Ondernemingskamer legt Wingtech dwangsommen op tot € 300 miljoen om Nexperia-enquête te beschermen De Chinese techgroep Wingtech en zijn Hongkongse dochter Yuching hebben bij Nexperia, de Nijmeegse chipmaker, een Chinese rechter ingeschakeld om de Nederlandse enquêteprocedure over het bedrijf te laten eindigen. Wie dat tegenhoudt, moet volgens de Ondernemingskamer van het Gerechtshof Amsterdam betalen: op straffe van dwangsommen van in totaal maximaal € 300 miljoen verbiedt de kamer Wingtech en Nexperia China onder meer de uitvoering van een Chinese rechterlijke beslissing die de bedrijfsvoering van Nexperia zou lamleggen.
De zaak draait om Nexperia Holding en Nexperia B.V., waar de Ondernemingskamer op 11 februari 2026 een onderzoek naar het beleid en de gang van zaken van heeft bevolen. Ook trof zij onmiddellijke voorzieningen: de toenmalige bestuurder werd geschorst, een door de kamer benoemde bestuurder (de OK-bestuurder) nam het roer over, en een beheerder kreeg de stemrechten op bijna alle aandelen. Sindsdien is het bedrijf feitelijk in tweeën gesplitst. Nexperia China en andere Chinese dochters hebben zich aan de invloed van de Nederlandse top onttrokken. Sinds 1 oktober 2025 levert Nexperia China geen eindproducten meer aan Nexperia en concurreert zij ermee, onder meer via eigen webwinkels.
Nexperia, gesteund door de OK-bestuurder, de OK-beheerder en de Staat (het ministerie van Economische Zaken), vroeg de kamer om aanvullende onmiddellijke voorzieningen. Aanleiding waren onder meer procedures die Wingtech in China voert. In de Dongguan-procedure vordert Wingtech dat Nexperia de Nederlandse enquêteprocedure intrekt, en bij weigering dat alle aandelen in Nexperia B.V. en haar dochters kosteloos aan Wingtech worden overgedragen, plus een schadevergoeding van CNY 8 miljard (ruim € 1 miljard). Op 2 november 2026 verbood de Chinese rechter bovendien, op straffe van een boete van CNY 100.000 per dag, om intellectuele-eigendomsrechten of andere vermogensbestanddelen van Nexperia over te dragen. Volgens Nexperia maakt dat het sluiten van licenties en het verkopen van producten onmogelijk.
Wingtech voerde verweer. Zij stelde onder meer dat het Nederlandse enquêterecht niet op haar van toepassing is omdat het om buitenlandse rechtspersonen gaat, dat het beginsel van 'comity of courts' (wederzijds respect tussen rechters van verschillende landen) terughoudendheid vergt, dat de gevraagde voorzieningen te onbepaald zijn en dat ze geen verband houden met de gronden voor twijfel aan een juist beleid. De voormalige bestuurder voerde aan dat hij zich om gezondheidsredenen niet meer met Wingtech bemoeit.
De Ondernemingskamer verwerpt die verweren. Wingtech en Yuching hebben vrijwillig aandelen verworven in een Nederlandse vennootschap en zijn daarom op grond van artikel 2:8 van het Burgerlijk Wetboek gebonden aan de eisen van redelijkheid en billijkheid. Dat enquêterecht niet rechtstreeks op hen van toepassing is, doet daaraan niets af. De kamer stelt vast dat Wingtech de Chinese dochters onder haar controle houdt, procedures voert om Nexperia te belemmeren en nieuwe samenwerkingspartners zoals het Indiase Tata Electronics bedreigt met aansprakelijkheid. Het vorderen van de intrekking van de enquête en van de aandelenoverdracht in de Dongguan-procedure noemt de kamer misbruik van recht en strijd met het recht op toegang tot de rechter. Ook het vragen en het ten uitvoer leggen van de Chinese voorlopige maatregelen van 2 november 2026 is volgens de kamer onrechtmatig. Het beginsel van 'comity of courts' maakt geen deel uit van het Nederlandse recht en de voorzieningen zijn niet gericht tegen Chinese rechterlijke uitspraken, maar tegen het gedrag van Wingtech. De voormalige bestuurder is nog bestuurder van Yuching en controleert Wingtech, dus ook tegen hem worden voorzieningen getroffen.
