Naar inhoud
Juristi.nl
ECLI:NL:CBB:2026:158Bestuursrecht

Pluimveehouder krijgt geen hogere vergoeding na preventieve vogelgriepruiming — CBB:2026:158

Tegemoetkoming schade preventieve ruiming pluimvee wegens vogelgriep

Eiser / verzoeker

Maatschap (pluimveehouderij)

VS

Verweerder / gedaagde

Staatssecretaris van Landbouw, Visserij, Voedselzekerheid en Natuur

Het beroep is ongegrond verklaard; de maatschap ontvangt de eerder vastgestelde tegemoetkoming van €172.806,50 en geen hogere vergoeding.

  • WEcR-waardetabellen voor pluimvee waren ook voor de staatssecretaris een 'black box'; het College verplichtte tot inzage via een vertrouwelijke notitie.
  • Na bestudering van de notitie oordeelde het College dat de WEcR-tabellen voldoen aan artikel 4.3 lid 2 Besluit diergezondheid (waarde naar gebruiksdoel, aanwending, leeftijd).
  • De alternatieve waardetabel van de eigen deskundige van de maatschap gaf geen aanleiding om af te wijken van de WEcR-tabel.
  • Inkomsten uit OKT-eieren na week 75 zijn gederfde inkomsten; de Wet dieren biedt daarvoor geen wettelijke grondslag voor vergoeding.
  • De staatssecretaris mocht maatwerk toepassen door een legperiode van 103 weken te hanteren, waarmee al aan een deel van de bezwaren tegemoet was gekomen.

Samenvatting

In april 2022 werd vlakbij een pluimveebedrijf in Nederland vogelgriep vastgesteld bij een nabijgelegen bedrijf. Om verdere verspreiding te voorkomen, werden alle kippen van de maatschap preventief geruimd en werden besmette producten en voorwerpen vernietigd. De staatssecretaris kende de maatschap een tegemoetkoming toe van ruim €172.000, maar de pluimveehouder vond dit bedrag te laag en stapte naar de rechter.

De maatschap had twee bezwaren. Ten eerste zou de waarde van de geruimde kippen onjuist zijn berekend. De staatssecretaris gebruikt daarvoor waardetabellen die worden opgesteld door Wageningen Economic Research (WEcR), maar de eigen deskundige van de maatschap had een alternatieve tabel gemaakt die uitkwam op een hogere vergoeding — een verschil van bijna €30.000. Ten tweede zouden de zogenoemde OKT-hennen (hennen waarbij het doden van kuikens achterwege blijft) te laag zijn gewaardeerd. De staatssecretaris hanteerde een afschrijvingstermijn tot week 75, maar de maatschap stelde dat haar eieren ook na week 75 nog als OKT-ei werden verkocht en daarmee een hogere marktprijs opleverden.

AI-zoekassistent

Beschrijf uw zaak. Wij vinden de juiste advocaat.

In één of twee zinnen matcht onze AI uw situatie direct met gespecialiseerde advocaten, desgewenst in uw regio.

Match uit 19.638 advocatenGratis en vrijblijvendResultaat in seconden

De zaak riep een opvallende vraag op over de transparantie van de waardetabellen van WEcR. Tijdens de eerste zitting bleek dat WEcR tot dan toe zelfs voor de staatssecretaris niet openbaar maakte hoe de tabellen precies worden berekend — de berekeningswijze was ook voor hem een 'black box'. WEcR vreesde dat openbaarmaking haar positie als exclusief adviseur zou ondermijnen. Het College verplichtte de staatssecretaris alsnog om inzage te geven, waarop WEcR een vertrouwelijke notitie overlegde. De rechter-commissaris oordeelde dat beperking van de kennisneming gerechtvaardigd was.

Na bestudering van die notitie concludeerde het College dat de WEcR-waardetabellen wél in overeenstemming zijn met de wettelijke vereisten: de waarde van het pluimvee wordt berekend op basis van gebruiksdoel, aanwending, leeftijd of ouderdom, zoals het Besluit diergezondheid voorschrijft. Hoewel de eigen deskundige van de maatschap en WEcR in grote lijnen dezelfde methode gebruiken, hanteren ze andere parameters. Kleine parameterverschillen kunnen bij grote koppels kippen tot forse verschillen in de einduitkomst leiden. Het College vond echter geen concrete aanknopingspunten dat de WEcR-keuzes de werkelijke waarde onvoldoende benaderden.

Over de OKT-hennen oordeelde het College dat de maatschap de afschrijvingstermijn van 75 weken op zichzelf niet had betwist. Wat de maatschap na week 75 aan extra inkomsten had kunnen verdienen, is juridisch gezien gederfde winst. De Wet dieren biedt echter uitsluitend een tegemoetkoming voor schade door het doden van dieren en het vernietigen van producten — niet voor gederfde toekomstige inkomsten. De staatssecretaris was dus niet verplicht daarvoor te betalen.

Het College van Beroep voor het bedrijfsleven verklaart het beroep ongegrond: de maatschap ontvangt geen hogere tegemoetkoming dan de eerder toegekende €172.806,50.

