Rechter wijst schuldsanering af: schuld na dronkenschapsongeluk valt niet onder schone lei Een man die in 2016 onder invloed een ongeluk veroorzaakte, kan niet worden toegelaten tot de wettelijke schuldsaneringsregeling. De Rotterdamse rechtbank wees zijn verzoek af, omdat de schuldsanering hem niets zou opleveren: zijn twee enige schulden vallen allebei buiten de zogenoemde schone lei.
De man verblijft op een geheim adres en ontvangt een bijstandsuitkering op grond van de Participatiewet. Hij vroeg toelating tot de Wsnp (wettelijke schuldsaneringsregeling natuurlijke personen), een traject waarin iemand een aantal jaren leeft van een vastgesteld bedrag en aan het eind zijn resterende schulden kwijtgescholden krijgt. Op de zitting van 29 oktober 2026 werd hij bijgestaan door een schuldhulpverlener van Geldplein en een beschermingsbewindvoerder.
De schuldenlast bedraagt € 42.260,69 en is verdeeld over twee schuldeisers. Het grootste deel, € 42.260,68, is een vordering van Centraal Beheer Achmea. Die schuld vloeit voort uit een strafrechtelijke veroordeling. De man veroorzaakte in 2016 onder invloed een ongeluk. De verzekeraar vergoedde de schade van het slachtoffer en verhaalt die kosten nu op hem. Daarnaast staat een studieschuld bij DUO op de crediteurenlijst, voor een symbolisch bedrag van € 0,01. De schuldhulpverlener nam die fictieve vordering op verzoek van DUO op, zodat de dienst op de hoogte blijft van de stand van zaken.
Voor toelating tot de Wsnp moet onder meer aannemelijk zijn dat de verzoeker in de drie jaar voor zijn verzoek te goeder trouw is geweest ten aanzien van het ontstaan of onbetaald laten van zijn schulden. Daar kwam de rechtbank niet aan toe. Zij oordeelde dat toelating geen doel dient, omdat beide schulden niet onder de schone lei vallen. Voor schulden die voortkomen uit een strafrechtelijke veroordeling bepaalt artikel 358 lid 4 Faillissementswet dat zij na afloop van de schuldsanering niet worden kwijtgescholden. Studieschulden uit de Wet studiefinanciering 2000 vallen op grond van artikel 299a lid 1 Fw in beginsel buiten de Wsnp, en ook die worden niet kwijtgescholden. Omdat er geen andere schulden zijn, zou de man na het traject nog steeds met dezelfde schuld zitten.
De rechtbank voegt toe dat dit niet uitsluit dat ook andere feiten of omstandigheden tot afwijzing hadden geleid. De rechtbank wijst het verzoek tot toepassing van de schuldsaneringsregeling af. Hoger beroep is mogelijk, uitsluitend via een advocaat bij het gerechtshof.
Rechtbank Rotterdam · 5 november 2026
Civiel Recht; Insolventierecht Rechtbank weigert schuldsanering te beëindigen en gelast nieuwe medische keuring na gemiste sollicitaties Een man uit Rotterdam die sinds april 2023 in de schuldsaneringsregeling zit, moest eigenlijk solliciteren naar een fulltime baan. Over vijf maanden in 2026 kon hij dat niet aantonen. Toch blijft hij in de regeling: de rechtbank wil eerst weten of hij door zijn psychische klachten wel kon werken.
De schuldsaneringsregeling is bedoeld om mensen met problematische schulden na een periode van strikte naleving schuldenvrij te laten worden. Daar horen verplichtingen bij, zoals het zoeken naar werk en het delen van informatie met de bewindvoerder. Al eerder, op 16 april 2026, had de rechtbank een voordracht tot tussentijdse beëindiging afgewezen. De regeling werd toen met dertien maanden verlengd omdat de man in de periode maart 2025 tot en met maart 2026 niet aantoonbaar had gesolliciteerd. Hij kreeg een laatste kans en moest tijdens de verlenging solliciteren naar een fulltime dienstverband, tenzij de rechter-commissaris hem daarvan zou ontheffen.
Die laatste kans pakte niet goed uit. De bewindvoerder meldde dat er over mei, juni, augustus en september 2026 geen sollicitatiebewijzen waren ontvangen en over juli twee. Dat is een tekortkoming van vijf maanden. Daarom droeg de bewindvoerder, met instemming van de rechter-commissaris, de regeling voor tussentijdse beëindiging voor. Een tekortkoming in de informatieverplichting bleek inmiddels hersteld.
