Hoger beroep in WIA-zaak niet-ontvankelijk wegens te late indiening — CRVB:2026:1018
niet-ontvankelijkheid hoger beroep wegens termijnoverschrijding
Eiser / verzoeker
appellant
Verweerder / gedaagde
Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen
Centrale Raad van Beroep verklaart het hoger beroep niet-ontvankelijk omdat het hogerberoepschrift te laat is ingediend en de termijnoverschrijding niet verschoonbaar is.
- Advocaat dient het hogerberoepschrift in een WIA-zaak tegen het UWV meer dan twee weken te laat in
- De beroepstermijn van zes weken gaat lopen vanaf de eerste, aangetekende verzending van de rechtbankuitspraak
- Een tweede verzending per gewone post na onbestelbaarheid verandert niets aan die al lopende termijn
- Fouten van een professionele rechtshulpverlener komen in beginsel voor risico van de cliënt en zijn zelden verschoonbaar
- Hoger beroep niet-ontvankelijk verklaard zonder inhoudelijke beoordeling van de WIA-uitkering
Samenvatting
Een man die het niet eens was met een beslissing van het UWV over zijn WIA-uitkering, ging via zijn advocaat in hoger beroep tegen een uitspraak van de rechtbank Den Haag van 18 juli 2025. Dat hoger beroep werd echter niet inhoudelijk behandeld, omdat het volgens de Centrale Raad van Beroep te laat was ingediend.
Voor het instellen van (hoger) beroep tegen een uitspraak van de bestuursrechter geldt een vaste termijn van zes weken. Die termijn gaat lopen op de dag nadat de uitspraak aan partijen is toegestuurd, en niet pas op het moment waarop iemand de uitspraak daadwerkelijk in handen krijgt. Wordt een hogerberoepschrift na afloop van die termijn ingediend, dan moet de rechter het hoger beroep niet-ontvankelijk verklaren, tenzij de termijnoverschrijding verschoonbaar is. Bij een professionele rechtshulpverlener, zoals een advocaat, wordt zo'n overschrijding volgens vaste rechtspraak niet snel verschoond: van een advocaat mag worden verwacht dat hij de termijnen kent en bewaakt, en fouten van de advocaat komen in beginsel voor risico van de client.
In deze zaak was de uitspraak van de rechtbank op 18 juli 2025 aangetekend verstuurd, waardoor de termijn voor hoger beroep liep tot 1 september 2025. Die aangetekende brief kwam echter als onbestelbaar terug bij de rechtbank, waarna de rechtbank de uitspraak op 8 augustus 2025 nogmaals per gewone post naar de advocaat van de man stuurde. In die tweede brief stond uitdrukkelijk vermeld dat deze nieuwe verzending niets veranderde aan de al lopende beroepstermijn. Toch diende de advocaat het hogerberoepschrift pas op 18 september 2025 in, ruim twee weken na het verstrijken van de termijn.
Gevraagd naar de reden, liet de advocaat weten dat zijn kantoor in die periode gewoon geopend was, dat de brievenbus dagelijks werd geleegd en dat er geen bericht van een mislukte bezorging was aangetroffen. Hij voerde aan dat hij, gezien de mededeling in de brief van 8 augustus 2025 dat de termijn ongewijzigd doorliep, ervan mocht uitgaan dat de termijn pas vanaf de ontvangst van die brief per gewone post ging lopen, en verwees daarbij naar een uitspraak van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State.
De Centrale Raad van Beroep volgde dat betoog niet. Onder de rechtbankuitspraak zelf stond als verzenddatum 18 juli 2025 vermeld, met de mededeling dat hoger beroep binnen zes weken na die verzending moest worden ingesteld. Van een advocaat mag bekendheid met die regel worden verwacht. Bovendien liep de beroepstermijn op het moment van de tweede, gewone verzending nog ongeveer drie weken, en had de brief van de rechtbank uitdrukkelijk vermeld dat die tweede verzending niets aan de termijn veranderde. Niet duidelijk werd waarom de advocaat daaraan toch het vertrouwen had ontleend dat de termijn opnieuw zou zijn gaan lopen. De Raad achtte deze situatie daarom niet vergelijkbaar met de eerdere uitspraak van de Afdeling waarop de advocaat zich beriep, en oordeelde dat er geen bijzondere omstandigheden waren die de termijnoverschrijding verschoonbaar maakten.
Omdat het hoger beroep te laat was ingediend en de overschrijding niet verschoonbaar was, verklaarde de Centrale Raad van Beroep het hoger beroep niet-ontvankelijk, zonder dat aan het inhoudelijke geschil over de WIA-uitkering werd toegekomen. Voor een proceskostenveroordeling zag de Raad geen aanleiding.
Betrokken advocaten
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RBMNE:2026:697, Rechtbank Midden-Nederland, 18-02-2026, C/16/584284 / HA ZA 24-568
Rechtbank Midden-Nederland · Civiel Recht
ECLI:NL:RBNHO:2025:14068, Rechtbank Noord-Holland, 03-12-2025, C/15/366806/ KG ZA 25-422
Rechtbank Noord-Holland · Civiel Recht
ECLI:NL:RBNHO:2025:13848, Rechtbank Noord-Holland, 30-10-2025, 358833
Rechtbank Noord-Holland · Civiel Recht
ECLI:NL:RBNHO:2025:12301, Rechtbank Noord-Holland, 29-10-2025, 11613380
Rechtbank Noord-Holland · Civiel Recht; Verbintenissenrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Centrale Raad van BeroepRechtsgebied
Bestuursrecht; SocialezekerheidsrechtZaaknummer
25/1916 WIA
Procedure
Hoger beroep
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.