Kantonrechter beveelt ontruiming restaurant na huurachterstand van € 20.850 en weigert zuivering verstek Een verhuurder in Zwolle die al sinds mei 2021 winkelruimte aan een vennootschap onder firma verhuurt, heeft in kort geding de ontruiming van een restaurant gekregen. De huurders, de twee voormalige vennoten van de inmiddels uitgeschreven vof, betaalden de huur volgens de verhuurder al langere tijd niet, te laat of onvolledig. De huurachterstand bedraagt inmiddels € 20.850,82 bij een maandhuur van € 2.468,23. In deze procedure vorderde de verhuurder daarvan € 4.672,90.
De huurovereenkomst is aangegaan voor vijf jaar en wordt telkens voor vijf jaar verlengd. Ze loopt nu tot 30 april 2031. De vof is per 21 april 2026 uitgeschreven uit het handelsregister. Haar onderneming is op diezelfde datum overgedragen aan een eenmanszaak van een van de vennoten. De verhuurder dagvaardde beide voormalige vennoten.
De gedaagden kwamen niet naar de mondelinge behandeling van 14 oktober 2026 en lieten ook niet op andere wijze van zich horen. Tegen hen is daarom verstek verleend. Na de zitting stelde een advocaat zich namens beide gedaagden en vroeg om zuivering van het verstek en een nieuwe zitting. Dat is een procedurele mogelijkheid waarmee een gedaagde alsnog kan meedoen aan de procedure. De verhuurder maakte daartegen bezwaar. De kantonrechter wees het verzoek af, omdat zuivering in dit geval in strijd zou komen met de goede procesorde. De gedaagden hadden niet uitgelegd waarom zij niet waren verschenen en niet aangegeven welk verweer zij zouden voeren. Zij voerden alleen aan dat een van hen inmiddels over geld zou beschikken om de achterstand te betalen, maar dat onderbouwden zij niet. Ook was de verhuurder al in juli 2024 bij verstek een vonnis tegen hen toegewezen voor een huurachterstand van ruim € 15.000, en is de achterstand daarna verder opgelopen ondanks diverse betalingsregelingen. Volgens de kantonrechter kunnen de gedaagden hun verhaal nog doen in een verzetprocedure.
Voor de ontruiming oordeelde de kantonrechter dat de verhuurder voldoende spoedeisend belang heeft. De achterstand loopt steeds verder op, er is sprake van structurele wanbetaling en de verhuurder heeft een mogelijke nieuwe huurder gevonden. Dat belang weegt zwaarder dan dat van de gedaagden. Volgens de kantonrechter is het bovendien zeer waarschijnlijk dat de rechter in een gewone procedure de huurovereenkomst zal beëindigen en de ontruiming zal toewijzen.
Ook de geldvorderingen zijn toegewezen. De gedaagden moeten hoofdelijk de achterstallige huur van € 4.672,90 tot en met oktober 2026 betalen, plus € 2.468,23 per maand vanaf november 2026 tot de ontruiming. Daarbij komen € 600 aan contractuele boetes voor de te late en onvolledige betaling van de huur over augustus en september 2026 en € 700,93 aan buitengerechtelijke incassokosten. Hoofdelijk betekent dat ieder van hen het hele bedrag kan moeten betalen.
De kantonrechter in de rechtbank Overijssel (zittingsplaats Zwolle) veroordeelde de gedaagden hoofdelijk om het restaurant binnen acht dagen na betekening van het vonnis te ontruimen en de sleutels af te geven. Zij moeten de genoemde bedragen betalen, en daarnaast € 1.593,50 aan proceskosten, met wettelijke rente als zij die niet binnen veertien dagen na aanschrijving voldoen. Het vonnis is uitvoerbaar bij voorraad, dus het mag meteen worden uitgevoerd.
