Rechter dwingt kinderopvang Pinokkio tot akkoord met schuldregeling van moeder met € 45.386 schuld Een alleenstaande moeder van drie minderjarige kinderen kwam in de schulden doordat de Belastingdienst de kinderopvangtoeslag niet op tijd uitbetaalde en die uiteindelijk helemaal stopzette. Haar oudste zoon heeft een autismespectrumstoornis. Zelf kampt zij met medische klachten en een uitkering op grond van de Participatiewet is haar enige inkomen. In totaal heeft zij achtentwintig schuldeisers, die samen € 45.386,30 van haar te vorderen hebben.
Met hulp van schuldhulpverlener Stroomopwaarts en haar beschermingsbewindvoerder bood zij haar schuldeisers een schuldregeling aan, gebaseerd op de NVVK-norm. Haar afloscapaciteit is € 0,00, maar zij had met haar bewindvoerder een bedrag gespaard. Na een heroverweging bood zij 22,82 procent aan de preferente schuldeisers en 11,41 procent aan de concurrente schuldeisers, in één keer te betalen, tegen finale kwijting. Zevenentwintig van de achtentwintig schuldeisers stemden in. Het Franciscus Gasthuis & Vlietland trok bij na het verzoek en stemde alsnog in. Alleen kinderdagverblijf Pinokkio weigerde.
Pinokkio heeft volgens zichzelf een vordering van € 14.909,80, terwijl in het verzoekschrift € 8.826,95 stond, ongeveer 19,4 procent van de totale schuldenlast. Het kinderdagverblijf voerde aan dat de moeder geen enkele factuur heeft betaald en de kinderopvangtoeslag zelf heeft ontvangen zonder die door te betalen. Als kleine, onafhankelijke organisatie raakt Pinokkio daardoor in haar voortbestaan bedreigd, aldus het verweer. Het kinderdagverblijf was niet ter zitting aanwezig.
De rechtbank Rotterdam woog het belang van Pinokkio af tegen dat van de moeder en de overige schuldeisers. Zij stelde vast dat Pinokkio de enige weigerende schuldeiser is, dat een deskundige en onafhankelijke partij het voorstel heeft getoetst en dat het goed gedocumenteerd is. Het aanbod is volgens de rechtbank het uiterste waartoe de moeder in staat is. Zij had over 2020 geen kinderopvangtoeslag ontvangen en dus niet voor andere doeleinden gebruikt. Zij is tot en met 14 oktober 2027 vrijgesteld van de arbeidsverplichtingen om medische redenen, dus een hogere afloscapaciteit is niet te verwachten.
De rechtbank vond de schuldregeling bovendien gunstiger voor schuldeisers dan de wettelijke schuldsaneringsregeling. Daarin gaan kosten voor de bewindvoerder en griffierecht van het opgebouwde vermogen af, en wordt een bate pas aan het einde uitgekeerd. De schuldregeling betaalt in één keer en op korte termijn.
De rechtbank beveelt Pinokkio daarom in te stemmen met de schuldregeling. Haar vonnis treedt in de plaats van de instemming van Pinokkio. De proceskosten, die zij op nihil begroot, komen voor rekening van Pinokkio. Het subsidiaire verzoek tot toepassing van de schuldsaneringsregeling wijst zij af, omdat de moeder met de gedwongen regeling haar schulden kan blijven betalen en niet is opgehouden te betalen. Het vonnis is uitvoerbaar bij voorraad.
Rechtbank Rotterdam · 5 november 2026
Civiel Recht; Insolventierecht Rechter beveelt schuldeiser in te stemmen met schuldregeling van man uit Hoeksche Waard Een man uit de gemeente Hoeksche Waard vroeg de rechtbank Rotterdam om een schuldeiser te dwingen in te stemmen met zijn schuldregeling. Die schuldeiser, een voormalige werkneemster van een onderneming waarvan de man enig aandeelhouder en bestuurder was, weigerde akkoord te gaan met het aangeboden minnelijke akkoord.
