Naar inhoud
Juristi.nl
ECLI:NL:CBB:2026:261Bestuursrecht

Compaxo Vlees Zevenaar krijgt boete licht verlaagd wegens trage procedure — CBB:2026:261

Bestuurlijke boete wegens overtreding hygiëneregelgeving levensmiddelen (slachthuis)

Eiser / verzoeker

Compaxo Vlees Zevenaar B.V.

VS

Verweerder / gedaagde

Minister van Landbouw, Visserij, Voedselzekerheid en Natuur

De boete wordt wegens termijnoverschrijding verlaagd van €5.000 naar €4.750; de overtreding zelf wordt in stand gelaten.

  • Zichtbaar vuile stekker in aanraking met voor consumptie bestemde nieren levert overtreding van hygiëneregelgeving op, ook zonder bewijs van daadwerkelijke besmetting.
  • Stelling dat de ruimte was gereinigd en ontsmet is onvoldoende om aannemelijk te maken dat de stekker zelf schoon was.
  • Halvering van de boete wegens geringe volksgezondheidsrisico's wordt afgewezen: meer dan geringe risico's bestonden en zijn door het slachthuis niet betwist.
  • Argument dat nieren voor humane consumptie nog worden verhit faalt, omdat niet aannemelijk is gemaakt dat dit alle verontreiniging wegneemt en kruisbesmetting tussentijds is uitgesloten.
  • Boete gematigd van €5.000 naar €4.750 (5%) wegens overschrijding van de redelijke termijn van vier jaar met minder dan zes maanden.

Samenvatting

Een vuile stekker die in een krat met nieren lag: dat was de aanleiding voor een bestuurlijke boete van vijfduizend euro tegen slachthuis Compaxo Vlees Zevenaar B.V. De toezichthouder van de Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit (NVWA) trof de stekker aan in de karkassenkoelcel, op een krat met nieren die bestemd waren voor menselijke consumptie. De stekker was zichtbaar vuil en had de nieren aangeraakt, wat een risico op kruisbesmetting opleverde. Een voorman verwijderde de stekker direct en waardeerde de nieren af naar categorie 2 dierlijk bijproduct, waardoor ze ongeschikt werden voor consumptie.

De minister van Landbouw concludeerde dat het slachthuis de hygiëneregels had overtreden. Levensmiddelen moeten in alle stadia van productie worden beschermd tegen verontreiniging. Omdat het slachthuis eerder voor eenzelfde overtreding was beboet en die boete nog geen vijf jaar eerder onherroepelijk was geworden, werd het basisbedrag verhoogd tot vijfduizend euro. Compaxo maakte bezwaar en stapte vervolgens naar de rechter, maar zowel de minister als de rechtbank Rotterdam stonden achter de opgelegde boete.

AI-zoekassistent

Beschrijf uw zaak. Wij vinden de juiste advocaat.

In één of twee zinnen matcht onze AI uw situatie direct met gespecialiseerde advocaten, desgewenst in uw regio.

Match uit 19.638 advocatenGratis en vrijblijvendResultaat in seconden

In hoger beroep bij het College van Beroep voor het bedrijfsleven voerde Compaxo aan dat de ruimte voor aanvang van de werkzaamheden volledig was gereinigd en ontsmet, inclusief de stekker. Die zou daardoor een even steriele status hebben als de kratten zelf. Het College verwierp dit argument: de stekker was zichtbaar vuil, en de enkele stelling dat de ruimte was schoongemaakt is onvoldoende bewijs dat de stekker zelf was gereinigd. De minister had bovendien aangegeven dat stekkers in die koelcel normaal gesproken niet worden gereinigd.

Compaxo betoogde ook dat de boete gehalveerd moest worden omdat de risico's voor de volksgezondheid gering of zelfs afwezig waren. De nieren zouden immers voor een groot deel bestemd zijn voor diervoeding, en voor zover ze voor menselijke consumptie bedoeld waren, zouden ze nog worden verhit. Het College ging hier niet in mee. Voor het vaststellen van een overtreding hoeft niet bewezen te zijn dat levensmiddelen daadwerkelijk besmet zijn geraakt; het bestaan van meer dan geringe risico's is voldoende. Dat verhitting alle verontreiniging zou wegnemen, had Compaxo niet aannemelijk gemaakt. Bovendien kan er in de tijd tussen de karkassenkoelcel en de uiteindelijke verhitting kruisbesmetting van andere producten optreden.

Wel honoreerde het College het verzoek van Compaxo om vergoeding van immateriële schade wegens overschrijding van de redelijke termijn. De procedure, die in maart 2022 begon met het voornemen tot boeteoplegging, had ten tijde van de uitspraak in juni 2026 de maximaal toegestane vier jaar met minder dan zes maanden overschreden. Dat leidde tot een matiging van de boete met vijf procent. Compaxo moet uiteindelijk 4.750 euro betalen in plaats van 5.000 euro. De minister moet daarnaast de proceskosten voor het schadevergoedingsverzoek vergoeden (467 euro) en het griffierecht uit de beroepsfase terugbetalen (365 euro). Het griffierecht voor het hoger beroep (559 euro) wordt door de griffier van het College terugbetaald.

