Naar inhoud
Juristi.nl
ECLI:NL:CBB:2026:355Bestuursrecht

College verklaart vierde herzieningsverzoek na tien jaar niet-ontvankelijk — CBB:2026:355

herziening van een bestuursrechtelijke uitspraak over spoedbestuursdwang

Eiser / verzoeker

verzoeker

VS

Verweerder / gedaagde

staatssecretaris van Landbouw, Visserij, Voedselzekerheid en Natuur

Vierde verzoek om herziening van de uitspraak uit 2016 niet-ontvankelijk verklaard wegens te late indiening, zonder inhoudelijke beoordeling

  • Vierde verzoek om herziening van dezelfde uitspraak uit 2016, na drie eerdere niet-ontvankelijkverklaringen
  • Onredelijk laat-criterium: een herzieningsverzoek moet binnen een jaar na het bekend worden met nieuwe feiten worden ingediend
  • Deskundigenrapport uit een andere procedure was al in of vlak na 2019 bekend bij verzoeker, dus veel te laat aangevoerd
  • College waarschuwt dat een volgend verzoek met dezelfde argumenten als misbruik van procesrecht kan worden aangemerkt
  • Geen proceskostenveroordeling opgelegd

Samenvatting

Deze zaak bij het College van Beroep voor het bedrijfsleven gaat over een uitspraak van het College van 1 september 2016. Daarin had het College het beroep van de verzoeker tegen beslissingen over spoedbestuursdwang en de daarvoor in rekening gebrachte kosten ongegrond verklaard, en zijn beroep tegen twee ingetrokken kostenbesluiten niet-ontvankelijk verklaard.

De verzoeker heeft zich sindsdien vier keer tot het College gewend met het verzoek die uitspraak te herzien. Het eerste verzoek, ingediend in 2018, werd niet-ontvankelijk verklaard omdat het onredelijk laat was ingediend, en het daartegen gerichte verzet werd in 2019 ongegrond verklaard. Het tweede verzoek, uit 2021, werd in 2023 om dezelfde reden niet-ontvankelijk verklaard. Het derde verzoek, ontvangen eind 2024 en later aangevuld, kreeg in maart 2026 opnieuw hetzelfde lot. Op 30 april 2026 diende de verzoeker een nieuwe brief in, die het College aanmerkte als een vierde verzoek om herziening van de uitspraak uit 2016.

AI-zoekassistent

Beschrijf uw zaak. Wij vinden de juiste advocaat.

In één of twee zinnen matcht onze AI uw situatie direct met gespecialiseerde advocaten, desgewenst in uw regio.

Match uit 19.638 advocatenGratis en vrijblijvendResultaat in seconden

In die brief haalde de verzoeker de Pachtwet aan en voegde hij een deel toe van een rapport van een deskundige die deze wet had genoemd. Dat rapport was afkomstig uit een andere procedure, een geschil tussen de verzoeker en een bouwbedrijf bij de kantonrechter van de rechtbank Oost-Brabant, waarin een deskundige in 2019 door de kantonrechter was benoemd. Het College begreep hieruit dat de verzoeker met dit rapport wilde aantonen dat er sprake was van nieuw gebleken feiten of omstandigheden, ook wel nova genoemd, die herziening van de uitspraak uit 2016 zouden rechtvaardigen.

Een verzoek om herziening is niet aan een wettelijke termijn gebonden, maar het College hanteert wel het zogeheten onredelijk laat-criterium: een verzoek is onredelijk laat ingediend als het meer dan een jaar na het bekend worden met de gestelde nova wordt ingediend. Omdat de verzoeker zelf partij was in de procedure waarin het deskundigenrapport tot stand kwam, moest er volgens het College van worden uitgegaan dat hij daarvan al in of vlak na 2019 kennis had genomen. Het vierde herzieningsverzoek, van 30 april 2026, kwam dus veel meer dan een jaar te laat. Het College zag geen aanleiding om hierover anders te oordelen dan bij het eerdere, derde verzoek, waarin de verzoeker hetzelfde rapport al had ingebracht.

Het College wees de verzoeker er nadrukkelijk op dat herziening niet bedoeld is om, buiten een echt nieuw feit om, een hernieuwde discussie over de zaak of de uitspraak te voeren, en dat hem dat na vier eerdere, steeds op dezelfde grond niet-ontvankelijk verklaarde verzoeken redelijkerwijs duidelijk had kunnen zijn. Het College waarschuwde bovendien dat een volgend verzoek met dezelfde argumenten kan worden aangemerkt als misbruik van procesrecht, wat kan leiden tot niet-ontvankelijkheid om die reden en tot een proceskostenveroordeling ten gunste van de staatssecretaris van Landbouw, Visserij, Voedselzekerheid en Natuur.

Het College verklaarde het vierde herzieningsverzoek niet-ontvankelijk en bepaalde dat de staatssecretaris geen proceskosten hoeft te vergoeden.

Betrokken rechters

Gerelateerde uitspraken

Gegevens

Datum uitspraak

Rechtsgebied

Bestuursrecht

Zaaknummer

26/348

Procedure

Eerste aanleg - enkelvoudig

Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nl

Op de hoogte blijven

Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.

