Hoger beroep over verrekend vakantiegeld bijstand niet-ontvankelijk — CRVB:2026:1012
procesbelang bij bezwaar tegen verrekening bijstandsvordering
Eiser / verzoeker
de appellante
Verweerder / gedaagde
college van burgemeester en wethouders van Haarlem
De Centrale Raad van Beroep verklaart het hoger beroep niet-ontvankelijk wegens het ontbreken van procesbelang.
- De Raad beoordeelt ambtshalve of appellante nog procesbelang heeft bij haar hoger beroep
- Ter zitting erkende appellante dat de verrekening alleen kon slaan op de resterende vordering van € 2.886,40
- Daarmee ging het haar in werkelijkheid nog uitsluitend om een principieel punt over de proceskosten in bezwaar
- Een louter principieel belang is volgens vaste rechtspraak onvoldoende voor procesbelang
- Het hoger beroep wordt niet-ontvankelijk verklaard zonder inhoudelijke beoordeling van de verrekening
Samenvatting
Een vrouw uit Haarlem streed al jarenlang met de gemeente Haarlem over de verrekening van haar vakantiegeld met een oude bijstandsschuld. Die strijd kwam nu voor de Centrale Raad van Beroep, de hoogste rechter in dit soort zaken, maar de Raad kwam aan een inhoudelijk oordeel niet toe.
De kern gaat terug tot 2020 en 2021, toen het college van burgemeester en wethouders van Haarlem het vakantiegeld van de vrouw verrekende met twee openstaande vorderingen van in totaal ruim € 10.900. Over die vorderingen voerde ze destijds al een procedure tot aan de Raad, die in mei 2022 eindigde met een schikking: de vorderingen werden vastgesteld op € 6.000. Na aftrek van eerdere aflossingen en een proceskostenvergoeding restte daarvan nog een bedrag van € 2.886,40.
Vervolgens dook de verrekening opnieuw op, eerst in een uitkeringsspecificatie over mei 2022 en daarna, opnieuw, in de specificatie over mei 2023. Op beide stond dat het vakantiegeld werd ingehouden als aflossing van een vordering. De verrekening over mei 2022 is inmiddels definitief door de rechter goedgekeurd. Tegen de tweede, over mei 2023, maakte de vrouw opnieuw bezwaar. Ze voerde aan dat op de specificatie niet stond om welke vordering het ging en dat onduidelijk was of die vordering nog wel bestond.
Het college verklaarde dat bezwaar niet-ontvankelijk. De reden: een uitkeringsspecificatie is volgens het college geen besluit waartegen bezwaar openstaat, omdat de verrekening slechts een herhaling was van een besluit dat het college al eerder had genomen. De rechtbank was het daarmee eens en verklaarde het beroep van de vrouw ongegrond.
In hoger beroep hield de vrouw vol dat wel degelijk sprake was van een nieuw besluit, omdat de summiere tekst op de specificatie niet liet zien op welke vordering de verrekening zag en of daarbij rekening was gehouden met het bedrag waarop beslag mag worden gelegd. Ook vond ze dat het college had moeten onderzoeken of ze door hogere kosten van levensonderhoud extra ruimte nodig had.
Voordat de Raad aan die argumenten toekwam, moest hij eerst zelf beoordelen of de vrouw nog wel belang had bij een uitspraak over haar hoger beroep. Dat procesbelang is een vaste eis in het bestuursrecht: een rechter beoordeelt een zaak alleen als de uitkomst voor de betrokkene ook echt iets verandert, niet als het alleen nog gaat om een principekwestie.
Op de zitting erkende de vrouw zelf dat de verrekening in de specificatie van mei 2023 alleen kon slaan op de resterende vordering van € 2.886,40. Daarmee viel volgens de Raad de kern van haar bezwaar weg: ze wist inmiddels precies om welke schuld het ging. Uit haar toelichting bleek dat het haar eigenlijk ging om een principieel punt, namelijk of het college de kosten van de bezwaarprocedure had moeten vergoeden omdat pas in de beslissing op bezwaar was uitgelegd op welke vordering de verrekening zag. Volgens vaste rechtspraak is zo'n louter principieel belang niet genoeg om nog belang te hebben bij een rechterlijke uitspraak, en ook het achterwege blijven van een kostenvergoeding in bezwaar levert op zichzelf geen procesbelang op.
Omdat de vrouw geen belang meer had bij een inhoudelijke beoordeling, verklaarde de Centrale Raad van Beroep het hoger beroep niet-ontvankelijk. De Raad kwam daarmee niet toe aan de vraag of de uitkeringsspecificatie terecht als herhaling van een eerder besluit was aangemerkt, en de uitspraak van de rechtbank blijft in stand. Voor een proceskostenveroordeling zag de Raad geen aanleiding.
Betrokken advocaten
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RBDHA:2026:1804, Rechtbank Den Haag, 04-02-2026, C/09/697378 KG ZA 26-20
Rechtbank Den Haag · Civiel Recht; Verbintenissenrecht
ECLI:NL:RBNHO:2026:63, Rechtbank Noord-Holland, 07-01-2026, 11633211 \ CV EXPL 25-2214
Rechtbank Noord-Holland · Civiel Recht; Verbintenissenrecht
ECLI:NL:CRVB:2025:1888, Centrale Raad van Beroep, 16-12-2025, 23/2809 PW
Centrale Raad van Beroep · Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht
ECLI:NL:RBNHO:2025:14469, Rechtbank Noord-Holland, 03-12-2025, 25/5429
Rechtbank Noord-Holland · Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Centrale Raad van BeroepRechtsgebied
Bestuursrecht; SocialezekerheidsrechtZaaknummer
24/1500 PW
Procedure
Hoger beroep
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.