijten, dus die falen ook. Dat geldt eveneens voor de gevraagde betaling van een voorschot van € 100.000.
Het tweede deel van de zaak ging over twee zeilschepen. De curator stelde dat hij op 24 oktober 2024 een koopovereenkomst had gesloten met de Duitse bestuurder, voor € 110.000, en dat die man was tekortgeschoten. De rechtbank toetst dat aan de vraag wat partijen over en weer mochten afleiden uit elkaars verklaringen en gedragingen. De curator mocht er volgens de rechtbank niet van uitgaan dat de man zelf als privépersoon koper was. In zijn e-mail van 9 september 2024 schreef hij dat hij contact opnam als directeur van Comitec GmbH. De conceptovereenkomst van de curator zelf liet de koper bovendien blanco, met de man als 'rechtsgeldig vertegenwoordiger'. Verder had de man op 21 oktober 2024 laten weten dat een van de schepen alleen gekocht zou worden als het vrij van rechten van derden kon worden overgedragen. Een leverancier voerde een retentierecht uit op dat schip, zoals de curator zelf op 23 oktober 2024 schreef. De curator mocht dus niet verwachten dat aan de voorwaarden was voldaan.
De rechtbank wijst alle vorderingen van de curator af en veroordeelt hem in de proceskosten van gedaagden van € 11.152, te betalen binnen veertien dagen. Het verzoek om de advocaat van de curator persoonlijk te veroordelen in de kosten, werd tijdens de zitting ingetrokken.
Rechtbank Overijssel · 21 oktober 2026
Civiel Recht Rechter dwingt kinderopvang Pinokkio tot akkoord met schuldregeling van moeder met € 45.386 schuld Een alleenstaande moeder van drie minderjarige kinderen kwam in de schulden doordat de Belastingdienst de kinderopvangtoeslag niet op tijd uitbetaalde en die uiteindelijk helemaal stopzette. Haar oudste zoon heeft een autismespectrumstoornis. Zelf kampt zij met medische klachten en een uitkering op grond van de Participatiewet is haar enige inkomen. In totaal heeft zij achtentwintig schuldeisers, die samen € 45.386,30 van haar te vorderen hebben.
Met hulp van schuldhulpverlener Stroomopwaarts en haar beschermingsbewindvoerder bood zij haar schuldeisers een schuldregeling aan, gebaseerd op de NVVK-norm. Haar afloscapaciteit is € 0,00, maar zij had met haar bewindvoerder een bedrag gespaard. Na een heroverweging bood zij 22,82 procent aan de preferente schuldeisers en 11,41 procent aan de concurrente schuldeisers, in één keer te betalen, tegen finale kwijting. Zevenentwintig van de achtentwintig schuldeisers stemden in. Het Franciscus Gasthuis & Vlietland trok bij na het verzoek en stemde alsnog in. Alleen kinderdagverblijf Pinokkio weigerde.
Pinokkio heeft volgens zichzelf een vordering van € 14.909,80, terwijl in het verzoekschrift € 8.826,95 stond, ongeveer 19,4 procent van de totale schuldenlast. Het kinderdagverblijf voerde aan dat de moeder geen enkele factuur heeft betaald en de kinderopvangtoeslag zelf heeft ontvangen zonder die door te betalen. Als kleine, onafhankelijke organisatie raakt Pinokkio daardoor in haar voortbestaan bedreigd, aldus het verweer. Het kinderdagverblijf was niet ter zitting aanwezig.
De rechtbank Rotterdam woog het belang van Pinokkio af tegen dat van de moeder en de overige schuldeisers. Zij stelde vast dat Pinokkio de enige weigerende schuldeiser is, dat een deskundige en onafhankelijke partij het voorstel heeft getoetst en dat het goed gedocumenteerd is. Het aanbod is volgens de rechtbank het uiterste waartoe de moeder in staat is. Zij had over 2020 geen kinderopvangtoeslag ontvangen en dus niet voor andere doeleinden gebruikt. Zij is tot en met 14 oktober 2027 vrijgesteld van de arbeidsverplichtingen om medische redenen, dus een hogere afloscapaciteit is niet te verwachten.
De rechtbank vond de schuldregeling bovendien gunstiger voor schuldeisers dan de wettelijke schuldsaneringsregeling. Daarin gaan kosten voor de bewindvoerder en griffierecht van het opgebouwde vermogen af, en wordt een bate pas aan het einde uitgekeerd. De schuldregeling betaalt in één keer en op korte termijn.
De rechtbank beveelt Pinokkio daarom in te stemmen met de schuldregeling. Haar vonnis treedt in de plaats van de instemming van Pinokkio. De proceskosten, die zij op nihil begroot, komen voor rekening van Pinokkio. Het subsidiaire verzoek tot toepassing van de schuldsaneringsregeling wijst zij af, omdat de moeder met de gedwongen regeling haar schulden kan blijven betalen en niet is opgehouden te betalen. Het vonnis is uitvoerbaar bij voorraad.