De algemene voorzieningen, zoals het gedogen van de taken van de OK-functionarissen, worden grotendeels toegewezen maar zonder dwangsom, omdat ze daarvoor te ruim zijn geformuleerd. Wél met dwangsom bekrachtigt de kamer enkele concrete geboden en verboden. Wingtech en Yuching moeten gedogen dat de OK-functionarissen een marktverkenning doen naar een langetermijnoplossing, ook bij mogelijke investeerders; de kamer wijst erop dat de huidige eigendomsstructuur de continuïteit van Nexperia kan bedreigen, onder meer omdat verlenging van de opschorting van de Amerikaanse '50%-rule' na 10 januari 2027 niet wordt verwacht. Zij moeten binnen zeven dagen de vorderingen in de Dongguan-procedure intrekken die strekken tot intrekking van de enquête en tot overdracht van de aandelen. De tenuitvoerlegging van de Chinese beslissing van 2 november 2026 is verboden, evenals het belemmeren van samenwerkingen, productie-uitbreiding, licenties en financiering van Nexperia. Tot slot moeten zij in elke nieuwe procedure tegen Nexperia en haar sleutelfiguren de beschikkingen van de Ondernemingskamer overleggen. Als de OK-functionarissen een oplossing voorstellen waar Wingtech niet achter staat, moeten zij ervoor zorgen dat deze aan de Nederlandse rechter kan worden voorgelegd.
De dwangsommen bedragen € 5 miljoen per overtreding of per dag voor de meeste voorzieningen en € 1 miljoen per keer voor het overleggen van de beschikkingen, met een totaalmaximum van € 300 miljoen. Dwangsommen tegen de Chinese bestuurders persoonlijk legt de kamer niet op, omdat hun handelen in beginsel aan de rechtspersonen wordt toegerekend. De beschikking is uitvoerbaar bij voorraad, er is geen proceskostenveroordeling en wat verder is verzocht wordt afgewezen.
Gerechtshof Amsterdam · 11 november 2026
Civiel Recht; Ondernemingsrecht CBb: Raad voor plantenrassen trok toelating van twee sjalottenrassen ten onrechte in Twee zaadbedrijven uit Noord-Holland, Bejo Zaden en De Groot en Slot, kweekten twee gewassen die in Nederland als sjalot waren toegelaten: Davidor en Innovator. De Raad voor plantenrassen liet die rassen in 2022 toe, nadat Naktuinbouw ze had onderzocht. Naktuinbouw is de instelling die de technische onderzoeken voor de raad uitvoert. Het bleek later mogelijk dat de rassen geen sjalot, maar een ui waren. De raad trok de toelatingen in, maar het College van Beroep voor het bedrijfsleven oordeelt dat dat te vroeg gebeurde.
De twee bedrijven vroegen eind 2018 en begin 2019 toelating aan voor de rassen. Naktuinbouw onderzocht ze aan de hand van een technisch protocol van het Europese bureau voor plantenrassen (CPVO). Op basis van de rapporten van januari 2022 liet de raad beide rassen op 3 februari 2022 toe. Het CPVO verleende daarna ook Europees kwekersrecht, de Europese bescherming van een nieuw ras.
In maart 2023 vroeg een Frans keuringsinstituut aan het CPVO of Innovator volgens het protocol niet als ui had moeten worden aangemerkt. Het CPVO stelde een procedurefout vast: Innovator was ten onrechte als sjalot beoordeeld. Het trok het kwekersrecht voor dat ras in. De Europese Commissie wees de Nederlandse minister van Landbouw in maart 2024 op die bevindingen en vroeg of Innovator en andere als sjalot aangemerkte gewassen op de nationale rassenlijst mochten blijven staan.
