Naar inhoud
Juristi.nl
ECLI:NL:CBB:2026:467Bestuursrecht

Landbouwbedrijf mist GLB-steun 2024 na te late aanmelding, storing bij RVO is geen overmacht — CBB:2026:467

te late aanmelding voor GLB-steun 2024, overmacht en hardheidsclausule

Eiser / verzoeker

agrarisch bedrijf (vennootschap onder firma)

VS

Verweerder / gedaagde

de minister van Landbouw, Visserij, Voedselzekerheid en Natuur

Beroep ongegrond; de minister mocht de te late aanmelding voor GLB-steun over 2024 weigeren en hoeft geen proceskosten te vergoeden.

  • De aanmelding voor GLB-steun 2024 moest uiterlijk op 17 mei 2024 binnen zijn; een aanmelding op 20 mei is te laat.
  • Dat een bedrijf door een storing dacht tijdig te hebben aangemeld, is geen overmacht of uitzonderlijke omstandigheid in de zin van artikel 3 van Verordening 2021/2116.
  • De verlenging van de termijn tot en met 17 mei 2024 was een afdoende tegemoetkoming voor de storing van enkele uren op 14 mei.
  • Het uitblijven van een ontvangstbevestiging had het bedrijf moeten waarschuwen; de hardheidsclausule en het evenredigheidsbeginsel bieden geen uitkomst.

Samenvatting

Een agrarische vennootschap onder firma meldde zich op 20 mei 2024 aan voor Europese landbouwsteun over 2024, uit het Gemeenschappelijk Landbouwbeleid (GLB). Dat was drie dagen te laat. Sinds 2023 moet een boer zich eerst aanmelden voordat hij een definitieve aanvraag kan doen, en voor 2024 liep de aanmeldperiode van 1 maart tot en met 15 mei. Omdat het aanvraagsysteem van de Rijksdienst voor Ondernemend Nederland (RVO) op 14 mei een storing had en er minder aanmeldingen binnen waren dan verwacht, verlengde de minister van Landbouw de termijn op 14 mei 2024 met twee dagen, tot en met 17 mei.

De minister liet het bedrijf op 16 augustus 2024 weten dat het te laat was voor steun over 2024. Het bezwaar daartegen verklaarde hij op 12 december 2024 ongegrond. Het bedrijf stapte naar het College van Beroep voor het bedrijfsleven.

AI-zoekassistent

Beschrijf uw zaak. Wij vinden de juiste advocaat.

In één of twee zinnen matcht onze AI uw situatie direct met gespecialiseerde advocaten, desgewenst in uw regio.

Match uit 19.638 advocatenGratis en vrijblijvendResultaat in seconden

Volgens het bedrijf was er sprake van overmacht. Het zou op 14 mei 2024 hebben geprobeerd de aanmelding af te ronden en te verzenden, maar door de storing was die niet goed verstuurd. Pas na de uiterste datum zag het bedrijf dat, waarna het zich op 20 mei alsnog aanmeldde. De minister had volgens het bedrijf de hardheidsclausule moeten toepassen, een regel waarmee hij in schrijnende gevallen van de termijn mag afwijken. Het bedrijf vond het onevenredig dat het de steun misloopt terwijl de oorzaak bij de storing lag en niet bij een eigen fout. Het wees er ook op dat zijn adviseur al jaren zonder problemen opgaven voor landbouwsteun indient.

Het College stelt voorop dat een uiterste aanmelddatum meerdere legitieme doelen dient, zoals het eerder al oordeelde. Dat de aanmelding te laat was, staat niet ter discussie. Het Europese recht kent wel overmacht en uitzonderlijke omstandigheden, met voorbeelden in de verordening. De enkele omstandigheid dat het bedrijf door een storing dacht dat het zich op tijd had aangemeld, is daarmee volgens het College niet te vergelijken. Van overmacht is geen sprake.

Ook een beroep op de hardheidsclausule slaagt niet. Het College benadrukt de eigen verantwoordelijkheid van een professioneel bedrijf om een aanmelding op tijd te (laten) versturen. De storing op 14 mei duurde enkele uren, en de minister heeft de termijn mede daarom verlengd tot en met 17 mei. Dat is een afdoende tegemoetkoming. Bovendien had het bedrijf vanaf 1 maart meer dan tweeënhalve maand de tijd om zich aan te melden. Dat het geen ontvangstbevestiging kreeg, had het bedrijf moeten doen beseffen dat de verzending was mislukt. De ervaring van de adviseur verandert daar niets aan, en het College ziet niet in waarom het bedrijf zich na 14 mei niet alsnog op tijd had kunnen aanmelden. Het financiële belang van het bedrijf weegt daarom niet zwaarder dan de doelen van de uiterste datum. Om dezelfde redenen is het besluit ook niet in strijd met het evenredigheidsbeginsel, de eis dat de gevolgen van een besluit niet onevenredig zwaar mogen zijn in verhouding tot het doel.

Het College verklaart het beroep ongegrond. Het bedrijf krijgt geen GLB-steun over 2024, en de minister hoeft geen proceskosten te vergoeden.

