Brief van Skal aan biohandelaar DFI Food Sourcing is geen besluit, wel € 3.000 voor trage procedure — CBB:2026:463
rechtskarakter van een brief van Skal na intrekking biocertificaat en schadevergoeding wegens termijnoverschrijding
Eiser / verzoeker
DFI Food Sourcing B.V.
Verweerder / gedaagde
Stichting Skal
Beroep gegrond; het bezwaar wordt geheel niet-ontvankelijk verklaard. Skal betaalt € 685,70 en de Staat € 2.314,30 schadevergoeding wegens termijnoverschrijding, plus proceskosten van € 2.101,50 en € 233,50 en € 365 griffierecht.
- De brief van Skal van 26 november 2021 bevat geen publiekrechtelijke rechtshandeling en is geen besluit; de niet-biologische status volgt al uit het besluit van 1 oktober 2021.
- Gelijkstelling met een besluit, zoals bij een afwijkingenbrief aan een gecertificeerd bedrijf, is niet aan de orde bij een al gedecertificeerd bedrijf.
- Skal had het bezwaar geheel niet-ontvankelijk moeten verklaren; het College voorziet zelf in de zaak.
- De redelijke termijn is met twee jaar en bijna 11 maanden overschreden; de schadevergoeding van € 3.000 wordt naar rato verdeeld over Skal (8/35) en de Staat (27/35).
Samenvatting
DFI Food Sourcing uit Sas van Gent importeerde biologische producten en verkocht die aan de levensmiddelen- en mengvoederindustrie. Op 1 oktober 2021 trok Skal, de organisatie die in Nederland toezicht houdt op biologische productie, het biocertificaat van het bedrijf in, en verklaarde zij 109 partijen producten niet langer biologisch. DFI Food Sourcing mocht niets meer als biologisch uitleveren, moest alle verwijzingen daarnaar van de producten halen en moest afnemers informeren.
Op 26 november 2021 stuurde Skal het bedrijf een brief met de uitkomsten van inspecties. Volgens Skal had DFI Food Sourcing na het intrekken van het certificaat nog geleverd en zich niet aan de verplichtingen gehouden. Skal meldde dat de intrekking al was gepubliceerd, dat zij opslagbedrijven waarmee DFI Food Sourcing werkte zou inlichten, en droeg het bedrijf op per direct alle verwijzingen naar 'bio', 'eco' en 'organic' te verwijderen. Het bedrijf maakte bezwaar tegen die brief. Skal verklaarde het bezwaar op 1 februari 2023 deels niet-ontvankelijk, voor het deel over de publicatie, omdat dat een feitelijke mededeling was, en voor de rest ongegrond. DFI Food Sourcing ging in beroep bij het College van Beroep voor het bedrijfsleven en vroeg ook schadevergoeding omdat de zaak zo lang duurde.
Het College kijkt eerst naar de vraag of de brief wel een besluit is, een beslissing van de overheid die een rechtsgevolg in het leven roept. Dat is volgens het College niet zo. Met de brief stelde Skal alleen vast dat het bedrijf het besluit van 1 oktober 2021 niet naleefde. Dat de producten niet meer biologisch zijn, volgt al uit dat eerdere besluit. Ook de opdracht om biologische verwijzingen te verwijderen en de melding van de publicatie brengen geen nieuw rechtsgevolg mee.
Het College heeft eerder geoordeeld dat een waarschuwingsbrief aan een gecertificeerd bedrijf soms toch met een besluit moet worden gelijkgesteld. Dat gaat hier niet op, omdat DFI Food Sourcing op dat moment haar certificaat al kwijt was en dus niet meer op de ladder van oplopende maatregelen stond. Het bedrijf zit daardoor niet in een onevenredig nadelige positie. Ook een vonnis in kort geding van de rechtbank Overijssel van 14 januari 2022, waarin de rechter DFI Food Sourcing naar de bestuursrechter verwees, verandert dat niet. Het bedrijf heeft die rechtsbescherming volgens het College ook gekregen, met meerdere spoedprocedures en bodemzaken, waaronder een uitspraak van vandaag over de intrekking van het certificaat zelf.
Skal had het bezwaar daarom in zijn geheel niet-ontvankelijk moeten verklaren in plaats van deels ongegrond. Om die reden verklaart het College het beroep gegrond. Aan de inhoudelijke bezwaren van het bedrijf komt het College niet toe.
De procedure duurde ook veel te lang. In een zaak als deze mogen bezwaar en beroep samen twee jaar duren. Skal ontving het bezwaar op 30 november 2021, en die termijn is met twee jaar en bijna 11 maanden overschreden. Bij € 500 per half jaar overschrijding komt dat uit op € 3.000. Van de overschrijding komen na afronding 8 maanden voor rekening van Skal, die het bezwaar te traag behandelde, en de rest voor rekening van het College.
Het College vernietigt de beslissing op bezwaar voor zover het bezwaar ongegrond werd verklaard en verklaart het bezwaar ook in zoverre niet-ontvankelijk. Skal betaalt DFI Food Sourcing € 685,70 en de Staat € 2.314,30 aan schadevergoeding wegens de trage procedure. Skal vergoedt daarnaast het griffierecht van € 365 en betaalt € 2.101,50 aan proceskosten, de Staat betaalt € 233,50 aan proceskosten.
