Hof zet cel om in taakstraf voor illegale handel in erectiemiddel Kamagra, mede om zaakduur Jarenlang werden via een netwerk van bedrijven in Nederland illegale erectiemiddelen verkocht, vooral het middel Kamagra, dat sildenafil en tadalafil bevat. Voor die geneesmiddelen was geen handelsvergunning verleend. Een man, geboren in 1964, werd ervan verdacht in de periode van 2 januari 2013 tot en met 29 maart 2018 bij die handel betrokken te zijn geweest. Hij zou de middelen samen met anderen hebben ingevoerd, in voorraad gehad, te koop aangeboden, verkocht en afgeleverd.
Het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden behandelde de zaak in hoger beroep tegen het vonnis van de rechtbank Noord-Nederland van 19 januari 2023. Die rechtbank had de man veroordeeld tot 28 maanden gevangenisstraf. De advocaat-generaal eiste in hoger beroep 25 maanden. Het hof vernietigde het vonnis en deed de zaak opnieuw.
De verdediging voerde eerst aan dat het openbaar ministerie niet-ontvankelijk moest worden verklaard, omdat de man in Duitsland al was vrijgesproken van illegale handel in geneesmiddelen. Dat zou in strijd zijn met het verbod om iemand twee keer voor hetzelfde feit te vervolgen (ne bis in idem). Het hof verwierp dit. De Duitse zaak ging over een pleegdatum van 12 september 2018, buiten de periode die in Nederland ten laste is gelegd, en over middelen die in de woning van de zoon van de man waren gevonden. Ook was de samenwerking met medeverdachten in Nederland een andere. Dat dezelfde bedrijven in beide zaken voorkwamen, veranderde dat niet.
Een tweede verweer ging over het specialiteitsbeginsel. De man was in Duitsland aangehouden en overgeleverd op grond van een Europees aanhoudingsbevel van 12 juni 2018 dat sprak over de periode vanaf 1 mei 2016. Later is de periode verlengd tot 2013 met een aanvullend bevel. Volgens de verdediging mocht hij alleen worden vervolgd voor de oorspronkelijke periode. Het hof oordeelde dat de verlenging voortkwam uit het politieonderzoek naar hetzelfde feit, zonder dat de aard van het feit veranderde, en dat het opsporingsteam niet eerder van de langere periode wist. Het hof verwierp ook het verweer dat de man niet was gehoord over het aanvullende bevel: de Duitse hoofdofficier van justitie had hem daartoe de gelegenheid gegeven.
Over de rol van de man was het hof duidelijk. Hij bekende dat hij met anderen handelde in Kamagra en dat hij tot 2016 de leiding had. Daarna droeg hij de leiding over aan twee medeverdachten, maar hij bleef verantwoordelijk voor onder meer de inkoop, de voorraad, het personeel, het bedrijfspand, de verzending en het klantcontact. Het hof achtte daarom bewezen dat hij de feiten samen met anderen pleegde.
Bij de strafmaat woog het hof zwaar dat het om professionele handel ging waaraan veel geld werd verdiend. Een onvoorwaardelijke gevangenisstraf was in beginsel passend. Toch koos het hof voor een andere straf. De redelijke termijn is zowel in eerste aanleg als in hoger beroep overschreden, de zaak is inmiddels heel oud en de man heeft zijn leven weer op orde. Hij heeft werk, woont bij zijn partner en is mantelzorger voor haar, en de reclassering schat het recidiverisico laag in. Een gevangenisstraf zou daarom onevenredig zwaar uitpakken. Het hof legde hem een taakstraf van 480 uren op, met 240 dagen hechtenis als die niet wordt verricht, plus een geheel voorwaardelijke gevangenisstraf van 1 jaar met een proeftijd van 2 jaren. De tijd die hij in voorarrest zat, gaat af van de taakstraf, tegen twee uren per dag.
Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden · 10 november 2026
Strafrecht Poolse vrachtwagenchauffeur krijgt 42 maanden cel voor 146 kilo ketamine, 18 maanden minder dan geëist Bij een transportcontrole ter hoogte van Hazeldonk West is op 12 maart 2025 omstreeks 18:40 uur in een vrachtwagen 146,4 kilogram ketamine aangetroffen. De drugs zaten in zes kartonnen dozen die boven op houten kisten met lithiumbatterijen stonden. Die dozen stonden niet op de CMR-vrachtbrief, het vervoersdocument waarop de lading staat vermeld. De chauffeur, een Poolse man van 37 die niet in Nederland staat ingeschreven, verklaarde dat hij van niets wist.
