Rechtbank wijst inzage in beslagen bewijs af in concurrentiezaak na vijf jaar bedrijfsverkoop Een bedrijf dat in 2019 werd opgericht om twee werkmaatschappijen over te nemen, wil weten of de vorige eigenaar en diens bedrijf met een nieuwe onderneming de concurrentie zijn aangegaan. De bedrijfsnaam is in de uitspraak geanonimiseerd, het bedrijf heet daarin [eiseres]. De vorige eigenaar, [gedaagde 1], verkocht in 2019 een meerderheidsbelang van 75 procent in de twee werkmaatschappijen aan [eiseres] en bleef als manager aan het bedrijf verbonden. In oktober 2023 verkocht [gedaagde 1] ook de resterende 25 procent. Daarna deden [gedaagde 2], bestuurder van [gedaagde 1], en zijn echtgenote nog werk voor [eiseres] als opdrachtnemers. Een paar weken later, op 26 oktober 2023, werd [gedaagde 3] opgericht.
[eiseres] stelt dat [gedaagde 1] en [gedaagde 2] met [gedaagde 3] een concurrent hebben opgezet en daarmee de afspraken hebben geschonden die na de verkoop gelden: geheimhouding, het verbod om personeel en relaties weg te halen, een non-concurrentiebeding en een boetebeding. Ook zou [gedaagde 3] onrechtmatig hebben geprofiteerd van die schending. In de hoofdzaak eist [eiseres] boetes en schadevergoeding. Dat deel van de zaak is nog niet beslist; de rechtbank deed nu alleen uitspraak over een tussenvordering, een zogenoemd incident.
In dat incident wilde [eiseres] inzage in en een afschrift van gegevens die bij een deurwaarderskantoor in bewaring liggen. Die gegevens zijn in april 2025 en mei 2026 in beslag genomen. Dat is een conservatoir bewijsbeslag: informatie wordt veiliggesteld voordat een partij die kan laten verdwijnen. [eiseres] voerde aan dat zij de gegevens nodig heeft om de schendingen van de afspraken en het onrechtmatig handelen te onderbouwen. De drie gedaagden voerden daartegen gemotiveerd verweer.
De rechtbank wijst erop dat voor inzage aan vier voorwaarden moet zijn voldaan: de vrager is partij bij een rechtsbetrekking, de gevraagde informatie is voldoende bepaald, de vrager heeft voldoende belang en de ander beschikt over de informatie. Het gaat hier om het belang. De rechtbank vindt dat [eiseres] dat belang in dit stadium onvoldoende heeft aangetoond.
Daarvoor wijst de rechtbank op het verloop van de zaak. [eiseres] had eerder in kort geding inzage gevraagd. De rechtbank Limburg wees die vordering op 25 juni 2025 af en overwoog toen dat [eiseres] haar vorderingen in de bodemprocedure kon onderbouwen. Had [eiseres] echt belang bij de gegevens gehad, dan had het volgens de rechtbank voor de hand gelegen dat zij de inzagevordering meteen bij de dagvaarding had ingesteld. Dan had zij haar stellingen met de gegevens kunnen onderbouwen en hadden de gedaagden daar inhoudelijk op kunnen reageren. [eiseres] dagvaardde echter zonder inzagevordering en diende die pas in nadat de schriftelijke ronde in de hoofdzaak vrijwel was afgerond. Zij wachtte ook niet op de beslissing in hoger beroep, die op 19 mei 2026 volgde.
Uit dit alles leidt de rechtbank af dat [eiseres] al beschikte over de informatie die zij nodig had om haar feiten te onderbouwen. Voor zover zij de gegevens wil gebruiken om iets te bewijzen, is bewijslevering nog niet aan de orde. In dit stadium van de procedure, waarin de hoofdzaak is afgeconcludeerd en voor mondelinge behandeling komt, heeft [eiseres] dus onvoldoende belang bij inzage.
