CBB verlaagt boete voor vervoer van gewond varken naar 8.100 euro — CBB:2026:401
bestuurlijke boete voor vervoer van ongeschikt dier
Eiser / verzoeker
Varkenshandel (vervoerder van varkens)
Verweerder / gedaagde
Staatssecretaris van Landbouw, Visserij, Voedselzekerheid en Natuur
College bevestigt dat de boete terecht is opgelegd, maar verlaagt het bedrag wegens overschrijding van de redelijke termijn van € 8.550,- naar € 8.100,-.
- De vervoerder is zelf verantwoordelijk voor het vervoeren van een ongeschikt dier; dat de houder van het dier mogelijk ook in overtreding was, doet daar niets aan af
- De boeteverhoging wegens recidive was terecht, omdat de varkenshandel binnen vijf jaar eerder was beboet voor dezelfde overtreding
- Matiging van de boete wegens tijdsverloop gaat niet op: de chauffeur werd direct geïnformeerd en de termijn tot het boetebesluit bleef binnen de norm zodra het door de varkenshandel gevraagde uitstel wordt afgetrokken
- De redelijke termijn is in hoger beroep verder overschreden met ongeveer twaalf maanden, wat leidt tot een extra verlaging van de boete met 10 procent
- Boete definitief vastgesteld op € 8.100,-, in plaats van de door de rechtbank al verlaagde € 8.550,-; griffierecht in hoger beroep wordt terugbetaald
Samenvatting
Een varkenshandel die een boete van 9.000 euro kreeg voor het vervoeren van een varken met een ernstige open wond, heeft hoger beroep ingesteld bij het College van Beroep voor het bedrijfsleven. Het College bevestigt dat de boete terecht is opgelegd, maar verlaagt het bedrag verder vanwege een te lange procedure.
De zaak begon met een inspectie van de Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit (NVWA) in mei 2021. Een toezichthouder zag dat een varken werd gelost met een grote open wond aan de onderkant van een navelbreuk, met een oppervlak van ongeveer 100 vierkante centimeter waar geen huid meer zat en waar dood weefsel in zichtbaar was. Na de slacht bevestigde ook de toezichthoudend dierenarts de ernst van de wond, en na het openen van het karkas concludeerde de toezichthouder dat de afwijkingen al minstens één dag voor het transport aanwezig moesten zijn geweest.
Op grond van deze bevindingen legde de staatssecretaris van Landbouw, Visserij, Voedselzekerheid en Natuur de varkenshandel een boete van 9.000 euro op wegens het vervoeren van een dier dat niet geschikt was voor transport, in strijd met de Europese Transportverordening voor het vervoer van dieren. De boete lag hoger dan het standaardbedrag omdat de varkenshandel eerder, in 2020, al eens was beboet voor eenzelfde overtreding.
De rechtbank Rotterdam oordeelde eerder al dat de overtreding was aangetoond en dat de boete terecht was, ook de verhoging wegens recidive. Wel verlaagde de rechtbank de boete naar 8.550 euro omdat de redelijke termijn voor de procedure was overschreden.
In hoger beroep bestrijdt de varkenshandel niet langer dat het varken ongeschikt was voor vervoer, maar stelt hij dat hij dat niet had kunnen weten en dat eigenlijk de varkensmesterij beboet had moeten worden. Het College volgt dat niet: de wond was met 100 vierkante centimeter zo groot dat de chauffeur die bij het begin van het transport had moeten opmerken, en dat de houder van het varken mogelijk ook in overtreding was, doet niets af aan de eigen verantwoordelijkheid van de vervoerder. Ook het argument dat de besluitvorming zich zou hebben gebaseerd op bevindingen uit een andere zaak, over een koe, en dat daarom de hoorplicht zou zijn geschonden, wijst het College van de hand: uit de stukken blijkt duidelijk dat alleen het rapport over dit varken een rol heeft gespeeld.
Ook het betoog dat de boete gematigd had moeten worden vanwege het tijdsverloop tussen de overtreding en het boetebesluit, haalt niets uit. Volgens het geldende beleid wordt een boete gematigd als de overtreder niet snel genoeg op de hoogte is gesteld, of als er te veel tijd zit tussen het rapport van bevindingen en het boetebesluit. In deze zaak was de chauffeur echter meteen op de hoogte gesteld, en de termijn tot het boetebesluit overschreed de nieuwe norm van 37 weken niet wezenlijk: de extra tijd kwam doordat de varkenshandel zelf om drie weken uitstel had gevraagd voor zijn zienswijze, een periode die volgens het beleid niet meetelt.
Het College bevestigt daarmee het oordeel van de rechtbank dat de overtreding en de boeteverhoging wegens recidive terecht zijn. Wel stelt het College vast dat de redelijke termijn inmiddels nog verder is overschreden, dit keer met ongeveer twaalf maanden in de hoger beroepsfase. Voor die extra vertraging wordt de boete met 10 procent verminderd. Het College vernietigt daarom de uitspraak van de rechtbank voor zover het de hoogte van de boete betreft, stelt het bedrag vast op 8.100 euro, bevestigt de uitspraak voor het overige en laat het betaalde griffierecht van 559 euro aan de varkenshandel terugbetalen.