Op 30 april 2024 trok de raad de toelatingen van Davidor en Innovator in. Tegelijk nam hij de oorspronkelijke aanvragen opnieuw in behandeling en liet hij nieuwe technische onderzoeken doen, waarbij het protocol strikt wordt toegepast. De bedrijven maakten bezwaar, maar de raad verklaarde dat ongegrond. Hij gaf wel een uitverkooptermijn tot uiterlijk 30 juni 2026 voor de resterende partijen zaad. De bedrijven gingen in beroep.
Het College geeft hun gelijk. Volgens het Besluit werkzaamheden Raad voor plantenrassen mag de raad een toelating alleen intrekken als naar zijn oordeel niet meer aan de toelatingseisen wordt voldaan. Het is aan de raad om dat aannemelijk te maken, en daarin is hij nog niet geslaagd. De raad liet immers zelf nieuwe onderzoeken uitvoeren en sloot niet uit dat de rassen daarna toch als sjalot worden aangemerkt. Hij verwachtte dat niet, maar hield die mogelijkheid open. Volgens de raad kan de uitkomst 'sjalot' alleen volgen als Naktuinbouw bij de heronderzoeken andere scores toekent aan bepaalde kenmerken. Bij gelijkblijvende scores zijn het uien.
De raad voerde aan dat er in het eerste onderzoek duidelijk fouten waren gemaakt en dat de rassen zonder die fouten evident als ui waren aangemerkt. Dat verandert niets, aldus het College. De raad heeft dat eerdere onderzoek niet aan de intrekking ten grondslag gelegd, maar achtte zelf een nieuw onderzoek nodig. Ook de Europese richtlijn voor groentezaad dwingt niet tot een andere uitkomst. Omdat dit ene punt het beroep al doet slagen, bespreekt het College de andere beroepsgronden niet meer.
Het College verklaart het beroep gegrond en vernietigt het besluit op bezwaar. Het voorziet zelf in de zaak door de intrekkingsbesluiten van 30 april 2024 te herroepen, zodat de toelatingen van Davidor en Innovator in stand blijven. Het is aan de raad om na de uitkomst van de heronderzoeken opnieuw te beoordelen of intrekking gerechtvaardigd is. De raad moet het griffierecht van € 371 vergoeden en wordt veroordeeld in de proceskosten van Bejo en De Groot en Slot ter hoogte van € 2.266.
College van Beroep voor het bedrijfsleven · 3 november 2026
Bestuursrecht Rechtbank verplicht Fresh Food Ventures Group (Crisp) tot terugbetaling van € 5.000.000 na schending van investeerdersafspraken Vier investeerders, verenigd onder de naam 'Investeerders', sloten in september 2024 een converteerbare leningsovereenkomst met Fresh Food Ventures Group B.V., beter bekend als Crisp, de online supermarkt-app. Zij leenden het bedrijf € 5.000.000, met de bedoeling dat dit bedrag later zou worden omgezet in aandelen. Aan die conversie kwamen de partijen echter nooit toe: de relatie liep stuk op een verslechtering van de financiële situatie van Crisp en een geschil over de voorwaarden van een nieuwe financieringsronde.
De investeerders stelden dat Crisp hen bij het aangaan van de lening een te rooskleurig beeld had gegeven van haar financiële situatie. In het bijzonder zou Crisp hebben nagelaten te melden dat er een gat in het werkkapitaal van € 1,8 miljoen bestond. Op grond hiervan vroegen zij primair vernietiging van de overeenkomst wegens bedrog of dwaling, subsidiair aanpassing van de rechtsgevolgen, en meer subsidiair directe terugbetaling van de lening.
De rechtbank stelde vast dat Crisp inderdaad een te positief beeld had geschetst en haar mededelingsplicht had geschonden door niet concreet te informeren over het werkkapitaaltekort. Toch kon de overeenkomst niet worden vernietigd wegens dwaling. De leningsovereenkomst bevatte namelijk een bepaling waarmee partijen uitdrukkelijk afstand hadden gedaan van het recht om de overeenkomst te vernietigen op grond van dwaling of te laten wijzigen door de rechter. De investeerders probeerden dit beding te omzeilen door te stellen dat het zelf ook onder invloed van dwaling tot stand was gekomen, of dat een beroep erop naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid onaanvaardbaar zou zijn. De rechtbank verwierp beide argumenten. Het enkele feit dat Crisp te weinig financiële informatie had gedeeld, was onvoldoende om te concluderen dat zij bewust in dwaling had gebracht of dat er sprake was van voorwaardelijk opzet om te misleiden.
