Velsen mag bijstand terugvorderen na onverklaarde kasstortingen op bankrekening — CRVB:2014:2361
terugvordering bijstand wegens schending inlichtingenplicht
Eiser / verzoeker
Echtpaar met bijstandsuitkering (appellanten)
Verweerder / gedaagde
college van burgemeester en wethouders van Velsen
Centrale Raad van Beroep bevestigt de uitspraak van de rechtbank: het echtpaar moet € 5.081,90 aan teveel ontvangen bijstand terugbetalen en de opgelegde verlaging van de uitkering blijft in stand.
- Echtpaar stortte tussen 2007 en 2011 met regelmaat bedragen van in totaal € 3.110 op de eigen bankrekening zonder dit te melden
- Bedrag op eigen bankrekening wordt vermoed tot de middelen van betrokkene te horen, tenzij het tegendeel objectief wordt aangetoond
- Echtpaar gaf wisselende en onderling tegenstrijdige verklaringen over de herkomst van de stortingen
- Gemeente herzag de bijstand en vorderde € 5.081,90 terug wegens schending van de inlichtingenplicht
- Verlaging van de uitkering met 100% gedurende een maand blijft in stand omdat geen aparte gronden tegen de maatregel zijn aangevoerd
Samenvatting
Een echtpaar uit de gemeente Velsen ontving al sinds 2006 bijstand op grond van de Wet werk en bijstand. Eerder was hun uitkering al eens herzien en teruggevorderd omdat zij hadden verzuimd te melden dat er geld op de bankrekening van de man werd gestort. In 2011 diende het stel een hercontroleformulier in, waarna de gemeente opnieuw onderzoek deed naar hun bankafschriften.
Uit dat onderzoek bleek dat de man tussen juni 2007 en mei 2011 met regelmaat bedragen tussen € 10 en € 340 op zijn eigen rekening had gestort, in totaal € 3.110. Het echtpaar had deze stortingen nooit aan de gemeente doorgegeven. Op basis daarvan herzag de gemeente de bijstand over die periode en vorderde zij € 5.081,90 aan te veel betaalde uitkering terug. Daarnaast verlaagde de gemeente de uitkering eenmalig met 100% gedurende de maand februari 2012, als maatregel voor het niet nakomen van de inlichtingenplicht.
Het echtpaar ging in beroep en later in hoger beroep bij de Centrale Raad van Beroep. Hun belangrijkste argument was dat de gestorte bedragen geen inkomen of vermogen vormden zoals de wet dat bedoelt, en dat zij ze daarom niet hoefden te melden. Volgens hen ging het om geld dat de man eerder van diezelfde rekening had opgenomen en later weer terugstortte, of om geleend geld van hun zoon, een kennis, of familie.
De Raad volgt die uitleg niet. Volgens vaste rechtspraak geldt: staat een bankrekening op iemands naam, dan wordt ervan uitgegaan dat het tegoed daarop bij die persoon hoort. Wil iemand dat vermoeden weerleggen, dan moet hij met objectieve en verifieerbare gegevens aantonen waar het geld vandaan komt en waarom het niet meetelt. Dat is het echtpaar niet gelukt. Uit de bankafschriften bleek geen duidelijk verband tussen eerdere opnames en latere stortingen, en de eigen overzichten die zij hadden opgesteld waren niet controleerbaar.
Bovendien had de man tegenover de gemeente op verschillende momenten uiteenlopende verklaringen afgelegd over de herkomst van het geld: eerst zei hij geen verklaring te hebben, later noemde hij een lening van zijn zoon, en weer later spraken zij over geld van een kennis. Deze verklaringen kwamen niet overeen met wat later in de procedure werd aangevoerd, en ook onderling spraken ze elkaar tegen. Dat de man de Nederlandse taal slecht beheerst of zich overrompeld voelde tijdens het eerste verhoor, vond de Raad geen goede verklaring voor deze tegenstrijdigheden, temeer omdat de bijstand van het stel al eerder om dezelfde reden was herzien.
Omdat het echtpaar niet aannemelijk kon maken dat de kasstortingen geen inkomen waren, oordeelt de Raad dat de gemeente deze bedragen terecht als inkomen heeft aangemerkt en dat het echtpaar de inlichtingenplicht heeft geschonden door ze niet te melden. Ook tegen de hoogte en duur van de opgelegde verlaging hadden zij geen aparte bezwaren aangevoerd. De Centrale Raad van Beroep bevestigt daarom de uitspraak van de rechtbank: de herziening van de bijstand, de terugvordering van € 5.081,90 en de verlaging van de uitkering met 100% gedurende één maand blijven in stand.
Betrokken advocaten
mr. M.P. Spanjer
appellanten
Betrokken rechters
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:CRVB:2018:790, Centrale Raad van Beroep, 22-02-2018, 16/4512 WWAJ
Centrale Raad van Beroep · Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht
ECLI:NL:RBNHO:2018:10232, Rechtbank Noord-Holland, 30-01-2018, AWB - 17/4370
Rechtbank Noord-Holland · Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht
ECLI:NL:CRVB:2015:4408, Centrale Raad van Beroep, 08-12-2015, 14-7203 WWB
Centrale Raad van Beroep · Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht
ECLI:NL:RBNHO:2015:12004, Rechtbank Noord-Holland, 20-11-2015, 4535237 VV EXPL 15- 237
Rechtbank Noord-Holland · Civiel Recht; Arbeidsrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Centrale Raad van BeroepRechtsgebied
Bestuursrecht; SocialezekerheidsrechtZaaknummer
13-1978 WWB
Procedure
Hoger beroep
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
Nieuwe uitspraken van deze rechters
- mw. mr. A.C. Oomkens
- mw. mr. F. Hoogendijk
- mw. mr. C.H. Rombouts
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.