Naar inhoud
Juristi.nl
ECLI:NL:CBB:2026:404Bestuursrecht

College verlaagt boete varkensbedrijf verder wegens langere procedure — CBB:2026:404

hoger beroep tegen bestuurlijke boete voor te late I&R-meldingen bij varkensbedrijf

Eiser / verzoeker

voormalige vennoten van het varkensbedrijf (appellanten)

VS

Verweerder / gedaagde

de staatssecretaris van Landbouw, Visserij, Voedselzekerheid en Natuur (voorheen de minister)

College bevestigt dat de boete terecht is opgelegd, maar verlaagt het bedrag verder naar € 1.275 wegens verdere overschrijding van de redelijke termijn in hoger beroep.

  • College bevestigt dat de boete van € 1.500 voor te late I&R-meldingen van varkens terecht is opgelegd; de overtredingen worden in hoger beroep niet langer betwist
  • De berekening van de rechtbank van de redelijke termijn, met een verlenging van zes maanden wegens aan het bedrijf zelf toe te rekenen vertraging, blijft in stand
  • Redelijke termijn is tijdens het hoger beroep verder opgelopen tot in totaal ongeveer anderhalf jaar overschrijding
  • Boete wordt daardoor in totaal met 15% gematigd, van € 1.500 naar € 1.275
  • Omdat de verdere vertraging aan het College zelf is toe te rekenen, wordt het griffierecht van € 559 terugbetaald en € 467 proceskosten vergoed

Samenvatting

Het College van Beroep voor het bedrijfsleven behandelt het hoger beroep van de voormalige vennoten van een inmiddels ontbonden varkensbedrijf tegen een uitspraak van de rechtbank Rotterdam van 12 januari 2024. De rechtbank had toen geoordeeld dat het bedrijf terecht een boete van € 1.500 had gekregen van de minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit, omdat het op meerdere data niet op tijd melding had gedaan van de aan- en afvoer van varkens in het I&R-systeem. De rechtbank verlengde de normale termijn van twee jaar met zes maanden omdat de vertraging in de bezwaarfase grotendeels aan het bedrijf zelf te wijten was, maar stelde toch vast dat de redelijke termijn met ruim negen maanden was overschreden. Daarom verlaagde de rechtbank de boete met 10 procent, van € 1.500 naar € 1.350.

In hoger beroep bestrijdt het bedrijf niet langer dat de overtredingen zijn begaan. Wel voert het aan dat de staatssecretaris van Landbouw, Visserij, Voedselzekerheid en Natuur, de opvolger van de minister, had moeten volstaan met een waarschuwing of een voorwaardelijke boete, dat een verkeerde wettelijke grondslag was gebruikt, dat alle wettelijke termijnen waren geschonden, dat het bedrijf ten onrechte buiten de voorfase was gehouden en dat een toegezegd financieel advies nooit was gekomen. Ook zou de rechtbank de boete onvoldoende hebben gematigd voor de overschrijding van de redelijke termijn en de proceskosten te laag hebben vastgesteld. Tot slot wijst het bedrijf erop dat de redelijke termijn inmiddels ook in hoger beroep verder is opgelopen.

AI-zoekassistent

Beschrijf uw zaak. Wij vinden de juiste advocaat.

In één of twee zinnen matcht onze AI uw situatie direct met gespecialiseerde advocaten, desgewenst in uw regio.

Match uit 19.638 advocatenGratis en vrijblijvendResultaat in seconden

Het College stelt vast dat de gronden van het bedrijf vrijwel een herhaling zijn van wat het al bij de rechtbank had aangevoerd, zonder dat wordt uitgelegd waarom het oordeel van de rechtbank daarover onjuist zou zijn. Het College onderschrijft dan ook het oordeel dat de staatssecretaris terecht een boete van € 1.500 heeft opgelegd. Ook de manier waarop de rechtbank de redelijke termijn had berekend, met het boetevoornemen van 24 september 2020 als startpunt en een verlenging van zes maanden vanwege aan het bedrijf zelf toe te rekenen vertraging in de bezwaarfase, blijft in stand. De rechtbank had daarmee terecht een overschrijding van ruim negen maanden vastgesteld en de boete met 10 procent verlaagd. Ook het bezwaar tegen de hoogte van de eerder toegekende proceskosten voor het matigingsverzoek in beroep verwerpt het College: de toegepaste wegingsfactor van 0,5 past bij het gewicht van die deelvraag.

Wel is de redelijke termijn tijdens de behandeling in hoger beroep verder opgelopen. Inmiddels bedraagt de totale overschrijding van de vier jaar durende termijn voor de hele procedure ongeveer anderhalf jaar. Volgens de daarvoor geldende normen leidt een overschrijding van meer dan twaalf maanden tot een verdere verlaging naar bevind van zaken. Het College matigt de boete daarom in totaal met 15 procent, waardoor het bedrag uitkomt op € 1.275.

Het College bevestigt de uitspraak van de rechtbank op alle andere punten en stelt het definitieve boetebedrag vast op € 1.275. Omdat de verdere vertraging is opgelopen tijdens de behandeling door het College zelf, betaalt de griffier van het College het in hoger beroep betaalde griffierecht van € 559 terug aan het bedrijf. Daarnaast veroordeelt het College de staatssecretaris tot betaling van € 467 aan proceskosten voor het verzoek om matiging in hoger beroep.

