Politierechter beboet 79-jarige XR-demonstrant met € 1.500 voor bijten in arm van agent bij aanhouding Op 8 augustus 2026 blokkeerde een groep van ongeveer vijftig demonstranten van Extinction Rebellion de A12 bij de Utrechtsebaan in Den Haag, uit protest tegen het klimaatbeleid van de overheid. De burgemeester ontbond de demonstratie. De demonstranten kregen de kans vrijwillig in een bus te stappen en de snelweg te verlaten, met de waarschuwing dat anderen zouden worden aangehouden. Een man, geboren in 1947, bleef zitten en werd door de politie aangehouden.
Volgens de politierechter kreeg de man vooraf te horen dat hij de weg moest verlaten en dat bij onwil fysiek geweld kon worden gebruikt. Hij heeft op de zitting verklaard dat hij dat heeft gehoord. Brigadier [aangever] wilde hem bij zijn linkerarm omhoog tillen, maar voelde dat de man in een andere richting bewoog. De brigadier bracht daarna een opbrengtechniek aan, de zogenoemde 'bokkenpoot', waarbij de arm en hand van de man voor de borst van de agent werden gebracht. Op dat moment beet de man de agent in zijn rechteronderarm. De agent trok zijn arm los en sloeg de man met zijn vuist in het gezicht.
De politierechter baseerde zich op twee reeksen camerabeelden die op de zitting zijn getoond. Daarop is te zien dat de man zijn armen voor zijn borst kruist, zijn benen gestrekt houdt, zijn hakken in de grond zet en zijn hand uit de polsklem trekt. Daarna opent hij zijn mond, draait zijn hoofd naar links en bijt in de arm van de agent. Een tweede verbalisant zag dat ook. Op een foto in het dossier zijn tandafdrukken in de onderarm te zien.
De raadsvrouw bepleitte vrijspraak. De man zou zijn lichaam slechts slap hebben gehouden, en bij het bijten zou sprake zijn geweest van een reflex. Volgens haar had de agent bovendien ten onrechte een 'bokkenpoot' aangelegd en niet direct geverbaliseerd, waardoor hij niet in de rechtmatige uitoefening van zijn bediening zou zijn geweest. De politierechter verwierp dat. Dat de man zijn mond opent en zijn hoofd draait voordat hij bijt, maakt een reflex niet aannemelijk, en voorwaardelijk opzet is voldoende voor mishandeling. De 'bokkenpoot' is pas aangelegd nadat de man zich verzette, en dat de agent noodzaak en proportionaliteit uit het oog verloor, is niet gebleken.
Ook het beroep op het demonstratierecht (artikel 10 en 11 EVRM) slaagde niet. Wie deelneemt aan een vreedzame demonstratie mag niet worden bestraft zolang hij zelf geen laakbare gedraging begaat. Door zich te verzetten tegen zijn aanhouding en de agent te mishandelen veroorzaakte de man volgens de politierechter een ingrijpender ordeverstoring dan bij een vreedzame demonstratie hoort. De bestraffing was een proportionele reactie en heeft geen afschrikkend effect dat tot schending van het demonstratierecht leidt.
De politierechter sprak de man vrij van het schoppen, het maken van slaande bewegingen en het maken van bijtende bewegingen, omdat daarvoor te weinig aanknopingspunten waren. Wel bewezen zijn het aanspannen van de spieren, het bewegen in tegengestelde richting en het bijten in de onderarm, met een bijtwond als gevolg. Dat is mishandeling van een ambtenaar in functie en wederspannigheid.
De politierechter legde een geldboete van € 1.500 op, met 15 dagen hechtenis als vervanging bij niet-betaling. De officier van justitie had daarnaast een voorwaardelijke gevangenisstraf van een week met twee jaar proeftijd geëist. Die straf legde de politierechter niet op, omdat de man niet eerder voor soortgelijke feiten is veroordeeld. De man moet de agent bovendien € 400 immateriële schadevergoeding betalen, vermeerderd met wettelijke rente vanaf 8 augustus 2026. Dat bedrag legt de rechtbank ook op als schadevergoedingsmaatregel aan de Staat, met 4 dagen gijzeling als het niet wordt betaald.
Rechtbank Den Haag · 13 november 2026
Strafrecht Rechtbank legt 12 maanden cel op voor gasdrukwapen-aanval op ex van vriendin in Drachten, de gevraagde straf Op 7 augustus 2025 kwam een man naar de woning van een stel in Drachten om spullen op te halen die nog bij zijn ex lagen. Er ontstond ruzie over de eigendom van een stofzuigerstang. De bewoner van het huis, een 39-jarige man, pakte de stang af en sloeg de bezoeker ermee tegen het hoofd. Even later pakte hij een bijl en bedreigde hem daarmee van korte afstand.
