Naar inhoud
Juristi.nl

Raad bevestigt tegemoetkoming meerkosten chronisch zieke van € 200 — CRVB:2026:1003

hoogte van de Wmo-tegemoetkoming in meerkosten door chronische ziekte

Eiser / verzoeker

appellant

VS

Verweerder / gedaagde

het college van burgemeester en wethouders van Roermond

Centrale Raad van Beroep bevestigt de uitspraak van de rechtbank: de tegemoetkoming van € 200 per jaar blijft in stand en de verzoeken om een dwangsom en schadevergoeding worden afgewezen.

  • Gemeenten hebben beleidsvrijheid bij het al dan niet verstrekken van een Wmo-tegemoetkoming in meerkosten en de hoogte daarvan; verschillen tussen gemeenten zijn daarvan het gevolg en niet discriminerend.
  • Een ingebrekestelling per e-mail naar een algemeen adres zonder duidelijke verwijzing naar het specifieke bezwaarschrift voldoet niet aan de daarvoor geldende eisen, waardoor geen dwangsom verschuldigd is.
  • Omdat de besluiten over de tegemoetkoming niet onrechtmatig zijn, bestaat geen grondslag voor schadevergoeding voor het verschil met een andere gemeente.
  • Nieuwe grieven over een andere ingebrekestelling en een eerdere rechtbankuitspraak vallen buiten de omvang van de procedure en worden niet inhoudelijk beoordeeld.
  • De procedure in drie instanties heeft nog geen vier jaar geduurd, zodat geen sprake is van overschrijding van de redelijke termijn.

Samenvatting

Een chronisch zieke man vond dat de gemeente Roermond hem te weinig geld gaf als tegemoetkoming voor de extra kosten die hij door zijn ziekte maakt. Op grond van de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015 kunnen gemeenten zelf beslissen of, en zo ja hoeveel, zij aan zo'n tegemoetkoming uitkeren. Roermond kende hem voor zowel 2021 als 2022 het volgens de eigen gemeentelijke regeling maximale bedrag van € 200 per jaar toe. De man vond dat te weinig, en wees erop dat de gemeente Amsterdam tot € 1.095 per jaar uitkeert. Daarnaast had hij het college gevraagd om een dwangsom van € 1.442 te betalen omdat het te laat zou hebben beslist op zijn bezwaar, en vroeg hij om schadevergoeding, onder meer voor het verschil tussen wat hij van Roermond kreeg en wat hij in Amsterdam zou hebben ontvangen.

De rechtbank Limburg gaf hem op alle punten ongelijk. Gemeenten hebben volgens de wetgever bewust de vrijheid gekregen om zelf een politieke afweging te maken over deze tegemoetkoming, mits die keuze is vastgelegd in een verordening. Dat daardoor verschillen tussen gemeenten ontstaan, noemde de rechtbank niet oneerlijk of discriminerend, maar het rechtstreekse gevolg van die bewust gegeven beleidsvrijheid. Voor de dwangsom oordeelde de rechtbank dat de ingebrekestelling die de man per e-mail naar het algemene gemeentelijke adres had gestuurd, niet aan de daarvoor geldende eisen voldeed: hij had onvoldoende duidelijk gemaakt op welk bezwaarschrift zijn ingebrekestelling precies zag, terwijl er bij de gemeente meerdere procedures van hem liepen. Het college was dus wel te laat met beslissen, maar niet formeel in gebreke gesteld, waardoor geen dwangsom verschuldigd was. Omdat de besluiten van de gemeente niet onrechtmatig waren, wees de rechtbank ook het verzoek om schadevergoeding af.

AI-zoekassistent

Beschrijf uw zaak. Wij vinden de juiste advocaat.

In één of twee zinnen matcht onze AI uw situatie direct met gespecialiseerde advocaten, desgewenst in uw regio.

Match uit 19.638 advocatenGratis en vrijblijvendResultaat in seconden

De man ging in hoger beroep bij de Centrale Raad van Beroep. Zijn beroepsgronden waren daarbij moeilijk te duiden: hij uitte vooral zijn onvrede over het Nederlandse rechtssysteem in het algemeen en over hoe de gemeente met zijn aanvragen was omgegaan. Op de zitting hielp de Raad hem om zijn punten te concretiseren: hij wilde alsnog een tegemoetkoming ter hoogte van het Amsterdamse bedrag, schadevergoeding voor het verschil, een vergoeding voor immateriële schade wegens gestelde discriminatie, en een proceskostenveroordeling. Ook voerde hij aan dat het college niet had beslist op een aparte ingebrekestelling over een andere aanvraag, dat een eerdere rechtbankuitspraak uit 2020 onjuist was, en dat er ten onrechte geen proces-verbaal was opgemaakt van de zitting bij de rechtbank. Daarnaast vroeg hij om schadevergoeding wegens overschrijding van de redelijke termijn, waarvoor de Raad ook de Staat als partij bij de procedure betrok.

De Raad onderschreef de overwegingen van de rechtbank volledig: de tegemoetkoming van € 200 was terecht toegekend volgens de gemeentelijke regeling, en omdat de besluiten daarover niet onrechtmatig waren, was er ook geen grond voor schadevergoeding. Voor de dwangsom voerde de man in hoger beroep geen concrete gronden meer aan tegen het oordeel van de rechtbank, en zijn opmerkingen over een andere ingebrekestelling en de oudere rechtbankuitspraak vielen buiten de omvang van deze procedure, zodat de Raad daar niet op inging. Voor de gestelde overschrijding van de redelijke termijn gold dat de hele procedure, gerekend vanaf de ontvangst van het bezwaarschrift, nog geen vier jaar had geduurd, de termijn waarbinnen een procedure in drie instanties in beginsel als tijdig geldt. Ook dat verzoek om schadevergoeding werd daarom afgewezen.

De Raad concludeerde dat het hoger beroep niet slaagt en bevestigde de uitspraak van de rechtbank volledig: de tegemoetkomingen van € 200 voor 2021 en 2022 blijven in stand, het dwangsomverzoek blijft afgewezen, en beide verzoeken om schadevergoeding worden afgewezen. Omdat het hoger beroep niet slaagt, krijgt de man ook geen vergoeding van zijn proceskosten of het betaalde griffierecht.

Gegevens

Datum uitspraak

Zaaknummer

24/2525 WMO15

Procedure

Hoger beroep

Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nl

Op de hoogte blijven

Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.

Adv.Ynvest Fund
6%

vast rendement

  • Vastgoed als zekerheid
  • Kwartaalbetalingen
  • Vanaf €30.000
Meer informatie

Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.

Recente uitspraken

CRVB:2026:1506
Centrale Raad van Beroep·
Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht
CRVB:2026:1505
Centrale Raad van Beroep·
Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht
CRVB:2026:1485
Centrale Raad van Beroep·
Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht
CRVB:2026:1495
Centrale Raad van Beroep·
Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht
CRVB:2026:1496
Centrale Raad van Beroep·
Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht