Hof spreekt man vrij van seksueel binnendringen van stiefdochter (12), rechtbank gaf nog 6 maanden cel Op 5 april 2022 stuurde een meisje van twaalf een appje aan haar docent: ze was zojuist verkracht door haar stiefvader. De docent schakelde de politie in. De man zou haar onder haar broek en ondergoed hebben aangeraakt, met zijn hand en vingers over haar vagina hebben gewreven en haar daar met zijn tong hebben gelikt. Het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden oordeelt nu dat dit niet wettig en overtuigend bewezen is.
De rechtbank Noord-Nederland veroordeelde de man in 2024 nog tot zes maanden gevangenisstraf. De advocaat-generaal vroeg in hoger beroep 18 maanden, waarvan zes voorwaardelijk. Het hof komt over het bewijs tot een ander oordeel dan de rechtbank.
In zedenzaken zijn meestal alleen aangever en verdachte bij de gebeurtenissen aanwezig. De verklaringen van het slachtoffer alleen zijn dan onvoldoende; er moet steunbewijs bij komen van een andere bron. Een beperkte hoeveelheid steunbewijs kan genoeg zijn als de verklaring van het slachtoffer betrouwbaar is. Dat laatste vond het hof hier niet.
De man ontkende bij de politie, de rechtbank en het hof stellig. Volgens hem kwam zijn DNA op het meisje terecht doordat zij een vieze snotdoek van hem vasthield. Dat scenario bracht hij naar voren voordat de DNA-uitslagen bekend waren.
Het hof volgt het rapport van een rechtspsycholoog. Die concludeerde dat de politie in de verhoren suggestieve en sturende vragen stelde en nieuwe informatie inbracht. Het meisje vertelde bovendien pas over likken, en over speeksel, nadat Veilig Thuis haar voor het verhoor had verteld dat er speekselsporen waren gevonden. Haar verklaringen bevatten ook inconsistenties. Het hof acht de conclusies van de rechtspsycholoog begrijpelijk en navolgbaar en vindt de verklaringen daarom niet bruikbaar voor een bewijsconstructie. Dat betekent volgens het hof niet dat niet kan kloppen wat zij op onderdelen heeft verteld, maar wel dat een veroordeling er niet op kan rusten.
Ook het overige materiaal gaf geen soelaas. Het appje aan de docent is te weinig specifiek over wat er precies gebeurde. De emoties van het meisje op de bodycambeelden van de politie kunnen ook door andere omstandigheden zijn veroorzaakt: tijdens het huisbezoek was er veel stress en onveiligheid. De moeder verklaarde bij verschillende gelegenheden, ook bij de raadsheer-commissaris, op essentiële punten wisselend en inconsistent, dus het hof gebruikt haar verklaringen niet.
Het DNA-onderzoek veranderde het oordeel niet. De uitkomsten van het onderzoek op activiteitenniveau berusten op een hypothese die mede is opgesteld nadat het meisje haar verklaring had uitgebreid op basis van informatie uit het sporenonderzoek. Over de speekselsporen is bovendien gemeld dat het mengsporen zijn, waarbij niet is vast te stellen of het speeksel van de man, van het meisje of van beiden afkomstig is.
Het hof vernietigt het vonnis, spreekt de man vrij en verklaart de vordering van de benadeelde partij van € 2.748,06 niet-ontvankelijk, omdat de schade volgt uit een feit waarvan hij is vrijgesproken. De rechtbank had dat bedrag nog integraal toegewezen. Benadeelde partij en verdachte dragen ieder hun eigen kosten.
Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden · 12 november 2026
Strafrecht Militair krijgt 30 uur taakstraf voor slaan op billen van collega in café Een militair sloeg op 19 december 2025 in een café in Eindhoven een vrouw hard op haar billen. Ze werkt zelf ook bij Defensie. De man had die avond zoveel gedronken dat hij zich er niets meer van kon herinneren. De militaire kamer van de rechtbank Gelderland heeft hem veroordeeld voor opzetaanranding.
In de tenlastelegging stonden twee vrouwen: de aangeefster en een collega van haar. De collega had de man in de bar opgemerkt en gevonden dat hij er goed uitzag. De aangeefster liep naar hem toe en zei dat haar collega hem wel zag zitten. De man keek haar niet aan en reageerde nauwelijks. Even later sloeg hij de aangeefster op haar kont. Zij duwde hem daarop naar achteren en vroeg twee mannelijke collega's om tussen hen in te gaan staan. Later bleek dat ook haar collega op haar kont was geslagen.