Betrokken advocaten

mr. F.Th.M. Peters

eiser

mr. P.J. Kooiman

verweerder

Betrokken rechters

Gerelateerde uitspraken

Gegevens

Datum uitspraak

Rechtsgebied

Bestuursrecht

Zaaknummer

23/1553

Procedure

Eerste aanleg - meervoudig

Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nl

Op de hoogte blijven

Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.

Nieuwe uitspraken van deze rechters

  • dhr. mr. R.C. Stam
  • dhr. mr. J.L. Verbeek
Adv.Ynvest Fund
6%

vast rendement

  • Vastgoed als zekerheid
  • Kwartaalbetalingen
  • Vanaf €30.000
Meer informatie

Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.

Recente uitspraken

CBB:2026:532
College van Beroep voor het bedrijfsleven·
Bestuursrecht
CBB:2026:529
College van Beroep voor het bedrijfsleven·
Bestuursrecht
CBB:2026:531
College van Beroep voor het bedrijfsleven·
Bestuursrecht
CBb wijst subsidie voor veenvernatting af: boerderij haalt melkveenorm niet

Een melkveehouderij in Friesland stapte in 2023 over op voer van eigen land en op koeien die in het voorjaar kalven. Het jongvee liet het bedrijf eerst overlopen en dekte het pas in mei 2023. De eerste kalveren kwamen daardoor van februari tot en met mei 2024. Voor een subsidieregeling rond veenweiden telde dat jongvee nog niet mee, en dat bleek een duur gevolg te hebben. De Stichting Veenweide Landgoed It Akkrumer Deel uit Akkrum is een samenwerkingsverband van landbouwbedrijven en ondernemers. Zij vroeg subsidie aan voor het project 'Veenvernatting Akkrumer Goedland' voor de jaren 2025 tot en met 2028. De regeling stimuleert samenwerking om stikstof- en broeikasgasuitstoot terug te brengen in veenweiden en Natura 2000-overgangsgebieden. Melkveehouderijen kunnen er geld krijgen voor extensivering, dus voor minder vee per hectare. Alleen bedrijven waarbij meer dan 70 procent van de uitscheiding van stikstof en fosfaat uit dierlijke mest afkomstig is van melk- en kalfkoeien, tellen als melkveehouderij. Dat is de dierexcretienorm. De minister van Landbouw, Visserij, Voedselzekerheid en Natuur verleende in februari 2025 bijna € 1,96 miljoen aan de stichting. Voor één deelnemer, die de norm over 2023 niet haalde, wees hij de vergoeding voor extensivering van 207,26 hectare per jaar af. In het bestreden besluit van 13 juni 2025 hield hij die afwijzing in stand. De stichting stapte naar het College van Beroep voor het bedrijfsleven. Het college beantwoordde eerst de vraag over welke periode de norm moet worden berekend. Dat is een periode van twaalf aaneengesloten maanden die uiterlijk eindigt op de dag van de subsidieaanvraag, hier 28 juni 2024. Heel 2024 als peiljaar kan niet. Dan zou het bedrijf pas na de aanvraag aan de eisen voldoen en toch meedingen naar subsidie. Dat past niet bij een regeling met een subsidieplafond, waarin aanvragen via een tender worden vergeleken en gerangschikt. De voorwaarden moeten bij het aanvragen vervuld zijn. Dat de minister pas in februari 2025 besliste, verandert daar niets aan. Volgens de stichting zou het bedrijf over heel 2024 met 70,4 procent aan de norm voldoen. Over 2023 en over de twaalf maanden tot 1 mei 2024 of tot 28 juni 2024 haalde het de norm niet. Het beroep op het vertrouwensbeginsel slaagde niet. Medewerkers van de Rijksdienst voor Ondernemend Nederland hadden per mail bevestigd dat een andere berekeningsperiode dan 2023 was toegestaan en hadden een herberekening over 1 mei 2023 tot 1 mei 2024 aangeboden. Een concrete en ondubbelzinnige toezegging dat 2024 of een kortere periode mocht, bleek daar niet uit. Gezien de tendersystematiek had zo'n toezegging ook niet gekund. De communicatie van de uitvoeringsorganisatie schond volgens het college ook het zorgvuldigheids- en motiveringsbeginsel niet. De stichting pleitte verder voor een kortere berekeningsperiode vanwege de bijzondere overstap naar voorjaarskalvend melkvee. Volgens het college is de dierexcretie per dier per jaar een gebonden bevoegdheid en biedt de regeling geen ruimte voor een kortere periode. Bijzondere omstandigheden die tot onevenredig nadeel leiden, zag het niet. De bedrijfskeuze in 2023 pakte nadelig uit, maar dat maakt het besluit niet onevenwichtig. Ook het verzoek om de subsidie naar rato te verlenen, werd afgewezen. De regeling kent geen gedeeltelijke verlening: de aanvraag gaat over de hele periode 2025 tot en met 2028. Voor 2026 tot en met 2028 kan in een andere openstellingsperiode apart subsidie worden aangevraagd, en het bedrijf heeft dat ook gedaan. Het college verklaarde het beroep ongegrond. De afwijzing van de extensiveringsvergoeding voor het bedrijf dat de dierexcretienorm niet haalde blijft staan. De minister hoeft geen proceskosten te vergoeden.

College van Beroep voor het bedrijfsleven·
Bestuursrecht
CBB:2026:530
College van Beroep voor het bedrijfsleven·
Bestuursrecht