Naar inhoud
Juristi.nl
ECLI:NL:CBB:2026:403Bestuursrecht

College vernietigt inbeslagname van pony's wegens ontbrekende spoedeisendheid — CBB:2026:403

spoedbestuursdwang bij verwaarlozing van dieren

Eiser / verzoeker

eigenares van de pony's

VS

Verweerder / gedaagde

staatssecretaris van Landbouw, Visserij, Voedselzekerheid en Natuur

College vernietigt het besluit tot spoedbestuursdwang en herroept het, vernietigt het kostenbesluit van € 3.521,37 en verklaart het beroep wegens niet tijdig beslissen niet-ontvankelijk.

  • Beroep wegens niet tijdig beslissen niet-ontvankelijk: de beslistermijn was nog niet verstreken toen de vrouw in gebreke stelde en beroep instelde
  • College bevestigt dat sprake was van een overtreding: de pony's kregen onvoldoende medische zorg
  • Onvoldoende aangetoond dat de gezondheidstoestand van de dieren onmiddellijk ingrijpen zonder voorafgaande last rechtvaardigde
  • Mogelijkheid van herstel op locatie is ten onrechte niet onderzocht, terwijl de ex-partner de dieren tijdens de inspectie nog voerde
  • Besluit tot spoedbestuursdwang vernietigd en zelf herroepen door het College; kostenbesluit van € 3.521,37 vernietigd

Samenvatting

Het College van Beroep voor het bedrijfsleven heeft het besluit vernietigd waarmee de staatssecretaris van Landbouw, Visserij, Voedselzekerheid en Natuur vijftien pony's in bewaring liet nemen wegens verwaarlozing. Volgens het College is onvoldoende aangetoond dat de gezondheidstoestand van de dieren onmiddellijk ingrijpen vereiste.

De zaak begon op 19 maart 2025, toen inspecteurs van de Stichting Landelijke Inspectiedienst Dierenbescherming een controle uitvoerden bij een vrouw die met haar ex-partner verschillende dieren hield, waaronder pony's. Na overleg met een ter plaatse aanwezige dierenarts besloot de staatssecretaris tot spoedbestuursdwang: de pony's werden zonder voorafgaande waarschuwing in bewaring genomen. Volgens het rapport van de toezichthouders waren de dieren zeer mager, hadden ze schurft, luizen en gebitsproblemen, en zou sprake zijn geweest van een structureel gebrek aan voedsel, water en huisvesting.

AI-zoekassistent

Beschrijf uw zaak. Wij vinden de juiste advocaat.

In één of twee zinnen matcht onze AI uw situatie direct met gespecialiseerde advocaten, desgewenst in uw regio.

Match uit 19.638 advocatenGratis en vrijblijvendResultaat in seconden

De vrouw ging in bezwaar tegen het besluit en vroeg ook een voorlopige voorziening aan, die het College eerder al afwees. Omdat de staatssecretaris niet op tijd op haar bezwaar leek te beslissen, stelde zij de staatssecretaris in gebreke en startte zij een beroep wegens niet tijdig beslissen. Kort daarna, op 25 juli 2025, verklaarde de staatssecretaris het bezwaar alsnog ongegrond. Later, op 19 juni 2026, volgde ook nog een kostenbesluit waarmee ruim € 3.500 aan kosten van de bestuursdwang op de vrouw werd verhaald.

Het College beoordeelde eerst of de beslistermijn was overschreden, en concludeerde van niet: de termijn liep pas af op 25 juli 2025, de dag waarop de staatssecretaris ook daadwerkelijk besliste. Het beroep tegen het niet tijdig beslissen werd daarom niet-ontvankelijk verklaard, omdat het te vroeg was ingesteld.

Over de kern van de zaak, de vraag of de spoedbestuursdwang terecht was toegepast, oordeelde het College anders. Op basis van het toezichtrapport en de individuele beoordeling door de dierenarts van de opvanglocatie stelde het College wel vast dat de vrouw haar pony's onvoldoende medische zorg had gegeven: de dieren waren te mager en hadden last van schurft, wormen en vlooien. In zoverre was sprake van een overtreding.

Maar voor het meteen en zonder voorafgaande last ingrijpen was meer nodig. Ter zitting bleek een genuanceerder beeld dan het rapport aanvankelijk suggereerde: de dierenarts van de opvanglocatie vond slechts bij één pony nadere veterinaire zorg nodig, alle dieren waren voldoende alert en de vochtbalans was in orde. Ook het gestelde structurele gebrek aan voedsel en water was niet met concrete waarnemingen onderbouwd, terwijl er nooit eerder een handhavingsbesluit tegen de vrouw was genomen. Bovendien was, ondanks dat haar ex-partner tijdens de inspectie zelf de dieren nog voerde en verzorgde, niet onderzocht of herstel op locatie mogelijk was voordat tot inbeslagname werd overgegaan.

Omdat de staatssecretaris zich hierdoor onvoldoende had gebaseerd op een deugdelijke onderbouwing van de spoedeisendheid, oordeelde het College dat het zorgvuldigheidsbeginsel was geschonden. Het College vernietigde het besluit voor zover dit de spoedbestuursdwang betrof en herriep dat besluit zelf, in plaats van de zaak terug te sturen naar de staatssecretaris. Omdat daarmee de grondslag voor het verhalen van kosten wegviel, vernietigde het College ook het kostenbesluit van € 3.521,37. Tot slot moet de staatssecretaris het door de vrouw betaalde griffierecht van € 195 vergoeden.