De meervoudige economische strafkamer van de rechtbank Zeeland-West-Brabant (zittingsplaats Breda) behandelde de zaak op 23 oktober 2026. De verdachte kwam niet naar de zitting; zijn raadsman pleitte voor vrijspraak. De rechtbank legde de verklaring die de man bij de politie had afgelegd naast de resultaten van het onderzoek in zijn telefoons en de GPS-gegevens van de trekker, en achtte die verklaring ongeloofwaardig.
Uit dat onderzoek bleek dat de man op de dag van de controle om 11:42 uur een WhatsApp-bericht had gestuurd dat hij rond 17:00 uur 'koopwaar' zou ophalen. Volgens de GPS-gegevens stond de vrachtwagen tussen 16:59 en 17:45 uur stil bij een bedrijfspand op bedrijventerrein Meerkerk. Camerabeelden van dat bedrijf lieten een man met een lichte huidskleur en een zwarte hoodie zien die de achterklep van de trailer opende en een staaldraad losmaakte. Op de politiefoto van de verdachte, genomen op 12 maart 2025, heeft hij een lichte huidskleur en draagt hij een zwarte hoodie. Verder stond op zijn telefoon een berichtenwisseling van 1 maart 2025 over '400 kilo' die onderweg was, gevolgd door een foto van een stapel geld, en op een andere telefoon een plattegrond van dat bedrijventerrein.
De rechtbank concludeerde dat de man bewust van zijn route was afgeweken om de ketamine in te laten laden en daarvoor een zijzeil van de trailer had losgemaakt. Het verweer dat hij niet de man op de beelden kon zijn, omdat hij niet belde terwijl de man in beeld wel belde, werd verworpen: bij hem waren drie telefoons gevonden en van geen enkele waren de historische gegevens bekeken. Ook het zogeheten Landeck-verweer, dat gaat over een inbreuk op de privacy bij het uitlezen van telefoons, sloeg niet aan. De verdachte had zelf ingestemd met die inbreuk en de machtigingen van de rechter-commissaris waren op zitting alsnog overgelegd. De rechtbank achtte bewezen dat hij opzettelijk, zonder registratie op grond van de Geneesmiddelenwet, een grote hoeveelheid van een werkzame stof in voorraad had gehad.
Bij de straf trok de rechtbank een vergelijking met harddrugs. Ketamine heeft medische toepassingen maar wordt steeds vaker als partydrug gebruikt, is verslavend en werkt vergelijkbaar met harddrugs. De verdachte was als vervoerder volgens de rechtbank een onmisbare schakel in de keten. Het oriëntatiepunt voor het aanwezig hebben van meer dan 20 kilo harddrugs is 36 maanden onvoorwaardelijke gevangenisstraf, ook voor iemand zonder strafblad. Dat de man geen verantwoordelijkheid nam voor zijn handelen, woog mee. De officier van justitie had vijf jaar gevorderd; het blanco strafblad, de vaste baan en zijn rol als kostwinner waren door de verdediging aangevoerd.
De rechtbank veroordeelde de man tot een onvoorwaardelijke gevangenisstraf van 42 maanden, met aftrek van voorarrest. Twee in beslag genomen telefoons, een iPhone 11 Pro Max en een Samsung A15, zijn verbeurd verklaard omdat het feit daarmee is begaan. Van wat meer of anders was ten laste gelegd sprak de rechtbank hem vrij.
Rechtbank Zeeland-West-Brabant · 6 november 2026
Strafrecht Bestuurder aansprakelijk voor schade door overdracht golfleden aan stichting van zijn partner Twee bestuurders runden samen een vereniging die de golfvaardigheid en handicaps van golfers centraal registreert. De vereniging werkte samen met een bedrijf dat klanten aanbracht die bij de Nederlandse Golf Federatie (NGF) een officiële handicap wilden laten registreren. Die klanten werden via het bedrijf lid van de vereniging, en het overgrote deel van het ledenbestand bestond uit deze klanten. De samenwerkingsovereenkomst liep voor onbepaalde tijd en was opzegbaar per einde van het kalenderjaar.
