Naar inhoud
Juristi.nl
ECLI:NL:CBB:2026:472Bestuursrecht

Kuikenbedrijf blijft verantwoordelijk voor beknelde vleugels bij transport, boete € 225 lager door trage zaak — CBB:2026:472

bestuurlijke boete wegens dierenwelzijn bij transport van vleeskuikens

Eiser / verzoeker

pluimveebedrijf (vennootschap onder firma, appellante)

VS

Verweerder / gedaagde

de staatssecretaris van Landbouw, Visserij, Voedselkwaliteit en Natuur

Hoger beroep inhoudelijk ongegrond; wegens overschrijding van de redelijke termijn wordt de boete met 15 procent gematigd van € 1.500 tot € 1.275 en worden de griffierechten van € 365 en € 559 terugbetaald.

  • Het verbod om dieren te vervoeren of te laten vervoeren op een wijze die letsel of onnodig lijden veroorzaakt, geldt voor alle betrokken partijen, elk met een eigen verantwoordelijkheid.
  • Mogelijke fouten van vangploeg of chauffeur nemen de verantwoordelijkheid en verwijtbaarheid van het kuikenbedrijf niet weg.
  • Ruw laden door de shovelmachinist valt onder de verantwoordelijkheid van het bedrijf, dat de containers buiten de stal had moeten controleren.
  • De redelijke termijn van vier jaar in boetezaken is met meer dan een jaar overschreden in de rechterlijke fase; de boete wordt met 15 procent gematigd tot € 1.275.

Samenvatting

Op 16 februari 2021 stond op het buitenterrein van een slachthuis een vrachtwagen met containers vol vleeskuikens van een pluimveebedrijf, een vennootschap onder firma. Een toezichthoudend dierenarts van de Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit (NVWA) zag zeven kuikens die met een vleugel bekneld zaten tussen een lade en het frame erboven. De beknellingen zaten aan de buitenkant van de containers en waren al van een afstand te zien. De staatssecretaris van Landbouw legde het bedrijf op 5 november 2021 een boete op van € 1.500, omdat het dieren had laten vervoeren op een manier die hun waarschijnlijk letsel of onnodig lijden bezorgde. Het bezwaar daartegen verklaarde hij op 24 februari 2022 ongegrond.

De rechtbank Rotterdam verklaarde het beroep van het bedrijf op 22 december 2023 ongegrond. Volgens de rechtbank kon het bedrijf zich niet verschuilen achter de vervoerder, die ook verantwoordelijk is voor het transport. Dat de slachterij volgens het bedrijf ondeugdelijke containers aanleverde, maakte het verwijt evenmin kleiner. Dat ook de chauffeur en de slachterij voor hetzelfde incident een boete kregen, stond een boete voor het bedrijf niet in de weg. Over de hoogte van de boete had het bedrijf niets aangevoerd, en € 1.500 is voor dit soort overtredingen volgens de rechtbank in het algemeen evenredig.

AI-zoekassistent

Beschrijf uw zaak. Wij vinden de juiste advocaat.

In één of twee zinnen matcht onze AI uw situatie direct met gespecialiseerde advocaten, desgewenst in uw regio.

Match uit 19.638 advocatenGratis en vrijblijvendResultaat in seconden

In hoger beroep bij het College van Beroep voor het bedrijfsleven voerde het bedrijf nog één argument aan: het is niet verantwoordelijk en treft geen blaam. De vleugels konden ook bekneld zijn geraakt doordat de shovelmachinist de containers te ruw uit de stal reed, of doordat de chauffeur te hard over een drempel of rotonde reed. Een kuiken spreidt zijn vleugels als een container omhoog zwiept. Ook zouden beschadigde containers de oorzaak kunnen zijn.

Het College gaat daar niet in mee. Het verbod om dieren zo te vervoeren of te laten vervoeren dat ze letsel of onnodig lijden oplopen, geldt voor iedereen die bij het transport betrokken is: het kuikenbedrijf, de vangploeg en de vervoerder hebben elk een eigen verantwoordelijkheid. Dat de vangploeg en de chauffeur misschien steken lieten vallen, ontslaat het bedrijf niet van de zijne. Ruw laden door de shovelmachinist valt juist onder de verantwoordelijkheid van het bedrijf, dat hem had kunnen instrueren en de containers buiten de stal had moeten controleren, temeer omdat de beknellingen aan de buitenkant zichtbaar waren. Ruw rijden kan de beknellingen volgens de staatssecretaris niet hebben veroorzaakt, omdat de containers met pinnen vastzitten en de bovenliggende containers zo'n 80 kilo per stuk wegen. Het bedrijf bracht daar onvoldoende tegenin. Op foto's zijn weliswaar enkele beschadigde containers te zien, maar ook beknelde vleugels bij containers zonder zichtbare schade.

Wel kijkt het College uit zichzelf naar de duur van de procedure. In boetezaken mag een procedure met bezwaar, beroep en hoger beroep in beginsel vier jaar duren. Die termijn begon op 23 september 2021, toen de staatssecretaris aankondigde een boete te willen opleggen, en is nu met meer dan een jaar overschreden. Die vertraging komt geheel voor rekening van de rechters. Het College matigt de boete daarom met 15 procent. Omdat het bedrijf niet zelf om matiging had gevraagd, krijgt het geen proceskostenvergoeding.

