DFI Food Sourcing misbruikte Europees recht met reserve-bv, Skal mocht biocertificaten intrekken — CBB:2026:464
intrekking biocertificaten wegens ernstige inbreuken en misbruik van Unierecht via reserve-vennootschap
Eiser / verzoeker
DFInternational B.V. en DFI Food Sourcing B.V.
Verweerder / gedaagde
Stichting Skal
Beroep ongegrond; de intrekking van de biocertificaten van DFInternational voor twee jaar en van DFI Food Sourcing voor een jaar blijft in stand, zonder proceskostenvergoeding.
- Ernstige inbreuken bij de 85 door DFInternational ingekochte partijen geven voldoende grond voor intrekking van haar biocertificaat.
- DFI Food Sourcing is ingericht als reserve-bv om de biohandel van DFInternational voort te zetten; dat is misbruik van Unierecht en rechtvaardigt intrekking van haar certificaat.
- Artikel 30 van Verordening 834/2007 is dwingend; bij een ernstige inbreuk is er geen ruimte voor een evenredigheidsafweging of opschorting.
- Een intrekking voor een of twee jaar met in stand gebleven certificatieovereenkomst is geen intrekking voor onbepaalde tijd en geen bestraffende sanctie.
Samenvatting
Twee bedrijven uit Sas van Gent, DFInternational en DFI Food Sourcing, horen bij dezelfde groep die biologische producten importeert en verkoopt aan de levensmiddelen- en mengvoederindustrie. Op 1 oktober 2021 trok Skal, de toezichthouder op biologische productie, de biocertificaten van beide bedrijven in. Ze mochten hun producten niet langer als biologisch verkopen, en Skal verklaarde 109 partijen niet meer biologisch. Skal verklaarde de bezwaren op 30 december 2021 ongegrond.
In een eerdere uitspraak van 22 juli 2025 gaf het College van Beroep voor het bedrijfsleven de bedrijven deels gelijk. Bij 88 partijen hadden ze de regels geschonden door producten als biologisch te verhandelen terwijl ze twijfel hadden moeten melden, wat op zichzelf een ernstige inbreuk is. Voor 85 daarvan, die DFInternational had ingekocht, was dat bedrijf verantwoordelijk. Maar Skal had de intrekking bij DFI Food Sourcing onvoldoende onderbouwd door de bedrijven simpelweg als één geheel te behandelen, en mocht een certificaat niet voor onbepaalde tijd intrekken. Bij 21 partijen was de decertificering niet goed onderbouwd. Skal moest opnieuw beslissen.
Op 14 oktober 2025 hield Skal de intrekkingen in stand, maar beperkte die tot twee jaar voor DFInternational en een jaar voor DFI Food Sourcing. De certificatieovereenkomsten bleven bestaan. DFI Food Sourcing verweet Skal nu vooral dat zij was gebruikt als vehikel om de handel voort te zetten als DFInternational haar certificaat zou verliezen. De bedrijven gingen opnieuw in beroep.
Voor DFInternational is de zaak volgens het College eenvoudig: de ernstige inbreuken bij de door haar ingekochte partijen geven al genoeg grond voor intrekking. Bij DFI Food Sourcing volgt het College Skal ook. Volgens het Europese Hof van Justitie mogen bedrijven niet aan hun verantwoordelijkheid ontsnappen door van identiteit te wisselen via herstructureringen; een kunstmatige constructie om regels te ontwijken is misbruik van Europees recht. Daarvoor is zowel een objectief als een subjectief element nodig, en aan beide is voldaan. DFI Food Sourcing zette met hetzelfde personeel, dezelfde locatie, dezelfde bedrijfsvoering en de overgenomen voorraad gewoon de activiteiten van DFInternational voort. Het bedrijf noemde dat een reorganisatie wegens familieopvolging, maar e-mails uit 2020 laten iets anders zien. Een lid van het managementteam vroeg in augustus 2020 onder het onderwerp 'Reserve BV - certificeringen' of je bij problemen met de autoriteiten de hele voorraad als bio naar een reserve-bv kon overhevelen om daar 'vrolijk verder' te handelen. Aanleiding was de intrekking van het biocertificaat van een andere graanhandel eerder dat jaar. Na een inval van de NVWA op 27 oktober 2020 vroeg DFI Food Sourcing via een spoedprocedure een certificaat aan, kreeg het op 23 november 2020 en nam per 1 januari 2021 alle voorraden over. Zo'n administratieve wissel zou de Europese regels betekenisloos maken.
Opschorten in plaats van intrekken was volgens het College niet genoeg geweest, omdat de certificaten nog maar drie maanden geldig waren en de bedrijven veel partijen ten onrechte als biologisch verkochten. Een beroep op evenredigheid slaagt niet, omdat de Europese regel bij een ernstige inbreuk dwingend voorschrijft dat het recht op het biolabel wordt ontnomen. De beperkte duur van een en twee jaar is ook geen verkapte intrekking voor onbepaalde tijd: dat de bedrijven daarna een controle moeten doorstaan, geldt voor iedereen, en zij hebben zelf geen verificatie aangevraagd. De intrekking is geen straf maar herstel van de biologische keten. Over de 20 resterende partijen hoeft het College niet meer te oordelen, omdat de bedrijven geen belang meer hebben bij dat oordeel.