De man had in totaal schulden van € 31.765,77 bij tien schuldeisers. Hij bood hen een regeling aan waarbij preferente schuldeisers 13,76% en concurrente schuldeisers 6,88% van hun vordering zouden ontvangen, met finale kwijting. Negen van de tien schuldeisers gingen akkoord. De voormalige werkneemster niet. Haar vordering bedroeg € 15.391,66, bijna de helft van de totale schuldenlast.
De werkneemster voerde aan dat de man niet te goeder trouw had gehandeld, omdat hij voor het faillissement van zijn bedrijf andere werknemers wel had betaald maar haar vordering onbetaald had gelaten. Verder stelde zij dat het aangeboden percentage te laag was, omdat de man had laten weten nog te willen solliciteren en daardoor mogelijk meer inkomen zou kunnen verdienen. Ook had zij er financieel belang bij te weigeren: via beslag op de pensioenuitkering van de man ontving zij al betalingen.
De rechtbank verwierp deze argumenten. Vast staat dat de man wegens gezondheidsklachten niet in staat is fulltime te werken en dat hij daarom vervroegd met pensioen is gegaan. Dat hij wil solliciteren, maakt niet aannemelijk dat zijn inkomen de komende jaren zal stijgen. De schuldhulpverlening van de gemeente Hoeksche Waard, die het voorstel als onafhankelijke partij heeft getoetst, bevestigde dat aan alle waarborgen is voldaan en dat de man het maximale afdraagt. De man zit in budgetbeheer en heeft geen nieuwe schulden laten ontstaan.
De rechtbank woog ook af wat er zou gebeuren als zij het verzoek zou afwijzen en de wettelijke schuldsaneringsregeling zou worden toegepast. Die route brengt kosten met zich mee voor salaris van een bewindvoerder en griffierecht, waardoor schuldeisers uiteindelijk minder zouden ontvangen dan bij het aangeboden akkoord. Het belang van de man en de negen instemmende schuldeisers weegt daarmee zwaarder dan het belang van de weigerende schuldeiser.
De rechtbank beval de voormalige werkneemster in te stemmen met de schuldregeling en bepaalde dat het vonnis in de plaats treedt van haar vrijwillige instemming. Het subsidiaire verzoek om de wettelijke schuldsaneringsregeling toe te passen wees de rechtbank af, omdat de gedwongen schuldregeling nu in werking treedt.
Rechtbank Rotterdam · 29 oktober 2026
Civiel Recht; Insolventierecht Rechter dwingt schuldeiser met 3,55% van schulden in te stemmen met schuldregeling van vrouw Een vrouw uit de regio Rotterdam met achtentwintig schuldeisers en een totale schuldenlast van € 113.171,29 kreeg een schuldeiser niet mee in haar aanbod om haar schulden te regelen. Zevenentwintig schuldeisers stemden in met de regeling, maar een bedrijf met een vordering van € 4.020,04 weigerde. De rechtbank Rotterdam beval dat bedrijf alsnog in te stemmen.
De vrouw staat sinds 28 augustus 2023 onder beschermingsbewind en woont met haar partner en vijf minderjarige kinderen. Twee van die kinderen hebben intensieve zorg nodig. Haar zoontje heeft het syndroom van Duane, staat onder controle bij de kinderarts en krijgt fysiotherapie om te kunnen lopen en bewegen. Hij kan nog niet naar een reguliere opvang en staat op een wachtlijst. Zij heeft geen betaald werk. De rechtbank vond aannemelijk dat zij op dit moment niet inzetbaar is voor arbeid.
De schuldeisers kregen in december 2025 en februari 2026 een regeling aangeboden op basis van de NVVK-norm, met een afloscapaciteit van € 67,00 per maand. Zij zouden ongeveer 1,9% (preferente schuldeisers) en ongeveer 0,96% (concurrente schuldeisers) krijgen, tegen finale kwijting. Het bedrijf dat weigerde, is een schuldeiser die zijn vordering heeft laten behandelen door Bazuin & Partners. Het kwam niet naar de zitting en gaf ook geen schriftelijke toelichting.