Het College verklaart het hoger beroep op de inhoud ongegrond, maar vernietigt de uitspraak van de rechtbank en het besluit van de staatssecretaris voor zover het de hoogte van de boete betreft. De boete wordt vastgesteld op € 1.275 in plaats van € 1.500. Voor het overige blijft de uitspraak van de rechtbank in stand. De staatssecretaris vergoedt het griffierecht van € 365 voor de beroepsfase, en het College betaalt het griffierecht van € 559 voor het hoger beroep terug.

Betrokken advocaten

J.A. Brok

appellant

Betrokken rechters

Gerelateerde uitspraken

Gegevens

Datum uitspraak

Rechtsgebied

Bestuursrecht

Zaaknummer

24/166

Procedure

Hoger beroep

Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nl

Op de hoogte blijven

Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.

Nieuwe uitspraken van deze rechter

  • dhr. mr. S.C. Stuldreher
Adv.Ynvest Fund
6%

vast rendement

  • Vastgoed als zekerheid
  • Kwartaalbetalingen
  • Vanaf €30.000
Meer informatie

Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.

Recente uitspraken

CBB:2026:532
College van Beroep voor het bedrijfsleven·
Bestuursrecht
CBB:2026:529
College van Beroep voor het bedrijfsleven·
Bestuursrecht
CBB:2026:531
College van Beroep voor het bedrijfsleven·
Bestuursrecht
CBb wijst subsidie voor veenvernatting af: boerderij haalt melkveenorm niet

Een melkveehouderij in Friesland stapte in 2023 over op voer van eigen land en op koeien die in het voorjaar kalven. Het jongvee liet het bedrijf eerst overlopen en dekte het pas in mei 2023. De eerste kalveren kwamen daardoor van februari tot en met mei 2024. Voor een subsidieregeling rond veenweiden telde dat jongvee nog niet mee, en dat bleek een duur gevolg te hebben. De Stichting Veenweide Landgoed It Akkrumer Deel uit Akkrum is een samenwerkingsverband van landbouwbedrijven en ondernemers. Zij vroeg subsidie aan voor het project 'Veenvernatting Akkrumer Goedland' voor de jaren 2025 tot en met 2028. De regeling stimuleert samenwerking om stikstof- en broeikasgasuitstoot terug te brengen in veenweiden en Natura 2000-overgangsgebieden. Melkveehouderijen kunnen er geld krijgen voor extensivering, dus voor minder vee per hectare. Alleen bedrijven waarbij meer dan 70 procent van de uitscheiding van stikstof en fosfaat uit dierlijke mest afkomstig is van melk- en kalfkoeien, tellen als melkveehouderij. Dat is de dierexcretienorm. De minister van Landbouw, Visserij, Voedselzekerheid en Natuur verleende in februari 2025 bijna € 1,96 miljoen aan de stichting. Voor één deelnemer, die de norm over 2023 niet haalde, wees hij de vergoeding voor extensivering van 207,26 hectare per jaar af. In het bestreden besluit van 13 juni 2025 hield hij die afwijzing in stand. De stichting stapte naar het College van Beroep voor het bedrijfsleven. Het college beantwoordde eerst de vraag over welke periode de norm moet worden berekend. Dat is een periode van twaalf aaneengesloten maanden die uiterlijk eindigt op de dag van de subsidieaanvraag, hier 28 juni 2024. Heel 2024 als peiljaar kan niet. Dan zou het bedrijf pas na de aanvraag aan de eisen voldoen en toch meedingen naar subsidie. Dat past niet bij een regeling met een subsidieplafond, waarin aanvragen via een tender worden vergeleken en gerangschikt. De voorwaarden moeten bij het aanvragen vervuld zijn. Dat de minister pas in februari 2025 besliste, verandert daar niets aan. Volgens de stichting zou het bedrijf over heel 2024 met 70,4 procent aan de norm voldoen. Over 2023 en over de twaalf maanden tot 1 mei 2024 of tot 28 juni 2024 haalde het de norm niet. Het beroep op het vertrouwensbeginsel slaagde niet. Medewerkers van de Rijksdienst voor Ondernemend Nederland hadden per mail bevestigd dat een andere berekeningsperiode dan 2023 was toegestaan en hadden een herberekening over 1 mei 2023 tot 1 mei 2024 aangeboden. Een concrete en ondubbelzinnige toezegging dat 2024 of een kortere periode mocht, bleek daar niet uit. Gezien de tendersystematiek had zo'n toezegging ook niet gekund. De communicatie van de uitvoeringsorganisatie schond volgens het college ook het zorgvuldigheids- en motiveringsbeginsel niet. De stichting pleitte verder voor een kortere berekeningsperiode vanwege de bijzondere overstap naar voorjaarskalvend melkvee. Volgens het college is de dierexcretie per dier per jaar een gebonden bevoegdheid en biedt de regeling geen ruimte voor een kortere periode. Bijzondere omstandigheden die tot onevenredig nadeel leiden, zag het niet. De bedrijfskeuze in 2023 pakte nadelig uit, maar dat maakt het besluit niet onevenwichtig. Ook het verzoek om de subsidie naar rato te verlenen, werd afgewezen. De regeling kent geen gedeeltelijke verlening: de aanvraag gaat over de hele periode 2025 tot en met 2028. Voor 2026 tot en met 2028 kan in een andere openstellingsperiode apart subsidie worden aangevraagd, en het bedrijf heeft dat ook gedaan. Het college verklaarde het beroep ongegrond. De afwijzing van de extensiveringsvergoeding voor het bedrijf dat de dierexcretienorm niet haalde blijft staan. De minister hoeft geen proceskosten te vergoeden.

College van Beroep voor het bedrijfsleven·
Bestuursrecht
CBB:2026:530
College van Beroep voor het bedrijfsleven·
Bestuursrecht