Naar inhoud
Juristi.nl
ECLI:NL:CBB:2026:417Bestuursrecht

College houdt registratieheffing van € 149,75 voor geitenhouderij in stand — CBB:2026:417

verschuldigdheid van registratiekosten (I&R-retributie) bij overname van een geitenhouderij

Eiser / verzoeker

maatschap (exploitant van een rundvee- en geitenhouderij)

VS

Verweerder / gedaagde

staatssecretaris van Landbouw, Visserij, Voedselzekerheid en Natuur

Het College verklaart het beroep ongegrond, zodat de maatschap de volledige registratieheffing van € 149,75 voor de overgenomen geitenhouderij over 2023 moet betalen.

  • Retributieplicht voor dierregistratie is gekoppeld aan het unieke bedrijfsnummer (UBN), niet aan de vraag hoelang de nieuwe eigenaar het bedrijf al exploiteerde
  • Overname van een UBN bij bedrijfsovername brengt automatisch de volledige jaarkosten van dat UBN mee
  • Geen bijzondere omstandigheid die afwijking van de wettelijke regeling op grond van het evenredigheidsbeginsel rechtvaardigt
  • Maatschap had bij de overname zelf een nieuw UBN kunnen aanvragen of afspraken over kostenverdeling kunnen maken met de verkoper
  • Beroep op de gegrondverklaring van het bezwaar tegen een andere heffing (Diergezondheidsfonds) gaat niet op omdat die op een andere regeling berust

Samenvatting

Een maatschap die eind 2023 een geitenhouderij overnam, moet de volledige jaarlijkse registratiekosten voor die houderij over 2023 betalen, ook al was zij pas de laatste twee maanden van dat jaar eigenaar. Dat oordeelt het College van Beroep voor het bedrijfsleven in een geschil over een factuur van de staatssecretaris van Landbouw, Visserij, Voedselzekerheid en Natuur.

De maatschap exploiteert van oorsprong een rundveehouderij en kocht per 1 november 2023 een geitenhouderij in een andere provincie, inclusief het bijbehorende unieke bedrijfsnummer (UBN) waarmee de dieren bij de overheid zijn geregistreerd. In mei 2024 ontving de maatschap een factuur van in totaal € 577,71 voor de verplichte identificatie- en registratiekosten van haar dieren over 2023. Daarvan had € 149,75 betrekking op de geitenhouderij: € 26 als vast bedrag voor het UBN, € 103,50 voor 414 geboortemeldingen van geiten gedurende het hele jaar, € 1,25 voor vijf aanvoermeldingen en € 19 voor de registratie als houder van huisdieren.

AI-zoekassistent

Beschrijf uw zaak. Wij vinden de juiste advocaat.

In één of twee zinnen matcht onze AI uw situatie direct met gespecialiseerde advocaten, desgewenst in uw regio.

Match uit 19.638 advocatenGratis en vrijblijvendResultaat in seconden

De maatschap maakte bezwaar tegen dit deel van de factuur. Zij vond het niet redelijk om te betalen voor geboortemeldingen die grotendeels dateerden van vóór de overname, toen de vorige eigenaar nog verantwoordelijk was. Ook vond zij dat zij hooguit een zesde deel van het vaste jaarbedrag voor het UBN verschuldigd zou moeten zijn, omdat zij pas de laatste twee maanden van het jaar eigenaar was, en dat zij helemaal geen huisdierenretributie hoefde te betalen omdat zij zelf geen huisdieren houdt.

De staatssecretaris verklaarde het bezwaar ongegrond en de maatschap stapte naar het College. Daar draaide de zaak om één centrale vraag: mocht de staatssecretaris het volledige bedrag van € 149,75 voor het jaar 2023 bij de nieuwe eigenaar in rekening brengen? Het College beantwoordt die vraag bevestigend. Volgens de toepasselijke Regeling tarieven identificatie en registratie Wet dieren is de jaarlijkse retributie verschuldigd door degene die exploitant is van de inrichting waaraan het registratienummer is gekoppeld. Omdat de maatschap bij de bedrijfsovername ook het UBN heeft overgenomen, is zij daarmee de exploitant geworden, en komen alle kosten die in dat jaar op dat UBN zijn gemaakt voor haar rekening. Dat zij pas laat in het jaar eigenaar werd, en dat zij zelf geen huisdieren houdt, doet daar volgens het College niets aan af: de wet knoopt de betalingsplicht aan het UBN, niet aan de vraag wie welk deel van het jaar feitelijk verantwoordelijk was.

Op de zitting voerde de maatschap nog aan dat het onredelijk is om voor de kosten van een ander op te draaien, en dat er meer duidelijkheid moet komen over hoe de staatssecretaris deze regel in dit soort situaties toepast. Het College leest dit als een beroep op het evenredigheidsbeginsel, maar wijst dat af. Bij de toepassing van een wettelijk voorgeschreven, gebonden bevoegdheid is afwijking van de regeling alleen mogelijk bij bijzondere omstandigheden die het besluit zeer onevenwichtig maken. Dat een deel van de kosten al door de vorige exploitant was veroorzaakt, is volgens het College geen bijzondere omstandigheid: de wettelijke regel was voor iedereen kenbaar, en de maatschap had bij de bedrijfsovername zelf een nieuw UBN kunnen aanvragen of met de verkoper afspraken kunnen maken over verdeling van de kosten. Dat zij dat niet heeft gedaan, komt voor haar eigen rekening.