De rechtbank woog de belangen af. Een schuldeiser mag in beginsel 100% van zijn vordering eisen, maar hier ging het om een klein deel van de totale schuld (3,55%) en ging een ruime meerderheid van de schuldeisers akkoord. Het voorstel was getoetst door schuldhulpverlener Geldplein, goed gedocumenteerd en volgens de rechtbank het uiterste waartoe de vrouw in staat is. Als haar situatie verandert en zij kan werken, komt die extra verdiencapaciteit via hercontroles ten goede aan de schuldeisers. Door het beschermingsbewind ligt het ontstaan van nieuwe schulden niet in de rede.
Ook vergeleek de rechtbank de regeling met de wettelijke schuldsaneringsregeling. Die zou de schuldeisers minder opleveren, omdat de kosten voor een bewindvoerder en het griffierecht van de afloscapaciteit afgaan. De werkelijke afloscapaciteit is volgens de berekening € 0,00, zodat daar vooralsnog geen uitkeringen te verwachten zijn.
De rechtbank beval het bedrijf daarom in te stemmen met de schuldregeling. Het vonnis komt in de plaats van die instemming. Het bedrijf is veroordeeld in de proceskosten, die zijn begroot op nihil, omdat er geen griffierecht is en de vrouw geen advocaat had. Het subsidiaire verzoek om toepassing van de schuldsaneringsregeling is afgewezen, omdat de vrouw door de gedwongen regeling haar schulden kan blijven betalen. Het vonnis is uitvoerbaar bij voorraad.
Rechtbank Rotterdam · 9 november 2026
Civiel Recht; Insolventierecht Rechtbank weigert schuldsanering te beëindigen en gelast nieuwe medische keuring na gemiste sollicitaties Een man uit Rotterdam die sinds april 2023 in de schuldsaneringsregeling zit, moest eigenlijk solliciteren naar een fulltime baan. Over vijf maanden in 2026 kon hij dat niet aantonen. Toch blijft hij in de regeling: de rechtbank wil eerst weten of hij door zijn psychische klachten wel kon werken.
De schuldsaneringsregeling is bedoeld om mensen met problematische schulden na een periode van strikte naleving schuldenvrij te laten worden. Daar horen verplichtingen bij, zoals het zoeken naar werk en het delen van informatie met de bewindvoerder. Al eerder, op 16 april 2026, had de rechtbank een voordracht tot tussentijdse beëindiging afgewezen. De regeling werd toen met dertien maanden verlengd omdat de man in de periode maart 2025 tot en met maart 2026 niet aantoonbaar had gesolliciteerd. Hij kreeg een laatste kans en moest tijdens de verlenging solliciteren naar een fulltime dienstverband, tenzij de rechter-commissaris hem daarvan zou ontheffen.
Die laatste kans pakte niet goed uit. De bewindvoerder meldde dat er over mei, juni, augustus en september 2026 geen sollicitatiebewijzen waren ontvangen en over juli twee. Dat is een tekortkoming van vijf maanden. Daarom droeg de bewindvoerder, met instemming van de rechter-commissaris, de regeling voor tussentijdse beëindiging voor. Een tekortkoming in de informatieverplichting bleek inmiddels hersteld.
In augustus 2026 had de bewindvoerder een medische keuring laten aanvragen, omdat de man mogelijk ernstige psychische klachten had. De keuring ging niet door. Volgens de keuringsinstantie was de man herhaaldelijk niet thuis en ook telefonisch niet bereikbaar. De man zei ter zitting dat hij niets van de instantie had gehoord en gewoon thuis was. Over zijn sollicitaties zei hij dat het solliciteren door zijn psychische problemen niet was gelukt en dat hij moeite had gehad om bewijs door te sturen. Inmiddels werkt hij, al verschilt het aantal uren per maand, en hij verwacht over enkele maanden fulltime te werken.