In augustus 2026 had de bewindvoerder een medische keuring laten aanvragen, omdat de man mogelijk ernstige psychische klachten had. De keuring ging niet door. Volgens de keuringsinstantie was de man herhaaldelijk niet thuis en ook telefonisch niet bereikbaar. De man zei ter zitting dat hij niets van de instantie had gehoord en gewoon thuis was. Over zijn sollicitaties zei hij dat het solliciteren door zijn psychische problemen niet was gelukt en dat hij moeite had gehad om bewijs door te sturen. Inmiddels werkt hij, al verschilt het aantal uren per maand, en hij verwacht over enkele maanden fulltime te werken.
De rechtbank vond de tekortkoming van vijf maanden wel vaststaan, zodat beëindiging in beginsel in beeld kwam. Maar of de man die tekortkoming ook te verwijten valt, kon de rechtbank niet beoordelen. Zonder medische keuring staat niet vast dat van hem te verwachten was dat hij fulltime zou werken en dus aanvullend zou solliciteren. Wie daarvoor de schuld draagt dat de keuring in september mislukte, liet de rechtbank in het midden. Wel vindt zij het noodzakelijk dat de keuring alsnog plaatsvindt, om te beoordelen of de man tussen april en september 2026 geheel of gedeeltelijk had kunnen werken. Daarbij gaat de rechtbank ervan uit dat het Centrum Voor Dienstverlening Rotterdam en Stichting Nieuw Vaarwater, die hem als beschermingsbewindvoerder bijstaat, ervoor zorgen dat hij beschikbaar is.
Ook de ontwikkeling bij de man zelf woog mee. De rechtbank zag een positieve wending: hij heeft een baan gevonden, het beschermingsbewind loopt goed, er wordt afgedragen aan de boedel en er zijn geen nieuwe schulden ontstaan. Blijkt na de keuring dat de tekortkoming hem wel te verwijten is, dan zal de rechter-commissaris de regeling mogelijk verlengen.
De rechtbank weigerde daarom de schuldsaneringsregeling tussentijds te beëindigen en bepaalde dat een nieuwe medische keuring wordt gelast.
Rechtbank Rotterdam · 12 november 2026
Civiel Recht; Insolventierecht Rechtbank beëindigt schuldsanering van Rotterdammer: niet gesolliciteerd, geen afdracht, nieuwe schulden Een schuldenaar uit Rotterdam kreeg met de schuldsaneringsregeling de kans om na achttien maanden van zijn schulden af te komen. Het ging om een schuldenlast van € 52.069,18. Op 19 november 2025 sprak de rechtbank de regeling uit. Nu heeft dezelfde rechtbank de regeling tussentijds beëindigd, omdat de man zich niet aan de verplichtingen heeft gehouden.
Tegenover de schone lei staan strenge voorwaarden. Een schuldenaar moet de bewindvoerder gevraagd en ongevraagd informeren, zijn inkomen boven het vrij te laten bedrag afdragen aan de boedelrekening, zich aantoonbaar tot het uiterste inspannen om een fulltime dienstbetrekking te krijgen en mag geen nieuwe schulden laten ontstaan. De bewindvoerder vroeg de rechter-commissaris om de regeling tussentijds te beëindigen. Die stemde daarmee in. Bij de bewindvoerder ontbraken onder meer loonstroken vanaf augustus 2026, bankmutaties van meerdere betaal- en spaarrekeningen, sollicitatiebewijzen en de aangifte inkomstenbelasting over 2025.
De man had al eerder een waarschuwing gehad. Wegens een tekortkoming in de inspanningsverplichting in de periode november 2025 tot en met februari 2026 had de rechter-commissaris de looptijd van de regeling verlengd met vier maanden, tot 19 september 2027. Daarna ging het opnieuw mis. In de maanden maart tot en met juni 2026 werkte de man gemiddeld 30 uur per week, in juli 2026 in totaal 61 uur. Vanaf augustus kon de bewindvoerder het aantal gewerkte uren niet meer controleren. De man had daarom in de periode maart tot en met oktober 2026 aanvullend moeten solliciteren, maar deed dat niet. De rechtbank telde daarvoor een tekortkoming van acht maanden. Ook droeg hij tot nu toe niets af. Tot en met oktober 2026 liep de geschatte boedelachterstand op tot € 2.749.
De man verklaarde ter zitting dat zijn vriendin tijdens de regeling zwanger werd en bevallen is van een tweeling, met complicaties bij de bevalling. Hij was meer met haar bezig dan met het zoeken naar fulltime werk. Ook moest hij binnen twee maanden de woning van zijn vriend verlaten. Sinds kort heeft hij een eigen huurwoning via Woonstad. De boedelachterstand wilde hij inlopen door de auto te verkopen die hij tijdens de regeling kocht. De rechtbank vond dat aanbod ontoereikend: de waarde van de auto was niet onderbouwd en het bleef onduidelijk of de achterstand ermee kon worden ingelopen.
