CBb: Agruniek kreeg 5.210 ton mais pas na intrekking biocertificaat, waarschuwing Skal terecht — CBB:2026:461
biologische certificering, kritieke afwijking bij aankoop van niet langer gecertificeerde mais
Eiser / verzoeker
AgruniekRijnvallei Voer B.V.
Verweerder / gedaagde
Stichting Skal
Het College verklaart het beroep van Agruniek ongegrond; de waarschuwing van Skal wegens twee kritieke afwijkingen bij de aankoop en verwerking van 5.210 ton mais als biologisch blijft staan.
- Een afwijkingenbrief van Skal bevat een waarschuwing en wordt gelijkgesteld met een besluit, zodat er beroep tegen openstaat.
- Het begrip in de handel brengen moet ruim worden uitgelegd en omvat ook het voorhanden hebben met het oog op verkoop.
- Uit e-mails aan de opslagbedrijven blijkt dat de leverancier de mais na de intrekking van het certificaat om 14.00 uur nog voorhanden had.
- Een afnemer moet bij aankoop zelf verifiëren of zijn leverancier nog biogecertificeerd is.
- De waarschuwing is proportioneel gezien het belang van consumentenvertrouwen in biologische producten.
Samenvatting
Op 1 oktober 2021 kocht diervoederproducent AgruniekRijnvallei Voer uit Wageningen 5.210 ton biologische mais van handelsbedrijf DFI Food Sourcing. Diezelfde dag om 14.00 uur trok Skal, de organisatie die in Nederland toeziet op biologische productie, het biocertificaat van DFI Food Sourcing in. Vanaf dat moment mocht DFI Food Sourcing niets meer als biologisch leveren. De vraag in deze zaak is of de mais vóór of na dat tijdstip van eigenaar wisselde.
Volgens Agruniek was de koop al rond voordat het certificaat verviel. De schriftelijke leveringsakte, die een mondelinge afspraak van 30 september bevestigde, was op 1 oktober om 9.40 uur door Agruniek afgestempeld. De mais stond bovendien niet op de lijst van 109 partijen die Skal haar biologische status had ontnomen. Agruniek hoorde pas op 6 oktober 2021 van de intrekking, via een doorgestuurde brief van Skal. Toen Skal half november aan de bel trok, heeft het bedrijf naar eigen zeggen direct verdere verwerking en verkoop van de restpartij stilgezet.
Skal zag dat anders. Volgens Skal waren prijs en hoeveelheid bij de ondertekening nog niet rond, klopten de facturen niet en ontbraken transportdocumenten. In een brief van 26 november 2021 stelde Skal twee kritieke afwijkingen vast: Agruniek had gekocht bij een niet meer gecertificeerde leverancier, en gewone mais verwerkt tot biologisch voer. De biologische aanduidingen moesten per direct verdwijnen van wat nog niet was uitgeleverd. Bij herhaling binnen 24 maanden kon Skal het certificaat van Agruniek zelf intrekken. Het bezwaar daartegen verklaarde Skal op 1 februari 2023 ongegrond, waarna Agruniek in beroep ging bij het College van Beroep voor het bedrijfsleven.
Het College stelt eerst vast dat zo'n afwijkingenbrief een waarschuwing bevat en daarom als besluit kan worden aangevochten. Daarna gaat het om het moment waarop de mais in de handel is gebracht. Dat begrip moet volgens de Europese regels voor levensmiddelen en diervoeder ruim worden uitgelegd: ook het voorhanden hebben met het oog op verkoop valt eronder. Uit e-mails blijkt dat DFI Food Sourcing om 14.53 uur en 14.58 uur haar opslagbedrijven in Vlissingen en Meppel liet weten dat de voorraad naar Agruniek overging, waarna een opslagbedrijf om 15.02 uur bevestigde de voorraad over te boeken. DFI Food Sourcing gaf dus na 14.00 uur nog instructies over de mais en had die toen nog voorhanden. Hoe de levering burgerrechtelijk moet worden gezien, laat het College in het midden.
Een latere verklaring van een medewerker van het opslagbedrijf in Vlissingen, dat hij al om 10.00 uur was ingelicht, verandert dat niet. Diezelfde medewerker had bij de inspectie eerst verklaard pas op 6 oktober te zijn gebeld. Agruniek had bovendien bij de aankoop zelf moeten controleren of haar leverancier nog gecertificeerd was. Vanaf 14.00 uur stond het certificaat van DFI Food Sourcing al niet meer in het webportaal van Skal. En ook na 6 oktober, toen Agruniek wel van de intrekking wist, zag zij geen reden de status van de mais na te gaan.
De waarschuwing vindt het College niet buiten verhouding. Voor het vertrouwen van de consument is het cruciaal dat wat als biologisch op de markt komt, ook echt aan de regels voldoet. Het College oordeelt dezelfde dag in een aparte zaak dat de intrekking van het certificaat van DFI Food Sourcing standhoudt.
Het College verklaart het beroep van Agruniek ongegrond. De vaststelling van de twee kritieke afwijkingen en de waarschuwing blijven staan, en Skal hoeft geen proceskosten te vergoeden.