De rechtbank wijst de incidentele vordering daarom af. [eiseres] is in het ongelijk gesteld en moet de proceskosten betalen: € 842 aan [gedaagde 2] en [gedaagde 1] samen, en € 842 aan [gedaagde 3], elk te betalen binnen veertien dagen na aanschrijving, met wettelijke rente als dat niet gebeurt. De hoofdzaak is verwezen naar de rol van 4 november 2026 voor het bepalen van de dag van de mondelinge behandeling.
Rechtbank Oost-Brabant · 21 oktober 2026
Civiel Recht Zestienjarige ondernemer uit Meppel krijgt handlichting voor eigen eenmanszaak en bv Een zestienjarige jongen uit Meppel verkoopt al enige tijd waterflessen met een ingebouwd filter en andere huishoudelijke artikelen via een eigen webshop. De voorraad heeft hij zelf ingekocht in China. Omdat hij minderjarig is, kan hij daar in beginsel geen zakelijke bankrekening voor openen en mag hij niet zelfstandig een bedrijf exploiteren. Daarom vroeg hij de kantonrechter in Assen om handlichting: toestemming om bepaalde handelingen te verrichten die normaal alleen meerderjarigen mogen doen.
De jongen wil zijn eenmanszaak samen met een meerderjarige compagnon onderbrengen in een besloten vennootschap. Daarvoor vroeg hij bevoegdheid om inkomsten uit zijn onderneming te ontvangen en daarover te beschikken, een zakelijke bankrekening te openen, te beheren en te sluiten, verhuringen en verpachtingen aan te gaan, een besloten vennootschap op te richten en daarin deel te nemen, en een beroep of bedrijf uit te oefenen. Beide ouders stemden in met het verzoek. Zij waren samen met hun zoon bij de mondelinge behandeling op 2 november 2026 aanwezig.
Volgens de wet kan een minderjarige van zestien jaar of ouder handlichting vragen, maar die wordt niet verleend tegen de wil van de ouders die het gezag uitoefenen. De rechter moet bovendien kijken naar het belang van de minderjarige en beoordelen of de handlichting verantwoord is. Ter zitting liet de jongen zien dat hij zich bewust is van de risico's. Hij erkende dat hij met onverkochte voorraad kan blijven zitten. Zijn ouders zeiden hem nauwlettend in de gaten te houden, maar dat hij wel alles zelf doet. De kantonrechter vond dat de jongen zijn verzoek helder had toegelicht en goed had doordacht, en achtte toewijzing daarom verantwoord.
Bijzonder aan de beschikking is de manier van bekendmaken. De handlichting gaat niet in op de dag van de uitspraak, maar pas na publicatie, zodat derden er kennis van kunnen nemen. De wet schrijft publicatie in de Staatscourant voor, die tegenwoordig alleen nog digitaal verschijnt. Omdat de wetgever wil dat zoveel mogelijk mensen de handlichting kunnen raadplegen, bepaalde de kantonrechter dat de beschikking ook in niet-geanonimiseerde vorm op rechtspraak.nl komt te staan. De griffier regelt beide publicaties. De jongen moet zelf wel zorgen dat de handlichting in het handelsregister wordt ingeschreven, met de datum, de toegekende bevoegdheden en het publicatienummer.
De kantonrechter verleende de jongen, geboren op 26 februari 2010, handlichting voor het ontvangen van inkomsten en de beschikking daarover (inclusief het openen, beheren en sluiten van een zakelijke bankrekening), het sluiten van verhuringen en verpachtingen, het oprichten van een besloten vennootschap, het deelnemen in een vennootschap en het uitoefenen van een beroep of bedrijf.
