Naar inhoud
Juristi.nl
ECLI:NL:CBB:2026:185Bestuursrecht

Rechter wijst beroep supermarkt Apeldoorn over zondagsopening af — CBB:2026:185

Ontheffing winkeltijden zondagsopening / toetsing Dienstenrichtlijn

Eiser / verzoeker

Osseveld Have B.V. (supermarkt te Apeldoorn)

VS

Verweerder / gedaagde

College van burgemeester en wethouders van Apeldoorn

Het beroep van Osseveld Have B.V. is ongegrond verklaard; de afwijzing van de ontheffing voor ruimere zondagse openingstijden blijft in stand.

  • Het wettelijk verbod om op zondag een winkel geopend te hebben kwalificeert niet als een kwantitatieve beperking in de zin van artikel 15 lid 2 van de Dienstenrichtlijn, omdat het aantal dienstverrichters niet wordt beperkt.
  • Omdat geen sprake is van een kwantitatieve beperking, komt het College niet toe aan toetsing aan artikel 15 lid 3 van de Dienstenrichtlijn (discriminatieverbod, noodzakelijkheid, evenredigheid).
  • Artikel 16 van de Dienstenrichtlijn is niet van toepassing omdat een grensoverschrijdend element ontbreekt.
  • Het college van b en w heeft geen bevoegdheid om de gevraagde ontheffing te verlenen; de Winkeltijdenverordening biedt daarvoor geen grondslag, zodat het evenredigheidsbeginsel uit de Awb ook niet kan worden ingeroepen.
  • De gemeentelijke Verordening winkeltijden, die slechts een vrijstelling kent van 12.00 tot 18.00 uur, is evenmin in strijd met de Dienstenrichtlijn.

Samenvatting

Een supermarkt in Apeldoorn, uitgebaat door Osseveld Have B.V., wilde op zondag ook buiten de reguliere tijden open kunnen zijn. In de gemeente geldt een algemene vrijstelling voor winkels op zondag tussen 12.00 en 18.00 uur. De supermarkt wilde ook 's ochtends van 08.00 tot 12.00 uur en 's avonds van 18.00 tot 22.00 uur open. Daarvoor vroeg zij een ontheffing aan bij het college van burgemeester en wethouders van Apeldoorn.

Het college weigerde die ontheffing, omdat de gemeentelijke Winkeltijdenverordening simpelweg geen juridische grondslag biedt voor zo'n ruimere ontheffing. De supermarkt tekende bezwaar aan, maar dat werd ongegrond verklaard. Vervolgens stapte zij naar het College van Beroep voor het bedrijfsleven.

AI-zoekassistent

Beschrijf uw zaak. Wij vinden de juiste advocaat.

In één of twee zinnen matcht onze AI uw situatie direct met gespecialiseerde advocaten, desgewenst in uw regio.

Match uit 19.638 advocatenGratis en vrijblijvendResultaat in seconden

De supermarkt voerde aan dat de beperking van de openingstijden in strijd is met de Europese Dienstenrichtlijn. Zij betoogde dat een beperking van openingstijden neerkomt op een zogenoemde 'kwantitatieve beperking': minder openingsuren betekent minder beschikbaar winkeloppervlak, waardoor zij concurrentienadeel ondervindt ten opzichte van andere branches zoals bakkers en horecazaken die op zondagochtend wél open mogen zijn. Volgens de supermarkt ontbreekt bovendien een afdoende motivering voor dit onderscheid in de vorm van een dwingende reden van algemeen belang.

Het College van Beroep volgt deze redenering niet. Van een kwantitatieve beperking in de zin van de Dienstenrichtlijn is sprake als het aantal dienstverrichters zelf wordt beperkt, bijvoorbeeld via beperkingen op basis van bevolkingsomvang of geografische minimumafstand. Het zondagsverbod doet dat niet: iedere ondernemer mag gewoon een winkel openen, maar moet zich houden aan de wettelijke openingstijden. De stelling dat minder openingsuren gelijkstaat aan minder beschikbaar winkeloppervlak en daarmee een kwantitatieve beperking oplevert, vindt het College niet onderbouwd.

Omdat er geen sprake is van een kwantitatieve beperking, hoeft het wettelijke verbod ook niet getoetst te worden aan de strengere vereisten van de Dienstenrichtlijn — zoals de eis dat een beperking noodzakelijk en evenredig moet zijn. Ook het beroep op artikel 16 van de Dienstenrichtlijn, dat ziet op het recht van dienstverrichters om in een andere EU-lidstaat diensten te verlenen, snijdt geen hout: in deze zaak ontbreekt elk grensoverschrijdend element.

De supermarkt had daarnaast nog betoogd dat het weigeren van de ontheffing onevenredig is en in strijd met het evenredigheidsbeginsel uit de Algemene wet bestuursrecht. Ook dat argument gaat niet op: omdat het college van b en w helemaal geen bevoegdheid heeft om de gevraagde ontheffing te verlenen, is er geen ruimte om de weigering nog aan het evenredigheidsbeginsel te toetsen.

Het College verklaart het beroep ongegrond. De supermarkt kan de gevraagde verruiming van haar zondagse openingstijden niet afdwingen, en een proceskostenveroordeling wordt niet opgelegd.

