Naar inhoud
Juristi.nl
ECLI:NL:CBB:2026:398Bestuursrecht

College verlaagt boete slachterij en kent schadevergoeding toe wegens trage procedure — CBB:2026:398

hoger beroep tegen bestuurlijke boete voor overtreding voedselveiligheidsregels bij slachterij

Eiser / verzoeker

slachterij (appellant)

VS

Verweerder / gedaagde

de staatssecretaris (voorheen de minister) van Landbouw, Visserij, Voedselzekerheid en Natuur

College matigt de boete van boetebesluit 2 tot € 2.250 en kent de slachterij € 1.000 schadevergoeding toe wegens overschrijding van de redelijke termijn, met vergoeding van proceskosten en griffierecht.

  • College matigt de boete van boetebesluit 2 met 10% tot € 2.250 wegens overschrijding van de redelijke termijn van bijna vijf jaar
  • Staatssecretaris had boetebesluit 1 al tijdens de procedure zelf ingetrokken, waardoor de slachterij daarbij geen belang meer had en dat beroep niet-ontvankelijk wordt
  • Voor de vertraging bij het ingetrokken boetebesluit 1 krijgt de slachterij een schadevergoeding van € 1.000
  • Cautie is op tijd gegeven bij het verhoor van de directeur op 12 augustus 2021; het ontbreken van een waarschuwing voor rechtsbijstand heeft geen gevolgen omdat geen inhoudelijke verklaring is afgelegd
  • Geen dwangsom verschuldigd: de beslistermijn was tijdig verdaagd, waardoor de ingebrekestellingen prematuur waren

Samenvatting

Het College van Beroep voor het bedrijfsleven behandelt het hoger beroep van een slachterij tegen een uitspraak van de rechtbank Rotterdam van 7 september 2023. De rechtbank had toen het beroep van de slachterij ongegrond verklaard tegen twee boetes van € 2.500 van de minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit. Die boetes waren opgelegd omdat NVWA-toezichthouders bij controles op 27 juli en 12 augustus 2021 fecale bezoedeling aantroffen op kalverkarkassen die niet meteen was weggesneden of verwijderd. De rechtbank vond dat de slachterij op tijd de cautie had gekregen, dat de zienswijzen wel inhoudelijk waren beoordeeld, dat samenvoeging van de twee zaken was toegestaan en dat er geen dwangsom verschuldigd was.

Terwijl het hoger beroep liep, kwam de staatssecretaris van Landbouw, Visserij, Voedselzekerheid en Natuur, de opvolger van de minister, zelf terug op de eerste boete. Bij een herziene beslissing van 16 juni 2026 werd het bezwaar tegen die boete alsnog gegrond verklaard, de boete ingetrokken en een proceskostenvergoeding van € 666 toegekend. De tweede boete bleef ongewijzigd.

AI-zoekassistent

Beschrijf uw zaak. Wij vinden de juiste advocaat.

In één of twee zinnen matcht onze AI uw situatie direct met gespecialiseerde advocaten, desgewenst in uw regio.

Match uit 19.638 advocatenGratis en vrijblijvendResultaat in seconden

In hoger beroep herhaalde de slachterij vrijwel al haar eerdere bezwaren: dat de cautie te laat was gegeven en dat zij niet was gewezen op het recht op bijstand door een raadsman, dat de wettelijke beslistermijn van dertien weken was geschonden, dat het samenvatten van haar zienswijze neerkwam op een schijnvertoning, dat de twee boetezaken ten onrechte waren samengevoegd, dat de NVWA-rapporten uit voorgedrukte formats bestaan en daarom niets waard zijn, en dat zij alsnog recht had op dwangsommen wegens te laat beslissen op bezwaar.