Op 1 juli 2025 zegde het bedrijf de overeenkomst op tegen 31 december 2025. Het liet tegelijk weten zijn klanten al direct onder te brengen bij een andere organisatie, en vroeg de vereniging om de leden over te dragen. Die organisatie bleek een stichting, waarvan de levenspartner van een van de twee bestuurders zelf bestuurder was. Haar besloten vennootschap, bedoeld om de verdiensten van de stichting te verzamelen, was kort daarvoor opgericht. De bestuurder aan wie de brief was gericht gaf heel kort daarna gevolg aan het verzoek en droeg het klantenbestand over. Zijn medebestuurder liet hij daarover in het ongewisse. Die kwam er pas een week later achter, toen de IT-er die de leden moest overzetten aan de bel trok.
De vereniging stelde de bestuurder aansprakelijk, op grond van bestuurdersaansprakelijkheid (artikel 2:9 BW) en onrechtmatige daad. Ze vorderde € 250.000 schadevergoeding, subsidiair een voorschot van € 100.000 en een verklaring voor recht met verwijzing naar de schadestaatprocedure. De bestuurder voerde aan dat een ernstig persoonlijk verwijt ontbreekt, dat de overeenkomst geen exclusiviteit kende en dat de schade niet is onderbouwd. In reconventie vorderde hij opheffing van het conservatoir beslag dat op zijn bankrekeningen was gelegd, en vergoeding van zijn eigen schade.
De rechtbank oordeelde dat de bestuurder ernstig verwijtbaar heeft gehandeld. Dat hij zonder medeweten van zijn medebestuurder de samenwerking liet eindigen en wist of had moeten weten dat dit omzetverlies kon geven, was niet weersproken. Bovendien had hij door de band met de partner die de stichting bestuurt een belang dat tegenover dat van de vereniging stond. Hij maakte dat belang niet kenbaar aan zijn medebestuurder. Volgens de rechtbank is dat een zwaarwegende omstandigheid die de aansprakelijkheid in beginsel vestigt, en andere omstandigheden die anders wezen zijn niet gesteld of gebleken. Ook wist hij dat zijn medebestuurder vond dat leden individueel moesten opzeggen, en liet hij die opvatting welbewust links liggen.
Of de vereniging ook echt schade heeft geleden, staat volgens de rechtbank nog niet vast. Schade is aannemelijk, maar het is onzeker of de vereniging per saldo inkomsten misloopt. Het besluit om geen nieuwe leden meer aan te brengen kwam van het bedrijf zelf, en het is de vraag of inspanningen van de bestuurder de samenwerking hadden gered. De vorderingen van € 250.000 en € 100.000 wees de rechtbank daarom af. Wel verklaarde zij voor recht dat de bestuurder aansprakelijk is voor de schade die de vereniging lijdt doordat het bedrijf in de tweede helft van 2025 geen leden meer aanbrengt, en verwees zij de zaak naar de schadestaatprocedure. Daarbij moet de schade worden verminderd met contributies over november en december, de afdrachten aan de NGF, 9% btw en de provisie die de vereniging aan het bedrijf had moeten betalen.
De vorderingen in reconventie wees de rechtbank af, omdat die alleen waren ingesteld voor het geval de bestuurder niet aansprakelijk zou zijn. Hij moet de proceskosten van € 10.233,16 in conventie en € 281,50 in reconventie betalen, met wettelijke rente.
Rechtbank Rotterdam · 11 november 2026
Civiel Recht Hof legt Kamagra-handelaar 220 uur taakstraf op, 20 uur minder dan de rechtbank Een man uit Friesland richtte in mei 2016 vennootschappen op voor een bekende die handelde in Kamagra, een illegaal erectiemiddel dat de werkzame stoffen sildenafil en tadalafil bevat. Via websites konden klanten de pillen bestellen, en de bestellingen kwamen per post aan. Een pseudokoop van verbalisanten leidde tot onderzoek door de Inspectie voor de Gezondheidszorg, waaruit bleek dat de tabletten die stoffen inderdaad bevatten.
