ECLI:NL:CBB:2025:602, College van Beroep voor het bedrijfsleven, 11-11-2025, 22/221 en 22/226 — CBB:2025:602
Samenvatting
Wet tuchtrechtspraak accountants. Klacht over controle van jaarrekeningen van een fonds voor gemene rekening. Betrokkene heeft onvoldoende inzichtelijk gemaakt dat de verplichting van artikel 2:365 van het BW in dit geval niet hoefde te worden nageleefd. Het bedrag aan geactiveerde fondskosten overschreed de grens die hij voor het wettelijk vereiste inzicht van belang achtte. De uitzondering waarin artikel 2:363, derde lid, van het BW voorziet, kon derhalve geen grond kon vormen om te aanvaarden dat de beheerder van het fonds zich niet hield aan de in artikel 2:365 van het BW neergelegde verplichting om een reserve aan te houden ter hoogte van de geactiveerde kosten die verband houden met de oprichting en met de uitgifte van aandelen. Verder had betrokkene er niet mee mogen instemmen dat de informatie over de post Indirect resultaat uit beleggingen niet op de in artikel 104, tweede lid, van Gedelegeerde verordening 231/2013 voorgeschreven wijze in de jaarrekeningen was opgenomen. De stellingen van de oorspronkelijk klagers stoelen onder meer op een te beperkte opvatting van het begrip dividend, persoonlijke interpretatie van verslaggevingsregels, een te beperkte uitleg van de fondsvoorwaarden en statuten en een onjuiste opvatting over de taakverdeling tussen beheerder en bewaarder. De tekortkomingen in de jaarrekeningen die betrokkene had moeten adresseren, hadden naar hun aard slechts geringe invloed op het in artikel 2:362, eerste lid, van het BW bedoelde inzicht. De maatregel van waarschuwing was passend en geboden. Beide hoger beroepen zijn ongegrond.
Betrokken advocaten
mr. P.S.A. Verberne
mr. G.C. Hillebrand
Betrokken rechters
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:CBB:2025:530, College van Beroep voor het bedrijfsleven, 30-09-2025, 23/866 en 23/867
College van Beroep voor het bedrijfsleven · Bestuursrecht
ECLI:NL:RBLIM:2025:1422, Rechtbank Limburg, 15-01-2025, C/03/330602 / HA ZA 24-231
Rechtbank Limburg · Civiel Recht
ECLI:NL:GHARL:2024:7952, Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden, 24-12-2024, 200.332.520
Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden · Civiel Recht
ECLI:NL:CBB:2024:819, College van Beroep voor het bedrijfsleven, 12-11-2024, 22/1522
College van Beroep voor het bedrijfsleven · Bestuursrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Rechtsgebied
BestuursrechtZaaknummer
22/221 en 22/226
Procedure
Eerste aanleg - meervoudig
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
Nieuwe uitspraken van deze rechters
- dhr. mr. H.S.J. Albers
- dhr. mr. C.G.M. van Ede
- dhr. mr.dr. H.O. Kerkmeester
- dhr. mr. J.L.W. Aerts
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.
Recente uitspraken
Een melkveehouderij in Friesland stapte in 2023 over op voer van eigen land en op koeien die in het voorjaar kalven. Het jongvee liet het bedrijf eerst overlopen en dekte het pas in mei 2023. De eerste kalveren kwamen daardoor van februari tot en met mei 2024. Voor een subsidieregeling rond veenweiden telde dat jongvee nog niet mee, en dat bleek een duur gevolg te hebben. De Stichting Veenweide Landgoed It Akkrumer Deel uit Akkrum is een samenwerkingsverband van landbouwbedrijven en ondernemers. Zij vroeg subsidie aan voor het project 'Veenvernatting Akkrumer Goedland' voor de jaren 2025 tot en met 2028. De regeling stimuleert samenwerking om stikstof- en broeikasgasuitstoot terug te brengen in veenweiden en Natura 2000-overgangsgebieden. Melkveehouderijen kunnen er geld krijgen voor extensivering, dus voor minder vee per hectare. Alleen bedrijven waarbij meer dan 70 procent van de uitscheiding van stikstof en fosfaat uit dierlijke mest afkomstig is van melk- en kalfkoeien, tellen als melkveehouderij. Dat is de dierexcretienorm. De minister van Landbouw, Visserij, Voedselzekerheid en Natuur verleende in februari 2025 bijna € 1,96 miljoen aan de stichting. Voor één deelnemer, die de norm over 2023 niet haalde, wees hij de vergoeding voor extensivering van 207,26 hectare per jaar af. In het bestreden besluit van 13 juni 2025 hield hij die afwijzing in stand. De stichting stapte naar het College van Beroep voor het bedrijfsleven. Het college beantwoordde eerst de vraag over welke periode de norm moet worden berekend. Dat is een periode van twaalf aaneengesloten maanden die uiterlijk eindigt op de dag van de subsidieaanvraag, hier 28 juni 2024. Heel 2024 als peiljaar kan niet. Dan zou het bedrijf pas na de aanvraag aan de eisen voldoen en toch meedingen naar subsidie. Dat past niet bij een regeling met een subsidieplafond, waarin aanvragen via een tender worden vergeleken en gerangschikt. De voorwaarden moeten bij het aanvragen vervuld zijn. Dat de minister pas in februari 2025 besliste, verandert daar niets aan. Volgens de stichting zou het bedrijf over heel 2024 met 70,4 procent aan de norm voldoen. Over 2023 en over de twaalf maanden tot 1 mei 2024 of tot 28 juni 2024 haalde het de norm niet. Het beroep op het vertrouwensbeginsel slaagde niet. Medewerkers van de Rijksdienst voor Ondernemend Nederland hadden per mail bevestigd dat een andere berekeningsperiode dan 2023 was toegestaan en hadden een herberekening over 1 mei 2023 tot 1 mei 2024 aangeboden. Een concrete en ondubbelzinnige toezegging dat 2024 of een kortere periode mocht, bleek daar niet uit. Gezien de tendersystematiek had zo'n toezegging ook niet gekund. De communicatie van de uitvoeringsorganisatie schond volgens het college ook het zorgvuldigheids- en motiveringsbeginsel niet. De stichting pleitte verder voor een kortere berekeningsperiode vanwege de bijzondere overstap naar voorjaarskalvend melkvee. Volgens het college is de dierexcretie per dier per jaar een gebonden bevoegdheid en biedt de regeling geen ruimte voor een kortere periode. Bijzondere omstandigheden die tot onevenredig nadeel leiden, zag het niet. De bedrijfskeuze in 2023 pakte nadelig uit, maar dat maakt het besluit niet onevenwichtig. Ook het verzoek om de subsidie naar rato te verlenen, werd afgewezen. De regeling kent geen gedeeltelijke verlening: de aanvraag gaat over de hele periode 2025 tot en met 2028. Voor 2026 tot en met 2028 kan in een andere openstellingsperiode apart subsidie worden aangevraagd, en het bedrijf heeft dat ook gedaan. Het college verklaarde het beroep ongegrond. De afwijzing van de extensiveringsvergoeding voor het bedrijf dat de dierexcretienorm niet haalde blijft staan. De minister hoeft geen proceskosten te vergoeden.