Rechtbank Overijssel · 21 oktober 2026
Civiel Recht Rechter kent huurder met schimmel en lekkage 40% huurkorting toe en wijst schadeclaim van € 25.800 af Een huurder van een woning van woningcorporatie Havensteder in Rotterdam klaagde sinds april 2024 over lekkages, vocht en schimmel. Het probleem trof drie slaapkamers. Volgens de huurder duurde het lang voordat de corporatie onderzoek deed, en raakten meubels, kleding en andere spullen beschadigd. Het gezin had naar eigen zeggen veel last van de hardnekkige problemen.
De huurder daagde Havensteder voor de kantonrechter. Hij eiste een verklaring dat er een gebrek in de woning was, 80 procent huurprijsvermindering, € 24.371,86 aan materiële schadevergoeding en € 1.500 aan immateriële schadevergoeding. Havensteder verscheen niet. In een verstekvonnis van 22 juli 2025 werden de verklaring voor recht, de huurkorting en de immateriële schadevergoeding toegewezen, de materiële schade niet.
Havensteder ging daartegen in verzet. De corporatie stelde dat alle problemen waren verholpen met de laatste herstelwerkzaamheden in september 2025 en dat zij uit coulance de schimmel daarna nog had aangepakt, tot februari 2026. Ook zou zij niet hebben stilgezeten. Zij bood uit coulance 40 procent huurkorting aan en vond de schadevergoedingen onvoldoende onderbouwd.
De kantonrechter oordeelt eerst dat het verzet op tijd is ingesteld. Havensteder liet binnen vier weken na betekening van het verstekvonnis een verzetdagvaarding betekenen. Een goede reden voor het niet verschijnen in de eerste procedure is daarvoor niet nodig.
Dat er gebreken waren, staat volgens de rechter vast. De foto's, de vele meldingen en de onderzoeken die Havensteder zelf liet uitvoeren laten een hardnekkig vocht- en schimmelprobleem zien. Toch verklaart de rechter niet voor recht dat er een gebrek is. Zo'n verklaring gaat over de situatie van nu, en de gebreken zijn verholpen. De plekken in het dak en onder de hemelwaterafvoer zijn sinds september 2025 droog, en de schimmel was na verschillende behandelingen in februari 2026 weg. De huurder zei zelf dat hij sindsdien geen problemen meer had gezien.
Wel is een huurprijsvermindering gerechtvaardigd, want de gebreken tastten het huurgenot aan. De rechter kiest voor 40 procent en niet voor de gevraagde 80 procent. De problemen waren ernstig en speelden in drie slaapkamers, waar een groot deel van de nacht wordt doorgebracht. Maar de huurder legde volgens de rechter te weinig concreet uit waarom zijn huurgenot vrijwel helemaal weg was. De gezondheidsschade onderbouwde hij niet met stukken, en de foto's tonen geen muren vol schimmel die een kamer onbruikbaar maken.
De korting gaat niet in vanaf het begin van de klachten. Een huurder moet binnen zes maanden na de melding om huurprijsvermindering vragen. Omdat het oorspronkelijke verzoek op 2 juni 2025 werd ingediend, kan de korting pas gelden vanaf 2 december 2024. Dat Havensteder een beroep doet op die termijn terwijl zij lang wachtte met herstel, vindt de rechter niet onaanvaardbaar: de huurder had eerder een procedure kunnen starten. De korting loopt tot en met februari 2026, omdat er toen nog werkzaamheden waren. Het steeds weghalen van schimmel noemt de rechter geen kleine herstelling. Daarna moet de huurder weer de volle huur betalen.
De materiële schadevergoeding wijst de rechter af. Voor schadevergoeding moeten de gebreken toerekenbaar zijn aan de verhuurder. Havensteder deed in 2024 en 2025 meerdere onderzoeken naar de lekkage, herstelde mogelijke oorzaken zoals de bevestigingen rond de lichtkoepel en liet de schimmel meerdere keren verwijderen. De huurder betwistte dat niet. Daarnaast onderbouwde hij het grootste deel van de schade niet met stukken, en voor de kosten met bonnen legde hij niet uit waarom vervanging nodig was.