Betrokken advocaten

H. Elzinga

eiser

Betrokken rechters

Gerelateerde uitspraken

Gegevens

Datum uitspraak

Rechtsgebied

Bestuursrecht

Zaaknummer

25/71

Procedure

Eerste aanleg - enkelvoudig

Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nl

Op de hoogte blijven

Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.

Nieuwe uitspraken van deze rechter

  • dhr. mr.drs. M.P. Glerum
Adv.Ynvest Fund
6%

vast rendement

  • Vastgoed als zekerheid
  • Kwartaalbetalingen
  • Vanaf €30.000
Meer informatie

Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.

Recente uitspraken

CBB:2026:532
College van Beroep voor het bedrijfsleven·
Bestuursrecht
CBB:2026:529
College van Beroep voor het bedrijfsleven·
Bestuursrecht
CBB:2026:531
College van Beroep voor het bedrijfsleven·
Bestuursrecht
CBb wijst subsidie voor veenvernatting af: boerderij haalt melkveenorm niet

Een melkveehouderij in Friesland stapte in 2023 over op voer van eigen land en op koeien die in het voorjaar kalven. Het jongvee liet het bedrijf eerst overlopen en dekte het pas in mei 2023. De eerste kalveren kwamen daardoor van februari tot en met mei 2024. Voor een subsidieregeling rond veenweiden telde dat jongvee nog niet mee, en dat bleek een duur gevolg te hebben. De Stichting Veenweide Landgoed It Akkrumer Deel uit Akkrum is een samenwerkingsverband van landbouwbedrijven en ondernemers. Zij vroeg subsidie aan voor het project 'Veenvernatting Akkrumer Goedland' voor de jaren 2025 tot en met 2028. De regeling stimuleert samenwerking om stikstof- en broeikasgasuitstoot terug te brengen in veenweiden en Natura 2000-overgangsgebieden. Melkveehouderijen kunnen er geld krijgen voor extensivering, dus voor minder vee per hectare. Alleen bedrijven waarbij meer dan 70 procent van de uitscheiding van stikstof en fosfaat uit dierlijke mest afkomstig is van melk- en kalfkoeien, tellen als melkveehouderij. Dat is de dierexcretienorm. De minister van Landbouw, Visserij, Voedselzekerheid en Natuur verleende in februari 2025 bijna € 1,96 miljoen aan de stichting. Voor één deelnemer, die de norm over 2023 niet haalde, wees hij de vergoeding voor extensivering van 207,26 hectare per jaar af. In het bestreden besluit van 13 juni 2025 hield hij die afwijzing in stand. De stichting stapte naar het College van Beroep voor het bedrijfsleven. Het college beantwoordde eerst de vraag over welke periode de norm moet worden berekend. Dat is een periode van twaalf aaneengesloten maanden die uiterlijk eindigt op de dag van de subsidieaanvraag, hier 28 juni 2024. Heel 2024 als peiljaar kan niet. Dan zou het bedrijf pas na de aanvraag aan de eisen voldoen en toch meedingen naar subsidie. Dat past niet bij een regeling met een subsidieplafond, waarin aanvragen via een tender worden vergeleken en gerangschikt. De voorwaarden moeten bij het aanvragen vervuld zijn. Dat de minister pas in februari 2025 besliste, verandert daar niets aan. Volgens de stichting zou het bedrijf over heel 2024 met 70,4 procent aan de norm voldoen. Over 2023 en over de twaalf maanden tot 1 mei 2024 of tot 28 juni 2024 haalde het de norm niet. Het beroep op het vertrouwensbeginsel slaagde niet. Medewerkers van de Rijksdienst voor Ondernemend Nederland hadden per mail bevestigd dat een andere berekeningsperiode dan 2023 was toegestaan en hadden een herberekening over 1 mei 2023 tot 1 mei 2024 aangeboden. Een concrete en ondubbelzinnige toezegging dat 2024 of een kortere periode mocht, bleek daar niet uit. Gezien de tendersystematiek had zo'n toezegging ook niet gekund. De communicatie van de uitvoeringsorganisatie schond volgens het college ook het zorgvuldigheids- en motiveringsbeginsel niet. De stichting pleitte verder voor een kortere berekeningsperiode vanwege de bijzondere overstap naar voorjaarskalvend melkvee. Volgens het college is de dierexcretie per dier per jaar een gebonden bevoegdheid en biedt de regeling geen ruimte voor een kortere periode. Bijzondere omstandigheden die tot onevenredig nadeel leiden, zag het niet. De bedrijfskeuze in 2023 pakte nadelig uit, maar dat maakt het besluit niet onevenwichtig. Ook het verzoek om de subsidie naar rato te verlenen, werd afgewezen. De regeling kent geen gedeeltelijke verlening: de aanvraag gaat over de hele periode 2025 tot en met 2028. Voor 2026 tot en met 2028 kan in een andere openstellingsperiode apart subsidie worden aangevraagd, en het bedrijf heeft dat ook gedaan. Het college verklaarde het beroep ongegrond. De afwijzing van de extensiveringsvergoeding voor het bedrijf dat de dierexcretienorm niet haalde blijft staan. De minister hoeft geen proceskosten te vergoeden.

College van Beroep voor het bedrijfsleven·
Bestuursrecht
CBB:2026:530
College van Beroep voor het bedrijfsleven·
Bestuursrecht