Centrale Raad van Beroep houdt arbeidsongeschiktheid op 45,43 procent — CRVB:2026:1039
vaststelling mate van arbeidsongeschiktheid WIA
Eiser / verzoeker
appellant, aanvrager van een WIA-uitkering
Verweerder / gedaagde
de Raad van bestuur van het UWV
Hoger beroep verworpen: de vastgestelde arbeidsongeschiktheid van 45,43 procent en de daarop gebaseerde WIA-uitkering blijven in stand.
- Ontbreken van nieuw fysiek onderzoek in bezwaar maakt medisch onderzoek niet automatisch onzorgvuldig
- Verzekeringsarts betrok informatie van meerdere behandelaars bij de beoordeling op de peildatum
- Verslechtering van de gezondheid na de beoordelingsdatum telt niet mee voor het vastgestelde percentage
- Geen aanleiding voor een onafhankelijke deskundige bij gebrek aan nieuwe medische stukken
- Arbeidsongeschiktheid van 45,43 procent en de daarbij horende WGA-uitkering blijven in stand
Samenvatting
Een man die als beveiliger werkte, raakte in mei 2019 arbeidsongeschikt na een auto-ongeluk. Hij vroeg een WIA-uitkering aan, waarna het UWV onderzoek liet doen door een verzekeringsarts en een arbeidsdeskundige. De verzekeringsarts stelde beperkingen vast in alle rubrieken van de zogeheten Functionele Mogelijkhedenlijst, en de arbeidsdeskundige concludeerde dat de man weliswaar niet meer geschikt was voor zijn oude beroep, maar wel voor andere, passende functies. Op basis daarvan berekende het UWV zijn mate van arbeidsongeschiktheid op 45,43 procent en kende het hem per 28 april 2021 een loongerelateerde WGA-uitkering toe.
De man was het niet eens met dat percentage. Hij maakte bezwaar, dat het UWV ongegrond verklaarde, en ging vervolgens in beroep bij de rechtbank Midden-Nederland. Die rechtbank verklaarde het beroep ongegrond en liet het besluit van het UWV in stand. Volgens de rechtbank was het medisch onderzoek zorgvuldig geweest, ook al had de verzekeringsarts bezwaar en beroep de man niet opnieuw fysiek onderzocht maar volstaan met een telefonisch spreekuur en dossieronderzoek. De rechtbank verwierp ook het beroep van de man op het zogeheten Korošec-arrest van het Europees Hof voor de Rechten van de Mens, waarin het gaat om gelijkwaardige proceskansen tussen partijen: hij had voldoende gelegenheid gehad om zelf medische stukken in te brengen, en had dat ook gedaan.
In hoger beroep bij de Centrale Raad van Beroep herhaalde de man zijn bezwaren. Hij vond het onderzoek onzorgvuldig omdat er in bezwaar geen nieuw fysiek onderzoek had plaatsgevonden en de verzekeringsarts geen contact had opgenomen met zijn behandelaars. Ook wees hij erop dat zijn bezwaar bijna twee jaar had geduurd, waardoor verouderde medische aannames waren gebruikt terwijl zijn klachten in de tussentijd waren verslechterd. Hij noemde ernstige en blijvende beperkingen aan schouder, arm, hand, nek en rug, vermoeidheid, slaapproblemen, concentratieproblemen en vermoedens van PTSS na het ongeval. Volgens hem was het onrealistisch dat hij veertig uur per week zou kunnen werken en was maximaal vier uur per dag met rustmomenten haalbaar. Omdat hij zelf geen geld had voor een eigen deskundige, vroeg hij de Raad opnieuw om een onafhankelijke deskundige te benoemen.
De Centrale Raad van Beroep volgde dat betoog niet. Dat er in de bezwaarfase geen nieuw fysiek onderzoek plaatsvond, maakt het onderzoek volgens de Raad niet automatisch onzorgvuldig: de primaire verzekeringsarts had de man wel op het spreekuur gezien en lichamelijk en psychisch onderzocht, en de verzekeringsarts bezwaar en beroep had daarnaast informatie van de huisarts, een plastisch chirurg, een orthopedisch chirurg, een revalidatiearts en een revalidatiecentrum bij de beoordeling betrokken. Daarmee was er volgens de Raad een volledig beeld van de medische situatie op de beoordelingsdatum van 28 april 2021, en kon een aanvullend eigen onderzoek achterwege blijven. Dat de gezondheid van de man daarna verder was verslechterd, doet daar niet aan af, omdat dat na de beoordelingsdatum speelde.
Omdat de man in hoger beroep geen nieuwe medische stukken had overgelegd die twijfel zaaiden over de eerdere beoordeling, zag de Raad ook geen aanleiding om alsnog een onafhankelijke deskundige te benoemen. Ook de arbeidskundige kant van de zaak hield stand: de gronden die de man daartegen aanvoerde, kwamen feitelijk neer op zijn eerdere stelling dat hij meer beperkt was dan aangenomen, en die stelling faalde al op medische gronden.
De Centrale Raad van Beroep bevestigde daarom de uitspraak van de rechtbank: het hoger beroep slaagt niet en de vastgestelde arbeidsongeschiktheid van 45,43 procent, met de daarbij horende WIA-uitkering, blijft ongewijzigd in stand. Omdat de man in het ongelijk werd gesteld, kreeg hij geen vergoeding voor zijn proceskosten of het betaalde griffierecht.
Betrokken advocaten
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RVS:2026:636, Raad van State, 04-02-2026, 202402009/1/A3
Raad van State · Bestuursrecht
ECLI:NL:RVS:2026:332, Raad van State, 21-01-2026, 202407569/1/V6
Raad van State · Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht
ECLI:NL:RBDHA:2025:24512, Rechtbank Den Haag, 19-12-2025, NL25.59846
Rechtbank Den Haag · Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht
ECLI:NL:RBDHA:2025:24511, Rechtbank Den Haag, 19-12-2025, NL25.60191
Rechtbank Den Haag · Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Centrale Raad van BeroepRechtsgebied
Bestuursrecht; SocialezekerheidsrechtZaaknummer
25/1865 WIA
Procedure
Hoger beroep
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.