College verklaart verzet van minister gegrond, subsidiezaak heropend — CBB:2026:423
digitale verzending van besluiten en ontvankelijkheid van bezwaar bij een landbouwsubsidie
Eiser / verzoeker
de maatschap
Verweerder / gedaagde
de minister van Landbouw, Visserij, Voedselzekerheid en Natuur
Het College verklaart het verzet van de minister gegrond, waardoor de eerdere uitspraak vervalt en het onderzoek in de beroepsprocedure wordt voortgezet.
- Eerdere uitspraak van 6 mei 2026 verklaarde het beroep van de maatschap zonder zitting gegrond wegens onterechte niet-ontvankelijkverklaring van het bezwaar
- Minister toont in verzet met aanvraagformulieren aan dat de maatschap bewust had ingestemd met digitale correspondentie via 'Mijn dossier'
- Digitale verzending van de brief van 7 mei 2025 daarom rechtsgeldig op grond van artikel 2:14 Awb
- Verzet van de minister gegrond verklaard, waardoor de eerdere uitspraak vervalt
- Beroepsprocedure wordt voortgezet in de stand waarin deze zich bevond, mede over de betekenis van een notificatiebericht
Samenvatting
Een landbouwmaatschap had bij het College van Beroep voor het bedrijfsleven beroep ingesteld tegen een besluit van de minister van Landbouw, Visserij, Voedselzekerheid en Natuur van 24 juni 2025. Het College behandelde dat beroep aanvankelijk zonder zitting en verklaarde het op 6 mei 2026 gegrond, omdat de minister het bezwaar van de maatschap ten onrechte niet-ontvankelijk had verklaard. Volgens het College had de minister niet aannemelijk gemaakt dat een brief van 7 mei 2025 daadwerkelijk per post was verstuurd, en was evenmin gebleken dat de maatschap toestemming had gegeven om berichten over haar subsidieaanvraag digitaal te ontvangen.
De minister kwam tegen die uitspraak in verzet. Hij voerde aan dat de maatschap wel degelijk bewust had ingestemd met digitale correspondentie, en verwees daarvoor naar aanvraagformulieren voor de verlening en vaststelling van de subsidie die hij per e-mail van 1 april 2026 aan het College had toegestuurd. Uit die formulieren bleek dat de maatschap ermee had ingestemd dat de Rijksdienst voor Ondernemend Nederland berichten over haar aanvragen digitaal zou plaatsen in 'Mijn dossier'. Volgens de minister mocht hij de brief van 7 mei 2025 daarom op grond van de Algemene wet bestuursrecht digitaal versturen, en had hij het bezwaar terecht niet-ontvankelijk verklaard omdat het te laat was ingediend. Uit de eerdere uitspraak van 6 mei 2026 bleek niet dat het College deze aanvraagformulieren bij zijn beoordeling had betrokken.
Het College stelde de minister in het gelijk. Uit de overgelegde aanvraagformulieren bleek inderdaad dat de maatschap bewust had ingestemd met digitale correspondentie, zodat de minister de brief van 7 mei 2025 rechtsgeldig digitaal mocht versturen. Wat het College in zijn eerdere uitspraak van 6 mei 2026 hierover had overwogen, was in zoverre onjuist. Alleen al om die reden moest het verzet van de minister gegrond worden verklaard.
Het gevolg van deze gegrondverklaring is dat de eerdere uitspraak van 6 mei 2026 vervalt en dat het onderzoek in de oorspronkelijke beroepsprocedure wordt voortgezet in de stand waarin het zich bevond voordat die uitspraak werd gedaan. Het College merkte daarbij op dat bij die verdere behandeling ook het betoog van de minister kan worden betrokken dat een notificatiebericht niet vereist is voor een rechtsgeldige digitale ontvangst, en dat de maatschap de ontvangst van de digitale brief niet had betwist. Het College wees partijen ter voorlichting op zijn eerdere rechtspraak over de betekenis van een notificatiebericht.
Het College verklaarde het verzet van de minister gegrond, waardoor de eerdere uitspraak waarin het beroep van de maatschap gegrond was verklaard, kwam te vervallen en de beroepsprocedure moet worden voortgezet.
Betrokken rechters
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:CBB:2025:538, College van Beroep voor het bedrijfsleven, 30-09-2025, 23/1696
College van Beroep voor het bedrijfsleven · Bestuursrecht
ECLI:NL:CBB:2025:430, College van Beroep voor het bedrijfsleven, 26-08-2025, 22/2051
College van Beroep voor het bedrijfsleven · Bestuursrecht
ECLI:NL:CBB:2025:294, College van Beroep voor het bedrijfsleven, 06-05-2025, 25/201
College van Beroep voor het bedrijfsleven · Bestuursrecht
ECLI:NL:CBB:2025:168, College van Beroep voor het bedrijfsleven, 18-03-2025, 22/2216
College van Beroep voor het bedrijfsleven · Bestuursrecht
Gegevens
Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nlOp de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
Nieuwe uitspraken van deze rechter
- mw. mr.drs.dr. D. Brugman
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.
