Rechtbank laat man met gokverleden toe tot schuldsanering via hardheidsclausule Een man met schulden bij de Belastingdienst en het CJIB heeft van de rechtbank Rotterdam toestemming gekregen om toe te treden tot de wettelijke schuldsaneringsregeling (Wsnp). De schuldsanering is een wettelijk traject waarbij schuldenaren onder begeleiding van een bewindvoerder hun schulden zoveel mogelijk afbetalen, waarna ze aan het einde een 'schone lei' kunnen krijgen: schuldeisers kunnen hun resterende vorderingen dan niet meer opeisen.
De zaak kende twee bijzondere omstandigheden. Ten eerste had de man geen poging gedaan tot een buitengerechtelijke schuldregeling, wat normaliter een vereiste is voor toegang tot de Wsnp. De reden daarvoor was dat zijn partner failliet was verklaard en zij in gemeenschap van goederen zijn gehuwd. Daardoor was het niet mogelijk om voor hem apart een minnelijke regeling op te starten. De rechtbank oordeelde dat voldoende aannemelijk was dat zo'n regeling sowieso niet binnen afzienbare tijd tot stand zou kunnen komen.
Ten tweede stonden sommige schulden in de weg aan toelating. Schulden bij de Belastingdienst en het CJIB die zijn ontstaan binnen drie jaar voor het verzoek worden in beginsel niet als te goeder trouw beschouwd. De schulden bij de Belastingdienst betroffen terugvorderingen van toeslagen zoals kinderopvangtoeslag, huurtoeslag en zorgtoeslag, veroorzaakt door wisselingen in het inkomen van de partner. De boetes van het CJIB hingen samen met een brommer die niet verzekerd was.
De rechtbank paste desondanks de zogenoemde hardheidsclausule toe. Deze uitzondering maakt toelating toch mogelijk als de schuldenaar de omstandigheden die tot de schulden hebben geleid aantoonbaar onder controle heeft. De brommer is inmiddels verkocht. Zowel de man als zijn partner staan nu onder beschermingsbewind, wat verdere schuldenopbouw moet voorkomen.
Daarnaast had de man een gokverslaving, al had die tot nu toe alleen geleid tot schulden op naam van zijn partner. De rechtbank achtte aannemelijk dat de verslaving, op een eenmalige terugval van drie maanden geleden na, al langere tijd onder controle is. De man staat ingeschreven in het Centraal Register Uitsluiting Kansspelen (Cruks) en volgt een online cursus. Zijn beschermingsbewindvoerder bevestigde dat zij geen verdere terugvallen heeft waargenomen en dat zijn bankafschriften geen gokactiviteit tonen.
De rechtbank wees het verzoek toe en stelde de looptijd van de schuldsanering vast op achttien maanden, ingaand op 28 oktober 2026. Een verzoek om de ingangsdatum eerder te laten vallen werd niet gedaan en ook niet ambtshalve gehonoreerd. Er worden een rechter-commissaris en een bewindvoerder aangesteld, en de eerste dertien maanden geldt een postblokkade.
Rechtbank Rotterdam · 28 oktober 2026
Civiel Recht; Insolventierecht Rechter weigert uitstel van ontruiming aan huurder in schuldsanering: schuldhulp loopt niet Een huurder uit de regio Drechtsteden dreigde zijn woning uit te moeten. De rechtbank Rotterdam had op 16 april 2026 de ontruiming van zijn huurwoning bevolen, en op 13 mei 2026 kondigde een deurwaarder aan dat de ontruiming op 16 juli 2026 zou plaatsvinden. De man had schulden gekregen door een terugval van zijn inkomsten. Hij meldde zich bij de Sociale Dienst Drechtsteden voor hulp en vroeg de rechter op 15 juli 2026, een dag voor de aangekondigde ontruiming, om toelating tot de schuldsaneringsregeling. Daarbij vroeg hij ook om een voorlopige voorziening: een spoedmaatregel waarmee de verhuurder zes maanden niet zou mogen ontruimen.
De behandeling van het verzoek schoof flink op. De zitting stond eerst gepland op 22 juli 2026, maar werd op herhaald verzoek van de man, steeds kort voor de zitting, driemaal verplaatst. Uiteindelijk vond de zitting plaats op 14 oktober 2026. De man kwam niet opdagen, ook al was hij behoorlijk opgeroepen. De verhuurder, Stichting Woonkracht10, liet via haar deurwaarder weten dat zij zich refereert aan het oordeel van de rechtbank, en was evenmin op de zitting aanwezig.