Rechtbank Noord-Nederland · 9 november 2026
Civiel Recht; Burgerlijk Procesrecht Rechtbank verplicht Fresh Food Ventures Group (Crisp) tot terugbetaling van € 5.000.000 na schending van investeerdersafspraken Vier investeerders, verenigd onder de naam 'Investeerders', sloten in september 2024 een converteerbare leningsovereenkomst met Fresh Food Ventures Group B.V., beter bekend als Crisp, de online supermarkt-app. Zij leenden het bedrijf € 5.000.000, met de bedoeling dat dit bedrag later zou worden omgezet in aandelen. Aan die conversie kwamen de partijen echter nooit toe: de relatie liep stuk op een verslechtering van de financiële situatie van Crisp en een geschil over de voorwaarden van een nieuwe financieringsronde.
De investeerders stelden dat Crisp hen bij het aangaan van de lening een te rooskleurig beeld had gegeven van haar financiële situatie. In het bijzonder zou Crisp hebben nagelaten te melden dat er een gat in het werkkapitaal van € 1,8 miljoen bestond. Op grond hiervan vroegen zij primair vernietiging van de overeenkomst wegens bedrog of dwaling, subsidiair aanpassing van de rechtsgevolgen, en meer subsidiair directe terugbetaling van de lening.
De rechtbank stelde vast dat Crisp inderdaad een te positief beeld had geschetst en haar mededelingsplicht had geschonden door niet concreet te informeren over het werkkapitaaltekort. Toch kon de overeenkomst niet worden vernietigd wegens dwaling. De leningsovereenkomst bevatte namelijk een bepaling waarmee partijen uitdrukkelijk afstand hadden gedaan van het recht om de overeenkomst te vernietigen op grond van dwaling of te laten wijzigen door de rechter. De investeerders probeerden dit beding te omzeilen door te stellen dat het zelf ook onder invloed van dwaling tot stand was gekomen, of dat een beroep erop naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid onaanvaardbaar zou zijn. De rechtbank verwierp beide argumenten. Het enkele feit dat Crisp te weinig financiële informatie had gedeeld, was onvoldoende om te concluderen dat zij bewust in dwaling had gebracht of dat er sprake was van voorwaardelijk opzet om te misleiden.
Wel slaagden de investeerders met hun meer subsidiaire vordering. In de financieringsronde die Crisp aan het einde van 2024 organiseerde om haar acute liquiditeitstekort op te lossen, kende Crisp bestaande aandeelhouders zogenoemde L-shares toe. Via die aandelen werden de historische investeringen van die aandeelhouders gelijkgesteld aan de rang van de nieuwe preferente aandelen, waardoor de verhaalspositie van de investeerders aanzienlijk verslechterde. De investeerders zouden hun inleg pas terugkrijgen als er veel meer opbrengst was gerealiseerd dan oorspronkelijk de bedoeling was.
De rechtbank oordeelde dat Crisp hiermee een kernafspraak in de overeenkomst had geschonden: het beding dat verbood om andere partijen betere voorwaarden te geven tenzij diezelfde voorwaarden ook aan de investeerders werden aangeboden. Omdat de investeerders zelf geen historische investeringen in eerdere rondes hadden, kon Crisp hen hetzelfde voordeel simpelweg niet bieden. Dat Crisp de investeerders wel had aangeboden in te stappen in de nieuwe aandelenklasse, veranderde daar niets aan.
Als gevolg van deze schending was de lening direct opeisbaar. Wel gold een contractuele achterstelling: Crisp hoeft de investeerders pas terug te betalen nadat haar bankschulden zijn voldaan. De gevorderde wettelijke handelsrente werd afgewezen omdat de overeenkomst alleen recht gaf op de contractuele rente van zes procent per jaar.
De reconventionele vorderingen van Crisp, waaronder de eis dat de investeerders zouden meewerken aan de conversie van de lening in aandelen, werden volledig afgewezen nu vaststond dat de investeerders aanspraak konden maken op terugbetaling.
Crisp werd veroordeeld tot betaling van € 5.000.000 aan de investeerders, met inachtneming van de contractuele achterstelling, aangevuld met beslagkosten van € 28.355,41, buitengerechtelijke kosten van € 6.775 en proceskosten van ruim € 22.000.