Betrokken advocaten

mr. F.J.M. Kobossen

appellanten

De Mul Zegger Advocaten, TWELLO

806 uitspraken

mr. J.S. Geurtjens

verweerder

Betrokken rechters

Gerelateerde uitspraken

Gegevens

Datum uitspraak

Rechtsgebied

Bestuursrecht

Zaaknummer

24/205

Procedure

Hoger beroep

Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nl

Op de hoogte blijven

Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.

Nieuwe uitspraken van deze rechters

  • mw. mr.drs. C.T. Aalbers
  • mw. mr.dr. C. de Kruif
Adv.Ynvest Fund
6%

vast rendement

  • Vastgoed als zekerheid
  • Kwartaalbetalingen
  • Vanaf €30.000
Meer informatie

Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.

Recente uitspraken

CBB:2026:532
College van Beroep voor het bedrijfsleven·
Bestuursrecht
CBB:2026:529
College van Beroep voor het bedrijfsleven·
Bestuursrecht
CBB:2026:531
College van Beroep voor het bedrijfsleven·
Bestuursrecht
CBb wijst subsidie voor veenvernatting af: boerderij haalt melkveenorm niet

Een melkveehouderij in Friesland stapte in 2023 over op voer van eigen land en op koeien die in het voorjaar kalven. Het jongvee liet het bedrijf eerst overlopen en dekte het pas in mei 2023. De eerste kalveren kwamen daardoor van februari tot en met mei 2024. Voor een subsidieregeling rond veenweiden telde dat jongvee nog niet mee, en dat bleek een duur gevolg te hebben. De Stichting Veenweide Landgoed It Akkrumer Deel uit Akkrum is een samenwerkingsverband van landbouwbedrijven en ondernemers. Zij vroeg subsidie aan voor het project 'Veenvernatting Akkrumer Goedland' voor de jaren 2025 tot en met 2028. De regeling stimuleert samenwerking om stikstof- en broeikasgasuitstoot terug te brengen in veenweiden en Natura 2000-overgangsgebieden. Melkveehouderijen kunnen er geld krijgen voor extensivering, dus voor minder vee per hectare. Alleen bedrijven waarbij meer dan 70 procent van de uitscheiding van stikstof en fosfaat uit dierlijke mest afkomstig is van melk- en kalfkoeien, tellen als melkveehouderij. Dat is de dierexcretienorm. De minister van Landbouw, Visserij, Voedselzekerheid en Natuur verleende in februari 2025 bijna € 1,96 miljoen aan de stichting. Voor één deelnemer, die de norm over 2023 niet haalde, wees hij de vergoeding voor extensivering van 207,26 hectare per jaar af. In het bestreden besluit van 13 juni 2025 hield hij die afwijzing in stand. De stichting stapte naar het College van Beroep voor het bedrijfsleven. Het college beantwoordde eerst de vraag over welke periode de norm moet worden berekend. Dat is een periode van twaalf aaneengesloten maanden die uiterlijk eindigt op de dag van de subsidieaanvraag, hier 28 juni 2024. Heel 2024 als peiljaar kan niet. Dan zou het bedrijf pas na de aanvraag aan de eisen voldoen en toch meedingen naar subsidie. Dat past niet bij een regeling met een subsidieplafond, waarin aanvragen via een tender worden vergeleken en gerangschikt. De voorwaarden moeten bij het aanvragen vervuld zijn. Dat de minister pas in februari 2025 besliste, verandert daar niets aan. Volgens de stichting zou het bedrijf over heel 2024 met 70,4 procent aan de norm voldoen. Over 2023 en over de twaalf maanden tot 1 mei 2024 of tot 28 juni 2024 haalde het de norm niet. Het beroep op het vertrouwensbeginsel slaagde niet. Medewerkers van de Rijksdienst voor Ondernemend Nederland hadden per mail bevestigd dat een andere berekeningsperiode dan 2023 was toegestaan en hadden een herberekening over 1 mei 2023 tot 1 mei 2024 aangeboden. Een concrete en ondubbelzinnige toezegging dat 2024 of een kortere periode mocht, bleek daar niet uit. Gezien de tendersystematiek had zo'n toezegging ook niet gekund. De communicatie van de uitvoeringsorganisatie schond volgens het college ook het zorgvuldigheids- en motiveringsbeginsel niet. De stichting pleitte verder voor een kortere berekeningsperiode vanwege de bijzondere overstap naar voorjaarskalvend melkvee. Volgens het college is de dierexcretie per dier per jaar een gebonden bevoegdheid en biedt de regeling geen ruimte voor een kortere periode. Bijzondere omstandigheden die tot onevenredig nadeel leiden, zag het niet. De bedrijfskeuze in 2023 pakte nadelig uit, maar dat maakt het besluit niet onevenwichtig. Ook het verzoek om de subsidie naar rato te verlenen, werd afgewezen. De regeling kent geen gedeeltelijke verlening: de aanvraag gaat over de hele periode 2025 tot en met 2028. Voor 2026 tot en met 2028 kan in een andere openstellingsperiode apart subsidie worden aangevraagd, en het bedrijf heeft dat ook gedaan. Het college verklaarde het beroep ongegrond. De afwijzing van de extensiveringsvergoeding voor het bedrijf dat de dierexcretienorm niet haalde blijft staan. De minister hoeft geen proceskosten te vergoeden.

College van Beroep voor het bedrijfsleven·
Bestuursrecht
CBB:2026:530
College van Beroep voor het bedrijfsleven·
Bestuursrecht