De rechtbank stelde eerst vast dat er sprake was van een bedreigende situatie, de wettelijke voorwaarde voor zo'n voorziening. Er lag immers een ontruimingsvonnis en een aanzegging van de ontruiming. Het idee achter de voorziening is dat een schuldenaar een adempauze krijgt om met zijn schuldeisers een regeling te treffen. De wet geeft geen criterium voor de beslissing zelf, dus woog de rechtbank het belang van de man om in zijn woning te blijven af tegen het belang van de verhuurder om het vonnis uit te voeren.
Die afweging viel in het nadeel van de man uit. De rechtbank vond het onvoldoende aannemelijk dat de lopende huur kan en zal worden betaald. In het verzoekschrift stond een netto inkomen van € 2.850 per maand en een huur van € 848,11, maar die cijfers waren niet te controleren. Het bleef onduidelijk of de man de afgelopen maanden de huur had betaald, en hij gaf op de zitting geen toelichting.
Bovendien bleek uit de verklaring van de medewerker van de schuldhulpverlening dat de communicatie met de man uiterst moeizaam verloopt. Ondanks herhaalde pogingen was het niet gelukt een afspraak te maken om het schuldhulptraject op te starten. De schuldhulpverlening had geen inzicht in zijn inkomsten, uitgaven en schuldenlast, en budgetbeheer was niet begonnen. Volgens de rechtbank ontbrak daardoor de overtuiging dat de man zich zou inspannen om zijn schuldenprobleem op te lossen.
Omdat het minnelijke schuldhulptraject niet op korte termijn zal zijn afgerond, verklaarde de rechtbank de man ook niet-ontvankelijk in zijn verzoek om toelating tot de schuldsaneringsregeling. Een niet-ontvankelijkverklaring betekent dat de rechter het verzoek niet inhoudelijk behandelt. De rechtbank wees erop dat de man later een nieuw verzoek kan indienen.
De rechtbank wees de voorlopige voorziening af, waardoor de verhuurder de ontruiming van de woning niet hoeft uit te stellen, en verklaarde de man niet-ontvankelijk in zijn verzoek tot toelating tot de schuldsaneringsregeling.
Rechtbank Rotterdam · 21 oktober 2026
Civiel Recht; Insolventierecht Rotterdamse vrouw met problematische schulden toegelaten tot schuldsanering voor 18 maanden Een vrouw uit de regio Rotterdam kwam niet meer uit haar schulden. Eerder probeerde zij via schuldhulpverlening een oplossing te vinden, maar dat lukte niet. Daarom vroeg zij de rechtbank om toelating tot de wettelijke schuldsaneringsregeling (Wsnp), een wettelijk traject waarin iemand een aantal jaren moet rondkomen van een vastgesteld bedrag en de rest van het inkomen aan de schuldeisers afdraagt. Wie zich aan de regels houdt, krijgt daarna een 'schone lei'.
Op 4 november 2026 behandelde de rechtbank Rotterdam het verzoek op zitting. Naast de vrouw zelf waren een schuldhulpverlener van Geldplein en een maatschappelijk werkster van het Centrum Voor Dienstverlening (CVD) aanwezig.
De rechtbank oordeelt dat de vrouw aan alle eisen voldoet. Zij verkeert in een problematische schuldensituatie en was te goeder trouw bij het ontstaan en onbetaald laten van haar schulden. Daarbij kijkt de rechtbank vooral naar de afgelopen drie jaar. Ook verwacht de rechtbank dat zij de verplichtingen van de regeling zal nakomen. Omdat haar belangen vooral in Nederland liggen, is de Nederlandse rechter bevoegd de procedure te openen.
De vrouw had niet gevraagd om een eerdere ingangsdatum. Zo'n datum kan worden bepaald als iemand in het traject vóór de Wsnp al maximaal heeft afgelost en zich zoveel mogelijk heeft ingespannen om inkomsten te verwerven, bij arbeidsgeschiktheid meestal door fulltime te werken of aantoonbaar te solliciteren. Volgens de rechtbank blijkt uit de stukken en de zitting niet dat de vrouw dat heeft gedaan. De regeling gaat daarom in op de dag van het vonnis.