Betrokken advocaten
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RBLIM:2026:45, Rechtbank Limburg, 06-01-2026, ROE 22/2017
Rechtbank Limburg · Bestuursrecht
ECLI:NL:RVS:2025:6003, Raad van State, 10-12-2025, 202405394/1/A3
Raad van State · Bestuursrecht
ECLI:NL:CBB:2025:622, College van Beroep voor het bedrijfsleven, 25-11-2025, 23/648 en 23/1319
College van Beroep voor het bedrijfsleven · Bestuursrecht
ECLI:NL:CBB:2025:609, College van Beroep voor het bedrijfsleven, 18-11-2025, 24/503
College van Beroep voor het bedrijfsleven · Bestuursrecht
Gegevens
Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nlOp de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.
Recente uitspraken
Een melkveehouderij in Friesland stapte in 2023 over op voer van eigen land en op koeien die in het voorjaar kalven. Het jongvee liet het bedrijf eerst overlopen en dekte het pas in mei 2023. De eerste kalveren kwamen daardoor van februari tot en met mei 2024. Voor een subsidieregeling rond veenweiden telde dat jongvee nog niet mee, en dat bleek een duur gevolg te hebben. De Stichting Veenweide Landgoed It Akkrumer Deel uit Akkrum is een samenwerkingsverband van landbouwbedrijven en ondernemers. Zij vroeg subsidie aan voor het project 'Veenvernatting Akkrumer Goedland' voor de jaren 2025 tot en met 2028. De regeling stimuleert samenwerking om stikstof- en broeikasgasuitstoot terug te brengen in veenweiden en Natura 2000-overgangsgebieden. Melkveehouderijen kunnen er geld krijgen voor extensivering, dus voor minder vee per hectare. Alleen bedrijven waarbij meer dan 70 procent van de uitscheiding van stikstof en fosfaat uit dierlijke mest afkomstig is van melk- en kalfkoeien, tellen als melkveehouderij. Dat is de dierexcretienorm. De minister van Landbouw, Visserij, Voedselzekerheid en Natuur verleende in februari 2025 bijna € 1,96 miljoen aan de stichting. Voor één deelnemer, die de norm over 2023 niet haalde, wees hij de vergoeding voor extensivering van 207,26 hectare per jaar af. In het bestreden besluit van 13 juni 2025 hield hij die afwijzing in stand. De stichting stapte naar het College van Beroep voor het bedrijfsleven. Het college beantwoordde eerst de vraag over welke periode de norm moet worden berekend. Dat is een periode van twaalf aaneengesloten maanden die uiterlijk eindigt op de dag van de subsidieaanvraag, hier 28 juni 2024. Heel 2024 als peiljaar kan niet. Dan zou het bedrijf pas na de aanvraag aan de eisen voldoen en toch meedingen naar subsidie. Dat past niet bij een regeling met een subsidieplafond, waarin aanvragen via een tender worden vergeleken en gerangschikt. De voorwaarden moeten bij het aanvragen vervuld zijn. Dat de minister pas in februari 2025 besliste, verandert daar niets aan. Volgens de stichting zou het bedrijf over heel 2024 met 70,4 procent aan de norm voldoen. Over 2023 en over de twaalf maanden tot 1 mei 2024 of tot 28 juni 2024 haalde het de norm niet. Het beroep op het vertrouwensbeginsel slaagde niet. Medewerkers van de Rijksdienst voor Ondernemend Nederland hadden per mail bevestigd dat een andere berekeningsperiode dan 2023 was toegestaan en hadden een herberekening over 1 mei 2023 tot 1 mei 2024 aangeboden. Een concrete en ondubbelzinnige toezegging dat 2024 of een kortere periode mocht, bleek daar niet uit. Gezien de tendersystematiek had zo'n toezegging ook niet gekund. De communicatie van de uitvoeringsorganisatie schond volgens het college ook het zorgvuldigheids- en motiveringsbeginsel niet. De stichting pleitte verder voor een kortere berekeningsperiode vanwege de bijzondere overstap naar voorjaarskalvend melkvee. Volgens het college is de dierexcretie per dier per jaar een gebonden bevoegdheid en biedt de regeling geen ruimte voor een kortere periode. Bijzondere omstandigheden die tot onevenredig nadeel leiden, zag het niet. De bedrijfskeuze in 2023 pakte nadelig uit, maar dat maakt het besluit niet onevenwichtig. Ook het verzoek om de subsidie naar rato te verlenen, werd afgewezen. De regeling kent geen gedeeltelijke verlening: de aanvraag gaat over de hele periode 2025 tot en met 2028. Voor 2026 tot en met 2028 kan in een andere openstellingsperiode apart subsidie worden aangevraagd, en het bedrijf heeft dat ook gedaan. Het college verklaarde het beroep ongegrond. De afwijzing van de extensiveringsvergoeding voor het bedrijf dat de dierexcretienorm niet haalde blijft staan. De minister hoeft geen proceskosten te vergoeden.