Wel slaagden de investeerders met hun meer subsidiaire vordering. In de financieringsronde die Crisp aan het einde van 2024 organiseerde om haar acute liquiditeitstekort op te lossen, kende Crisp bestaande aandeelhouders zogenoemde L-shares toe. Via die aandelen werden de historische investeringen van die aandeelhouders gelijkgesteld aan de rang van de nieuwe preferente aandelen, waardoor de verhaalspositie van de investeerders aanzienlijk verslechterde. De investeerders zouden hun inleg pas terugkrijgen als er veel meer opbrengst was gerealiseerd dan oorspronkelijk de bedoeling was.
De rechtbank oordeelde dat Crisp hiermee een kernafspraak in de overeenkomst had geschonden: het beding dat verbood om andere partijen betere voorwaarden te geven tenzij diezelfde voorwaarden ook aan de investeerders werden aangeboden. Omdat de investeerders zelf geen historische investeringen in eerdere rondes hadden, kon Crisp hen hetzelfde voordeel simpelweg niet bieden. Dat Crisp de investeerders wel had aangeboden in te stappen in de nieuwe aandelenklasse, veranderde daar niets aan.
Als gevolg van deze schending was de lening direct opeisbaar. Wel gold een contractuele achterstelling: Crisp hoeft de investeerders pas terug te betalen nadat haar bankschulden zijn voldaan. De gevorderde wettelijke handelsrente werd afgewezen omdat de overeenkomst alleen recht gaf op de contractuele rente van zes procent per jaar.
De reconventionele vorderingen van Crisp, waaronder de eis dat de investeerders zouden meewerken aan de conversie van de lening in aandelen, werden volledig afgewezen nu vaststond dat de investeerders aanspraak konden maken op terugbetaling.
Crisp werd veroordeeld tot betaling van € 5.000.000 aan de investeerders, met inachtneming van de contractuele achterstelling, aangevuld met beslagkosten van € 28.355,41, buitengerechtelijke kosten van € 6.775 en proceskosten van ruim € 22.000.
Rechtbank Amsterdam · 28 oktober 2026
Civiel Recht Zestienjarige ondernemer uit Meppel krijgt handlichting voor eigen eenmanszaak en bv Een zestienjarige jongen uit Meppel verkoopt al enige tijd waterflessen met een ingebouwd filter en andere huishoudelijke artikelen via een eigen webshop. De voorraad heeft hij zelf ingekocht in China. Omdat hij minderjarig is, kan hij daar in beginsel geen zakelijke bankrekening voor openen en mag hij niet zelfstandig een bedrijf exploiteren. Daarom vroeg hij de kantonrechter in Assen om handlichting: toestemming om bepaalde handelingen te verrichten die normaal alleen meerderjarigen mogen doen.
De jongen wil zijn eenmanszaak samen met een meerderjarige compagnon onderbrengen in een besloten vennootschap. Daarvoor vroeg hij bevoegdheid om inkomsten uit zijn onderneming te ontvangen en daarover te beschikken, een zakelijke bankrekening te openen, te beheren en te sluiten, verhuringen en verpachtingen aan te gaan, een besloten vennootschap op te richten en daarin deel te nemen, en een beroep of bedrijf uit te oefenen. Beide ouders stemden in met het verzoek. Zij waren samen met hun zoon bij de mondelinge behandeling op 2 november 2026 aanwezig.
Volgens de wet kan een minderjarige van zestien jaar of ouder handlichting vragen, maar die wordt niet verleend tegen de wil van de ouders die het gezag uitoefenen. De rechter moet bovendien kijken naar het belang van de minderjarige en beoordelen of de handlichting verantwoord is. Ter zitting liet de jongen zien dat hij zich bewust is van de risico's. Hij erkende dat hij met onverkochte voorraad kan blijven zitten. Zijn ouders zeiden hem nauwlettend in de gaten te houden, maar dat hij wel alles zelf doet. De kantonrechter vond dat de jongen zijn verzoek helder had toegelicht en goed had doordacht, en achtte toewijzing daarom verantwoord.