Het College volgt de rechtbank op vrijwel al deze punten. De cautie is op 12 augustus 2021 op tijd gegeven, bij het eerste verhoor van de directeur. Dat hem toen niet ook is gewezen op het recht op bijstand door een raadsman, klopt weliswaar, maar heeft geen gevolgen omdat hij toen geen inhoudelijke verklaring aflegde die als bewijs is gebruikt. De termijn van dertien weken is niet overschreden: tussen het rapport van bevindingen en het boetebesluit zaten ongeveer tien weken. Het samenvatten van de zienswijze was geen schijnvertoning, omdat de staatssecretaris de zienswijze ook inhoudelijk had weerlegd. Het samenvoegen van de twee boetezaken in één beslissing op bezwaar is niet in strijd met de wet. De stellingen over voorgedrukte formats en 'flagrante schendingen' onderbouwde de slachterij niet. Ook over de dwangsom krijgt de slachterij geen gelijk, zij het op een andere grond dan de rechtbank: de staatssecretaris had de beslistermijn tijdig verdaagd, waardoor de latere ingebrekestellingen te vroeg kwamen.

Wel volgt het College de slachterij in haar klacht dat de redelijke termijn is overschreden. Voor de tweede boete, die overeind bleef, zijn inmiddels bijna vijf jaar verstreken sinds de eerste aankondiging van de boete in september 2021, ruim boven de norm van vier jaar voor een procedure in drie instanties. Het College matigt daarom de tweede boete met 10 procent, van € 2.500 naar € 2.250. Voor de eerste boete, die de staatssecretaris zelf al had ingetrokken, kan de boete niet meer worden verlaagd; in plaats daarvan krijgt de slachterij een schadevergoeding voor de te lange procedure, vastgesteld op € 1.000.

Omdat de slachterij bij de ingetrokken eerste boete en bij de herziene beslissing op bezwaar geen belang meer heeft bij een inhoudelijke beoordeling, verklaart het College die twee beroepen niet-ontvankelijk. Het College vernietigt de eerdere uitspraak van de rechtbank voor zover die op de hoogte van de tweede boete ziet, stelt die boete vast op € 2.250, kent de slachterij € 1.000 schadevergoeding toe, veroordeelt de staatssecretaris tot betaling van € 2.335 aan proceskosten voor beroep en hoger beroep samen, en bepaalt dat de staatssecretaris het griffierecht van in totaal € 924 terugbetaalt.

Betrokken advocaten

mr. F.J.M. Kobossen

appellant

De Mul Zegger Advocaten, TWELLO

806 uitspraken

mr. R.C.M. Martens

verweerder

Betrokken rechters

Gerelateerde uitspraken

Gegevens

Datum uitspraak

Rechtsgebied

Bestuursrecht

Zaaknummer

23/1836

Procedure

Hoger beroep

Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nl

Op de hoogte blijven

Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.

Nieuwe uitspraken van deze rechters

  • mw. mr.drs.dr. D. Brugman
  • mw. mr. M.J. Jacobs
Adv.Ynvest Fund
6%

vast rendement

  • Vastgoed als zekerheid
  • Kwartaalbetalingen
  • Vanaf €30.000
Meer informatie

Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.

Recente uitspraken

CBB:2026:532
College van Beroep voor het bedrijfsleven·
Bestuursrecht
CBB:2026:529
College van Beroep voor het bedrijfsleven·
Bestuursrecht
CBB:2026:531
College van Beroep voor het bedrijfsleven·
Bestuursrecht
CBb wijst subsidie voor veenvernatting af: boerderij haalt melkveenorm niet

