College laat boete voor vervoer van kreupel varken in stand — CBB:2026:407
hoger beroep tegen bestuurlijke boete voor vervoer van een ongeschikt dier
Eiser / verzoeker
varkenshandel
Verweerder / gedaagde
staatssecretaris van Landbouw, Visserij, Voedselzekerheid en Natuur
College bevestigt de uitspraak van de rechtbank volledig: het hoger beroep van de varkenshandel wordt verworpen en de boete blijft vastgesteld op € 1.350.
- College bevestigt dat de kreupelheid van het varken al voor het transport aanwezig was, op basis van het gedetailleerde rapport van de NVWA-toezichthouder
- Geen schending van hoorplicht, zwijgrecht of recht op rechtsbijstand: de chauffeur werd niet gehoord namens de varkenshandel en zijn verklaring is niet als bewijs gebruikt
- Het nieuwe matigingsbeleid van de staatssecretaris levert geen extra korting op, omdat de al door de rechtbank toegepaste matiging van 10% dezelfde overschrijding betreft
- Redelijke termijn van artikel 6 EVRM is niet overschreden; die termijn start bij het boetevoornemen, niet bij het verhoor van de chauffeur
- College bevestigt de uitspraak van de rechtbank volledig; de boete blijft vastgesteld op € 1.350
Samenvatting
Het College van Beroep voor het bedrijfsleven heeft het hoger beroep van een varkenshandel tegen een bestuurlijke boete voor het vervoeren van een ernstig gewond varken verworpen. De boete van € 1.350 blijft daarmee staan, precies zoals de rechtbank Rotterdam die eerder had vastgesteld.
De zaak gaat over een controle op 2 februari 2022 op een slachthuis, waarbij een toezichthoudend dierenarts van de Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit (NVWA) zag dat een varken bij het lossen ernstig kreupel liep. Bij nadere inspectie bleek dat de binnenklauw van de rechtervoorpoot van het dier ontbrak en dat er een open, gewoekerde wond aanwezig was die volgens de toezichthouder al meer dan vijf dagen oud moest zijn, dus van ruim voor het transport. De staatssecretaris van Landbouw, Visserij, Voedselzekerheid en Natuur legde de varkenshandel daarom een boete van € 1.500 op wegens het vervoeren van een dier dat niet in staat was zich op eigen kracht pijnloos te bewegen.
De rechtbank Rotterdam oordeelde eerder al dat de varkenshandel deze overtreding had begaan en terecht was beboet. Wel verlaagde de rechtbank de boete met 10%, naar € 1.350, omdat er 63 weken zaten tussen het opstellen van het toezichtrapport en het opleggen van de boete, veel langer dan de wettelijke termijn van dertien weken.
De varkenshandel legde zich daar niet bij neer en ging in hoger beroep. Het bedrijf voerde onder meer aan dat het niet was gehoord in de bezwaarprocedure, dat de chauffeur bij zijn verhoor niet op zijn zwijgrecht was gewezen en geen rechtsbijstand kreeg aangeboden, en dat niet was aangetoond dat het varken werkelijk ongeschikt was voor vervoer.
Het College volgt geen van deze argumenten. Over het horen in bezwaar oordeelt het College dat de gemachtigde van de varkenshandel destijds slechts vaag had gereageerd op de uitnodiging voor een hoorzitting, zonder daadwerkelijk aan te geven dat hij gehoord wilde worden. Het zwijgrecht en het recht op rechtsbijstand golden bovendien niet voor de chauffeur zelf, omdat hij niet werd gehoord als vertegenwoordiger van de varkenshandel, en zijn verklaring is bovendien niet gebruikt als bewijs voor de overtreding. En over de transportwaardigheid van het varken stelt het College vast dat het rapport van de toezichthouder concreet en gedetailleerd beschrijft dat de kreupelheid al voor het transport aanwezig was, een conclusie die de varkenshandel nooit inhoudelijk heeft weerlegd.
De staatssecretaris wees er in hoger beroep op dat hij inmiddels een nieuw beleid hanteert voor het matigen van boetes bij trage besluitvorming. Volgens dat nieuwe beleid zou de boete ook met 10% worden gematigd wegens de termijn van 63 weken, maar dat is dezelfde matiging die de rechtbank al had toegepast. Een extra korting boven op de al toegepaste 10% is er dus niet. Ook de klacht dat de redelijke termijn van het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens was overschreden, wijst het College van de hand: die termijn begint niet bij het verhoor van de chauffeur, maar bij het moment waarop de staatssecretaris zijn voornemen tot boeteoplegging kenbaar maakte, en gerekend vanaf dat moment was er geen overschrijding.
Het College bevestigt de uitspraak van de rechtbank Rotterdam volledig. De boete van € 1.350 voor het vervoeren van een niet-transportwaardig varken blijft in stand, en voor een vergoeding van proceskosten in hoger beroep is geen aanleiding.