Betrokken advocaten

F.Th.M. Peters

eiser

mr. D.J. van der Bij

verweerder

Betrokken rechters

Gerelateerde uitspraken

Gegevens

Datum uitspraak

Rechtsgebied

Bestuursrecht

Zaaknummer

24/81

Procedure

Hoger beroep

Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nl

Op de hoogte blijven

Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.

Nieuwe uitspraken van deze rechter

  • dhr. mr. J.L.W. Aerts
Adv.Ynvest Fund
6%

vast rendement

  • Vastgoed als zekerheid
  • Kwartaalbetalingen
  • Vanaf €30.000
Meer informatie

Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.

Recente uitspraken

CBB:2026:532
College van Beroep voor het bedrijfsleven·
Bestuursrecht
CBB:2026:529
College van Beroep voor het bedrijfsleven·
Bestuursrecht
CBB:2026:531
College van Beroep voor het bedrijfsleven·
Bestuursrecht
CBb wijst subsidie voor veenvernatting af: boerderij haalt melkveenorm niet

Een melkveehouderij in Friesland stapte in 2023 over op voer van eigen land en op koeien die in het voorjaar kalven. Het jongvee liet het bedrijf eerst overlopen en dekte het pas in mei 2023. De eerste kalveren kwamen daardoor van februari tot en met mei 2024. Voor een subsidieregeling rond veenweiden telde dat jongvee nog niet mee, en dat bleek een duur gevolg te hebben. De Stichting Veenweide Landgoed It Akkrumer Deel uit Akkrum is een samenwerkingsverband van landbouwbedrijven en ondernemers. Zij vroeg subsidie aan voor het project 'Veenvernatting Akkrumer Goedland' voor de jaren 2025 tot en met 2028. De regeling stimuleert samenwerking om stikstof- en broeikasgasuitstoot terug te brengen in veenweiden en Natura 2000-overgangsgebieden. Melkveehouderijen kunnen er geld krijgen voor extensivering, dus voor minder vee per hectare. Alleen bedrijven waarbij meer dan 70 procent van de uitscheiding van stikstof en fosfaat uit dierlijke mest afkomstig is van melk- en kalfkoeien, tellen als melkveehouderij. Dat is de dierexcretienorm. De minister van Landbouw, Visserij, Voedselzekerheid en Natuur verleende in februari 2025 bijna € 1,96 miljoen aan de stichting. Voor één deelnemer, die de norm over 2023 niet haalde, wees hij de vergoeding voor extensivering van 207,26 hectare per jaar af. In het bestreden besluit van 13 juni 2025 hield hij die afwijzing in stand. De stichting stapte naar het College van Beroep voor het bedrijfsleven. Het college beantwoordde eerst de vraag over welke periode de norm moet worden berekend. Dat is een periode van twaalf aaneengesloten maanden die uiterlijk eindigt op de dag van de subsidieaanvraag, hier 28 juni 2024. Heel 2024 als peiljaar kan niet. Dan zou het bedrijf pas na de aanvraag aan de eisen voldoen en toch meedingen naar subsidie. Dat past niet bij een regeling met een subsidieplafond, waarin aanvragen via een tender worden vergeleken en gerangschikt. De voorwaarden moeten bij het aanvragen vervuld zijn. Dat de minister pas in februari 2025 besliste, verandert daar niets aan. Volgens de stichting zou het bedrijf over heel 2024 met 70,4 procent aan de norm voldoen. Over 2023 en over de twaalf maanden tot 1 mei 2024 of tot 28 juni 2024 haalde het de norm niet. Het beroep op het vertrouwensbeginsel slaagde niet. Medewerkers van de Rijksdienst voor Ondernemend Nederland hadden per mail bevestigd dat een andere berekeningsperiode dan 2023 was toegestaan en hadden een herberekening over 1 mei 2023 tot 1 mei 2024 aangeboden. Een concrete en ondubbelzinnige toezegging dat 2024 of een kortere periode mocht, bleek daar niet uit. Gezien de tendersystematiek had zo'n toezegging ook niet gekund. De communicatie van de uitvoeringsorganisatie schond volgens het college ook het zorgvuldigheids- en motiveringsbeginsel niet. De stichting pleitte verder voor een kortere berekeningsperiode vanwege de bijzondere overstap naar voorjaarskalvend melkvee. Volgens het college is de dierexcretie per dier per jaar een gebonden bevoegdheid en biedt de regeling geen ruimte voor een kortere periode. Bijzondere omstandigheden die tot onevenredig nadeel leiden, zag het niet. De bedrijfskeuze in 2023 pakte nadelig uit, maar dat maakt het besluit niet onevenwichtig. Ook het verzoek om de subsidie naar rato te verlenen, werd afgewezen. De regeling kent geen gedeeltelijke verlening: de aanvraag gaat over de hele periode 2025 tot en met 2028. Voor 2026 tot en met 2028 kan in een andere openstellingsperiode apart subsidie worden aangevraagd, en het bedrijf heeft dat ook gedaan. Het college verklaarde het beroep ongegrond. De afwijzing van de extensiveringsvergoeding voor het bedrijf dat de dierexcretienorm niet haalde blijft staan. De minister hoeft geen proceskosten te vergoeden.

College van Beroep voor het bedrijfsleven·
Bestuursrecht
CBB:2026:530
College van Beroep voor het bedrijfsleven·
Bestuursrecht