Naar inhoud
Juristi.nl
ECLI:NL:CBB:2026:256Bestuursrecht

Rechter matigt boete slachthuis wegens te lang durende procedure — CBB:2026:256

Bestuurlijke boete levensmiddelenhygiëne / condensvorming slachthuis

Eiser / verzoeker

Slachthuis (naam anoniem)

VS

Verweerder / gedaagde

Minister van Landbouw, Visserij, Voedselzekerheid en Natuur

Het hoger beroep slaagt inhoudelijk niet, maar de boete wordt vanwege overschrijding van de redelijke termijn verlaagd van €2.500 naar €2.250.

  • Veel condensdruppels aan plafond boven naakt vlees rechtvaardigt het vermoeden dat het plafond niet voldoet aan de ontwerpeis van Verordening 852/2004
  • Dat er geen druppels op het vlees zijn gevallen, maakt de risico's voor de volksgezondheid niet gering en rechtvaardigt geen halvering van de boete
  • De redelijke termijn van vier jaar voor de gehele procedure is met meer dan zes maar minder dan twaalf maanden overschreden
  • Overschrijding van de redelijke termijn leidt tot matiging van de boete met 10%, van €2.500 naar €2.250
  • Minister moet griffierecht in beroep (€365) vergoeden; griffier betaalt griffierecht in hoger beroep (€548) terug

Samenvatting

Een slachthuis kreeg in 2021 een boete van €2.500 opgelegd nadat een inspecteur van de NVWA tijdens een inspectie veel condensdruppels had aangetroffen aan het plafond van de inpaklijn voor varkenspoten. Onder dat plafond lag naakt vlees bestemd voor menselijke consumptie. Condens kan ziekteverwekkers zoals Listeria bevatten en daarmee vlees verontreinigen.

De NVWA-toezichthouder moest zelf de halleider attenderen op de condensvorming, waarna direct werd begonnen met drogen. De minister van Landbouw concludeerde dat het plafond niet voldeed aan de Europese hygiëneregels: een plafond moet zo zijn ontworpen dat condensvorming zoveel mogelijk wordt beperkt. Het slachthuis kreeg een bestuurlijke boete voor overtreding van de Wet dieren en bijbehorende Europese verordening.

AI-zoekassistent

Beschrijf uw zaak. Wij vinden de juiste advocaat.

In één of twee zinnen matcht onze AI uw situatie direct met gespecialiseerde advocaten, desgewenst in uw regio.

Match uit 19.638 advocatenGratis en vrijblijvendResultaat in seconden

Het slachthuis bestreed de boete via bezwaar, beroep en uiteindelijk hoger beroep. Het bedrijf voerde aan dat de condensvorming een tijdelijk en verklaarbaar verschijnsel was — aan het begin van de dag komen medewerkers vanuit warmere ruimtes binnen en wordt veel koud vlees aangevoerd, wat plotselinge condens kan veroorzaken. Bovendien was er geen enkele druppel op het vlees gevallen, waardoor er volgens het slachthuis geen daadwerkelijk gevaar voor de volksgezondheid was geweest. Dat rechtvaardigt halvering van de boete, zo betoogde het bedrijf.

Het College van Beroep voor het bedrijfsleven verwierp deze argumenten. De hoeveelheid condens op de foto's rechtvaardigde het vermoeden dat het plafond structureel niet aan de eisen voldeed, ongeacht de oorzaak. Dat er geen druppels op het vlees vielen, doet niet af aan het risico dat er wél condens had kunnen neervallen. De overtreding was dan ook terecht vastgesteld en halvering van de boete was niet aan de orde.

Wel honoreerde het College het verzoek van het slachthuis om vergoeding van immateriële schade wegens de te lange duur van de procedure. De redelijke termijn van vier jaar voor bezwaar, beroep én hoger beroep samen was op het moment van uitspraak met meer dan zes maar minder dan twaalf maanden overschreden. Dat leidde tot een matiging van de boete met tien procent: van €2.500 naar €2.250. Daarnaast moet de minister het griffierecht in beroep van €365 vergoeden en betaalt de griffier van het College het griffierecht in hoger beroep van €548 terug. Ook krijgt het slachthuis €467 vergoed voor proceskosten in verband met het verzoek om schadevergoeding.

Betrokken advocaten

F.Th.M. Peters

eiser

mr. D.J. van der Bij

verweerder

Betrokken rechters

Gerelateerde uitspraken

Gegevens

Datum uitspraak

Rechtsgebied

Bestuursrecht

Zaaknummer

23/1872

Procedure

Hoger beroep

Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nl

Op de hoogte blijven

Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.

Nieuwe uitspraken van deze rechter

  • dhr. mr. J.L.W. Aerts
Adv.Ynvest Fund
6%

vast rendement

  • Vastgoed als zekerheid
  • Kwartaalbetalingen
  • Vanaf €30.000
Meer informatie

Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.