Betrokken advocaten

mr. S. Piron

staatssecretaris van Landbouw, Visserij, Voedselzekerheid en Natuur

mr. H. van der Stelt

staatssecretaris van Landbouw, Visserij, Voedselzekerheid en Natuur

Betrokken rechters

Gerelateerde uitspraken

Gegevens

Datum uitspraak

Rechtsgebied

Bestuursrecht

Zaaknummer

25/556

Procedure

Eerste aanleg - meervoudig

Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nl

Op de hoogte blijven

Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.

Nieuwe uitspraken van deze rechters

  • mw. mr. M.J. Jacobs
  • mw. mr.dr. C. de Kruif
Adv.Ynvest Fund
6%

vast rendement

  • Vastgoed als zekerheid
  • Kwartaalbetalingen
  • Vanaf €30.000
Meer informatie

Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.

Recente uitspraken

CBB:2026:532
College van Beroep voor het bedrijfsleven·
Bestuursrecht
CBB:2026:529
College van Beroep voor het bedrijfsleven·
Bestuursrecht
CBB:2026:531
College van Beroep voor het bedrijfsleven·
Bestuursrecht
CBb wijst subsidie voor veenvernatting af: boerderij haalt melkveenorm niet

Een melkveehouderij in Friesland stapte in 2023 over op voer van eigen land en op koeien die in het voorjaar kalven. Het jongvee liet het bedrijf eerst overlopen en dekte het pas in mei 2023. De eerste kalveren kwamen daardoor van februari tot en met mei 2024. Voor een subsidieregeling rond veenweiden telde dat jongvee nog niet mee, en dat bleek een duur gevolg te hebben. De Stichting Veenweide Landgoed It Akkrumer Deel uit Akkrum is een samenwerkingsverband van landbouwbedrijven en ondernemers. Zij vroeg subsidie aan voor het project 'Veenvernatting Akkrumer Goedland' voor de jaren 2025 tot en met 2028. De regeling stimuleert samenwerking om stikstof- en broeikasgasuitstoot terug te brengen in veenweiden en Natura 2000-overgangsgebieden. Melkveehouderijen kunnen er geld krijgen voor extensivering, dus voor minder vee per hectare. Alleen bedrijven waarbij meer dan 70 procent van de uitscheiding van stikstof en fosfaat uit dierlijke mest afkomstig is van melk- en kalfkoeien, tellen als melkveehouderij. Dat is de dierexcretienorm. De minister van Landbouw, Visserij, Voedselzekerheid en Natuur verleende in februari 2025 bijna € 1,96 miljoen aan de stichting. Voor één deelnemer, die de norm over 2023 niet haalde, wees hij de vergoeding voor extensivering van 207,26 hectare per jaar af. In het bestreden besluit van 13 juni 2025 hield hij die afwijzing in stand. De stichting stapte naar het College van Beroep voor het bedrijfsleven. Het college beantwoordde eerst de vraag over welke periode de norm moet worden berekend. Dat is een periode van twaalf aaneengesloten maanden die uiterlijk eindigt op de dag van de subsidieaanvraag, hier 28 juni 2024. Heel 2024 als peiljaar kan niet. Dan zou het bedrijf pas na de aanvraag aan de eisen voldoen en toch meedingen naar subsidie. Dat past niet bij een regeling met een subsidieplafond, waarin aanvragen via een tender worden vergeleken en gerangschikt. De voorwaarden moeten bij het aanvragen vervuld zijn. Dat de minister pas in februari 2025 besliste, verandert daar niets aan. Volgens de stichting zou het bedrijf over heel 2024 met 70,4 procent aan de norm voldoen. Over 2023 en over de twaalf maanden tot 1 mei 2024 of tot 28 juni 2024 haalde het de norm niet. Het beroep op het vertrouwensbeginsel slaagde niet. Medewerkers van de Rijksdienst voor Ondernemend Nederland hadden per mail bevestigd dat een andere berekeningsperiode dan 2023 was toegestaan en hadden een herberekening over 1 mei 2023 tot 1 mei 2024 aangeboden. Een concrete en ondubbelzinnige toezegging dat 2024 of een kortere periode mocht, bleek daar niet uit. Gezien de tendersystematiek had zo'n toezegging ook niet gekund. De communicatie van de uitvoeringsorganisatie schond volgens het college ook het zorgvuldigheids- en motiveringsbeginsel niet. De stichting pleitte verder voor een kortere berekeningsperiode vanwege de bijzondere overstap naar voorjaarskalvend melkvee. Volgens het college is de dierexcretie per dier per jaar een gebonden bevoegdheid en biedt de regeling geen ruimte voor een kortere periode. Bijzondere omstandigheden die tot onevenredig nadeel leiden, zag het niet. De bedrijfskeuze in 2023 pakte nadelig uit, maar dat maakt het besluit niet onevenwichtig. Ook het verzoek om de subsidie naar rato te verlenen, werd afgewezen. De regeling kent geen gedeeltelijke verlening: de aanvraag gaat over de hele periode 2025 tot en met 2028. Voor 2026 tot en met 2028 kan in een andere openstellingsperiode apart subsidie worden aangevraagd, en het bedrijf heeft dat ook gedaan. Het college verklaarde het beroep ongegrond. De afwijzing van de extensiveringsvergoeding voor het bedrijf dat de dierexcretienorm niet haalde blijft staan. De minister hoeft geen proceskosten te vergoeden.

College van Beroep voor het bedrijfsleven·
Bestuursrecht
CBB:2026:530
College van Beroep voor het bedrijfsleven·
Bestuursrecht