Tijdens de regeling moet de vrouw zich aan een aantal verplichtingen houden: informatie geven, zich inspannen om inkomen te verwerven, geen nieuwe schulden maken, schuldeisers niet benadelen en inkomen boven het vrij te laten bedrag en bepaalde bezittingen afdragen. Een bewindvoerder controleert dat en beheert de boedel, dat wil zeggen alles wat de vrouw nu bezit of tijdens de regeling verkrijgt. De eerste dertien maanden geldt een postblokkade: alle post gaat eerst naar de bewindvoerder, die haar na controle doorstuurt.
De rechtbank spreekt de schuldsaneringsregeling uit, met een duur van achttien maanden en een ingangsdatum van 12 november 2026. Mr. M.C. Franken wordt rechter-commissaris en P.H.L. Adam bewindvoerder. De bewindvoerder mag een voorschot op zijn vergoeding nemen, voor zover de boedel daarvoor toereikend is. Houdt de vrouw zich aan alle verplichtingen, dan eindigt het traject met een schone lei.
Rechtbank Rotterdam · 12 november 2026
Civiel Recht; Insolventierecht Rechtbank weigert schuldsanering te beëindigen en gelast nieuwe medische keuring na gemiste sollicitaties Een man uit Rotterdam die sinds april 2023 in de schuldsaneringsregeling zit, moest eigenlijk solliciteren naar een fulltime baan. Over vijf maanden in 2026 kon hij dat niet aantonen. Toch blijft hij in de regeling: de rechtbank wil eerst weten of hij door zijn psychische klachten wel kon werken.
De schuldsaneringsregeling is bedoeld om mensen met problematische schulden na een periode van strikte naleving schuldenvrij te laten worden. Daar horen verplichtingen bij, zoals het zoeken naar werk en het delen van informatie met de bewindvoerder. Al eerder, op 16 april 2026, had de rechtbank een voordracht tot tussentijdse beëindiging afgewezen. De regeling werd toen met dertien maanden verlengd omdat de man in de periode maart 2025 tot en met maart 2026 niet aantoonbaar had gesolliciteerd. Hij kreeg een laatste kans en moest tijdens de verlenging solliciteren naar een fulltime dienstverband, tenzij de rechter-commissaris hem daarvan zou ontheffen.
Die laatste kans pakte niet goed uit. De bewindvoerder meldde dat er over mei, juni, augustus en september 2026 geen sollicitatiebewijzen waren ontvangen en over juli twee. Dat is een tekortkoming van vijf maanden. Daarom droeg de bewindvoerder, met instemming van de rechter-commissaris, de regeling voor tussentijdse beëindiging voor. Een tekortkoming in de informatieverplichting bleek inmiddels hersteld.
In augustus 2026 had de bewindvoerder een medische keuring laten aanvragen, omdat de man mogelijk ernstige psychische klachten had. De keuring ging niet door. Volgens de keuringsinstantie was de man herhaaldelijk niet thuis en ook telefonisch niet bereikbaar. De man zei ter zitting dat hij niets van de instantie had gehoord en gewoon thuis was. Over zijn sollicitaties zei hij dat het solliciteren door zijn psychische problemen niet was gelukt en dat hij moeite had gehad om bewijs door te sturen. Inmiddels werkt hij, al verschilt het aantal uren per maand, en hij verwacht over enkele maanden fulltime te werken.
De rechtbank vond de tekortkoming van vijf maanden wel vaststaan, zodat beëindiging in beginsel in beeld kwam. Maar of de man die tekortkoming ook te verwijten valt, kon de rechtbank niet beoordelen. Zonder medische keuring staat niet vast dat van hem te verwachten was dat hij fulltime zou werken en dus aanvullend zou solliciteren. Wie daarvoor de schuld draagt dat de keuring in september mislukte, liet de rechtbank in het midden. Wel vindt zij het noodzakelijk dat de keuring alsnog plaatsvindt, om te beoordelen of de man tussen april en september 2026 geheel of gedeeltelijk had kunnen werken. Daarbij gaat de rechtbank ervan uit dat het Centrum Voor Dienstverlening Rotterdam en Stichting Nieuw Vaarwater, die hem als beschermingsbewindvoerder bijstaat, ervoor zorgen dat hij beschikbaar is.
Ook de ontwikkeling bij de man zelf woog mee. De rechtbank zag een positieve wending: hij heeft een baan gevonden, het beschermingsbewind loopt goed, er wordt afgedragen aan de boedel en er zijn geen nieuwe schulden ontstaan. Blijkt na de keuring dat de tekortkoming hem wel te verwijten is, dan zal de rechter-commissaris de regeling mogelijk verlengen.
