ECLI:NL:CRVB:2014:1243, Centrale Raad van Beroep, 09-04-2014, 12-5061 WW — CRVB:2014:1243
Samenvatting
Overname betalingsverplichtingen werkgeefter na faillissement. Feitelijk aantal gewerkte uren. Omdat betrokkene zich in de situatie bevond dat zij al lange tijd wekelijks gedurende meer uren arbeid verrichtte dan het in de schriftelijke arbeidsovereenkomst vastgelegde minimum van vier uur per week, had een beroep van betrokkene op het rechtsvermoeden ertoe geleid dat werkgeefster had moeten stellen en onderbouwen welke arbeidsomvang in hun contractuele relatie had te gelden, anders dan het gemiddelde over de laatste drie maanden. Vergoeding wettelijke rente.
Betrokken advocaten
mr. J.A.M. Anedda
appellant
mr. F.A. Bosma
appellant
Betrokken rechters
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:CRVB:2025:1011, Centrale Raad van Beroep, 24-07-2025, 23/523 CRTV
Centrale Raad van Beroep · Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht
ECLI:NL:CRVB:2016:2156, Centrale Raad van Beroep, 10-06-2016, 13-3921 WIA-T
Centrale Raad van Beroep · Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht
ECLI:NL:CRVB:2015:1647, Centrale Raad van Beroep, 20-05-2015, 12-6660 ZW
Centrale Raad van Beroep · Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht
ECLI:NL:CRVB:2015:1648, Centrale Raad van Beroep, 20-05-2015, 12-6667 ZW
Centrale Raad van Beroep · Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Centrale Raad van BeroepRechtsgebied
Bestuursrecht; SocialezekerheidsrechtZaaknummer
12-5061 WW
Procedure
Hoger beroep
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
Nieuwe uitspraken van deze rechters
- dhr. mr. G.A.J. van den Hurk
- mw. mr. M. Greebe
- mw. mr. C.C.W. Lange
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.
Recente uitspraken
Een vrouw uit [woonplaats] had een geschil met het college van burgemeester en wethouders van Leiden. De rechtbank Den Haag deed daarover op 7 oktober 2025 uitspraak. Tegen die uitspraak wilde zij in hoger beroep, maar dat is om een procedurele reden nooit inhoudelijk behandeld: het beroepschrift kwam te laat binnen. De regels zijn streng. Voor hoger beroep geldt een termijn van zes weken. De rechtbankuitspraak werd op 10 oktober 2025 in afschrift aan partijen toegezonden, waardoor de termijn op 11 oktober 2025 begon. De laatste dag om tijdig beroep in te stellen was daarmee 21 november 2025. Haar advocaat, mr. J. Ruijs, diende het hogerberoepschrift pas op 24 november 2025 digitaal in, drie dagen te laat. De Centrale Raad van Beroep vroeg de advocaat bij brief van 23 december 2025 waarom de termijn was overschreden. Daarop kwam geen antwoord. In de uitspraak van 10 maart 2026 verklaarde de Raad het hoger beroep daarom niet-ontvankelijk: er waren geen omstandigheden aangevoerd waardoor de termijnoverschrijding verschoonbaar zou zijn. Tegen die beslissing deed de vrouw verzet. Zij stelde dat haar advocaat de brief van 23 december 2025 niet had ontvangen, en dat ook de uitspraak van 10 maart 2026 hem niet had bereikt. Ook trok zij de verzending van een aantal stukken door de Raad in twijfel. De zitting over het verzet stond voor 25 juni 2026 gepland, maar partijen verschenen niet. De Raad heropende het onderzoek en hield op 24 september 2026 een nieuwe zitting. Ook toen was niemand aanwezig. Kort voor die zitting stuurde de vrouw nog een stuk naar de Raad. De Raad oordeelt dat niets van dit alles verklaart waarom het hoger beroep te laat is ingediend. De vrouw bracht wel stellingen in over de verzending van stukken, maar gaf geen toelichting op het te laat indienen van het beroepschrift zelf. Ook haar advocaat gaf geen verklaring. Er is ook verder niet gebleken van feiten of omstandigheden op grond waarvan zij niet in verzuim zouden zijn geweest. De Raad verklaart het verzet daarom ongegrond. Daarmee blijft de niet-ontvankelijkverklaring van het hoger beroep in stand. Voor een proceskostenveroordeling in het verzet ziet de Raad geen aanleiding.