Ook nieuwe schulden speelden een rol: € 232 aan de Belastingdienst en € 949,40 aan Coöperatie VGZ UA. De man zei die te hebben betaald en beloofde uiterlijk op 5 november 2026 betalingsbewijzen aan de bewindvoerder te sturen. Op 6 november 2026 meldde de bewindvoerder dat hij die niet had ontvangen. Ook de loonstroken die de man naar eigen zeggen had opgestuurd, waren niet binnengekomen. De rechtbank stelde daarom vast dat de nieuwe schulden niet waren voldaan.
De rechtbank oordeelde dat niet aannemelijk is geworden dat de tekortkomingen de man niet te verwijten zijn. Na de strenge brief van de rechter-commissaris van 9 januari 2026 en het verhoor op 26 februari 2026 moest hij de verplichtingen goed kennen. De rechtbank beëindigde daarom de schuldsaneringsregeling op grond van artikel 350, derde lid, onder c en d, van de Faillissementswet. Omdat er geen baten zijn om schuldeisers te betalen, volgt er geen faillissement van rechtswege. De rechtbank stelde het salaris van de bewindvoerder, inclusief onkosten en omzetbelasting, vast op maximaal € 5.316,50, te betalen uit het aanwezige actief.
Rechtbank Rotterdam · 12 november 2026
Civiel Recht; Insolventierecht Rechtbank laat man met verslaving toe tot schuldsanering en vervroegt ingangsdatum met anderhalf jaar Een man uit de regio Rotterdam kampt al ruim vijfentwintig jaar met een ernstige verslaving en zit diep in de schulden. Sinds 1 september 2023 staat hij onder beschermingsbewind en al jarenlang volgt hij behandeltrajecten voor zijn verslaving. Om van zijn schulden af te komen vroeg hij toelating tot de wettelijke schuldsaneringsregeling (Wsnp), een wettelijk traject waarin schuldenaren drie jaar of korter hun inkomen boven een vast bedrag afstaan en daarna een schone lei krijgen.
De rechtbank Rotterdam wees dat verzoek toe. Om toegelaten te worden moet iemand te goeder trouw zijn geweest bij het ontstaan en onbetaald laten van zijn schulden, en moet de verwachting bestaan dat hij de verplichtingen van de regeling nakomt. De rechtbank keek vooral naar de afgelopen drie jaar en vond niet dat de man in die periode te kwader trouw schulden had laten ontstaan. Hij had volgens de rechtbank laten zien dat hij aan zichzelf werkte, zowel financieel als met betrekking tot zijn verslaving. Een verklaring van Antes liet zien dat de verslaving in remissie is en dat hij sinds 2022 een aaneensluitend en intensief behandeltraject volgt.
De rechtbank was bevoegd omdat het centrum van de voornaamste belangen van de man in Nederland ligt. De regeling duurt in beginsel achttien maanden. Die termijn gaat normaal in op de dag van het vonnis, maar de rechtbank kan een eerdere ingangsdatum bepalen als de schuldenaar zich in het voorafgaande schuldhulpverleningstraject aan zijn verplichtingen heeft gehouden. Het traject startte op 15 januari 2025 en op 26 maart 2025 kregen de schuldeisers een nulaanbod, omdat de man met zijn partner van een bijstandsuitkering leefde en dus niets kon aflossen. De rechtbank stelde dat nulaanbod gelijk aan een eerste aflossing.
Ook aan de inspanningsplicht was voldaan. De man heeft sinds 15 oktober 2025 ontheffing van de arbeidsverplichtingen. De rechtbank vond aannemelijk dat hij door zijn verslavingsproblematiek ook daarvoor al niet kon werken, zodat er feitelijk ook toen geen arbeidsverplichting gold. Er was wel vertraging: schuldhulpverlening liet na de mislukte onderhandelingen in september 2025 enige tijd verstrijken voordat het verzoek werd ingediend. Dat was niet aan de man toe te rekenen, en de schuldeisers werden er niet door benadeeld, omdat er toch geen afloscapaciteit was.
Daarom ging de rechtbank terug in de tijd. De eerdere ingangsdatum zou in beginsel meer dan achttien maanden terug komen te liggen. Omdat de boedel gefixeerd moet worden en de looptijd niet eerder kan eindigen dan de dag na het vonnis, ligt de ingangsdatum op 7 mei 2025, precies achttien maanden voor de fixatiedatum. De looptijd verstrijkt dus vrijwel meteen. De man blijft daarna wel verplicht mee te werken aan de afwikkeling en informatie aan de bewindvoerder te geven. De bewindvoerder moet ook nagaan of de verplichtingen uit het minnelijke traject zijn nagekomen en daarover uiterlijk bij het eindverslag rapporteren.
De rechtbank sprak de schuldsaneringsregeling uit voor de man, benoemde mr. C.G.E. Prenger tot rechter-commissaris en S.H.J. Nanuruw tot bewindvoerder, en stelde de ingangsdatum vast op 7 mei 2025 met een duur van achttien maanden. De bewindvoerder moet uiterlijk binnen vijf maanden na het vonnis eindverslag uitbrengen en de post van de man inzien. De verificatievergadering is vastgesteld op 22 december 2026.
Rechtbank Rotterdam · 6 november 2026
Civiel Recht; Insolventierecht Rechter schort ontruiming van huurwoning van man in detentie op, schuldsanering afgewezen Een man uit Schiedam zit sinds 24 augustus 2026 in detentie. Intussen dreigde zijn verhuurder hem op 1 oktober 2026 uit zijn huurwoning te zetten. De man heeft schulden die zijn ontstaan door overbesteding, een terugval in inkomsten en moeite met het beheren van geld. Sinds 3 juni 2026 staat hij op eigen verzoek onder beschermingsbewind. Hij heeft een uitkering op grond van de Participatiewet, met huur- en zorgtoeslag, en dat inkomen is genoeg om de lopende huur te betalen.
De rechtbank Rotterdam moest beslissen over een verzoek om een voorlopige voorziening: een tijdelijke maatregel die de executie van een eerder ontruimingsvonnis stillegt. Dat vonnis van de rechtbank Rotterdam van 7 april 2026 gaf de verhuurder het recht om de woning te laten ontruimen. De man vroeg om dat vonnis zes maanden niet ten uitvoer te mogen leggen, zodat hij met zijn schuldeisers tot een regeling kon komen. Hij vroeg daarnaast om toelating tot de schuldsaneringsregeling.
De man kwam niet naar de zitting, omdat hij vastzat. Zijn advocaat en zijn bewindvoerder werden wel gehoord. De advocaat verwacht dat de detentie op 27 november 2026 eindigt en dat het schuldhulpverleningstraject snel kan worden afgerond. De bewindvoerder vertelde dat er ongeveer € 5.000 op de rekening van de man staat. Daarmee kunnen de vaste lasten tot het einde van de detentie worden betaald. Ook heeft de bewindvoerder bijzondere bijstand aangevraagd voor de hele periode van detentie, om die lasten te dekken. Na de detentie kan de uitkering weer worden hervat.
De verhuurder liet de beslissing aan de rechtbank over. Zij vroeg wel om in de uitspraak vast te leggen dat de man de lopende huur stipt op tijd moet betalen en dat hij binnen vier maanden een concreet voorstel doet. Ter zitting lichtte zij haar standpunt niet toe.
De rechtbank oordeelde eerst dat er een bedreigende situatie was, omdat de verhuurder had aangekondigd de woning op 1 oktober 2026 te laten ontruimen. De wet geeft geen criterium voor het toewijzen van zo'n voorziening. De rechtbank woog daarom het belang van de man af tegen dat van de verhuurder. Het belang van de man is dat hij na zijn detentie kan terugkeren naar zijn woning en het schuldhulpverleningstraject kan afronden. Het belang van de verhuurder is dat zij het ontruimingsvonnis kan uitvoeren.
De rechtbank vond voldoende aannemelijk dat de lopende huur kan en zal worden betaald. De huur wordt sinds het beschermingsbewind betaald en dat bewind waarborgt dat dit zo blijft. Ook al is de uitkering tijdens de detentie opgeschort, de reserveringen dekken de vaste lasten tot de verwachte einddatum. Daarom woog het belang van de man zwaarder. Ter bescherming van de verhuurder koppelde de rechtbank wel een voorwaarde aan de voorziening.
Het verzoek om toelating tot de schuldsaneringsregeling wees de rechtbank af. Het minnelijke traject, waarin buiten de rechter om met schuldeisers een regeling wordt getroffen, zal naar verwachting niet snel zijn afgerond. Volgens de wet kan de man dan niet-ontvankelijk worden verklaard in dat verzoek. Hij kan later zo nodig een nieuw verzoek indienen.
De rechtbank schort de uitvoering van het ontruimingsvonnis op voor zes maanden, vanaf 24 september 2026, en verlengt de huurovereenkomst voor die duur. De voorziening geldt alleen zolang de lopende huurtermijnen tijdig worden betaald. De schuldhulpverlener die de buitengerechtelijke schuldregeling uitvoert, moet uiterlijk twee weken voor het einde van de voorziening verslag uitbrengen. Het verzoek om toelating tot de schuldsaneringsregeling verklaart de rechtbank niet-ontvankelijk.
Rechtbank Rotterdam · 21 oktober 2026
Civiel Recht; Insolventierecht