Rechtbank Rotterdam · 5 november 2026
Civiel Recht; Insolventierecht Rotterdamse vrouw met problematische schulden toegelaten tot schuldsanering voor 18 maanden Een vrouw uit de regio Rotterdam kwam niet meer uit haar schulden. Eerder probeerde zij via schuldhulpverlening een oplossing te vinden, maar dat lukte niet. Daarom vroeg zij de rechtbank om toelating tot de wettelijke schuldsaneringsregeling (Wsnp), een wettelijk traject waarin iemand een aantal jaren moet rondkomen van een vastgesteld bedrag en de rest van het inkomen aan de schuldeisers afdraagt. Wie zich aan de regels houdt, krijgt daarna een 'schone lei'.
Op 4 november 2026 behandelde de rechtbank Rotterdam het verzoek op zitting. Naast de vrouw zelf waren een schuldhulpverlener van Geldplein en een maatschappelijk werkster van het Centrum Voor Dienstverlening (CVD) aanwezig.
De rechtbank oordeelt dat de vrouw aan alle eisen voldoet. Zij verkeert in een problematische schuldensituatie en was te goeder trouw bij het ontstaan en onbetaald laten van haar schulden. Daarbij kijkt de rechtbank vooral naar de afgelopen drie jaar. Ook verwacht de rechtbank dat zij de verplichtingen van de regeling zal nakomen. Omdat haar belangen vooral in Nederland liggen, is de Nederlandse rechter bevoegd de procedure te openen.
De vrouw had niet gevraagd om een eerdere ingangsdatum. Zo'n datum kan worden bepaald als iemand in het traject vóór de Wsnp al maximaal heeft afgelost en zich zoveel mogelijk heeft ingespannen om inkomsten te verwerven, bij arbeidsgeschiktheid meestal door fulltime te werken of aantoonbaar te solliciteren. Volgens de rechtbank blijkt uit de stukken en de zitting niet dat de vrouw dat heeft gedaan. De regeling gaat daarom in op de dag van het vonnis.
Tijdens de regeling moet de vrouw zich aan een aantal verplichtingen houden: informatie geven, zich inspannen om inkomen te verwerven, geen nieuwe schulden maken, schuldeisers niet benadelen en inkomen boven het vrij te laten bedrag en bepaalde bezittingen afdragen. Een bewindvoerder controleert dat en beheert de boedel, dat wil zeggen alles wat de vrouw nu bezit of tijdens de regeling verkrijgt. De eerste dertien maanden geldt een postblokkade: alle post gaat eerst naar de bewindvoerder, die haar na controle doorstuurt.
De rechtbank spreekt de schuldsaneringsregeling uit, met een duur van achttien maanden en een ingangsdatum van 12 november 2026. Mr. M.C. Franken wordt rechter-commissaris en P.H.L. Adam bewindvoerder. De bewindvoerder mag een voorschot op zijn vergoeding nemen, voor zover de boedel daarvoor toereikend is. Houdt de vrouw zich aan alle verplichtingen, dan eindigt het traject met een schone lei.
Rechtbank Rotterdam · 12 november 2026
Civiel Recht; Insolventierecht Rechtbank laat man met gokverleden toe tot schuldsanering via hardheidsclausule Een man met schulden bij de Belastingdienst en het CJIB heeft van de rechtbank Rotterdam toestemming gekregen om toe te treden tot de wettelijke schuldsaneringsregeling (Wsnp). De schuldsanering is een wettelijk traject waarbij schuldenaren onder begeleiding van een bewindvoerder hun schulden zoveel mogelijk afbetalen, waarna ze aan het einde een 'schone lei' kunnen krijgen: schuldeisers kunnen hun resterende vorderingen dan niet meer opeisen.
De zaak kende twee bijzondere omstandigheden. Ten eerste had de man geen poging gedaan tot een buitengerechtelijke schuldregeling, wat normaliter een vereiste is voor toegang tot de Wsnp. De reden daarvoor was dat zijn partner failliet was verklaard en zij in gemeenschap van goederen zijn gehuwd. Daardoor was het niet mogelijk om voor hem apart een minnelijke regeling op te starten. De rechtbank oordeelde dat voldoende aannemelijk was dat zo'n regeling sowieso niet binnen afzienbare tijd tot stand zou kunnen komen.
Ten tweede stonden sommige schulden in de weg aan toelating. Schulden bij de Belastingdienst en het CJIB die zijn ontstaan binnen drie jaar voor het verzoek worden in beginsel niet als te goeder trouw beschouwd. De schulden bij de Belastingdienst betroffen terugvorderingen van toeslagen zoals kinderopvangtoeslag, huurtoeslag en zorgtoeslag, veroorzaakt door wisselingen in het inkomen van de partner. De boetes van het CJIB hingen samen met een brommer die niet verzekerd was.