Het College verklaart het beroep ongegrond. De intrekking van de biocertificaten, voor twee jaar bij DFInternational en een jaar bij DFI Food Sourcing, blijft staan. Skal hoeft geen proceskosten te vergoeden.
Betrokken advocaten
Betrokken rechters
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RBROT:2024:8268, Rechtbank Rotterdam, 22-08-2024, C/10/668350 / HA ZA 23-967
Rechtbank Rotterdam · Civiel Recht
ECLI:NL:RBROT:2022:9029, Rechtbank Rotterdam, 24-10-2022, C/10/641084 / KG ZA 22-589
Rechtbank Rotterdam · Civiel Recht; Aanbestedingsrecht
ECLI:NL:RBROT:2021:4199, Rechtbank Rotterdam, 04-05-2021, C/10/616518 / KG ZA 21-265
Rechtbank Rotterdam · Civiel Recht
ECLI:NL:RBROT:2021:430, Rechtbank Rotterdam, 20-01-2021, C/10/473398 / HA ZA 15-328
Rechtbank Rotterdam · Civiel Recht
Gegevens
Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nlOp de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
Nieuwe uitspraken van deze rechters
- dhr. mr. R.W.L. Koopmans
- mw. mr. A. van Gijzen
- mw. mr. M.L. Noort
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.
Recente uitspraken
Een melkveehouderij in Friesland stapte in 2023 over op voer van eigen land en op koeien die in het voorjaar kalven. Het jongvee liet het bedrijf eerst overlopen en dekte het pas in mei 2023. De eerste kalveren kwamen daardoor van februari tot en met mei 2024. Voor een subsidieregeling rond veenweiden telde dat jongvee nog niet mee, en dat bleek een duur gevolg te hebben. De Stichting Veenweide Landgoed It Akkrumer Deel uit Akkrum is een samenwerkingsverband van landbouwbedrijven en ondernemers. Zij vroeg subsidie aan voor het project 'Veenvernatting Akkrumer Goedland' voor de jaren 2025 tot en met 2028. De regeling stimuleert samenwerking om stikstof- en broeikasgasuitstoot terug te brengen in veenweiden en Natura 2000-overgangsgebieden. Melkveehouderijen kunnen er geld krijgen voor extensivering, dus voor minder vee per hectare. Alleen bedrijven waarbij meer dan 70 procent van de uitscheiding van stikstof en fosfaat uit dierlijke mest afkomstig is van melk- en kalfkoeien, tellen als melkveehouderij. Dat is de dierexcretienorm. De minister van Landbouw, Visserij, Voedselzekerheid en Natuur verleende in februari 2025 bijna € 1,96 miljoen aan de stichting. Voor één deelnemer, die de norm over 2023 niet haalde, wees hij de vergoeding voor extensivering van 207,26 hectare per jaar af. In het bestreden besluit van 13 juni 2025 hield hij die afwijzing in stand. De stichting stapte naar het College van Beroep voor het bedrijfsleven. Het college beantwoordde eerst de vraag over welke periode de norm moet worden berekend. Dat is een periode van twaalf aaneengesloten maanden die uiterlijk eindigt op de dag van de subsidieaanvraag, hier 28 juni 2024. Heel 2024 als peiljaar kan niet. Dan zou het bedrijf pas na de aanvraag aan de eisen voldoen en toch meedingen naar subsidie. Dat past niet bij een regeling met een subsidieplafond, waarin aanvragen via een tender worden vergeleken en gerangschikt. De voorwaarden moeten bij het aanvragen vervuld zijn. Dat de minister pas in februari 2025 besliste, verandert daar niets aan. Volgens de stichting zou het bedrijf over heel 2024 met 70,4 procent aan de norm voldoen. Over 2023 en over de twaalf maanden tot 1 mei 2024 of tot 28 juni 2024 haalde het de norm niet. Het beroep op het vertrouwensbeginsel slaagde niet. Medewerkers van de Rijksdienst voor Ondernemend Nederland hadden per mail bevestigd dat een andere berekeningsperiode dan 2023 was toegestaan en hadden een herberekening over 1 mei 2023 tot 1 mei 2024 aangeboden. Een concrete en ondubbelzinnige toezegging dat 2024 of een kortere periode mocht, bleek daar niet uit. Gezien de tendersystematiek had zo'n toezegging ook niet gekund. De communicatie van de uitvoeringsorganisatie schond volgens het college ook het zorgvuldigheids- en motiveringsbeginsel niet. De stichting pleitte verder voor een kortere berekeningsperiode vanwege de bijzondere overstap naar voorjaarskalvend melkvee. Volgens het college is de dierexcretie per dier per jaar een gebonden bevoegdheid en biedt de regeling geen ruimte voor een kortere periode. Bijzondere omstandigheden die tot onevenredig nadeel leiden, zag het niet. De bedrijfskeuze in 2023 pakte nadelig uit, maar dat maakt het besluit niet onevenwichtig. Ook het verzoek om de subsidie naar rato te verlenen, werd afgewezen. De regeling kent geen gedeeltelijke verlening: de aanvraag gaat over de hele periode 2025 tot en met 2028. Voor 2026 tot en met 2028 kan in een andere openstellingsperiode apart subsidie worden aangevraagd, en het bedrijf heeft dat ook gedaan. Het college verklaarde het beroep ongegrond. De afwijzing van de extensiveringsvergoeding voor het bedrijf dat de dierexcretienorm niet haalde blijft staan. De minister hoeft geen proceskosten te vergoeden.