Bijzonder aan de beschikking is de manier van bekendmaken. De handlichting gaat niet in op de dag van de uitspraak, maar pas na publicatie, zodat derden er kennis van kunnen nemen. De wet schrijft publicatie in de Staatscourant voor, die tegenwoordig alleen nog digitaal verschijnt. Omdat de wetgever wil dat zoveel mogelijk mensen de handlichting kunnen raadplegen, bepaalde de kantonrechter dat de beschikking ook in niet-geanonimiseerde vorm op rechtspraak.nl komt te staan. De griffier regelt beide publicaties. De jongen moet zelf wel zorgen dat de handlichting in het handelsregister wordt ingeschreven, met de datum, de toegekende bevoegdheden en het publicatienummer.
De kantonrechter verleende de jongen, geboren op 26 februari 2010, handlichting voor het ontvangen van inkomsten en de beschikking daarover (inclusief het openen, beheren en sluiten van een zakelijke bankrekening), het sluiten van verhuringen en verpachtingen, het oprichten van een besloten vennootschap, het deelnemen in een vennootschap en het uitoefenen van een beroep of bedrijf.
Rechtbank Noord-Nederland · 9 november 2026
Civiel Recht; Burgerlijk Procesrecht CBb herstelt fout: minister hoeft toch geen proceskosten te betalen in mestboetezaak jongveehouder Een maatschap die jongvee fokt voor melkveebedrijven kreeg boetes omdat ze in 2018 en 2019 de mestgebruiksnormen overschreed en haar bemestingsplan niet naar waarheid opstelde. De boetes bedroegen € 3.253,95 voor 2018 en € 45.022 voor 2019. In een eerdere uitspraak van 25 augustus 2026 liet het College van Beroep voor het bedrijfsleven de zaak in hoger beroep grotendeels in stand, maar in het dictum stond een fout. Die fout heeft het College nu hersteld.
In de oorspronkelijke zaak vocht de maatschap een uitspraak van de rechtbank Noord-Nederland van 22 december 2023 aan. De rechtbank had de boetes al gematigd met 15 procent, tot € 2.765,86 en € 38.268,70, omdat de procedure te lang had geduurd. Het College wees het hoger beroep af: de maatschap had haar eigen berekening van de mestproductie niet voldoende onderbouwd en een opgegeven voorraad vaste mest die volgens haarzelf imaginair was, was een bewust onjuiste opgave. Wel vernietigde het College de uitspraak van de rechtbank voor zover het de hoogte van de boetes betrof, omdat de redelijke termijn verder was overschreden, met 2 jaar en 6 maanden. Het matigde de boetes nog eens met 5 procent, tot € 2.603,16 voor 2018 en € 36.017,60 voor 2019. Het betaalde griffierecht van € 559 ging terug naar de maatschap.
In de hersteluitspraak van 20 oktober 2026 stelt het College vast dat het in het dictum de minister ten onrechte had veroordeeld in de proceskosten. Het College was namelijk tot het oordeel gekomen dat het hoger beroep niet slaagt. Het had de uitspraak alleen vernietigd vanwege de overschreden redelijke termijn, en die had het ambtshalve beoordeeld. Daarom waren er geen proceskosten die daarmee samenhingen, zo staat ook in overweging 8.2 van de oorspronkelijke uitspraak. De minister van Landbouw, Visserij, Voedselzekerheid en Natuur wees het College op de omissie. De maatschap maakte bezwaar tegen het herstel, maar het College vond de fout zo evident dat het toch overging tot herstel.
Het College schrapt de proceskostenveroordeling uit het dictum. De rest blijft gelijk: de aangevallen uitspraak is vernietigd voor de hoogte van de boetes over 2018 en 2019, voor het overige bevestigd, de boetes zijn vastgesteld op € 2.603,16 en € 36.017,60 en het griffierecht van € 559 gaat terug naar de maatschap.
College van Beroep voor het bedrijfsleven · 20 oktober 2026
Bestuursrecht