Een melkveehouderij in Friesland stapte in 2023 over op voer van eigen land en op koeien die in het voorjaar kalven. Het jongvee liet het bedrijf eerst overlopen en dekte het pas in mei 2023. De eerste kalveren kwamen daardoor van februari tot en met mei 2024. Voor een subsidieregeling rond veenweiden telde dat jongvee nog niet mee, en dat bleek een duur gevolg te hebben. De Stichting Veenweide Landgoed It Akkrumer Deel uit Akkrum is een samenwerkingsverband van landbouwbedrijven en ondernemers. Zij vroeg subsidie aan voor het project 'Veenvernatting Akkrumer Goedland' voor de jaren 2025 tot en met 2028. De regeling stimuleert samenwerking om stikstof- en broeikasgasuitstoot terug te brengen in veenweiden en Natura 2000-overgangsgebieden. Melkveehouderijen kunnen er geld krijgen voor extensivering, dus voor minder vee per hectare. Alleen bedrijven waarbij meer dan 70 procent van de uitscheiding van stikstof en fosfaat uit dierlijke mest afkomstig is van melk- en kalfkoeien, tellen als melkveehouderij. Dat is de dierexcretienorm. De minister van Landbouw, Visserij, Voedselzekerheid en Natuur verleende in februari 2025 bijna € 1,96 miljoen aan de stichting. Voor één deelnemer, die de norm over 2023 niet haalde, wees hij de vergoeding voor extensivering van 207,26 hectare per jaar af. In het bestreden besluit van 13 juni 2025 hield hij die afwijzing in stand. De stichting stapte naar het College van Beroep voor het bedrijfsleven. Het college beantwoordde eerst de vraag over welke periode de norm moet worden berekend. Dat is een periode van twaalf aaneengesloten maanden die uiterlijk eindigt op de dag van de subsidieaanvraag, hier 28 juni 2024. Heel 2024 als peiljaar kan niet. Dan zou het bedrijf pas na de aanvraag aan de eisen voldoen en toch meedingen naar subsidie. Dat past niet bij een regeling met een subsidieplafond, waarin aanvragen via een tender worden vergeleken en gerangschikt. De voorwaarden moeten bij het aanvragen vervuld zijn. Dat de minister pas in februari 2025 besliste, verandert daar niets aan. Volgens de stichting zou het bedrijf over heel 2024 met 70,4 procent aan de norm voldoen. Over 2023 en over de twaalf maanden tot 1 mei 2024 of tot 28 juni 2024 haalde het de norm niet. Het beroep op het vertrouwensbeginsel slaagde niet. Medewerkers van de Rijksdienst voor Ondernemend Nederland hadden per mail bevestigd dat een andere berekeningsperiode dan 2023 was toegestaan en hadden een herberekening over 1 mei 2023 tot 1 mei 2024 aangeboden. Een concrete en ondubbelzinnige toezegging dat 2024 of een kortere periode mocht, bleek daar niet uit. Gezien de tendersystematiek had zo'n toezegging ook niet gekund. De communicatie van de uitvoeringsorganisatie schond volgens het college ook het zorgvuldigheids- en motiveringsbeginsel niet. De stichting pleitte verder voor een kortere berekeningsperiode vanwege de bijzondere overstap naar voorjaarskalvend melkvee. Volgens het college is de dierexcretie per dier per jaar een gebonden bevoegdheid en biedt de regeling geen ruimte voor een kortere periode. Bijzondere omstandigheden die tot onevenredig nadeel leiden, zag het niet. De bedrijfskeuze in 2023 pakte nadelig uit, maar dat maakt het besluit niet onevenwichtig. Ook het verzoek om de subsidie naar rato te verlenen, werd afgewezen. De regeling kent geen gedeeltelijke verlening: de aanvraag gaat over de hele periode 2025 tot en met 2028. Voor 2026 tot en met 2028 kan in een andere openstellingsperiode apart subsidie worden aangevraagd, en het bedrijf heeft dat ook gedaan. Het college verklaarde het beroep ongegrond. De afwijzing van de extensiveringsvergoeding voor het bedrijf dat de dierexcretienorm niet haalde blijft staan. De minister hoeft geen proceskosten te vergoeden.

College van Beroep voor het bedrijfsleven·
Bestuursrecht
CBB:2026:530
College van Beroep voor het bedrijfsleven·
Bestuursrecht