Ook de immateriële schadevergoeding gaat niet door. Daarvoor moet de huurder in zijn persoon zijn aangetast, bijvoorbeeld door vast te stellen geestelijk letsel of een zeer ernstige inbreuk op de persoonlijke levenssfeer. Dat is een hoge drempel. De huurder noemde stress, slaapverstoring en gezondheidsschade, maar zonder uitleg of stukken. De rechter begrijpt dat de problemen impact hadden op het gezin, maar dat is niet genoeg.
De kantonrechter vernietigt het verstekvonnis en verlaagt de maandelijkse huur van 2 december 2024 tot en met 28 februari 2026 met 40 procent. Beide partijen dragen hun eigen proceskosten, omdat zij over en weer op punten ongelijk kregen. Het vonnis is uitvoerbaar bij voorraad en al het andere wordt afgewezen.
Rechtbank Rotterdam · 23 oktober 2026
Civiel Recht; Verbintenissenrecht Kantonrechter beveelt eigenaar café-pand lekkende dakgoten te herstellen en verlaagt huur met 15% Een café in Alkmaar wordt al sinds 1971 geëxploiteerd in een pand met een bedrijfsruimte en een bovenwoning. De huidige eigenaar kocht het pand in 2013. Over de vraag wie verhuurder is, was een aparte procedure gaande, en de kantonrechter besliste in een beschikking van dezelfde dag dat de eigenaar de verhuurder is. Daarmee was voldaan aan de voorwaarde waaronder de huurders hun vorderingen hadden ingesteld, en kon de kantonrechter beoordelen of het pand gebreken heeft.
De exploitanten van het café, een vennootschap onder firma en haar vennoten, noemden vier gebreken: ernstige problemen met de sanitaire voorzieningen, achterstallig schilderwerk, kapotte dakgoten en regenpijpen met lekkages, en onvoldoende isolatie. Zij vroegen onder meer een verklaring dat er gebreken zijn, herstel onder dwangsom, huurvermindering, terugbetaling van te veel betaalde huur (€ 6.782,78), schadevergoeding (€ 5.318,84) en een deskundigenonderzoek. De eigenaar, die zonder advocaat procedeerde, voerde verweer.
Bij de sanitaire voorzieningen oordeelde de kantonrechter dat er niets meer te verklaren of te herstellen viel, omdat de huurders het probleem al zelf hadden laten verhelpen. Voor huurvermindering en schadevergoeding was nog van belang waar de verstoppingen vandaan kwamen. Volgens de eigenaar kwamen die door spullen die cafébezoekers door de wc hadden gespoeld, en de huurders hadden dat zelf erkend in een WhatsAppbericht. Dat lieten zij onweersproken. Een omstandigheid die de huurder zelf moet dragen, is geen gebrek in de zin van de wet, dus er kwam geen huurvermindering en geen vergoeding van winstderving.
De gemaakte herstelkosten lagen anders. In de algemene bepalingen van de huurovereenkomst is afgesproken dat onderhoud, herstel en vernieuwing van de riolering voor rekening van de verhuurder komen. De kantonrechter vond dat de noodzaak van de reparatie samenhing met de staat en ouderdom van het pand. Dat de huurders de eigenaar vooraf niet hadden ingelicht, vond zij niet doorslaggevend: de bepaling vereist dat niet, en de eigenaar had niet aangetoond dat hij daardoor in zijn belangen was geschaad. De factuur van de aannemer (€ 950,00 exclusief btw) vond zij niet onredelijk hoog. De btw (€ 199,50) kregen de huurders niet, omdat zij die in hun btw-aangifte kunnen aftrekken.
Het achterstallige schilderwerk aan de buitenkant en de gebrekkige isolatie leverden volgens de kantonrechter geen gebrek op. Daarvoor moet het huurgenot daadwerkelijk worden aangetast, en de huurders hadden dat niet onderbouwd. Ook de hogere stookkosten hadden zij niet met cijfers aangetoond. Een deskundige werd daarom niet benoemd.