Rechtbank Amsterdam · 28 oktober 2026
Civiel Recht Ondernemingskamer stelt maximum van € 30.129 vast voor waardering aandelen in B.V.-geschil Twee aandeelhouders van een Utrechtse besloten vennootschap liggen overhoop met een derde aandeelhouder. Wat de waarde is van de aandelen die die derde aandeelhouder in de vennootschap houdt, moet nu door een onafhankelijke deskundige worden bepaald. In deze beschikking regelt de Ondernemingskamer van het Gerechtshof Amsterdam de praktische kant van dat onderzoek.
De zaak is een vervolg op eerdere beschikkingen. Op 4 september 2026 had de Ondernemingskamer een onderzoek bevolen naar de waarde van de aandelen, per die datum of een zo dicht mogelijk daarbij liggende datum die de deskundige praktisch acht. Op 22 september 2026 wees zij drs. M.A. Nagelhout RV aan om dat onderzoek uit te voeren.
De deskundige stuurde de Ondernemingskamer op 22 oktober 2026 een plan van aanpak, met daarin een begroting van de uren die het onderzoek kost. Op basis daarvan raamde hij de kosten op € 30.129, inclusief btw. Partijen kregen de kans om op de begroting en het plan te reageren. De verzoekende aandeelhouders hadden geen opmerkingen. De derde aandeelhouder had geen bezwaar tegen de begroting, maar wees op een schrijffout in het plan van aanpak. Op pagina 4 stond tweemaal 'verweersters' waar 'verzoeksters' bedoeld was.
De Ondernemingskamer volgt de begroting. Omdat niemand bezwaar maakte en het bedrag haar niet onredelijk voorkomt, stelt zij vast dat het onderzoek ten hoogste € 30.129 mag kosten, inclusief omzetbelasting. Het voorschot op die kosten komt volgens de eerdere beschikking van 4 september 2026 voor rekening van de vennootschap zelf. De deskundige had voorgesteld dat voorschot rechtstreeks aan de vennootschap te factureren en daartegen was geen bezwaar. De Ondernemingskamer past daarom de gebruikelijke regeling van artikel 187 van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering niet toe.
Ook de schrijffout is gecorrigeerd. De derde aandeelhouder heeft volgens de Ondernemingskamer terecht gewezen op de fout in twee zinnen. In de zin over het Excel-sjabloon waarmee partijen hun prognose kunnen opstellen en aanleveren, en in de zin dat de derde aandeelhouder op die prognose mag reageren, moet 'verzoeksters' worden gelezen in plaats van 'verweersters'.
Tot slot bepaalt de Ondernemingskamer wanneer het deskundigenbericht er moet zijn. De deskundige wordt gevraagd het rapport uiterlijk 1 maart 2027 in te dienen, of zoveel eerder als het klaar is.
De Ondernemingskamer stelt dus het maximumbedrag voor het onderzoek vast op € 30.129 inclusief btw, verzoekt de deskundige het bericht uiterlijk 1 maart 2027 in te sturen, verklaart de beschikking uitvoerbaar bij voorraad en houdt iedere verdere beslissing aan.
Gerechtshof Amsterdam · 5 november 2026
Civiel Recht; Ondernemingsrecht Ondernemingskamer beveelt onderzoek bij zorgbedrijf Family Care Almere Overgooi wegens twijfel over beleid Een zorgonderneming in Almere die met publiek geld wordt gefinancierd, moet worden doorgelicht. De Ondernemingskamer van het Gerechtshof Amsterdam heeft een onderzoek bevolen naar het beleid en de gang van zaken van Family Care Almere Overgooi B.V. vanaf de oprichting op 28 december 2021. De rechter oordeelde dat er gegronde redenen zijn om te twijfelen aan een juist beleid.