Betrokken advocaten
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RBROT:2024:8268, Rechtbank Rotterdam, 22-08-2024, C/10/668350 / HA ZA 23-967
Rechtbank Rotterdam · Civiel Recht
ECLI:NL:RBROT:2022:9029, Rechtbank Rotterdam, 24-10-2022, C/10/641084 / KG ZA 22-589
Rechtbank Rotterdam · Civiel Recht; Aanbestedingsrecht
ECLI:NL:RBROT:2021:4199, Rechtbank Rotterdam, 04-05-2021, C/10/616518 / KG ZA 21-265
Rechtbank Rotterdam · Civiel Recht
ECLI:NL:RBROT:2021:430, Rechtbank Rotterdam, 20-01-2021, C/10/473398 / HA ZA 15-328
Rechtbank Rotterdam · Civiel Recht
Gegevens
Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nlOp de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.
Recente uitspraken
Een melkveehouderij in Friesland stapte in 2023 over op voer van eigen land en op koeien die in het voorjaar kalven. Het jongvee liet het bedrijf eerst overlopen en dekte het pas in mei 2023. De eerste kalveren kwamen daardoor van februari tot en met mei 2024. Voor een subsidieregeling rond veenweiden telde dat jongvee nog niet mee, en dat bleek een duur gevolg te hebben. De Stichting Veenweide Landgoed It Akkrumer Deel uit Akkrum is een samenwerkingsverband van landbouwbedrijven en ondernemers. Zij vroeg subsidie aan voor het project 'Veenvernatting Akkrumer Goedland' voor de jaren 2025 tot en met 2028. De regeling stimuleert samenwerking om stikstof- en broeikasgasuitstoot terug te brengen in veenweiden en Natura 2000-overgangsgebieden. Melkveehouderijen kunnen er geld krijgen voor extensivering, dus voor minder vee per hectare. Alleen bedrijven waarbij meer dan 70 procent van de uitscheiding van stikstof en fosfaat uit dierlijke mest afkomstig is van melk- en kalfkoeien, tellen als melkveehouderij. Dat is de dierexcretienorm. De minister van Landbouw, Visserij, Voedselzekerheid en Natuur verleende in februari 2025 bijna € 1,96 miljoen aan de stichting. Voor één deelnemer, die de norm over 2023 niet haalde, wees hij de vergoeding voor extensivering van 207,26 hectare per jaar af. In het bestreden besluit van 13 juni 2025 hield hij die afwijzing in stand. De stichting stapte naar het College van Beroep voor het bedrijfsleven. Het college beantwoordde eerst de vraag over welke periode de norm moet worden berekend. Dat is een periode van twaalf aaneengesloten maanden die uiterlijk eindigt op de dag van de subsidieaanvraag, hier 28 juni 2024. Heel 2024 als peiljaar kan niet. Dan zou het bedrijf pas na de aanvraag aan de eisen voldoen en toch meedingen naar subsidie. Dat past niet bij een regeling met een subsidieplafond, waarin aanvragen via een tender worden vergeleken en gerangschikt. De voorwaarden moeten bij het aanvragen vervuld zijn. Dat de minister pas in februari 2025 besliste, verandert daar niets aan. Volgens de stichting zou het bedrijf over heel 2024 met 70,4 procent aan de norm voldoen. Over 2023 en over de twaalf maanden tot 1 mei 2024 of tot 28 juni 2024 haalde het de norm niet. Het beroep op het vertrouwensbeginsel slaagde niet. Medewerkers van de Rijksdienst voor Ondernemend Nederland hadden per mail bevestigd dat een andere berekeningsperiode dan 2023 was toegestaan en hadden een herberekening over 1 mei 2023 tot 1 mei 2024 aangeboden. Een concrete en ondubbelzinnige toezegging dat 2024 of een kortere periode mocht, bleek daar niet uit. Gezien de tendersystematiek had zo'n toezegging ook niet gekund. De communicatie van de uitvoeringsorganisatie schond volgens het college ook het zorgvuldigheids- en motiveringsbeginsel niet. De stichting pleitte verder voor een kortere berekeningsperiode vanwege de bijzondere overstap naar voorjaarskalvend melkvee. Volgens het college is de dierexcretie per dier per jaar een gebonden bevoegdheid en biedt de regeling geen ruimte voor een kortere periode. Bijzondere omstandigheden die tot onevenredig nadeel leiden, zag het niet. De bedrijfskeuze in 2023 pakte nadelig uit, maar dat maakt het besluit niet onevenwichtig. Ook het verzoek om de subsidie naar rato te verlenen, werd afgewezen. De regeling kent geen gedeeltelijke verlening: de aanvraag gaat over de hele periode 2025 tot en met 2028. Voor 2026 tot en met 2028 kan in een andere openstellingsperiode apart subsidie worden aangevraagd, en het bedrijf heeft dat ook gedaan. Het college verklaarde het beroep ongegrond. De afwijzing van de extensiveringsvergoeding voor het bedrijf dat de dierexcretienorm niet haalde blijft staan. De minister hoeft geen proceskosten te vergoeden.