De zaak ligt bij het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden in hoger beroep tegen het vonnis van de rechtbank Noord-Nederland van 19 januari 2023. De rechtbank veroordeelde de man toen tot een voorwaardelijke gevangenisstraf van 6 maanden met een proeftijd van 2 jaar en tot een taakstraf van 240 uren. De advocaat-generaal vroeg het hof nu om een voorwaardelijke gevangenisstraf van 5 maanden en een taakstraf van 220 uren.
Volgens het hof was de man meer dan een toeschouwer. Hij richtte de vennootschappen op verzoek van de leidende medeverdachte op, benaderde samen met zijn toenmalige partner een derde om een extra vennootschap voor de handel te openen en hielp vanaf februari of maart 2017 gemiddeld twee keer per week met het inpakken van bestellingen. Uit WhatsApp-berichten bleek ook dat hij met de medeverdachte overlegde over de bedrijfsvoering, onder meer over een verhaal richting ABN AMRO. Zijn raadsvrouw stelde dat het om een ondersteunende rol ging en dat er geen sprake was van medeplegen. Het hof oordeelde dat zijn bijdrage significant was en van voldoende gewicht om te spreken van medeplegen.
Ook het opzet stond voor het hof vast. Dat de man vennootschappen oprichtte terwijl een ander de bedrijfsactiviteiten uitvoerde, vond het hof ongebruikelijk. Hij had bovendien afgesproken dat hij en zijn partner de administratie zouden doen om inzicht te houden in de bedrijven. Daardoor moet hij inzicht hebben gehad in de inkomsten. Het hof nam daarom aan dat hij vanaf de oprichting bewust de aanmerkelijke kans aanvaardde dat via de vennootschappen in Kamagra werd gehandeld. Dat is voorwaardelijk opzet. Het beroep van de verdediging op een kortere periode, vanaf februari 2017, werd daarmee verworpen.
Bij de straf woog het hof zwaar dat de handel professioneel was opgezet, met een bedrijfspand voor opslag en distributie en met afscherming van de identiteiten van de verdachten. Tegelijk woog het mee dat het dossier niet duidelijk maakt welke concrete risico's het gebruik van Kamagra meebrengt. De man heeft geen eerdere veroordelingen voor vergelijkbare feiten, de reclassering schat het recidiverisico laag in, hij werkt als kok en zorgt voor zijn dertienjarige dochter. Ook speelde mee dat de redelijke termijn in eerste aanleg en in hoger beroep is overschreden, waardoor de zaak inmiddels heel oud is.
Het hof vernietigde het vonnis en verklaarde de feiten bewezen: opzettelijk en samen met anderen geneesmiddelen zonder handelsvergunning afleveren, in voorraad hebben, te koop aanbieden en verkopen, in de periode van 15 juni 2016 tot en met 31 januari 2018. Het hof veroordeelde de man tot een geheel voorwaardelijke gevangenisstraf van 6 maanden met een proeftijd van 2 jaar en tot een taakstraf van 220 uren, die bij niet naar behoren verrichten wordt vervangen door 110 dagen hechtenis. Verblijf in voorarrest wordt op de taakstraf in mindering gebracht, tegen twee uren per dag.
Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden · 10 november 2026
Strafrecht Gerecht Curaçao: Xibi handelde onrechtmatig door rol van VMSC over te nemen na veroordeling tot € 73 miljoen Op 13 mei 2024 veroordeelde het gerecht in Curaçao VMSC Curazao tot betaling van bijna USD 73 miljoen aan Caterpillar Crédito, de financieringstak van de Caterpillar-groep. Wat daarna gebeurde, is nu het onderwerp van een nieuwe procedure. Binnen enkele maanden nam een zusterbedrijf, Xibi, de rol van VMSC over. Volgens Cat Crédito was dat bedoeld om te voorkomen dat zij haar geld nog kon verhalen.