Betrokken advocaten
mr. J.S. Geurtjens
verweerder
Betrokken rechters
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RBDHA:2024:22419, Rechtbank Den Haag, 24-12-2024, C/09/ 666443 HA ZA 24-437
Rechtbank Den Haag · Civiel Recht
ECLI:NL:RBGEL:2022:7578, Rechtbank Gelderland, 07-12-2022, C/05/388303 / HZ ZA 21-187
Rechtbank Gelderland · Civiel Recht
ECLI:NL:RBNHO:2022:6962, Rechtbank Noord-Holland, 10-08-2022, C/15/328079 / HA ZA 22-307
Rechtbank Noord-Holland · Civiel Recht
ECLI:NL:RBGEL:2022:2277, Rechtbank Gelderland, 04-05-2022, C/05/395177 / HZ ZA 21-357
Rechtbank Gelderland · Civiel Recht
Gegevens
Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nlOp de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
Nieuwe uitspraken van deze rechter
- mw. mr. M.M. Smorenburg
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.
Recente uitspraken
Een melkveehouderij in Friesland stapte in 2023 over op voer van eigen land en op koeien die in het voorjaar kalven. Het jongvee liet het bedrijf eerst overlopen en dekte het pas in mei 2023. De eerste kalveren kwamen daardoor van februari tot en met mei 2024. Voor een subsidieregeling rond veenweiden telde dat jongvee nog niet mee, en dat bleek een duur gevolg te hebben. De Stichting Veenweide Landgoed It Akkrumer Deel uit Akkrum is een samenwerkingsverband van landbouwbedrijven en ondernemers. Zij vroeg subsidie aan voor het project 'Veenvernatting Akkrumer Goedland' voor de jaren 2025 tot en met 2028. De regeling stimuleert samenwerking om stikstof- en broeikasgasuitstoot terug te brengen in veenweiden en Natura 2000-overgangsgebieden. Melkveehouderijen kunnen er geld krijgen voor extensivering, dus voor minder vee per hectare. Alleen bedrijven waarbij meer dan 70 procent van de uitscheiding van stikstof en fosfaat uit dierlijke mest afkomstig is van melk- en kalfkoeien, tellen als melkveehouderij. Dat is de dierexcretienorm. De minister van Landbouw, Visserij, Voedselzekerheid en Natuur verleende in februari 2025 bijna € 1,96 miljoen aan de stichting. Voor één deelnemer, die de norm over 2023 niet haalde, wees hij de vergoeding voor extensivering van 207,26 hectare per jaar af. In het bestreden besluit van 13 juni 2025 hield hij die afwijzing in stand. De stichting stapte naar het College van Beroep voor het bedrijfsleven. Het college beantwoordde eerst de vraag over welke periode de norm moet worden berekend. Dat is een periode van twaalf aaneengesloten maanden die uiterlijk eindigt op de dag van de subsidieaanvraag, hier 28 juni 2024. Heel 2024 als peiljaar kan niet. Dan zou het bedrijf pas na de aanvraag aan de eisen voldoen en toch meedingen naar subsidie. Dat past niet bij een regeling met een subsidieplafond, waarin aanvragen via een tender worden vergeleken en gerangschikt. De voorwaarden moeten bij het aanvragen vervuld zijn. Dat de minister pas in februari 2025 besliste, verandert daar niets aan. Volgens de stichting zou het bedrijf over heel 2024 met 70,4 procent aan de norm voldoen. Over 2023 en over de twaalf maanden tot 1 mei 2024 of tot 28 juni 2024 haalde het de norm niet. Het beroep op het vertrouwensbeginsel slaagde niet. Medewerkers van de Rijksdienst voor Ondernemend Nederland hadden per mail bevestigd dat een andere berekeningsperiode dan 2023 was toegestaan en hadden een herberekening over 1 mei 2023 tot 1 mei 2024 aangeboden. Een concrete en ondubbelzinnige toezegging dat 2024 of een kortere periode mocht, bleek daar niet uit. Gezien de tendersystematiek had zo'n toezegging ook niet gekund. De communicatie van de uitvoeringsorganisatie schond volgens het college ook het zorgvuldigheids- en motiveringsbeginsel niet. De stichting pleitte verder voor een kortere berekeningsperiode vanwege de bijzondere overstap naar voorjaarskalvend melkvee. Volgens het college is de dierexcretie per dier per jaar een gebonden bevoegdheid en biedt de regeling geen ruimte voor een kortere periode. Bijzondere omstandigheden die tot onevenredig nadeel leiden, zag het niet. De bedrijfskeuze in 2023 pakte nadelig uit, maar dat maakt het besluit niet onevenwichtig. Ook het verzoek om de subsidie naar rato te verlenen, werd afgewezen. De regeling kent geen gedeeltelijke verlening: de aanvraag gaat over de hele periode 2025 tot en met 2028. Voor 2026 tot en met 2028 kan in een andere openstellingsperiode apart subsidie worden aangevraagd, en het bedrijf heeft dat ook gedaan. Het college verklaarde het beroep ongegrond. De afwijzing van de extensiveringsvergoeding voor het bedrijf dat de dierexcretienorm niet haalde blijft staan. De minister hoeft geen proceskosten te vergoeden.