De rechtbank vond de tekortkoming van vijf maanden wel vaststaan, zodat beëindiging in beginsel in beeld kwam. Maar of de man die tekortkoming ook te verwijten valt, kon de rechtbank niet beoordelen. Zonder medische keuring staat niet vast dat van hem te verwachten was dat hij fulltime zou werken en dus aanvullend zou solliciteren. Wie daarvoor de schuld draagt dat de keuring in september mislukte, liet de rechtbank in het midden. Wel vindt zij het noodzakelijk dat de keuring alsnog plaatsvindt, om te beoordelen of de man tussen april en september 2026 geheel of gedeeltelijk had kunnen werken. Daarbij gaat de rechtbank ervan uit dat het Centrum Voor Dienstverlening Rotterdam en Stichting Nieuw Vaarwater, die hem als beschermingsbewindvoerder bijstaat, ervoor zorgen dat hij beschikbaar is.
Ook de ontwikkeling bij de man zelf woog mee. De rechtbank zag een positieve wending: hij heeft een baan gevonden, het beschermingsbewind loopt goed, er wordt afgedragen aan de boedel en er zijn geen nieuwe schulden ontstaan. Blijkt na de keuring dat de tekortkoming hem wel te verwijten is, dan zal de rechter-commissaris de regeling mogelijk verlengen.
De rechtbank weigerde daarom de schuldsaneringsregeling tussentijds te beëindigen en bepaalde dat een nieuwe medische keuring wordt gelast.
Rechtbank Rotterdam · 12 november 2026
Civiel Recht; Insolventierecht Rechtbank laat vrouw toe tot schuldsanering na faillissement ondanks gokschulden van partner Een vrouw uit de regio Hoeksche Waard vroeg de rechtbank Rotterdam haar faillissement om te zetten naar een schuldsaneringsregeling (Wsnp). Haar faillissement was op 4 november 2025 uitgesproken op verzoek van een schuldeiser, niet op eigen aangifte. De rechtbank moest beoordelen of zij daarvoor in aanmerking kwam.
Er waren twee obstakels die toewijzing in de weg leken te staan. Ten eerste had de vrouw een schuld bij de Belastingdienst voor motorrijtuigbelasting, die niet te goeder trouw was ontstaan. Ten tweede was er via haar bankrekening € 1.444 vergokt bij online gokbedrijven. Hoewel haar partner dat geld had vergokt, ging het van haar eigen rekening en had zij daarop toezicht moeten houden. De curator wees daar ook op.
De rechtbank zag echter aanleiding om een uitzondering te maken via de zogeheten hardheidsclausule. De vrouw staat inmiddels onder beschermingsbewind, waardoor het ontstaan van nieuwe schulden onwaarschijnlijk is. Haar partner heeft zich aangemeld bij Cruks, het register voor mensen met gokproblemen, en staat zelf ook onder beschermingsbewind. De rechtbank oordeelde dat de omstandigheden die tot de schulden hebben geleid voldoende onder controle zijn gebracht.
Wel stelde de rechtbank een stevige eis: de vrouw moet zich in de schuldsanering volledig inspannen om te werken. Zij werkt nu 24 uur per week en kan haar kinderen vanwege wachtlijsten bij kinderopvang nog niet fulltime aan de opvang toevertrouwen. De rechtbank maakte echter duidelijk dat de zorg voor kinderen in beginsel geen reden is om de volledige inspanningsplicht niet na te komen. De vrouw stemde ter zitting in met deze verplichting.
De vrouw had ook gevraagd de looptijd van de schuldsanering eerder te laten ingaan, zodat de periode dat zij al in faillissement zat zou meetellen. Dat verzoek wees de rechtbank af. Daarvoor is vereist dat de schuldenaar tijdens het faillissement al volledig aan zijn verplichtingen heeft voldaan, inclusief de inspanningsplicht om fulltime te werken of aantoonbaar te solliciteren. Dat was hier niet het geval: de vrouw werkte maar 24 uur per week en had slechts vier sollicitaties gedaan in september 2026, die bovendien niet aan de rechtbank waren overgelegd.
De rechtbank hief het faillissement op en sprak de schuldsaneringsregeling uit met een looptijd van 18 maanden, ingaande op 28 oktober 2026. Het salaris van de curator werd vastgesteld op € 7.336,01 en de verschotten op € 293,44, beide exclusief btw en ten laste van de schuldenares.
Rechtbank Rotterdam · 28 oktober 2026
Civiel Recht; Insolventierecht