Diezelfde avond kwam de bezoeker terug. Volgens het dossier goot hij benzine over de voordeur van de woning. Daarna sprak hij af om het conflict uit te vechten en kwam hij naar de achterkant van het huis. De bewoner nam een gasdrukwapen mee naar buiten. Ondanks een hek tussen beide mannen schoot hij meerdere keren op zijn tegenstander. Die werd op zijn boven- en achterlichaam geraakt en tweemaal in het gezicht. Eén koperen kogel bleef in zijn lichaam achter. Ook de auto van een derde werd door kogels beschadigd. De rechtbank rekent het schieten aan als poging tot zware mishandeling en wijst erop dat het slachtoffer zwaarder letsel had kunnen oplopen, zoals het verlies van een oog.
Op 1 maart 2026 sloeg de man dezelfde persoon in een café in Drachten tweemaal tegen het hoofd. Hij was toen onder invloed van alcohol en drugs. Verdachte zei dat hij maar één klap had gegeven, maar de rechtbank oordeelde dat de foto's van het letsel en de camerabeelden de verklaring van het slachtoffer ondersteunen. Anders dan op 7 augustus had het slachtoffer deze keer niets gedaan om geweld uit te lokken.
Verdachte bekende de feiten van 7 augustus. De rechtbank bewees de mishandeling met de stofzuigerstang, de bedreiging met de bijl, de poging tot zware mishandeling met het gasdrukwapen, de vernieling van de auto, het dragen van het gasdrukwapen en de mishandeling in het café. Het reclasseringsrapport noemt bij verdachte een licht verstandelijke beperking en een stoornis in de impulsbeheersing. Daarnaast heeft hij een lange verslavingsgeschiedenis en forse schulden. Het recidiverisico is ingeschat als gemiddeld-hoog.
De rechtbank vond alleen een vrijheidsstraf passend. Ze woog mee dat verdachte zich op 7 augustus twee keer bewapende en dat hij op 1 maart het geweld eenzijdig begon. Daartegenover staat dat het slachtoffer zelf een rol speelde in de escalatie op 7 augustus. De rechtbank legde de gevraagde straf van 12 maanden gevangenisstraf op, waarvan 6 maanden voorwaardelijk met een proeftijd van 3 jaar. De bijzondere voorwaarden zijn een meldplicht, ambulante behandeling, een contactverbod met het slachtoffer en beheersing van middelengebruik. Voor het dragen van het gasdrukwapen kreeg verdachte geen aparte straf. Het locatie- en contactverbod dat het slachtoffer wilde, wees de rechtbank af, omdat het contactverbod als voorwaarde zijn belangen al voldoende beschermt.
Verdachte moet het slachtoffer € 5.000 immateriële schadevergoeding betalen voor de feiten van 7 augustus, een deel van de gevraagde € 10.000, omdat het slachtoffer het conflict mede zelf opzocht. Voor de mishandeling in het café krijgt het slachtoffer € 928,99 en de eigenaar van de beschadigde auto € 840,95, telkens met wettelijke rente. Daarnaast legt de rechtbank de schadevergoedingsmaatregel op. De vordering om een eerdere voorwaardelijke straf van 5 maanden uit augustus 2025 alsnog uit te voeren, wees de rechtbank af, omdat die straf voor verkeersfeiten was opgelegd en de nieuwe feiten daar geheel anders van zijn.
Rechtbank Noord-Nederland · 13 november 2026
Strafrecht; Materieel Strafrecht Hof verklaart verdachte niet-ontvankelijk in hoger beroep na intrekking bezwaren tegen vonnis politierechter Een man uit de regio Amsterdam, geboren in 1995, had hoger beroep ingesteld tegen een vonnis van de politierechter. De inhoud van de strafzaak, waarvoor hij in eerste aanleg was berecht, komt in het arrest niet aan bod. Het hof hoefde de zaak niet inhoudelijk opnieuw te beoordelen, omdat de verdachte zijn hoger beroep uiteindelijk niet wilde laten doorgaan.
Het gerechtshof Amsterdam behandelde de zaak in hoger beroep tegen het vonnis van de politierechter in de rechtbank Amsterdam van 9 december 2025. Het onderzoek ter terechtzitting in hoger beroep begon op 6 mei 2026. Een afsluitende zitting vond plaats op 30 oktober 2026. De verdachte kwam toen niet opdagen, waardoor het hof bij verstek uitspraak deed.
Voor de zitting had de raadsman van de verdachte op 20 oktober 2026 per e-mail laten weten dat zijn cliënt het hoger beroep niet langer wilde handhaven. Het hof beschouwde dat als een intrekking van de bezwaren die de verdachte eerder tegen het vonnis had opgegeven. De advocaat-generaal vorderde daarop dat de verdachte niet-ontvankelijk zou worden verklaard in zijn hoger beroep.
Het hof ging dain mee. Volgens artikel 416, tweede lid, van het Wetboek van Strafvordering kan een verdachte die zijn bezwaren intrekt in zijn hoger beroep niet-ontvankelijk worden verklaard, tenzij een rechtens te respecteren belang pleit voor nader onderzoek van de zaak. Het hof zag zo'n belang niet. Daarom hoefde het de zaak niet meer inhoudelijk te beoordelen.
Het gevolg is dat het vonnis van de politierechter van 9 december 2025 in stand blijft. Het hof verklaarde de verdachte niet-ontvankelijk in het hoger beroep.
Gerechtshof Amsterdam · 13 november 2026
Strafrecht Man krijgt 181 dagen cel voor beschieten van vijf katten met kruisboog in Eindhoven Tussen november 2025 en mei 2026 werden in een woonwijk in Eindhoven meerdere katten getroffen door een pijl uit een kruisboog. Een kat werd dood voor de woning van zijn eigenaar aangetroffen, met een pijl in het oog. Vier andere katten raakten gewond: een met een pijl in de rechterachterpoot, een met een pijl in het lichaam, en twee katten van dezelfde eigenaar, de een met een pijl bij het oog en de ander een dag later eveneens gewond. De dader bleek een jongeman uit Eindhoven te zijn, die in voorlopige hechtenis zat.
De rechtbank Oost-Brabant heeft de man veroordeeld voor het doden van de ene kat en het verwonden van de vier andere. De man bekende de feiten. Hij werd vervolgd voor het doden van een kat en het zonder redelijk doel toebrengen van pijn en letsel aan dieren, volgens de Wet dieren. De rechtbank verklaarde die primair ten laste gelegde feiten bewezen. De alternatieve tenlasteleggingen, waarin de katten als eigendom van hun baasjes waren aangemerkt, kwamen daardoor niet meer aan bod.
Bij de straf woog de rechtbank de ernst van de feiten zwaar mee. De katten en hun eigenaren hebben veel leed gekend, en de feiten veroorzaakten onrust in de buurt: bewoners wisten niet of ze hun huisdieren nog veilig naar buiten konden laten. Dat de man met een kruisboog schoot in een woonwijk, waar ook mensen op straat lopen, rekende de rechtbank hem zwaar aan. Hij verklaarde zelf dat hij 's avonds schoot omdat hij wist dat dit gevaarlijk was.
In het voordeel van de man woog zijn blanco strafblad, het oprechte berouw en het feit dat hij zelf een schaderegeling trof met de meeste eigenaren. Uit een Pro Justitia-rapport bleek dat hij een autismespectrumstoornis heeft en dat hij daardoor vooral vanuit zijn eigen perspectief handelde. De rechtbank nam het advies over om de feiten in verminderde mate aan hem toe te rekenen. De kans op herhaling is volgens het rapport laag, en de reclassering zag geen reden voor toezicht of bijzondere voorwaarden.
De officier van justitie eiste negen maanden onvoorwaardelijke gevangenisstraf. De rechtbank oordeelde dat een andere of lichtere straf dan een gevangenisstraf niet volstond, maar dat 181 dagen de ernst van de feiten voldoende uitdrukt, gelet op zijn persoonlijke omstandigheden. De man mag het voorarrest in mindering brengen en zijn voorlopige hechtenis is opgeheven.
Ook vier eigenaren hadden schadevergoeding gevorderd. Drie van hen werden niet-ontvankelijk verklaard omdat hun schade al was vergoed: twee kregen betaald van de man, een derde ontving steun via crowdfunding. Bij de vierde eigenaar bleef een bedrag van € 54,40 aan dierenartskosten open. De rechtbank wees dat toe, met wettelijke rente vanaf 21 mei 2026, en legde de man daarvoor ook een schadevergoedingsmaatregel op. Het in beslag genomen stuk vlees krijgt de man terug.