De rechtbank weigerde daarom de schuldsaneringsregeling tussentijds te beëindigen en bepaalde dat een nieuwe medische keuring wordt gelast.
Rechtbank Rotterdam · 12 november 2026
Civiel Recht; Insolventierecht Rechtbank beëindigt schuldsanering van Rotterdammer: niet gesolliciteerd, geen afdracht, nieuwe schulden Een schuldenaar uit Rotterdam kreeg met de schuldsaneringsregeling de kans om na achttien maanden van zijn schulden af te komen. Het ging om een schuldenlast van € 52.069,18. Op 19 november 2025 sprak de rechtbank de regeling uit. Nu heeft dezelfde rechtbank de regeling tussentijds beëindigd, omdat de man zich niet aan de verplichtingen heeft gehouden.
Tegenover de schone lei staan strenge voorwaarden. Een schuldenaar moet de bewindvoerder gevraagd en ongevraagd informeren, zijn inkomen boven het vrij te laten bedrag afdragen aan de boedelrekening, zich aantoonbaar tot het uiterste inspannen om een fulltime dienstbetrekking te krijgen en mag geen nieuwe schulden laten ontstaan. De bewindvoerder vroeg de rechter-commissaris om de regeling tussentijds te beëindigen. Die stemde daarmee in. Bij de bewindvoerder ontbraken onder meer loonstroken vanaf augustus 2026, bankmutaties van meerdere betaal- en spaarrekeningen, sollicitatiebewijzen en de aangifte inkomstenbelasting over 2025.
De man had al eerder een waarschuwing gehad. Wegens een tekortkoming in de inspanningsverplichting in de periode november 2025 tot en met februari 2026 had de rechter-commissaris de looptijd van de regeling verlengd met vier maanden, tot 19 september 2027. Daarna ging het opnieuw mis. In de maanden maart tot en met juni 2026 werkte de man gemiddeld 30 uur per week, in juli 2026 in totaal 61 uur. Vanaf augustus kon de bewindvoerder het aantal gewerkte uren niet meer controleren. De man had daarom in de periode maart tot en met oktober 2026 aanvullend moeten solliciteren, maar deed dat niet. De rechtbank telde daarvoor een tekortkoming van acht maanden. Ook droeg hij tot nu toe niets af. Tot en met oktober 2026 liep de geschatte boedelachterstand op tot € 2.749.
De man verklaarde ter zitting dat zijn vriendin tijdens de regeling zwanger werd en bevallen is van een tweeling, met complicaties bij de bevalling. Hij was meer met haar bezig dan met het zoeken naar fulltime werk. Ook moest hij binnen twee maanden de woning van zijn vriend verlaten. Sinds kort heeft hij een eigen huurwoning via Woonstad. De boedelachterstand wilde hij inlopen door de auto te verkopen die hij tijdens de regeling kocht. De rechtbank vond dat aanbod ontoereikend: de waarde van de auto was niet onderbouwd en het bleef onduidelijk of de achterstand ermee kon worden ingelopen.
Ook nieuwe schulden speelden een rol: € 232 aan de Belastingdienst en € 949,40 aan Coöperatie VGZ UA. De man zei die te hebben betaald en beloofde uiterlijk op 5 november 2026 betalingsbewijzen aan de bewindvoerder te sturen. Op 6 november 2026 meldde de bewindvoerder dat hij die niet had ontvangen. Ook de loonstroken die de man naar eigen zeggen had opgestuurd, waren niet binnengekomen. De rechtbank stelde daarom vast dat de nieuwe schulden niet waren voldaan.
De rechtbank oordeelde dat niet aannemelijk is geworden dat de tekortkomingen de man niet te verwijten zijn. Na de strenge brief van de rechter-commissaris van 9 januari 2026 en het verhoor op 26 februari 2026 moest hij de verplichtingen goed kennen. De rechtbank beëindigde daarom de schuldsaneringsregeling op grond van artikel 350, derde lid, onder c en d, van de Faillissementswet. Omdat er geen baten zijn om schuldeisers te betalen, volgt er geen faillissement van rechtswege. De rechtbank stelde het salaris van de bewindvoerder, inclusief onkosten en omzetbelasting, vast op maximaal € 5.316,50, te betalen uit het aanwezige actief.
Rechtbank Rotterdam · 12 november 2026
Civiel Recht; Insolventierecht