De rechtbank paste desondanks de zogenoemde hardheidsclausule toe. Deze uitzondering maakt toelating toch mogelijk als de schuldenaar de omstandigheden die tot de schulden hebben geleid aantoonbaar onder controle heeft. De brommer is inmiddels verkocht. Zowel de man als zijn partner staan nu onder beschermingsbewind, wat verdere schuldenopbouw moet voorkomen.
Daarnaast had de man een gokverslaving, al had die tot nu toe alleen geleid tot schulden op naam van zijn partner. De rechtbank achtte aannemelijk dat de verslaving, op een eenmalige terugval van drie maanden geleden na, al langere tijd onder controle is. De man staat ingeschreven in het Centraal Register Uitsluiting Kansspelen (Cruks) en volgt een online cursus. Zijn beschermingsbewindvoerder bevestigde dat zij geen verdere terugvallen heeft waargenomen en dat zijn bankafschriften geen gokactiviteit tonen.
De rechtbank wees het verzoek toe en stelde de looptijd van de schuldsanering vast op achttien maanden, ingaand op 28 oktober 2026. Een verzoek om de ingangsdatum eerder te laten vallen werd niet gedaan en ook niet ambtshalve gehonoreerd. Er worden een rechter-commissaris en een bewindvoerder aangesteld, en de eerste dertien maanden geldt een postblokkade.
Rechtbank Rotterdam · 28 oktober 2026
Civiel Recht; Insolventierecht Vrouw toegelaten tot schuldsanering ondanks belastingschulden en verkeersboetes via hardheidsclausule Een vrouw uit de regio Dordrecht zat in ernstige financiële problemen en vroeg de rechtbank om toelating tot de wettelijke schuldsaneringsregeling (Wsnp). Die regeling biedt mensen met problematische schulden de kans om na een periode van aflossen en voldoen aan verplichtingen een zogeheten 'schone lei' te krijgen: schuldeisers kunnen dan niet langer hun vorderingen op de schuldenaar verhalen.
De toelating was niet vanzelfsprekend. De rechtbank beoordeelt altijd of schulden 'te goeder trouw' zijn ontstaan. In dit geval had de vrouw schulden bij de Belastingdienst voor onder meer inkomstenbelasting, motorrijtuigenbelasting en omzetbelasting, en boetes bij het CJIB voor verkeersovertredingen. Dergelijke schulden worden naar hun aard als niet te goeder trouw beschouwd en staan normaal gesproken aan toelating in de weg.
Toch besloot de rechtbank de vrouw via de zogeheten hardheidsclausule toe te laten. Daarvoor is vereist dat de omstandigheden die tot de schulden leidden, onder controle zijn gebracht. De vrouw had haar onderneming op 1 september 2024 opgeheven en werkte inmiddels in loondienst. Ze had ook geen auto's meer op haar naam staan, waardoor nieuwe belastingschulden of boetes voor motorrijtuigen niet meer aan de orde zijn. Ter zitting legde ze uit hoe de schulden waren ontstaan, mede door problemen met haar inmiddels ex-partner. De rechtbank achtte haar houding serieus en saneringsgezind genoeg om te verwachten dat ze haar verplichtingen zou nakomen.
De vrouw verzocht de rechtbank ook om de ingangsdatum van de schuldsanering te stellen op 30 januari 2026, eerder dan de datum van de uitspraak. Zo'n eerdere ingangsdatum is mogelijk als de schuldenaar tijdens het voorafgaande minnelijke schuldhulpverleningstraject al aan alle Wsnp-verplichtingen heeft voldaan, inclusief de inspanningsplicht om fulltime te werken of aantoonbaar te solliciteren. De vrouw stelde dat haar gezondheidsklachten haar daartoe hebben beperkt, maar onderbouwde dat onvoldoende met stukken. Een medische rapportage uit november 2025 beschreef haar beperkingen als tijdelijk, terwijl ze ter zitting juist aangaf dat haar situatie was verslechterd door een evenwichtsstoornis. Ze zat op het moment van de zitting in de Ziektewet en wachtte op een keuring door het UWV. Omdat de rechtbank de inspanningsplicht tijdens het minnelijke traject niet kon beoordelen en de berekeningen van het vrij te laten bedrag niet volledig konden worden gecontroleerd, werd dit verzoek afgewezen.
Gezien de aard van de schulden, met name de recente belastingschulden, verlengde de rechtbank de standaard looptijd van 18 maanden naar 24 maanden.
De rechtbank liet de vrouw toe tot de Wsnp met ingang van 29 oktober 2026, voor een periode van 24 maanden. Er worden een bewindvoerder en een rechter-commissaris benoemd. De eerste dertien maanden geldt een postblokkade, waarbij alle post via de bewindvoerder loopt. Het verzoek om de ingangsdatum te vervroegen naar 30 januari 2026 wees de rechtbank af.
Rechtbank Rotterdam · 29 oktober 2026
Civiel Recht; Insolventierecht