Bij de dakgoten en regenpijpen oordeelde zij anders. Op de foto's van de huurders zijn ernstige lekkages te zien, en de eigenaar had dat onvoldoende gemotiveerd weersproken. Hij moet het gebrek binnen twee maanden herstellen. De gevorderde dwangsom matigde de kantonrechter tot € 250 per dag, met een maximum van € 10.000. De huurvermindering gaat in op 15 september 2026, de dag waarop de huurders de stukken indienden waaruit de ernst van het gebrek bleek. Dat zij de eigenaar of de door hem ingeschakelde beheerder eerder hadden gewaarschuwd, vond de kantonrechter te vaag. Terugbetaling van te veel betaalde huur werd afgewezen, omdat de kantonrechter niet genoeg informatie had om dat bedrag te berekenen; dat laat het recht op terugbetaling zelf overigens onverlet.
De kantonrechter verklaarde voor recht dat de dakgoten en regenpijpen met lekkages een gebrek vormen, en veroordeelde de eigenaar tot herstel binnen twee maanden onder een dwangsom van € 250 per dag (maximaal € 10.000). De huur gaat met 15% omlaag vanaf 15 september 2026 tot het gebrek is verholpen. Verder moet de eigenaar € 950,00 betalen plus wettelijke rente vanaf 11 februari 2026. Omdat beide partijen deels ongelijk kregen, draagt iedere partij de eigen proceskosten.
Rechtbank Noord-Holland · 21 oktober 2026
Civiel Recht; Verbintenissenrecht Kantonrechter wijst ontruiming van kwetsbare huurder met alcoholverslaving af Een verhuurder in Almere wilde de huurder van haar appartement, een kwetsbare man met een alcoholverslaving, het huis uit krijgen. De twee hadden eerder een affectieve relatie. Sinds 1 juni 2024 huurt hij de woning van haar. De verhuurder stelde dat hij haar bedreigde en intimideerde en dat hij het slot van de woning had vervangen. Daarom vroeg ze de kantonrechter in kort geding om ontruiming en een gebruiksvergoeding.
De huurder wordt in de procedure vertegenwoordigd door zijn bewindvoerder, een bv. Die wilde het tegenovergestelde: dat de verhuurder wordt veroordeeld tot herstel van gebreken in de woning, zoals schimmel, een gebrekkige afvoer, ontbrekende rookmelders, houtrot aan de buitenkant, ontbrekende handgrepen aan keukenkastjes en een gat in de muur van de hal.
De kantonrechter vindt dat de verhuurder geen spoedeisend belang heeft. Voortdurende bedreiging en intimidatie zijn volgens de rechter niet onderbouwd. De aangehaalde incidenten komen vooral voort uit de eerdere relatie en de nasleep daarvan, en de laatste berichten dateren van juni 2026. Dat de huurder zijn gedrag heeft aangepast vanwege dit kort geding, noemt de rechter een veronderstelling. Van voortdurend agressief gedrag tegenover anderen is niet gebleken. Het vervangen van het slot is in strijd met de huurovereenkomst, maar is volgens de rechter geen noodsituatie. De huurder moet er wel voor zorgen dat de verhuurder weer een eigen sleutel of toegangscode krijgt.
Ook als er wel spoed zou zijn, is volgens de kantonrechter onvoldoende zeker dat een rechter in een gewone procedure de huurovereenkomst zal ontbinden. De huurder is uiterst kwetsbaar en heeft groot belang bij behoud van de woning. Omdat de ontruiming wordt geweigerd, vervalt ook de gebruiksvergoeding. De rechter raadt partijen aan om het contact over de huur te laten lopen via de ambulant begeleider van de huurder.
De vorderingen van de bewindvoerster sneuvelen ook. Spoedeisend belang is er volgens de rechter alleen bij de schimmel, de afvoer en de rookmelders; de overige punten worden daarom afgewezen. Ventilatie en rookmelders zijn volgens de verhuurder al aangebracht, en dat heeft de bewindvoerster niet weersproken. Over de schimmel en de afvoer is onduidelijk wie verantwoordelijk is. Dat vraagt nader onderzoek, en daar leent een kort geding zich niet voor.