Het verzoek kwam van een vrouw uit Almere, die samen met anderen belanghebbende is bij het bedrijf. Zij vroeg om een onderzoek en om spoedmaatregelen. Het bedrijf en twee van de betrokkenen uit Lelystad vroegen om afwijzing, net als een derde belanghebbende uit Almere. De zaak werd op 22 oktober 2026 behandeld en de Ondernemingskamer sprak dezelfde dag mondeling uit.
De rechter somt tien punten op die twijfel wekken. Sinds de oprichting is er slechts één aandeelhoudersvergadering gehouden, op 1 juli 2025, terwijl de statuten een jaarlijkse vergadering voorschrijven. De jaarrekeningen over 2023 en 2024 zijn niet opgemaakt. De jaarrekening over 2022 is bij de Kamer van Koophandel gedeponeerd als vastgesteld, maar is nooit op een aandeelhoudersvergadering vastgesteld.
Ook ontbreken de statutair verplichte raad van commissarissen en cliëntenraad. Een van de belanghebbenden staat vermoedelijk als commissaris ingeschreven in het Handelsregister, maar zegt zelf nooit commissaris te zijn geweest. Daarnaast gaf een van de bestuurders in december 2024 aan de Kamer van Koophandel door dat hij met terugwerkende kracht vanaf 1 juli 2023 zelfstandig bevoegd was het bedrijf te vertegenwoordigen, terwijl er een gezamenlijke vertegenwoordigingsbevoegdheid gold.
Ook de geldstromen roepen vragen op. Er zijn grote bedragen overgemaakt naar een van de belanghebbenden, zonder dat de afspraken over haar inzet deugdelijk zijn vastgelegd, en die bedragen lijken buitensporig. Uit de bankafschriften blijkt dat grote bedragen contant zijn opgenomen, terwijl onduidelijk is gebleven waarvoor. De Ondernemingskamer kon bovendien niet vaststellen dat het bedrijf aan de wettelijke administratieplicht voldoet. Tot slot is er geen jaarverantwoording over 2024 opgemaakt voor de Inspectie Gezondheidszorg en Jeugd, en is onduidelijk welke vergoeding de (oud-)bestuurders voor hun werk krijgen.
De Ondernemingskamer vindt dit samen genoeg om een onderzoek noodzakelijk te achten. Een belangenafweging leidde niet tot een andere uitkomst. Omdat het bedrijf wordt gefinancierd met publieke middelen, wegen de onduidelijke geldstromen en de gebrekkige administratie extra zwaar.
Naast het onderzoek treft de rechter onmiddellijke voorzieningen. Naast de huidige bestuurder komt er een nader aan te wijzen bestuurder met beslissende stem. Deze bestuurder kan het bedrijf zelfstandig vertegenwoordigen, en zonder hem kan het bedrijf niet worden vertegenwoordigd. Hij mag ook de ontbrekende verantwoordingen opmaken en met de Inspectie en andere instanties delen.
Wie het onderzoek gaat doen, is nog niet bepaald. De rechter houdt de aanwijzing van een onderzoeker voorlopig aan om te bezien of de nieuwe bestuurder het geschil al kan oplossen. Elke partij of de nieuwe bestuurder kan de Ondernemingskamer op elk moment vragen alsnog een onderzoeker aan te wijzen. Het onderzoeksbudget wordt later vastgesteld, nadat de onderzoeker binnen zes weken een plan van aanpak en een begroting heeft ingediend.
De Ondernemingskamer beveelt dus het onderzoek vanaf 28 december 2021 en benoemt een extra bestuurder met beslissende stem. De kosten van het onderzoek en het salaris van de bestuurder komen voor rekening van het bedrijf, dat zekerheid moet stellen voor de betaling van het onderzoek. Elke partij draagt de eigen proceskosten. De beschikking is uitvoerbaar bij voorraad en al het overige dat is verzocht, wordt afgewezen.
Gerechtshof Amsterdam · 22 oktober 2026
Civiel Recht; Ondernemingsrecht