Het College verklaart het beroep ongegrond, zodat de maatschap de volledige € 149,75 aan registratiekosten voor de geitenhouderij over 2023 verschuldigd blijft. De staatssecretaris hoeft geen proceskosten te vergoeden.

Betrokken advocaten

mr. drs. P.J. Kooiman

verweerder

Betrokken rechters

Gerelateerde uitspraken

Gegevens

Datum uitspraak

Rechtsgebied

Bestuursrecht

Zaaknummer

24/932

Procedure

Eerste aanleg - enkelvoudig

Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nl

Op de hoogte blijven

Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.

Nieuwe uitspraken van deze rechter

  • mw. mr. M.M. Smorenburg
Adv.Ynvest Fund
6%

vast rendement

  • Vastgoed als zekerheid
  • Kwartaalbetalingen
  • Vanaf €30.000
Meer informatie

Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.

Recente uitspraken

CBB:2026:532
College van Beroep voor het bedrijfsleven·
Bestuursrecht
CBB:2026:529
College van Beroep voor het bedrijfsleven·
Bestuursrecht
CBB:2026:531
College van Beroep voor het bedrijfsleven·
Bestuursrecht
CBb wijst subsidie voor veenvernatting af: boerderij haalt melkveenorm niet

Een melkveehouderij in Friesland stapte in 2023 over op voer van eigen land en op koeien die in het voorjaar kalven. Het jongvee liet het bedrijf eerst overlopen en dekte het pas in mei 2023. De eerste kalveren kwamen daardoor van februari tot en met mei 2024. Voor een subsidieregeling rond veenweiden telde dat jongvee nog niet mee, en dat bleek een duur gevolg te hebben. De Stichting Veenweide Landgoed It Akkrumer Deel uit Akkrum is een samenwerkingsverband van landbouwbedrijven en ondernemers. Zij vroeg subsidie aan voor het project 'Veenvernatting Akkrumer Goedland' voor de jaren 2025 tot en met 2028. De regeling stimuleert samenwerking om stikstof- en broeikasgasuitstoot terug te brengen in veenweiden en Natura 2000-overgangsgebieden. Melkveehouderijen kunnen er geld krijgen voor extensivering, dus voor minder vee per hectare. Alleen bedrijven waarbij meer dan 70 procent van de uitscheiding van stikstof en fosfaat uit dierlijke mest afkomstig is van melk- en kalfkoeien, tellen als melkveehouderij. Dat is de dierexcretienorm. De minister van Landbouw, Visserij, Voedselzekerheid en Natuur verleende in februari 2025 bijna € 1,96 miljoen aan de stichting. Voor één deelnemer, die de norm over 2023 niet haalde, wees hij de vergoeding voor extensivering van 207,26 hectare per jaar af. In het bestreden besluit van 13 juni 2025 hield hij die afwijzing in stand. De stichting stapte naar het College van Beroep voor het bedrijfsleven. Het college beantwoordde eerst de vraag over welke periode de norm moet worden berekend. Dat is een periode van twaalf aaneengesloten maanden die uiterlijk eindigt op de dag van de subsidieaanvraag, hier 28 juni 2024. Heel 2024 als peiljaar kan niet. Dan zou het bedrijf pas na de aanvraag aan de eisen voldoen en toch meedingen naar subsidie. Dat past niet bij een regeling met een subsidieplafond, waarin aanvragen via een tender worden vergeleken en gerangschikt. De voorwaarden moeten bij het aanvragen vervuld zijn. Dat de minister pas in februari 2025 besliste, verandert daar niets aan. Volgens de stichting zou het bedrijf over heel 2024 met 70,4 procent aan de norm voldoen. Over 2023 en over de twaalf maanden tot 1 mei 2024 of tot 28 juni 2024 haalde het de norm niet. Het beroep op het vertrouwensbeginsel slaagde niet. Medewerkers van de Rijksdienst voor Ondernemend Nederland hadden per mail bevestigd dat een andere berekeningsperiode dan 2023 was toegestaan en hadden een herberekening over 1 mei 2023 tot 1 mei 2024 aangeboden. Een concrete en ondubbelzinnige toezegging dat 2024 of een kortere periode mocht, bleek daar niet uit. Gezien de tendersystematiek had zo'n toezegging ook niet gekund. De communicatie van de uitvoeringsorganisatie schond volgens het college ook het zorgvuldigheids- en motiveringsbeginsel niet. De stichting pleitte verder voor een kortere berekeningsperiode vanwege de bijzondere overstap naar voorjaarskalvend melkvee. Volgens het college is de dierexcretie per dier per jaar een gebonden bevoegdheid en biedt de regeling geen ruimte voor een kortere periode. Bijzondere omstandigheden die tot onevenredig nadeel leiden, zag het niet. De bedrijfskeuze in 2023 pakte nadelig uit, maar dat maakt het besluit niet onevenwichtig. Ook het verzoek om de subsidie naar rato te verlenen, werd afgewezen. De regeling kent geen gedeeltelijke verlening: de aanvraag gaat over de hele periode 2025 tot en met 2028. Voor 2026 tot en met 2028 kan in een andere openstellingsperiode apart subsidie worden aangevraagd, en het bedrijf heeft dat ook gedaan. Het college verklaarde het beroep ongegrond. De afwijzing van de extensiveringsvergoeding voor het bedrijf dat de dierexcretienorm niet haalde blijft staan. De minister hoeft geen proceskosten te vergoeden.

College van Beroep voor het bedrijfsleven·
Bestuursrecht
CBB:2026:530
College van Beroep voor het bedrijfsleven·
Bestuursrecht