De rechtbank sprak de man vrij van het deel van de tenlastelegging dat ging over de aangeefster zelf. Volgens de wet kan een rechter niet op de verklaring van één getuige alleen tot bewezenverklaring komen. Er moet steunbewijs bij zijn. Geen van de getuigen had gezien dat de aangeefster op haar billen werd geslagen. Het WhatsApp-bericht dat zij die nacht om 04:49 uur aan haar commandant stuurde, telde niet mee, omdat het van dezelfde bron komt: de aangeefster zelf. De officier van justitie wilde het bewijs rondmaken met schakelbewijs, waarbij het ene incident het andere steunt. De rechtbank vond dat daar terughoudendheid bij hoort, omdat het steunbewijsvereiste een van de kernbeginselen van het strafproces is. De twee incidenten leken alleen op elkaar doordat op de billen werd geslagen, en dat is te weinig voor een herkenbare werkwijze.
Voor het slaan op de billen van de collega achtte de rechtbank de opzetaanranding wel bewezen.
Bij de straf woog de rechtbank mee dat de man als militair een voorbeeldfunctie heeft en dat hij een duidelijke grens overging. Zulke onverhoedse aanrakingen kunnen onveiligheidsgevoelens veroorzaken, zoals ook uit de verklaring van de aangeefster bleek. Daar stond tegenover dat hij nooit eerder met politie en justitie te maken kreeg en zich schaamde. Hij nam verantwoordelijkheid en zocht zelf hulp bij de huisarts voor zijn overmatige alcoholgebruik. De reclassering schatte het risico op herhaling laag in en zag geen reden voor toezicht of bijzondere voorwaarden.
De officier van justitie eiste twee weken militaire detentie, geheel voorwaardelijk met drie jaar proeftijd, plus 80 uur werkstraf. De raadsman bepleitte maximaal 40 uur taakstraf, mede om de verklaring van geen bezwaar van zijn cliënt niet in gevaar te brengen. De rechtbank oordeelde dat het slaan op de billen geen 'ernstige inbreuk' op de lichamelijke integriteit is, zodat het taakstrafverbod voor zedenzaken niet geldt. Ze legde een taakstraf van 30 uur op, te vervangen door 15 dagen militaire detentie als hij die niet naar behoren verricht. Een voorwaardelijke detentie daarbovenop vond de rechtbank niet nodig.
Rechtbank Gelderland · 16 november 2026
Strafrecht Jeugdrechter legt 17-jarige 120 dagen jeugddetentie op voor Cobra 6-ontploffing en mishandeling Op 31 januari 2025 liep een groep jongens een McDonald's in Amersfoort binnen om te eten. Twee jongens kwamen naar hun tafeltje toe, gingen zitten en begonnen een van de jongens te slaan. Beveiligingsbeelden laten zien dat de ene verdachte het slachtoffer eerst met zijn vlakke hand in het gezicht sloeg en daarna met zijn vuist meermalen uithaalde. De tweede verdachte sloeg ook mee. Het slachtoffer hield zwellingen aan zijn kaak en linkerwang over en zijn bril ging kapot.
Op 29 juli 2025 plakte dezelfde jongen, inmiddels een Syrische tiener uit de regio Utrecht, een Cobra 6 op het keukenraam van een woning en stak die aan. Het zwaar illegale vuurwerk ontplofte. In de keuken stonden op dat moment een bewoonster en haar baby van 10 maanden. Zij bleven ongedeerd, maar in de keuken lagen scherven en delen van het explosief. De verdachte verklaarde dat hij snel geld wilde verdienen en dacht dat het om een klein klusje ging. Toen hij merkte wat de opdracht inhield, durfde hij zich niet meer terug te trekken.
Het vonnis dat de meervoudige kamer van de rechtbank Midden-Nederland op 13 november 2026 wees, ging over beide zaken, die gevoegd werden behandeld. De rechtbank achtte bewezen dat de jongen openlijk en in vereniging geweld pleegde. Hij betwistte dat het gezamenlijk was gebeurd en hield vol dat hij door de groep van het slachtoffer was uitgedaagd. De rechtbank verwierp beide verweren: de verdachte en zijn vriend benaderden zelf de groep die rustig zat te eten, en beiden sloegen. Dat de verdachte vaker sloeg dan zijn vriend, doet daar niet aan af. Ook de ontploffing is bewezen, inclusief gemeen gevaar voor goederen en levensgevaar voor de bewoners. Van opzettelijke brandstichting sprak de rechtbank hem vrij, omdat er geen brand ontstond. De officier van justitie vroeg dat ook.
Uit een psychologisch rapport blijkt dat de verdachte een lichte verstandelijke ontwikkelingsstoornis heeft. Daardoor kan hij zich moeilijk in een ander verplaatsen, overziet hij de gevolgen van zijn gedrag slecht en laat hij zich makkelijk beïnvloeden. De psychologen adviseerden het geweld in verminderde mate toe te rekenen en de ontploffing in licht verminderde mate. De rechtbank rekende beide feiten in verminderde mate toe. De verdachte had geen strafblad.
Voor een ontploffing met gevaar voor personen is onvoorwaardelijke jeugddetentie in beginsel passend, en langer dan het voorarrest. De rechtbank week daarvan af. De jongen hield zich tijdens de schorsing van zijn voorlopige hechtenis goed aan de voorwaarden, inclusief een periode met enkelband en begeleiding door ITB Harde Kern, en heeft zijn leven weer op de rails. De Raad voor de Kinderbescherming zag geen meerwaarde in een langere detentie.
De rechtbank legde jeugddetentie van 120 dagen op, waarvan 101 dagen voorwaardelijk met een proeftijd van twee jaar en de door de Raad geadviseerde bijzondere voorwaarden, zoals begeleiding door de jeugdreclassering en contactverboden. Daarnaast kreeg hij de leerstraf 'So Cool' van 50 uur en een werkstraf van 50 uur, elk te vervangen door 25 dagen jeugddetentie. De officier eiste 150 dagen jeugddetentie, waarvan 131 voorwaardelijk, plus de leerstraf.
De jongen moet ook de slachtoffers schadevergoeding betalen. De mishandelde jongen krijgt € 1.246 (€ 646 voor de beschadigde brilglazen, € 600 smartengeld). De bewoonster krijgt € 3.200 (€ 200 voor een camera en € 3.000 smartengeld) en een tweede bewoner € 2.500 smartengeld. De Staat int de bedragen via de schadevergoedingsmaatregel. Gijzeling bij niet-betaling is vanwege zijn leeftijd uitgesloten.
Rechtbank Midden-Nederland · 13 november 2026
Strafrecht Verslaafde dief na reeks inbraken vrijwel volledig voorwaardelijk gestraft: 60 dagen cel in plaats van 18 maanden Een man uit Helmond pleegde in ongeveer een maand tijd een reeks diefstallen. Hij sloeg autoruiten in, klom een erf op, pinde met gestolen bankpassen en nam een portemonnee mee die hij had gevonden. Ook had hij een revolver voorhanden. Zijn motief was volgens de rechtbank zijn basecoke-verslaving, die hij kennelijk wilde bekostigen met zijn buit.
De rechtbank Oost-Brabant verklaart elf feiten bewezen. Op 24 juli 2026 werd de man in Oss aangetroffen als bestuurder van een auto die veertien uur eerder was gestolen. Hij gaf daar geen aannemelijke verklaring voor. Een fietser die bij de diefstal was gezien had hetzelfde postuur als hij, en hij droeg bij zijn aanhouding een pet die overeenkwam met die van de fietser. Daarom nam de rechtbank aan dat hij de auto zelf had weggenomen. Verder gaat het om een diefstal door braak uit een woning, een poging tot diefstal uit een auto, diefstal van een jas en portemonnee in Schinveld, onbevoegd pinnen met de passen van twee slachtoffers en het voorhanden hebben van een .22 revolver.
Bij het pinnen verschilde de rechtbank van mening met de officier van justitie, die daarvoor geen bewijs zag. De rechtbank vond het bewijs in onderlinge samenhang wel voldoende. Ook bij de poging tot diefstal volgde de rechtbank de verdediging niet. Die stelde dat de man mogelijk alleen de auto wilde vernielen. De rechtbank leidde uit zijn werkwijze bij de eerdere diefstallen af dat hij goederen wilde stelen. Hij had immers ook steeds de zijruit ingeslagen.
De officier van justitie eiste 24 maanden gevangenisstraf, waarvan 6 maanden voorwaardelijk. De rechtbank vindt dat de ernst en het aantal feiten in beginsel een veel langere onvoorwaardelijke straf rechtvaardigen dan de tijd die de man al in voorarrest zat. Toch kiest zij voor speciale preventie. Nadat zijn voorlopige hechtenis op 21 september 2026 was geschorst, woont en werkt de man op een veeboerderij in Grave. Alle urinecontroles zijn schoon gebleven, en de reclassering ziet daarin een beschermende factor. Volgens de rechtbank zou een langere gevangenisstraf die prille positieve lijn doorkruisen en de kans op herhaling juist vergroten. Dat de man de feiten pleegde tijdens de proeftijd van twee eerdere veroordelingen, weegt zij mee in zijn nadeel.
De rechtbank legt 720 dagen gevangenisstraf op, waarvan 660 dagen voorwaardelijk met een proeftijd van drie jaar. Het onvoorwaardelijke deel van 60 dagen is gelijk aan zijn voorarrest. Aan het voorwaardelijke deel verbindt zij de bijzondere voorwaarden van de reclassering, waaronder ambulante verslavingsbehandeling, verblijf bij NovaFarm-Grip, een drugs- en alcoholverbod met controles en meewerken aan schuldhulpverlening. Daarbovenop volgt een taakstraf van 320 uur, die bij verzuim wordt vervangen door 160 dagen hechtenis. Omdat het om meerdere feiten tegelijk gaat, mag de taakstraf boven de 240 uur uitkomen.
Ook de benadeelde partijen komen aan bod. De man moet € 250 betalen aan een slachtoffer van een diefstal in Oss, € 77,30 aan een slachtoffer van onbevoegd pinnen en € 177,50 aan een ander slachtoffer, steeds met wettelijke rente. Twee eigenaren van de gestolen auto zijn niet-ontvankelijk in hun claim, omdat zij hun schade niet onderbouwden. Zij kunnen die bij de burgerlijke rechter aanbrengen. De voorlopige hechtenis van de man eindigt per direct.
Rechtbank Oost-Brabant · 16 november 2026
Strafrecht Hof matigt celstraf voor mishandeling in coffeeshop met 6 dagen vanwege trage berechting Op 6 mei 2023 raakte een medewerker van een coffeeshop in Amsterdam met een man in discussie bij de deur van de zaak. De man was agressief toen hem iets niet aanstond. Camerabeelden laten zien dat de medewerker plotseling naar achteren stapt, terwijl een grijs blok ter grootte van een hand, een stuk tegel, van buiten naar binnen vliegt en zijn linker onderarm raakt. Het slachtoffer hield er een klein rood wondje aan over. De man pleegde ook vernieling en verzette zich bij zijn aanhouding, wat de rechter wederspannigheid noemt.
Het gerechtshof Amsterdam behandelde de zaak in hoger beroep tegen het vonnis van de rechtbank Amsterdam van 19 oktober 2023. De rechtbank had de verdachte toen veroordeeld voor mishandeling, vernieling en wederspannigheid en hem twee maanden gevangenisstraf opgelegd. Van een vierde tenlastegelegd feit sprak de rechtbank hem vrij. Tegen die vrijspraak kan een verdachte volgens de wet geen hoger beroep instellen, dus het hof verklaarde hem op dat onderdeel niet-ontvankelijk.
Het hof sloot zich aan bij het oordeel van de rechtbank over wat bewezen was, en bevestigde het vonnis behalve voor de straf. Wel verbeterde het de kwalificatie van het feit waarbij de verdachte zich verzette bij zijn aanhouding tot wederspannigheid, meermalen gepleegd. Ook vulde het de bewijsmiddelen aan met zijn eigen waarneming van de camerabeelden en foto's uit het dossier. Daaruit blijkt dat het blok de onderarm van de medewerker raakte op de plek waar de wond zichtbaar is.
Bij de straf woog het hof mee dat de verdachte geweld gebruikte tegen een coffeeshopmedewerker, tegen eigendommen van de zaak en tegen het openbaar gezag. Hij toonde geen respect voor anderen en hun spullen. Strafverzwarend was dat hij eerder onherroepelijk was veroordeeld voor een mishandeling en een bedreiging. De advocaat-generaal eiste 54 dagen gevangenisstraf. De raadsman vroeg om een straf die korter is dan de tijd die de verdachte al in voorarrest zat. Het hof vond in beginsel 60 dagen onvoorwaardelijk passend.
De redelijke termijn voor berechting is in hoger beroep overschreden. De verdachte stelde op 24 oktober 2023 hoger beroep in en het hof wees pas op 13 november 2026 arrest, zodat de termijn met 1 jaar en 3 weken is overschreden. Daarom matigde het hof de straf van 60 naar 54 dagen.
Het hof veroordeelde de verdachte tot een gevangenisstraf van 54 dagen, met aftrek van het voorarrest. De gijzeling die hoort bij de schadevergoedingsmaatregel stelde het op ten hoogste 12 dagen. Het schorste bevel voorlopige hechtenis is opgeheven.
Gerechtshof Amsterdam · 13 november 2026
Strafrecht