Recente uitspraken
Een melkveehouderij in Friesland stapte in 2023 over op voer van eigen land en op koeien die in het voorjaar kalven. Het jongvee liet het bedrijf eerst overlopen en dekte het pas in mei 2023. De eerste kalveren kwamen daardoor van februari tot en met mei 2024. Voor een subsidieregeling rond veenweiden telde dat jongvee nog niet mee, en dat bleek een duur gevolg te hebben. De Stichting Veenweide Landgoed It Akkrumer Deel uit Akkrum is een samenwerkingsverband van landbouwbedrijven en ondernemers. Zij vroeg subsidie aan voor het project 'Veenvernatting Akkrumer Goedland' voor de jaren 2025 tot en met 2028. De regeling stimuleert samenwerking om stikstof- en broeikasgasuitstoot terug te brengen in veenweiden en Natura 2000-overgangsgebieden. Melkveehouderijen kunnen er geld krijgen voor extensivering, dus voor minder vee per hectare. Alleen bedrijven waarbij meer dan 70 procent van de uitscheiding van stikstof en fosfaat uit dierlijke mest afkomstig is van melk- en kalfkoeien, tellen als melkveehouderij. Dat is de dierexcretienorm. De minister van Landbouw, Visserij, Voedselzekerheid en Natuur verleende in februari 2025 bijna € 1,96 miljoen aan de stichting. Voor één deelnemer, die de norm over 2023 niet haalde, wees hij de vergoeding voor extensivering van 207,26 hectare per jaar af. In het bestreden besluit van 13 juni 2025 hield hij die afwijzing in stand. De stichting stapte naar het College van Beroep voor het bedrijfsleven. Het college beantwoordde eerst de vraag over welke periode de norm moet worden berekend. Dat is een periode van twaalf aaneengesloten maanden die uiterlijk eindigt op de dag van de subsidieaanvraag, hier 28 juni 2024. Heel 2024 als peiljaar kan niet. Dan zou het bedrijf pas na de aanvraag aan de eisen voldoen en toch meedingen naar subsidie. Dat past niet bij een regeling met een subsidieplafond, waarin aanvragen via een tender worden vergeleken en gerangschikt. De voorwaarden moeten bij het aanvragen vervuld zijn. Dat de minister pas in februari 2025 besliste, verandert daar niets aan. Volgens de stichting zou het bedrijf over heel 2024 met 70,4 procent aan de norm voldoen. Over 2023 en over de twaalf maanden tot 1 mei 2024 of tot 28 juni 2024 haalde het de norm niet. Het beroep op het vertrouwensbeginsel slaagde niet. Medewerkers van de Rijksdienst voor Ondernemend Nederland hadden per mail bevestigd dat een andere berekeningsperiode dan 2023 was toegestaan en hadden een herberekening over 1 mei 2023 tot 1 mei 2024 aangeboden. Een concrete en ondubbelzinnige toezegging dat 2024 of een kortere periode mocht, bleek daar niet uit. Gezien de tendersystematiek had zo'n toezegging ook niet gekund. De communicatie van de uitvoeringsorganisatie schond volgens het college ook het zorgvuldigheids- en motiveringsbeginsel niet. De stichting pleitte verder voor een kortere berekeningsperiode vanwege de bijzondere overstap naar voorjaarskalvend melkvee. Volgens het college is de dierexcretie per dier per jaar een gebonden bevoegdheid en biedt de regeling geen ruimte voor een kortere periode. Bijzondere omstandigheden die tot onevenredig nadeel leiden, zag het niet. De bedrijfskeuze in 2023 pakte nadelig uit, maar dat maakt het besluit niet onevenwichtig. Ook het verzoek om de subsidie naar rato te verlenen, werd afgewezen. De regeling kent geen gedeeltelijke verlening: de aanvraag gaat over de hele periode 2025 tot en met 2028. Voor 2026 tot en met 2028 kan in een andere openstellingsperiode apart subsidie worden aangevraagd, en het bedrijf heeft dat ook gedaan. Het college verklaarde het beroep ongegrond. De afwijzing van de extensiveringsvergoeding voor het bedrijf dat de dierexcretienorm niet haalde blijft staan. De minister hoeft geen proceskosten te vergoeden.