Raad wijst schadeclaim van 25.000 euro over geblokkeerde bijstand af — CRVB:2026:1011
schadevergoeding wegens gestelde onrechtmatige bijstandsbesluiten
Eiser / verzoeker
man die bijstand ontving van de gemeente 's-Hertogenbosch (appellant)
Verweerder / gedaagde
college van burgemeester en wethouders van 's-Hertogenbosch
Raad bevestigt de uitspraak van de rechtbank en wijst het verzoek om schadevergoeding van € 25.000 wegens niet uitbetaalde bijstand af
- Blokkering van de bijstand in 2015 heeft formele rechtskracht gekregen doordat het destijds ingestelde beroep definitief niet-ontvankelijk is verklaard
- Procedure over de intrekking van de bijstand is beëindigd door een schikking met finale kwijting, zonder vaststelling van onrechtmatigheid
- Aantasting van de vaststellingsovereenkomst moet via de civiele rechter, niet via de bestuursrechter
- Geen van de besluiten die tot het niet uitbetalen van bijstand leidden is onrechtmatig bevonden
- Verzoek om schadevergoeding van € 25.000 definitief afgewezen, geen proceskostenvergoeding
Samenvatting
Een man uit 's-Hertogenbosch krijgt bij de Centrale Raad van Beroep geen schadevergoeding voor de jarenlange periode waarin de gemeente zijn bijstandsuitkering niet uitbetaalde. De Raad oordeelt dat de onderliggende besluiten van het college van burgemeester en wethouders niet onrechtmatig waren, en bevestigt daarmee de uitspraak van de rechtbank Oost-Brabant.
De man ontving sinds 2013 bijstand als alleenstaande. In 2015 blokkeerde het college zijn uitkering vanwege een onderzoek naar de verkoop van een stuk grond dat hij in eigendom had. Het beroep tegen die blokkering werd door de rechtbank niet-ontvankelijk verklaard, een uitspraak waartegen de man geen rechtsmiddel instelde. Een jaar later trok het college de bijstand met terugwerkende kracht in, omdat de man over te veel vermogen zou beschikken. De rechtbank oordeelde in 2017 dat de intrekking over de periode van 1 mei 2015 tot 16 april 2016 onvoldoende was gemotiveerd en vernietigde de beslissing op bezwaar in zoverre, maar liet de intrekking voor de rest van de periode in stand.
Het college ging tegen die uitspraak in hoger beroep, maar dat hoger beroep leidde nooit tot een inhoudelijke beslissing. Tijdens de procedure deed de advocaat van Weener XL, het werk- en ontwikkelbedrijf van de gemeente, de man een schikkingsvoorstel, dat zijn toenmalige advocaat namens hem accepteerde. De schikking hield in dat het college zijn hoger beroep introk, de man een bedrag van € 8.000 kreeg, en beide partijen elkaar over en weer finale kwijting verleenden.
Jaren later, in 2023, probeerde de man alsnog een inhoudelijk oordeel over de rechtmatigheid van de destijds niet uitbetaalde bijstand te krijgen. Hij diende een bezwaarschrift in tegen de uitspraak van de rechtbank uit 2017 zelf, wat het college niet-ontvankelijk verklaarde omdat tegen een rechterlijke uitspraak nu eenmaal geen bezwaar openstaat. Daarnaast vroeg hij om nabetaling van bijstand over de periode van 1 mei 2015 tot 16 april 2016, en toen het college niet snel genoeg reageerde, stelde hij het college in gebreke en startte hij een beroep wegens niet tijdig beslissen. Het college merkte het nabetalingsverzoek aan als een verzoek om schadevergoeding en wees dat af onder verwijzing naar de eerder gesloten schikking.
De rechtbank verklaarde het beroep tegen de niet-ontvankelijkverklaring van het bezwaar ongegrond, verklaarde het beroep wegens niet tijdig beslissen niet-ontvankelijk (want tegen het uitblijven van een beslissing op een schadevergoedingsverzoek staat dat rechtsmiddel niet open) en wees ook de gevorderde schadevergoeding van € 25.000 af, omdat niet was gebleken van een onrechtmatig besluit.
In hoger beroep richtte de man zijn pijlen alleen nog op de afwijzing van de schadevergoeding. De Raad stelt vast dat de blokkering van de bijstand in 2015 formele rechtskracht heeft gekregen doordat het beroep daartegen destijds definitief niet-ontvankelijk is verklaard, zodat dat besluit als rechtmatig moet worden beschouwd. Voor de latere intrekking van de bijstand geldt dat de procedure daarover is beëindigd door de schikking, zonder dat ooit is vastgesteld of dat besluit onrechtmatig was. Door elkaar finale kwijting te verlenen hebben partijen dat geschil definitief afgesloten. Dat de man zich inmiddels niet meer aan de schikking gebonden voelt, doet daar volgens de Raad niet aan af: wil hij de vaststellingsovereenkomst aantasten, dan moet hij daarvoor naar de civiele rechter, niet naar de bestuursrechter.
Omdat geen van de besluiten die tot het niet uitbetalen van bijstand hebben geleid, onrechtmatig is gebleken, kan er ook geen schadevergoeding worden toegekend. De Raad bevestigt de uitspraak van de rechtbank voor zover die is aangevochten, en de man krijgt geen vergoeding voor zijn proceskosten of het betaalde griffierecht.
Betrokken advocaten
mr. R.A. Raja
college
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Centrale Raad van BeroepRechtsgebied
Bestuursrecht; SocialezekerheidsrechtZaaknummer
24/1157 PW
Procedure
Hoger beroep
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.