Naar inhoud
Juristi.nl

Centrale Raad verklaart te laat hoger beroep over bijstand niet-ontvankelijk — CRVB:2026:1007

termijnoverschrijding bij hoger beroep in een Participatiewet-zaak

Eiser / verzoeker

appellante

VS

Verweerder / gedaagde

college van burgemeester en wethouders van Weert

Hoger beroep tegen de uitspraak van de rechtbank Limburg over de Participatiewet kennelijk niet-ontvankelijk verklaard wegens een niet-verschoonbare termijnoverschrijding van vier dagen

  • Hogerberoepschrift is vier dagen na het verstrijken van de wettelijke termijn van zes weken ingediend
  • Appellante voert psychische klachten aan als reden voor de te late indiening
  • Overgelegde stukken onderbouwen de klachten niet specifiek voor de periode waarin de beroepstermijn liep, waardoor de overschrijding niet verschoonbaar is
  • Hoger beroep kennelijk niet-ontvankelijk verklaard zonder nader onderzoek of zitting, op grond van de artikelen 8:54 en 8:108 Awb
  • Geen aanleiding voor een proceskostenveroordeling; verzet tegen deze uitspraak blijft mogelijk

Samenvatting

Een vrouw ging in hoger beroep bij de Centrale Raad van Beroep tegen een uitspraak van de rechtbank Limburg van 23 januari 2026 in een zaak over de Participatiewet, tussen haar en het college van burgemeester en wethouders van Weert. Voordat de Raad aan de inhoud van die zaak kon toekomen, moest hij eerst beoordelen of het hoger beroep wel op tijd was ingesteld.

Voor het instellen van hoger beroep geldt een termijn van zes weken, die begint te lopen op de dag nadat de uitspraak van de rechtbank aan partijen is verzonden. Een beroepschrift is op tijd ingediend als het voor het einde van die termijn is ontvangen, of als het voor het einde van de termijn ter post is bezorgd en uiterlijk een week later binnenkomt. Wordt een beroepschrift toch te laat ingediend, dan blijft niet-ontvankelijkverklaring alleen achterwege als de overschrijding verschoonbaar is, bijvoorbeeld door bijzondere omstandigheden aan de kant van de indiener of door toedoen van het bestuursorgaan zelf. Bij die beoordeling wegen alle omstandigheden van het geval mee, maar de inhoudelijke kant van het geschil zelf speelt daarbij geen rol: ook een op zichzelf kansrijke zaak kan om een te late indiening alsnog worden afgewezen.

AI-zoekassistent

Beschrijf uw zaak. Wij vinden de juiste advocaat.

In één of twee zinnen matcht onze AI uw situatie direct met gespecialiseerde advocaten, desgewenst in uw regio.

Match uit 19.638 advocatenGratis en vrijblijvendResultaat in seconden

De rechtbank had haar uitspraak op 23 januari 2026 per aangetekende brief aan partijen toegezonden. De beroepstermijn ging daardoor in op 24 januari 2026 en liep, rekening houdend met de Algemene Termijnenwet, af op 6 maart 2026. Dat was dus de laatste dag waarop het hogerberoepschrift kon worden ingediend. De vrouw diende haar beroepschrift echter pas op 10 maart 2026 in, per e-mail, vier dagen na het verstrijken van de termijn.

De Centrale Raad vroeg haar bij brief van 24 april 2026 om een verklaring voor deze overschrijding. In haar reactie van 20 mei 2026 voerde de vrouw aan dat zij bekend is met verschillende psychische klachten en dat haar psychische belasting in de periode voorafgaand aan het verstrijken van de termijn sterk was toegenomen, waardoor zij niet in staat was om op tijd een beroepschrift in te dienen, ook niet in de eenvoudige vorm van een zogenoemd pro-formaberoep dat later nog kan worden aangevuld.

De Raad oordeelde dat dit geen bijzondere omstandigheid opleverde die de termijnoverschrijding verschoonbaar maakt. De vrouw had weliswaar stukken overgelegd die haar psychische problemen in het algemeen onderbouwden, maar die stukken hadden geen betrekking op specifiek de periode waarin de beroepstermijn liep. Daardoor was niet aannemelijk gemaakt dat zij gedurende de gehele looptijd van de termijn niet in staat was geweest om zelf, of via iemand anders, tijdig een beroepschrift in te dienen of te laten indienen.

Omdat de termijnoverschrijding dus niet verschoonbaar was, kon de Raad het hoger beroep zonder nader onderzoek kennelijk niet-ontvankelijk verklaren. Deze bevoegdheid om zonder inhoudelijke behandeling en zonder zitting te beslissen, is neergelegd in de artikelen 8:54 en 8:108 van de Algemene wet bestuursrecht en is bedoeld voor zaken waarin op voorhand al duidelijk is dat het beroep niet verder in behandeling hoeft te worden genomen. Voor een proceskostenveroordeling zag de Raad geen aanleiding.

De Centrale Raad verklaarde het hoger beroep niet-ontvankelijk. Dat betekent dat de uitspraak van de rechtbank Limburg in stand blijft en dat de Raad niet meer toekomt aan de vraag of het college van Weert destijds terecht had beslist in de onderliggende bijstandszaak. Tegen deze uitspraak staat nog wel de mogelijkheid van verzet open, waarbij de vrouw of het college binnen zes weken een verzetschrift kunnen indienen en daarbij kunnen vragen om alsnog te worden gehoord.

Gegevens

Datum uitspraak

Zaaknummer

26/454 PW

Procedure

Hoger beroep

Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nl

Op de hoogte blijven

Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.

Adv.Ynvest Fund
6%

vast rendement

  • Vastgoed als zekerheid
  • Kwartaalbetalingen
  • Vanaf €30.000
Meer informatie

Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.

Recente uitspraken

CRVB:2026:1506
Centrale Raad van Beroep·
Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht
CRVB:2026:1505
Centrale Raad van Beroep·
Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht
CRVB:2026:1485
Centrale Raad van Beroep·
Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht
CRVB:2026:1495
Centrale Raad van Beroep·
Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht
CRVB:2026:1496
Centrale Raad van Beroep·
Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht