Naar inhoud
Juristi.nl
ECLI:NL:CBB:2026:139Bestuursrecht

Slachterij krijgt boeteverlaging na te lang durende rechtszaak over ontsnapt rund — CBB:2026:139

bestuurlijke boete wegens ontsnapping van runderen uit slachthuis / dierenwelzijn

Eiser / verzoeker

De slachterij (naam 1)

VS

Verweerder / gedaagde

Minister van Landbouw, Visserij, Voedselzekerheid en Natuur

De boete wordt wegens overschrijding van de redelijke termijn verlaagd van €2.500 naar €1.750; de overtreding zelf blijft in stand.

  • Het geëxciteerde rund is aantoonbaar ontsnapt uit de wachtruimte van de slachterij, wat een overtreding oplevert van de Europese verplichting te waarborgen dat dieren niet kunnen ontsnappen.
  • Het beroep op halvering van de boete wegens geringe gevolgen voor dierenwelzijn faalt, omdat het vangen van het rund politie-inzet en een verdovingsgeweer vereiste en het vlees uiteindelijk werd afgekeurd.
  • Het beroep op overmacht wordt verworpen: de slachterij was eerder al beboet voor ontsnapte runderen en heeft niet aangetoond dat de getroffen voorzieningen voldoende waren.
  • De redelijke termijn van vier jaar voor een procedure in drie instanties is met ruim twee jaar en acht maanden overschreden, volledig toe te rekenen aan de rechterlijke fase.
  • Wegens de termijnoverschrijding wordt de boete gematigd met 30%, van €2.500 naar €1.750.

Samenvatting

Een slachterij ontving in 2019 een boete van €2.500 nadat een toezichthoudend dierenarts van de NVWA tijdens een reguliere inspectie constateerde dat runderen waren ontsnapt van het slachthuisterrein. Eén rund lag in een sloot naast het terrein, terwijl een tweede, geëxciteerd rund door de omheining van de wachtruimte was gebroken en in het aangrenzende weiland rondliep. Het terugvangen van dat tweede dier vergde uiteindelijk de inzet van de politie en een dierenarts met een verdovingsgeweer.

De minister van Landbouw legde de boete op omdat de slachterij had nagelaten te waarborgen dat dieren niet konden ontsnappen, zoals voorgeschreven in Europese regelgeving over de bescherming van dieren bij het doden. De slachterij tekende bezwaar aan, maar dat werd ongegrond verklaard. Ook de rechtbank Rotterdam stelde de slachterij in het ongelijk.

AI-zoekassistent

Beschrijf uw zaak. Wij vinden de juiste advocaat.

In één of twee zinnen matcht onze AI uw situatie direct met gespecialiseerde advocaten, desgewenst in uw regio.

Match uit 19.638 advocatenGratis en vrijblijvendResultaat in seconden

In hoger beroep bij het College van Beroep voor het bedrijfsleven voerde de slachterij aan dat er geen sprake was van een echte overtreding, dat het dierenwelzijn niet in gevaar was geweest en dat het ging om overmacht omdat het rund uitzonderlijk wild gedrag vertoonde. Het College verwierp al deze argumenten. Vast stond dat het geëxciteerde rund daadwerkelijk was ontsnapt — het personeel had dat zelf bevestigd aan de toezichthouder. Dat het rund dezelfde dag nog geslacht werd en het vlees ogenschijnlijk niet meteen werd afgekeurd, deed niets af aan de aantoonbare stress die het dier had ondervonden. Sterker nog, tijdens de zitting bleek dat het vlees wél was afgekeurd, omdat het dier door de verdoving niet meer geschikt was voor consumptie.

Het beroep op overmacht overtuigde evenmin. Het College wees erop dat de slachterij verplicht is te 'waarborgen' dat dieren niet ontsnappen — een zware verplichting — en dat zij in het verleden al vaker was beboet voor vergelijkbare incidenten. Van een eenmalig ongelukkig toeval was dus geen sprake.

Wel slaagde het beroep op de zogeheten redelijke termijn. In dit soort bestraffingszaken geldt als uitgangspunt dat een procedure in drie instanties niet langer dan vier jaar mag duren. In dit geval was de procedure bijna zeven jaar geleden begonnen — op 20 augustus 2019, toen de minister zijn voornemen tot boeteoplegging kenbaar maakte. De overschrijding van ruim twee jaar en acht maanden was volledig toe te rekenen aan de rechterlijke fase.

Het College vernietigde de uitspraak van de rechtbank gedeeltelijk en verlaagde de boete met 30% van €2.500 naar €1.750. Daarnaast moet de minister het in beroep betaalde griffierecht van €354 aan de slachterij terugbetalen, en betaalt de griffier van het College het in hoger beroep betaalde griffierecht van €541 terug.

Betrokken advocaten

mr. E.M.M. Geerligs

verweerder

Betrokken rechters

Gerelateerde uitspraken

Gegevens

Datum uitspraak

Rechtsgebied

Bestuursrecht

Zaaknummer

24/393

Procedure

Hoger beroep

Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nl

Op de hoogte blijven

Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.

Nieuwe uitspraken van deze rechter

  • mw. mr. A. van Gijzen
Adv.Ynvest Fund
6%

vast rendement

  • Vastgoed als zekerheid
  • Kwartaalbetalingen
  • Vanaf €30.000
Meer informatie

Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.

Recente uitspraken

CBB:2026:532
College van Beroep voor het bedrijfsleven·
Bestuursrecht
CBB:2026:529
College van Beroep voor het bedrijfsleven·
Bestuursrecht
CBB:2026:531
College van Beroep voor het bedrijfsleven·
Bestuursrecht
CBb wijst subsidie voor veenvernatting af: boerderij haalt melkveenorm niet

Een melkveehouderij in Friesland stapte in 2023 over op voer van eigen land en op koeien die in het voorjaar kalven. Het jongvee liet het bedrijf eerst overlopen en dekte het pas in mei 2023. De eerste kalveren kwamen daardoor van februari tot en met mei 2024. Voor een subsidieregeling rond veenweiden telde dat jongvee nog niet mee, en dat bleek een duur gevolg te hebben. De Stichting Veenweide Landgoed It Akkrumer Deel uit Akkrum is een samenwerkingsverband van landbouwbedrijven en ondernemers. Zij vroeg subsidie aan voor het project 'Veenvernatting Akkrumer Goedland' voor de jaren 2025 tot en met 2028. De regeling stimuleert samenwerking om stikstof- en broeikasgasuitstoot terug te brengen in veenweiden en Natura 2000-overgangsgebieden. Melkveehouderijen kunnen er geld krijgen voor extensivering, dus voor minder vee per hectare. Alleen bedrijven waarbij meer dan 70 procent van de uitscheiding van stikstof en fosfaat uit dierlijke mest afkomstig is van melk- en kalfkoeien, tellen als melkveehouderij. Dat is de dierexcretienorm. De minister van Landbouw, Visserij, Voedselzekerheid en Natuur verleende in februari 2025 bijna € 1,96 miljoen aan de stichting. Voor één deelnemer, die de norm over 2023 niet haalde, wees hij de vergoeding voor extensivering van 207,26 hectare per jaar af. In het bestreden besluit van 13 juni 2025 hield hij die afwijzing in stand. De stichting stapte naar het College van Beroep voor het bedrijfsleven. Het college beantwoordde eerst de vraag over welke periode de norm moet worden berekend. Dat is een periode van twaalf aaneengesloten maanden die uiterlijk eindigt op de dag van de subsidieaanvraag, hier 28 juni 2024. Heel 2024 als peiljaar kan niet. Dan zou het bedrijf pas na de aanvraag aan de eisen voldoen en toch meedingen naar subsidie. Dat past niet bij een regeling met een subsidieplafond, waarin aanvragen via een tender worden vergeleken en gerangschikt. De voorwaarden moeten bij het aanvragen vervuld zijn. Dat de minister pas in februari 2025 besliste, verandert daar niets aan. Volgens de stichting zou het bedrijf over heel 2024 met 70,4 procent aan de norm voldoen. Over 2023 en over de twaalf maanden tot 1 mei 2024 of tot 28 juni 2024 haalde het de norm niet. Het beroep op het vertrouwensbeginsel slaagde niet. Medewerkers van de Rijksdienst voor Ondernemend Nederland hadden per mail bevestigd dat een andere berekeningsperiode dan 2023 was toegestaan en hadden een herberekening over 1 mei 2023 tot 1 mei 2024 aangeboden. Een concrete en ondubbelzinnige toezegging dat 2024 of een kortere periode mocht, bleek daar niet uit. Gezien de tendersystematiek had zo'n toezegging ook niet gekund. De communicatie van de uitvoeringsorganisatie schond volgens het college ook het zorgvuldigheids- en motiveringsbeginsel niet. De stichting pleitte verder voor een kortere berekeningsperiode vanwege de bijzondere overstap naar voorjaarskalvend melkvee. Volgens het college is de dierexcretie per dier per jaar een gebonden bevoegdheid en biedt de regeling geen ruimte voor een kortere periode. Bijzondere omstandigheden die tot onevenredig nadeel leiden, zag het niet. De bedrijfskeuze in 2023 pakte nadelig uit, maar dat maakt het besluit niet onevenwichtig. Ook het verzoek om de subsidie naar rato te verlenen, werd afgewezen. De regeling kent geen gedeeltelijke verlening: de aanvraag gaat over de hele periode 2025 tot en met 2028. Voor 2026 tot en met 2028 kan in een andere openstellingsperiode apart subsidie worden aangevraagd, en het bedrijf heeft dat ook gedaan. Het college verklaarde het beroep ongegrond. De afwijzing van de extensiveringsvergoeding voor het bedrijf dat de dierexcretienorm niet haalde blijft staan. De minister hoeft geen proceskosten te vergoeden.

College van Beroep voor het bedrijfsleven·
Bestuursrecht
CBB:2026:530
College van Beroep voor het bedrijfsleven·
Bestuursrecht