VMSC was jarenlang het kanaal waarlangs de internationale betalingen van de Venezolaanse Caterpillar-dealer Venequip, en later van het samenwerkingsverband Consorcio, liepen. VMSC beschikte daarvoor over een dollarrekening. Na het vonnis van 13 mei 2024 gebeurde het volgende. Op 8 maart 2024 nam de bestuurder van VMSC en Consorcio, [betrokkene 2], de aandelen in Xibi over en werd bestuurder van Xibi. In juli 2024 werd de statutaire doelomschrijving van Xibi gelijkgetrokken met die van VMSC. In augustus 2024 lanceerde Xibi een website met dezelfde producten, hetzelfde telefoonnummer en hetzelfde mailadres als VMSC. Vanaf medio 2024 liet [betrokkene 2] klanten weten dat zij voortaan op de rekening van Xibi moesten betalen. Cat Crédito kon via een bankbeslag slechts USD 32.000 van de toegewezen vordering incasseren. Het hof bekrachtigde het vonnis op 16 juni 2026; VMSC heeft cassatieberoep ingesteld, dat nog loopt.
Cat Crédito vorderde primair dat VMSC en Xibi worden vereenzelvigd, zodat zij haar vordering ook op Xibi kon verhalen. Subsidiair vroeg zij een verklaring dat Xibi onrechtmatig had gehandeld, met veroordeling tot schadevergoeding. In een incident vorderde zij bovendien inzage in documenten van VMSC en Xibi, om haar stellingen over het plan van de twee vennootschappen verder te onderbouwen.
Het gerecht wees de vereenzelviging af. Volgens de rechtspraak van de Hoge Raad is vereenzelviging alleen gerechtvaardigd in uitzonderlijke omstandigheden, en daartoe had Cat Crédito niets gesteld buiten haar betoog dat sprake was van misbruik van het identiteitsverschil. Ook de klassieke grondslag voor misbruik van identiteitsverschil ging hier niet op: dat vraagt in beginsel dat dezelfde persoon beide rechtspersonen beheerst. De uiteindelijk belanghebbende van VMSC is [betrokkene 1], die van Xibi is [betrokkene 2]. De stelling dat [betrokkene 2] tot de familiekring van [betrokkene 1] behoort, vond het gerecht te speculatief.
Toch werd Xibi aansprakelijk gehouden. Het gerecht overwoog dat ook een rechtspersoon onrechtmatig kan handelen door mee te werken aan het overnemen van de activiteiten van een andere rechtspersoon, terwijl zij weet dat dit gebeurt om verhaal van een rechterlijke veroordeling te frustreren. Dat was hier het geval. Het ging niet om het eenvoudig wisselen van dienstverlener door Consorcio, maar om een doelbewuste operatie. De geldstromen werden aan het bereik van Cat Crédito onttrokken, en de operatie slaagde daarin. Xibi wist van het doel, want haar bestuurder was de initiatiefnemer en zijn kennis wordt aan haar toegerekend. Dat het Consorcio vrijstond om van VMSC af te stappen, deed niet ter zake: de vraag was of Xibi aan de operatie mocht meewerken. Volgens het gerecht had Xibi daarvan moeten afzien. Of er daadwerkelijk vermogen van VMSC naar Xibi is gegaan, was daarvoor niet bepalend; de actieve medewerking aan het omleiden van de geldstromen was al onrechtmatig.
De hoogte van de schade wordt in deze procedure niet vastgesteld. Daarvoor is een schadestaatprocedure nodig, en die verwijzing was al mogelijk omdat schade aannemelijk is. Het argument van VMSC en Xibi, onderbouwd met een deskundigenrapport, dat VMSC toen al niet meer winstgevend was, was daarvoor onvoldoende.
De incidentele vordering tot inzage in bescheiden, op grond van artikel 843a Rv, werd afgewezen. Voor de subsidiaire vordering was inzage niet nodig, omdat die ook zonder toewijsbaar was; een debat over de hoogte van de schade kan in de schadestaatprocedure worden gevoerd. Voor de primaire vordering had inzage nog van belang kunnen zijn, maar Cat Crédito had niets aangedragen dat wees op uitzonderlijke omstandigheden voor vereenzelviging.
Het gerecht verklaarde voor recht dat Xibi onrechtmatig heeft gehandeld en veroordeelde Xibi tot vergoeding van de schade, op te maken bij staat. Omdat VMSC en Xibi grotendeels in het ongelijk zijn gesteld, moeten zij de proceskosten van Cat Crédito betalen van Cg 12.786,50, plus Cg 250 aan nakosten. In het incident moet Cat Crédito de proceskosten van VMSC en Xibi vergoeden van Cg 12.000, plus Cg 250 aan nakosten.
Gerecht in eerste aanleg van Curaçao · 9 november 2026
Civiel Recht