Raad geeft vrouw alsnog gelijk over export Wajong-uitkering naar Spanje — CRVB:2026:1043
export van Wajong-uitkering bij verhuizing naar het buitenland
Eiser / verzoeker
een vrouw met een Wajong-uitkering (verzoekster/appellante)
Verweerder / gedaagde
de Raad van bestuur van het UWV
Hoger beroep gegrond: bestreden besluit vernietigd, Uwv moet binnen zes weken opnieuw beslissen en de reiskosten van € 16,10 vergoeden.
- Vraag of het Uwv terecht weigerde de Wajong-uitkering te laten doorlopen (exporteren) bij verhuizing naar Spanje op grond van de hardheidsclausule
- Medische onderbouwing van ggz-behandelteam Memphys toonde een aantoonbare, meetbare verbetering aan bij verblijf in Spanje, niet alleen subjectieve klachten
- Raad oordeelt dat sprake is van zwaarwegende redenen om naar Spanje te verhuizen en dat beëindiging van de uitkering een aanmerkelijk nadeel zou betekenen
- Alternatief van het Uwv, in Nederland blijven wonen en jaarlijks overwinteren in Spanje, achtte de Raad financieel en praktisch niet haalbaar
- Uitspraak rechtbank en bestreden besluit vernietigd; Uwv moet binnen zes weken opnieuw beslissen en past dan de hardheidsclausule toe
Samenvatting
Een vrouw met een Wajong-uitkering krijgt alsnog gelijk in haar jarenlange strijd om die uitkering te mogen meenemen naar Spanje. De Centrale Raad van Beroep oordeelt dat het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen (Uwv) de uitkering ten onrechte heeft geweigerd en moet nu binnen zes weken opnieuw beslissen.
De vrouw ontvangt sinds 1999 een Wajong-uitkering, bedoeld voor mensen die al jong arbeidsongeschikt zijn geraakt en geen duurzaam benutbare mogelijkheden hebben om te werken. In 2022 vroeg zij het Uwv voor het eerst of zij haar uitkering mocht meenemen bij een verhuizing naar Portugal, met een beroep op de zogeheten hardheidsclausule: een uitzondering op de regel dat het recht op een Wajong-uitkering eindigt zodra iemand buiten Nederland gaat wonen. Dat verzoek werd afgewezen en die beslissing werd niet aangevochten. Een jaar later probeerde zij het opnieuw, ditmaal voor een verhuizing naar een warmer land in het algemeen, en later specifiek naar Spanje. Ook dat verzoek wees het Uwv af: volgens het Uwv had zij geen zwaarwegende redenen om naar het buitenland te verhuizen.
De rechtbank Zeeland-West-Brabant stelde het Uwv eerder in het gelijk. Volgens de rechtbank had de verzekeringsarts van het Uwv voldoende gemotiveerd dat er geen medische noodzaak was om juist naar Spanje te verhuizen. De vrouw ging in hoger beroep en voerde aan dat het Uwv had nagelaten om informatie op te vragen bij haar behandelend artsen, en dat zij in Spanje aanzienlijk minder last had van haar fysieke en psychische klachten.
Bij de behandeling van het hoger beroep bleek dat de vrouw kampt met complexe en meervoudige medische problemen: ernstige lichamelijke klachten en daarnaast angst-, spannings- en paniekklachten die haar dagelijks functioneren flink beperken. Ze onderbouwde haar zaak met verklaringen van haar neuroloog, orthopeed en cardioloog, en met een brief van haar ggz-behandelteam van Memphys. Dat behandelteam schreef dat de perioden die de vrouw in Spanje doorbracht een aantoonbare verbetering opleverden, zowel lichamelijk als psychisch: minder pijn en migraine, een stabielere indruk tijdens gesprekken en een forse vermindering van het medicijngebruik.
De Centrale Raad van Beroep vond die onderbouwing overtuigend. Anders dan de verzekeringsarts van het Uwv had gesteld, berustte de verbetering niet alleen op wat de vrouw zelf ervoer, maar op concrete waarnemingen van haar behandelaars en op meetbare zaken zoals minder medicatiegebruik. Gelet op de ernst en kwetsbaarheid van haar situatie zag de Raad geen andere uitkomst mogelijk dan dat het Uwv, bij een juiste afweging, tot de conclusie had moeten komen dat er wel degelijk zwaarwegende redenen waren om naar Spanje te verhuizen. Ook vond de Raad aannemelijk dat het alternatief dat het Uwv had voorgesteld, in Nederland blijven wonen en jaarlijks overwinteren in Spanje, voor de vrouw financieel en praktisch niet haalbaar was. Omdat zij zonder haar uitkering geen andere manier zou hebben om in Spanje in haar inkomen te voorzien, zou het beëindigen daarvan een aanmerkelijk nadeel betekenen.
De Raad vernietigde daarom zowel de uitspraak van de rechtbank als het besluit van het Uwv, en droeg het Uwv op binnen zes weken een nieuwe beslissing te nemen waarin het de hardheidsclausule alsnog in haar voordeel toepast. Een verzoek om een voorlopige voorziening wees de Raad af, omdat de vrouw pas per 1 oktober 2026 wil emigreren en er dus geen spoed was. Het Uwv moet wel de reiskosten van € 16,10 vergoeden die de vrouw maakte voor de zitting bij de rechtbank; verletkosten van € 115,50 kreeg zij niet vergoed omdat die niet waren onderbouwd.
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Centrale Raad van BeroepRechtsgebied
Bestuursrecht; SocialezekerheidsrechtZaaknummer
25/1556 WAJONG
Procedure
Hoger beroep
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.