Naar inhoud
Juristi.nl
ECLI:NL:CBB:2026:424Bestuursrecht

College verklaart beroep tegen kattenretributie van € 19 ongegrond — CBB:2026:424

retributie voor registratie van een Uniek Bedrijfsnummer voor huisdieren

Eiser / verzoeker

de vrouw

VS

Verweerder / gedaagde

de staatssecretaris van Landbouw, Visserij, Voedselzekerheid en Natuur

Het College verklaart het beroep tegen de retributiefactuur van € 19 ongegrond, maar laat de staatssecretaris wel het griffierecht van € 194 en € 46,34 reiskosten vergoeden wegens een zorgvuldigheidsgebrek dat geen gevolgen had voor de uitkomst.

  • Factuur van € 19 voor registratie van een Uniek Bedrijfsnummer voor huisdieren, na aanmelding via DigiD die de vrouw zich niet kon herinneren
  • College stelt vast dat het bestreden besluit een zorgvuldigheidsgebrek bevat omdat er geen navraag is gedaan naar het door haar gestelde misverstand
  • Gebrek gepasseerd omdat aannemelijk is dat een zorgvuldiger besluitvorming tot dezelfde uitkomst had geleid
  • Retributie is verschuldigd voor de aanmelding zelf, ongeacht of de dieren bedrijfsmatig worden gehouden
  • Beroep ongegrond verklaard, maar staatssecretaris moet griffierecht en reiskosten vergoeden wegens het geconstateerde gebrek

Samenvatting

Een vrouw kreeg van de staatssecretaris van Landbouw, Visserij, Voedselzekerheid en Natuur een factuur van € 19 voor een Uniek Bedrijfsnummer (UBN) voor het houden van huisdieren. Zij maakte hiertegen bezwaar via een digitaal formulier, met als toelichting dat zij geen boerenbedrijf maar particulier was. De staatssecretaris verklaarde het bezwaar ongegrond en zag op grond van de wet af van een hoorzitting.

De vrouw ging in beroep bij het College van Beroep voor het bedrijfsleven. Zij voerde aan dat het besluit onzorgvuldig tot stand was gekomen: er was onvoldoende rekening gehouden met haar persoonlijke situatie en er was na haar bezwaar geen contact meer met haar opgenomen. Volgens haar was er vermoedelijk iets misgegaan bij het aanmelden van haar huiskat, die zij via een stichting uit Spanje had geadopteerd; zelf had zij nooit een UBN aangevraagd. Zij vroeg ook om vergoeding van haar reiskosten voor de zitting.

AI-zoekassistent

Beschrijf uw zaak. Wij vinden de juiste advocaat.

In één of twee zinnen matcht onze AI uw situatie direct met gespecialiseerde advocaten, desgewenst in uw regio.

Match uit 19.638 advocatenGratis en vrijblijvendResultaat in seconden

Op de zitting bleek dat de vrouw na ontvangst van de factuur telefonisch contact had opgenomen met de Rijksdienst voor Ondernemend Nederland en had gemeld dat de factuur op een misverstand berustte. De medewerker had haar toen enkel gewezen op de mogelijkheid van bezwaar, en na het indienen van dat bezwaar was er geen contact meer met haar geweest. De staatssecretaris betwistte dit niet en erkende dat het zorgvuldiger was geweest als er alsnog met haar was gebeld om het door haar genoemde misverstand te bespreken. Het College oordeelde dat het zorgvuldigheidsbeginsel meebracht dat de staatssecretaris navraag had moeten doen om het bezwaar te verduidelijken, en dat het bestreden besluit daarom een zorgvuldigheidsgebrek bevatte.

Dit gebrek leidde echter niet tot vernietiging van het besluit. Het College paste een wettelijke bepaling toe die toestaat een besluit met een gebrek toch in stand te laten als aannemelijk is dat de betrokkene daardoor niet is benadeeld. Dat was hier het geval: de vrouw had in beroep voldoende gelegenheid gehad om haar standpunt toe te lichten, en zonder het gebrek zou het besluit hoe dan ook hetzelfde zijn geweest. Uit een schermafbeelding van het registratiesysteem bleek namelijk dat zij zich op 28 mei 2024 zelf met DigiD had aangemeld voor het houden van katten, waarmee het UBN was aangevraagd. De vrouw kon zich deze aanmelding niet herinneren, maar het College had geen reden om aan de toelichting van de staatssecretaris te twijfelen.

Het College overwoog verder dat de verschuldigde retributie van € 19 niet afhangt van de vraag of iemand bedrijfsmatig dieren houdt: de vergoeding is namelijk verschuldigd voor de aanmelding zelf, die het bedrijfsmatig houden van dieren mogelijk maakt, ongeacht of daar in dit specifieke geval gebruik van werd gemaakt. Dat de vrouw alleen haar kat uit het buitenland wilde registreren, maakte de factuur dus niet onrechtmatig.

Het College verklaarde het beroep ongegrond, zodat de factuur en het bestreden besluit in stand blijven. Vanwege het geconstateerde zorgvuldigheidsgebrek droeg het College de staatssecretaris wel op het betaalde griffierecht van € 194 aan de vrouw terug te betalen en haar reiskosten van € 46,34 te vergoeden.

Betrokken rechters

Gerelateerde uitspraken

Gegevens

Datum uitspraak

Rechtsgebied

Bestuursrecht

Zaaknummer

25/847

Procedure

Eerste aanleg - enkelvoudig

Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nl

Op de hoogte blijven

Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.

Nieuwe uitspraken van deze rechter

  • mw. mr. M.M. Smorenburg
Adv.Ynvest Fund
6%

vast rendement

  • Vastgoed als zekerheid
  • Kwartaalbetalingen
  • Vanaf €30.000
Meer informatie

Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.

Recente uitspraken

CBB:2026:532
College van Beroep voor het bedrijfsleven·
Bestuursrecht
CBB:2026:529
College van Beroep voor het bedrijfsleven·
Bestuursrecht
CBB:2026:531
College van Beroep voor het bedrijfsleven·
Bestuursrecht
CBb wijst subsidie voor veenvernatting af: boerderij haalt melkveenorm niet

Een melkveehouderij in Friesland stapte in 2023 over op voer van eigen land en op koeien die in het voorjaar kalven. Het jongvee liet het bedrijf eerst overlopen en dekte het pas in mei 2023. De eerste kalveren kwamen daardoor van februari tot en met mei 2024. Voor een subsidieregeling rond veenweiden telde dat jongvee nog niet mee, en dat bleek een duur gevolg te hebben. De Stichting Veenweide Landgoed It Akkrumer Deel uit Akkrum is een samenwerkingsverband van landbouwbedrijven en ondernemers. Zij vroeg subsidie aan voor het project 'Veenvernatting Akkrumer Goedland' voor de jaren 2025 tot en met 2028. De regeling stimuleert samenwerking om stikstof- en broeikasgasuitstoot terug te brengen in veenweiden en Natura 2000-overgangsgebieden. Melkveehouderijen kunnen er geld krijgen voor extensivering, dus voor minder vee per hectare. Alleen bedrijven waarbij meer dan 70 procent van de uitscheiding van stikstof en fosfaat uit dierlijke mest afkomstig is van melk- en kalfkoeien, tellen als melkveehouderij. Dat is de dierexcretienorm. De minister van Landbouw, Visserij, Voedselzekerheid en Natuur verleende in februari 2025 bijna € 1,96 miljoen aan de stichting. Voor één deelnemer, die de norm over 2023 niet haalde, wees hij de vergoeding voor extensivering van 207,26 hectare per jaar af. In het bestreden besluit van 13 juni 2025 hield hij die afwijzing in stand. De stichting stapte naar het College van Beroep voor het bedrijfsleven. Het college beantwoordde eerst de vraag over welke periode de norm moet worden berekend. Dat is een periode van twaalf aaneengesloten maanden die uiterlijk eindigt op de dag van de subsidieaanvraag, hier 28 juni 2024. Heel 2024 als peiljaar kan niet. Dan zou het bedrijf pas na de aanvraag aan de eisen voldoen en toch meedingen naar subsidie. Dat past niet bij een regeling met een subsidieplafond, waarin aanvragen via een tender worden vergeleken en gerangschikt. De voorwaarden moeten bij het aanvragen vervuld zijn. Dat de minister pas in februari 2025 besliste, verandert daar niets aan. Volgens de stichting zou het bedrijf over heel 2024 met 70,4 procent aan de norm voldoen. Over 2023 en over de twaalf maanden tot 1 mei 2024 of tot 28 juni 2024 haalde het de norm niet. Het beroep op het vertrouwensbeginsel slaagde niet. Medewerkers van de Rijksdienst voor Ondernemend Nederland hadden per mail bevestigd dat een andere berekeningsperiode dan 2023 was toegestaan en hadden een herberekening over 1 mei 2023 tot 1 mei 2024 aangeboden. Een concrete en ondubbelzinnige toezegging dat 2024 of een kortere periode mocht, bleek daar niet uit. Gezien de tendersystematiek had zo'n toezegging ook niet gekund. De communicatie van de uitvoeringsorganisatie schond volgens het college ook het zorgvuldigheids- en motiveringsbeginsel niet. De stichting pleitte verder voor een kortere berekeningsperiode vanwege de bijzondere overstap naar voorjaarskalvend melkvee. Volgens het college is de dierexcretie per dier per jaar een gebonden bevoegdheid en biedt de regeling geen ruimte voor een kortere periode. Bijzondere omstandigheden die tot onevenredig nadeel leiden, zag het niet. De bedrijfskeuze in 2023 pakte nadelig uit, maar dat maakt het besluit niet onevenwichtig. Ook het verzoek om de subsidie naar rato te verlenen, werd afgewezen. De regeling kent geen gedeeltelijke verlening: de aanvraag gaat over de hele periode 2025 tot en met 2028. Voor 2026 tot en met 2028 kan in een andere openstellingsperiode apart subsidie worden aangevraagd, en het bedrijf heeft dat ook gedaan. Het college verklaarde het beroep ongegrond. De afwijzing van de extensiveringsvergoeding voor het bedrijf dat de dierexcretienorm niet haalde blijft staan. De minister hoeft geen proceskosten te vergoeden.

College van Beroep voor het bedrijfsleven·
Bestuursrecht
CBB:2026:530
College van Beroep voor het bedrijfsleven·
Bestuursrecht