De kantonrechter wijst alle vorderingen af, in conventie en in reconventie. Gelet op de voormalige relatie worden de proceskosten gecompenseerd: iedere partij draagt de eigen kosten. De huurder kan voorlopig in de woning blijven wonen.
Rechtbank Midden-Nederland · 26 oktober 2026
Civiel Recht Rechter verbiedt ontruiming van gezin met baby van twee maanden: schuldsanering volgt op 13 november Een stel uit Rotterdam met een kind van twee maanden oud stond op 27 oktober 2026 op het punt uit huis gezet te worden. De deurwaarder had de ontruiming van hun huurwoning aangekondigd, op grond van een vonnis van maart van dit jaar. De rechtbank Rotterdam heeft die ontruiming nu voorlopig verboden.
De twee verhuurders, Welgelegen Monumenten en D&S Beleggingen in Onroerende Zaken, wilden het ontruimingsvonnis van de rechtbank Rotterdam van 20 maart 2026 ten uitvoer leggen. De huurders hadden daarop op 23 oktober twee verzoekschriften ingediend voor een voorlopige voorziening, een spoedmaatregel die de ontruiming tegenhoudt totdat de rechter heeft beslist over hun verzoek om toelating tot de schuldsaneringsregeling. Daarmee kunnen mensen met problematische schulden onder toezicht van de rechtbank een nieuwe start maken.
De huurders hadden op 1 juni 2026 al een moratorium gekregen van zes maanden, een periode waarin schuldeisers niet mogen innen. Toch bleef de huur van september en oktober onbetaald. Dat viel samen met de geboorte van hun kind: het inkomen van de man viel weg en zijn WW-aanvraag werd afgewezen. Budgetbeheer kon dat gat niet opvangen, mede doordat de huurders hun inkomsten niet op de beheerrekening lieten storten.
Volgens de huurders is de situatie inmiddels verbeterd. Vanaf november 2026 verdienen zij allebei circa € 2.000 netto per maand. Daarmee kunnen zij de huur van € 1.642,97 per maand weer betalen. De huur van oktober is op 23 oktober alsnog voldaan, al noemt de rechtbank dat 'flink te laat', en ook de huur van november is betaald. Verder hebben de huurders een spoedaanvraag voor onderbewindstelling ingediend, omdat budgetbeheer onvoldoende waarborgen bleek te bieden.
De rechtbank stelde eerst vast dat de zaak spoedeisend was: de huurders legden het ontruimingsvonnis en het exploot van 14 oktober 2026 over, waarin de ontruiming voor 27 oktober werd aangekondigd. Daarna woog de rechter de belangen af. De verhuurders willen hun vonnis kunnen uitvoeren. De huurders willen met hun kind in de woning blijven tot over de schuldsanering is beslist.
De belangen van de huurders wogen zwaarder. De rechtbank vond een ontruiming niet in het belang van het kind, dat nog zeer jong is. De ouders hebben volgens hun verzoekschrift geen alternatief om het kind een dak boven het hoofd te bieden. Bovendien zijn de lopende huurtermijnen weer gedekt door het nieuwe inkomen, en zal het bewind, als dat wordt uitgesproken, de tijdige betaling verder waarborgen. Ook speelt mee dat de verzoeken om toelating tot de schuldsanering al op 13 november 2026 om 10:30 uur worden behandeld, zodat snel duidelijk wordt of de schuldsanering in de weg staat aan ontruiming.
De rechtbank verbiedt de verhuurders daarom om de woning te ontruimen zolang de voorziening duurt. Dat verbod geldt alleen zolang de lopende huurtermijnen tijdig worden betaald, zodat de verhuurders niet onbeperkt de dupe zijn. De voorziening vervalt in ieder geval zodra de verzoeken om schuldsanering worden ingetrokken of zodra de beslissing daarop onherroepelijk is.
Rechtbank Rotterdam · 26 oktober 2026
Civiel Recht; Insolventierecht