Betrokken advocaten

mr. R.H.M. Sipman

eiser

Remigius Legal, OOSTERBEEK

132 uitspraken

mr. C. van de Heg

verweerder

Betrokken rechters

Gerelateerde uitspraken

Gegevens

Datum uitspraak

Rechtsgebied

Bestuursrecht

Zaaknummer

25/78

Procedure

Eerste aanleg - meervoudig

Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nl

Op de hoogte blijven

Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.

Nieuwe uitspraken van deze rechters

  • dhr. mr. J.L. Verbeek
  • mw. mr. M. van Duuren
Adv.Ynvest Fund
6%

vast rendement

  • Vastgoed als zekerheid
  • Kwartaalbetalingen
  • Vanaf €30.000
Meer informatie

Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.

Recente uitspraken

CBB:2026:532
College van Beroep voor het bedrijfsleven·
Bestuursrecht
CBB:2026:529
College van Beroep voor het bedrijfsleven·
Bestuursrecht
CBB:2026:531
College van Beroep voor het bedrijfsleven·
Bestuursrecht
CBb wijst subsidie voor veenvernatting af: boerderij haalt melkveenorm niet

Een melkveehouderij in Friesland stapte in 2023 over op voer van eigen land en op koeien die in het voorjaar kalven. Het jongvee liet het bedrijf eerst overlopen en dekte het pas in mei 2023. De eerste kalveren kwamen daardoor van februari tot en met mei 2024. Voor een subsidieregeling rond veenweiden telde dat jongvee nog niet mee, en dat bleek een duur gevolg te hebben. De Stichting Veenweide Landgoed It Akkrumer Deel uit Akkrum is een samenwerkingsverband van landbouwbedrijven en ondernemers. Zij vroeg subsidie aan voor het project 'Veenvernatting Akkrumer Goedland' voor de jaren 2025 tot en met 2028. De regeling stimuleert samenwerking om stikstof- en broeikasgasuitstoot terug te brengen in veenweiden en Natura 2000-overgangsgebieden. Melkveehouderijen kunnen er geld krijgen voor extensivering, dus voor minder vee per hectare. Alleen bedrijven waarbij meer dan 70 procent van de uitscheiding van stikstof en fosfaat uit dierlijke mest afkomstig is van melk- en kalfkoeien, tellen als melkveehouderij. Dat is de dierexcretienorm. De minister van Landbouw, Visserij, Voedselzekerheid en Natuur verleende in februari 2025 bijna € 1,96 miljoen aan de stichting. Voor één deelnemer, die de norm over 2023 niet haalde, wees hij de vergoeding voor extensivering van 207,26 hectare per jaar af. In het bestreden besluit van 13 juni 2025 hield hij die afwijzing in stand. De stichting stapte naar het College van Beroep voor het bedrijfsleven. Het college beantwoordde eerst de vraag over welke periode de norm moet worden berekend. Dat is een periode van twaalf aaneengesloten maanden die uiterlijk eindigt op de dag van de subsidieaanvraag, hier 28 juni 2024. Heel 2024 als peiljaar kan niet. Dan zou het bedrijf pas na de aanvraag aan de eisen voldoen en toch meedingen naar subsidie. Dat past niet bij een regeling met een subsidieplafond, waarin aanvragen via een tender worden vergeleken en gerangschikt. De voorwaarden moeten bij het aanvragen vervuld zijn. Dat de minister pas in februari 2025 besliste, verandert daar niets aan. Volgens de stichting zou het bedrijf over heel 2024 met 70,4 procent aan de norm voldoen. Over 2023 en over de twaalf maanden tot 1 mei 2024 of tot 28 juni 2024 haalde het de norm niet. Het beroep op het vertrouwensbeginsel slaagde niet. Medewerkers van de Rijksdienst voor Ondernemend Nederland hadden per mail bevestigd dat een andere berekeningsperiode dan 2023 was toegestaan en hadden een herberekening over 1 mei 2023 tot 1 mei 2024 aangeboden. Een concrete en ondubbelzinnige toezegging dat 2024 of een kortere periode mocht, bleek daar niet uit. Gezien de tendersystematiek had zo'n toezegging ook niet gekund. De communicatie van de uitvoeringsorganisatie schond volgens het college ook het zorgvuldigheids- en motiveringsbeginsel niet. De stichting pleitte verder voor een kortere berekeningsperiode vanwege de bijzondere overstap naar voorjaarskalvend melkvee. Volgens het college is de dierexcretie per dier per jaar een gebonden bevoegdheid en biedt de regeling geen ruimte voor een kortere periode. Bijzondere omstandigheden die tot onevenredig nadeel leiden, zag het niet. De bedrijfskeuze in 2023 pakte nadelig uit, maar dat maakt het besluit niet onevenwichtig. Ook het verzoek om de subsidie naar rato te verlenen, werd afgewezen. De regeling kent geen gedeeltelijke verlening: de aanvraag gaat over de hele periode 2025 tot en met 2028. Voor 2026 tot en met 2028 kan in een andere openstellingsperiode apart subsidie worden aangevraagd, en het bedrijf heeft dat ook gedaan. Het college verklaarde het beroep ongegrond. De afwijzing van de extensiveringsvergoeding voor het bedrijf dat de dierexcretienorm niet haalde blijft staan. De minister hoeft geen proceskosten te vergoeden.

College van Beroep voor het bedrijfsleven·
Bestuursrecht
CBB:2026:530
College van Beroep voor het bedrijfsleven·
Bestuursrecht