Rechtbank Oost-Brabant · 16 november 2026
Strafrecht Hof Amsterdam veroordeelt tot 4 maanden cel voor invoer cocaïne op Schiphol, 2 maanden minder dan in 2025 Op 21 december 2024 landde een man met een vlucht op Schiphol met ruim 400 gram cocaïne in zijn lichaam en bagage. De Koninklijke Marechaussee hield hem aan en nam zijn telefoon in beslag. Op dat toestel lichtte herhaaldelijk het scherm op doordat een contact werd gebeld, en er stonden WhatsAppberichten met het verzoek om op de hoogte te worden gehouden. De marechaussees vermoedden dat degene die de man kwam ophalen nog in de aankomsthal was.
Ze gingen zoeken en zagen in de buurt van aankomsthal 3 een man die aan het bellen was. Op zijn telefoonscherm stond een profielfoto van de aangehouden koerier. Telkens als hij belde, ging de telefoon van de koerier over, en als hij ophing, stopte ook de inkomende oproep op dat toestel. Omstreeks 12.35 uur werd hij staande gehouden. Op zijn eigen telefoon stonden uitgaande oproepen naar de koerier en een WhatsAppgesprek waaruit betrokkenheid bij drugssmokkel kon blijken. Twee minuten later werd hij aangehouden.
Voor het hof, in hoger beroep tegen het vonnis van de politierechter in de rechtbank Noord-Holland van 19 maart 2025, voerde de verdediging aan dat de marechaussees na de inbeslagneming zelf berichten vanaf de telefoon van de koerier naar de verdachte hadden gestuurd om hem op te sporen. Het gaat om de berichten 'Where r u?' en 'Can't find u', verstuurd om 12.27 en 12.28 uur, dus ruim na de inbeslagneming van de telefoon om 12.05 uur. Volgens de verdediging was dat onrechtmatige informatie-inwinning en was het niet vastgelegd in een proces-verbaal. Daarom moest het openbaar ministerie niet-ontvankelijk worden verklaard, of moest het bewijs worden uitgesloten.
Het hof gaat ervan uit dat de marechaussees die twee berichten hebben verstuurd. Of ze daartoe bevoegd waren, laat het hof in het midden. De verdachte was al in beeld en werd geobserveerd voordat de berichten zijn gestuurd, en hij gaf naar aanleiding daarvan geen informatie die hielp bij zijn identificatie of aanhouding. Wel oordeelt het hof dat de marechaussees de verbaliseringsplicht hebben geschonden, omdat ze het versturen van de berichten niet in een proces-verbaal hebben gezet. Het hof noemt dat een ernstig vormverzuim. Het volstaat toch met die constatering. Het recht op een eerlijk proces is niet onherstelbaar aangetast, de berichten speelden geen rol bij het bewijs en het hof gebruikt ze ook niet voor het bewijs.
Ook het verweer dat de verdachte hooguit wist van de invoer, maar er niet aan had meegewerkt, verwerpt het hof. Uit de WhatsAppgesprekken blijkt dat hij paspoortgegevens van de koerier opvroeg en hem de vluchtboeking stuurde. Hij gaf opdracht een koffer op te halen, regelde geld voor hem en spoorde hem aan de bolletjes te slikken. Hij vroeg hoeveel bolletjes er nog over waren en gaf aanwijzingen over wat te zeggen bij een controle. Na aankomst vroeg hij de koerier zijn live locatie te delen, terwijl hijzelf op Schiphol stond om hem op te halen. Het hof ziet daarin een organiserende en aansturende rol en dus een nauwe en bewuste samenwerking, ook al vervoerde de verdachte de cocaïne niet zelf.
Het hof vernietigt het vonnis van de politierechter, omdat daarvan slechts aantekening was gedaan, en verklaart het primair tenlastegelegde medeplegen van invoer van cocaïne bewezen. De politierechter had 6 maanden opgelegd, waarvan 2 voorwaardelijk. De advocaat-generaal eiste 6 maanden. Het hof legt een gevangenisstraf van 4 maanden op, mede gelet op de persoonlijke omstandigheden van de verdachte, die inmiddels weer in zijn woonland werkt als kok en een gezin heeft, gezondheidsproblemen heeft en een inreisverbod kreeg. Omdat hij al zo lang in voorarrest heeft gezeten, hoeft hij na aftrek van die tijd niet opnieuw te worden vastgezet.
Gerechtshof Amsterdam · 13 november 2026
Strafrecht