Nieuwe uitspraken van deze rechter

  • dhr. mr. S.C. Stuldreher
Adv.Ynvest Fund
6%

vast rendement

  • Vastgoed als zekerheid
  • Kwartaalbetalingen
  • Vanaf €30.000
Meer informatie

Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.

Recente uitspraken

CBB:2026:532
College van Beroep voor het bedrijfsleven·
Bestuursrecht
CBB:2026:529
College van Beroep voor het bedrijfsleven·
Bestuursrecht
CBB:2026:531
College van Beroep voor het bedrijfsleven·
Bestuursrecht
CBb wijst subsidie voor veenvernatting af: boerderij haalt melkveenorm niet

Een melkveehouderij in Friesland stapte in 2023 over op voer van eigen land en op koeien die in het voorjaar kalven. Het jongvee liet het bedrijf eerst overlopen en dekte het pas in mei 2023. De eerste kalveren kwamen daardoor van februari tot en met mei 2024. Voor een subsidieregeling rond veenweiden telde dat jongvee nog niet mee, en dat bleek een duur gevolg te hebben. De Stichting Veenweide Landgoed It Akkrumer Deel uit Akkrum is een samenwerkingsverband van landbouwbedrijven en ondernemers. Zij vroeg subsidie aan voor het project 'Veenvernatting Akkrumer Goedland' voor de jaren 2025 tot en met 2028. De regeling stimuleert samenwerking om stikstof- en broeikasgasuitstoot terug te brengen in veenweiden en Natura 2000-overgangsgebieden. Melkveehouderijen kunnen er geld krijgen voor extensivering, dus voor minder vee per hectare. Alleen bedrijven waarbij meer dan 70 procent van de uitscheiding van stikstof en fosfaat uit dierlijke mest afkomstig is van melk- en kalfkoeien, tellen als melkveehouderij. Dat is de dierexcretienorm. De minister van Landbouw, Visserij, Voedselzekerheid en Natuur verleende in februari 2025 bijna € 1,96 miljoen aan de stichting. Voor één deelnemer, die de norm over 2023 niet haalde, wees hij de vergoeding voor extensivering van 207,26 hectare per jaar af. In het bestreden besluit van 13 juni 2025 hield hij die afwijzing in stand. De stichting stapte naar het College van Beroep voor het bedrijfsleven. Het college beantwoordde eerst de vraag over welke periode de norm moet worden berekend. Dat is een periode van twaalf aaneengesloten maanden die uiterlijk eindigt op de dag van de subsidieaanvraag, hier 28 juni 2024. Heel 2024 als peiljaar kan niet. Dan zou het bedrijf pas na de aanvraag aan de eisen voldoen en toch meedingen naar subsidie. Dat past niet bij een regeling met een subsidieplafond, waarin aanvragen via een tender worden vergeleken en gerangschikt. De voorwaarden moeten bij het aanvragen vervuld zijn. Dat de minister pas in februari 2025 besliste, verandert daar niets aan. Volgens de stichting zou het bedrijf over heel 2024 met 70,4 procent aan de norm voldoen. Over 2023 en over de twaalf maanden tot 1 mei 2024 of tot 28 juni 2024 haalde het de norm niet. Het beroep op het vertrouwensbeginsel slaagde niet. Medewerkers van de Rijksdienst voor Ondernemend Nederland hadden per mail bevestigd dat een andere berekeningsperiode dan 2023 was toegestaan en hadden een herberekening over 1 mei 2023 tot 1 mei 2024 aangeboden. Een concrete en ondubbelzinnige toezegging dat 2024 of een kortere periode mocht, bleek daar niet uit. Gezien de tendersystematiek had zo'n toezegging ook niet gekund. De communicatie van de uitvoeringsorganisatie schond volgens het college ook het zorgvuldigheids- en motiveringsbeginsel niet. De stichting pleitte verder voor een kortere berekeningsperiode vanwege de bijzondere overstap naar voorjaarskalvend melkvee. Volgens het college is de dierexcretie per dier per jaar een gebonden bevoegdheid en biedt de regeling geen ruimte voor een kortere periode. Bijzondere omstandigheden die tot onevenredig nadeel leiden, zag het niet. De bedrijfskeuze in 2023 pakte nadelig uit, maar dat maakt het besluit niet onevenwichtig. Ook het verzoek om de subsidie naar rato te verlenen, werd afgewezen. De regeling kent geen gedeeltelijke verlening: de aanvraag gaat over de hele periode 2025 tot en met 2028. Voor 2026 tot en met 2028 kan in een andere openstellingsperiode apart subsidie worden aangevraagd, en het bedrijf heeft dat ook gedaan. Het college verklaarde het beroep ongegrond. De afwijzing van de extensiveringsvergoeding voor het bedrijf dat de dierexcretienorm niet haalde blijft staan. De minister hoeft geen proceskosten te vergoeden.

College van Beroep voor het bedrijfsleven·
Bestuursrecht
CBB:2026:530
College van Beroep voor het bedrijfsleven·
Bestuursrecht