Recente uitspraken

CBB:2026:532
College van Beroep voor het bedrijfsleven·
Bestuursrecht
CBB:2026:529
College van Beroep voor het bedrijfsleven·
Bestuursrecht
CBB:2026:531
College van Beroep voor het bedrijfsleven·
Bestuursrecht
CBb wijst subsidie voor veenvernatting af: boerderij haalt melkveenorm niet

Een melkveehouderij in Friesland stapte in 2023 over op voer van eigen land en op koeien die in het voorjaar kalven. Het jongvee liet het bedrijf eerst overlopen en dekte het pas in mei 2023. De eerste kalveren kwamen daardoor van februari tot en met mei 2024. Voor een subsidieregeling rond veenweiden telde dat jongvee nog niet mee, en dat bleek een duur gevolg te hebben. De Stichting Veenweide Landgoed It Akkrumer Deel uit Akkrum is een samenwerkingsverband van landbouwbedrijven en ondernemers. Zij vroeg subsidie aan voor het project 'Veenvernatting Akkrumer Goedland' voor de jaren 2025 tot en met 2028. De regeling stimuleert samenwerking om stikstof- en broeikasgasuitstoot terug te brengen in veenweiden en Natura 2000-overgangsgebieden. Melkveehouderijen kunnen er geld krijgen voor extensivering, dus voor minder vee per hectare. Alleen bedrijven waarbij meer dan 70 procent van de uitscheiding van stikstof en fosfaat uit dierlijke mest afkomstig is van melk- en kalfkoeien, tellen als melkveehouderij. Dat is de dierexcretienorm. De minister van Landbouw, Visserij, Voedselzekerheid en Natuur verleende in februari 2025 bijna € 1,96 miljoen aan de stichting. Voor één deelnemer, die de norm over 2023 niet haalde, wees hij de vergoeding voor extensivering van 207,26 hectare per jaar af. In het bestreden besluit van 13 juni 2025 hield hij die afwijzing in stand. De stichting stapte naar het College van Beroep voor het bedrijfsleven. Het college beantwoordde eerst de vraag over welke periode de norm moet worden berekend. Dat is een periode van twaalf aaneengesloten maanden die uiterlijk eindigt op de dag van de subsidieaanvraag, hier 28 juni 2024. Heel 2024 als peiljaar kan niet. Dan zou het bedrijf pas na de aanvraag aan de eisen voldoen en toch meedingen naar subsidie. Dat past niet bij een regeling met een subsidieplafond, waarin aanvragen via een tender worden vergeleken en gerangschikt. De voorwaarden moeten bij het aanvragen vervuld zijn. Dat de minister pas in februari 2025 besliste, verandert daar niets aan. Volgens de stichting zou het bedrijf over heel 2024 met 70,4 procent aan de norm voldoen. Over 2023 en over de twaalf maanden tot 1 mei 2024 of tot 28 juni 2024 haalde het de norm niet. Het beroep op het vertrouwensbeginsel slaagde niet. Medewerkers van de Rijksdienst voor Ondernemend Nederland hadden per mail bevestigd dat een andere berekeningsperiode dan 2023 was toegestaan en hadden een herberekening over 1 mei 2023 tot 1 mei 2024 aangeboden. Een concrete en ondubbelzinnige toezegging dat 2024 of een kortere periode mocht, bleek daar niet uit. Gezien de tendersystematiek had zo'n toezegging ook niet gekund. De communicatie van de uitvoeringsorganisatie schond volgens het college ook het zorgvuldigheids- en motiveringsbeginsel niet. De stichting pleitte verder voor een kortere berekeningsperiode vanwege de bijzondere overstap naar voorjaarskalvend melkvee. Volgens het college is de dierexcretie per dier per jaar een gebonden bevoegdheid en biedt de regeling geen ruimte voor een kortere periode. Bijzondere omstandigheden die tot onevenredig nadeel leiden, zag het niet. De bedrijfskeuze in 2023 pakte nadelig uit, maar dat maakt het besluit niet onevenwichtig. Ook het verzoek om de subsidie naar rato te verlenen, werd afgewezen. De regeling kent geen gedeeltelijke verlening: de aanvraag gaat over de hele periode 2025 tot en met 2028. Voor 2026 tot en met 2028 kan in een andere openstellingsperiode apart subsidie worden aangevraagd, en het bedrijf heeft dat ook gedaan. Het college verklaarde het beroep ongegrond. De afwijzing van de extensiveringsvergoeding voor het bedrijf dat de dierexcretienorm niet haalde blijft staan. De minister hoeft geen proceskosten te vergoeden.

College van Beroep voor het bedrijfsleven·
Bestuursrecht
CBB:2026:530
College van Beroep voor het bedrijfsleven·
Bestuursrecht