Betrokken advocaten
mr. J.S. Geurtjens
staatssecretaris
Betrokken rechters
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RBDHA:2024:22419, Rechtbank Den Haag, 24-12-2024, C/09/ 666443 HA ZA 24-437
Rechtbank Den Haag · Civiel Recht
ECLI:NL:RBGEL:2022:7578, Rechtbank Gelderland, 07-12-2022, C/05/388303 / HZ ZA 21-187
Rechtbank Gelderland · Civiel Recht
ECLI:NL:RBNHO:2022:6962, Rechtbank Noord-Holland, 10-08-2022, C/15/328079 / HA ZA 22-307
Rechtbank Noord-Holland · Civiel Recht
ECLI:NL:RBGEL:2022:2277, Rechtbank Gelderland, 04-05-2022, C/05/395177 / HZ ZA 21-357
Rechtbank Gelderland · Civiel Recht
Gegevens
Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nlFormele relaties
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
Nieuwe uitspraken van deze rechter
- mw. mr. M.M. Smorenburg
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.
Recente uitspraken
Een melkveehouderij in Friesland stapte in 2023 over op voer van eigen land en op koeien die in het voorjaar kalven. Het jongvee liet het bedrijf eerst overlopen en dekte het pas in mei 2023. De eerste kalveren kwamen daardoor van februari tot en met mei 2024. Voor een subsidieregeling rond veenweiden telde dat jongvee nog niet mee, en dat bleek een duur gevolg te hebben. De Stichting Veenweide Landgoed It Akkrumer Deel uit Akkrum is een samenwerkingsverband van landbouwbedrijven en ondernemers. Zij vroeg subsidie aan voor het project 'Veenvernatting Akkrumer Goedland' voor de jaren 2025 tot en met 2028. De regeling stimuleert samenwerking om stikstof- en broeikasgasuitstoot terug te brengen in veenweiden en Natura 2000-overgangsgebieden. Melkveehouderijen kunnen er geld krijgen voor extensivering, dus voor minder vee per hectare. Alleen bedrijven waarbij meer dan 70 procent van de uitscheiding van stikstof en fosfaat uit dierlijke mest afkomstig is van melk- en kalfkoeien, tellen als melkveehouderij. Dat is de dierexcretienorm. De minister van Landbouw, Visserij, Voedselzekerheid en Natuur verleende in februari 2025 bijna € 1,96 miljoen aan de stichting. Voor één deelnemer, die de norm over 2023 niet haalde, wees hij de vergoeding voor extensivering van 207,26 hectare per jaar af. In het bestreden besluit van 13 juni 2025 hield hij die afwijzing in stand. De stichting stapte naar het College van Beroep voor het bedrijfsleven. Het college beantwoordde eerst de vraag over welke periode de norm moet worden berekend. Dat is een periode van twaalf aaneengesloten maanden die uiterlijk eindigt op de dag van de subsidieaanvraag, hier 28 juni 2024. Heel 2024 als peiljaar kan niet. Dan zou het bedrijf pas na de aanvraag aan de eisen voldoen en toch meedingen naar subsidie. Dat past niet bij een regeling met een subsidieplafond, waarin aanvragen via een tender worden vergeleken en gerangschikt. De voorwaarden moeten bij het aanvragen vervuld zijn. Dat de minister pas in februari 2025 besliste, verandert daar niets aan. Volgens de stichting zou het bedrijf over heel 2024 met 70,4 procent aan de norm voldoen. Over 2023 en over de twaalf maanden tot 1 mei 2024 of tot 28 juni 2024 haalde het de norm niet. Het beroep op het vertrouwensbeginsel slaagde niet. Medewerkers van de Rijksdienst voor Ondernemend Nederland hadden per mail bevestigd dat een andere berekeningsperiode dan 2023 was toegestaan en hadden een herberekening over 1 mei 2023 tot 1 mei 2024 aangeboden. Een concrete en ondubbelzinnige toezegging dat 2024 of een kortere periode mocht, bleek daar niet uit. Gezien de tendersystematiek had zo'n toezegging ook niet gekund. De communicatie van de uitvoeringsorganisatie schond volgens het college ook het zorgvuldigheids- en motiveringsbeginsel niet. De stichting pleitte verder voor een kortere berekeningsperiode vanwege de bijzondere overstap naar voorjaarskalvend melkvee. Volgens het college is de dierexcretie per dier per jaar een gebonden bevoegdheid en biedt de regeling geen ruimte voor een kortere periode. Bijzondere omstandigheden die tot onevenredig nadeel leiden, zag het niet. De bedrijfskeuze in 2023 pakte nadelig uit, maar dat maakt het besluit niet onevenwichtig. Ook het verzoek om de subsidie naar rato te verlenen, werd afgewezen. De regeling kent geen gedeeltelijke verlening: de aanvraag gaat over de hele periode 2025 tot en met 2028. Voor 2026 tot en met 2028 kan in een andere openstellingsperiode apart subsidie worden aangevraagd, en het bedrijf heeft dat ook gedaan. Het college verklaarde het beroep ongegrond. De afwijzing van de extensiveringsvergoeding voor het bedrijf dat de dierexcretienorm niet haalde blijft staan. De minister hoeft geen proceskosten te vergoeden.