Naar inhoud
Juristi.nl

Raad oordeelt dat vrouw weer geschikt was voor haar werk bij bloedbank — CRVB:2026:1060

beëindiging van een Ziektewetuitkering wegens hersteld verklaring

Eiser / verzoeker

appellante

VS

Verweerder / gedaagde

UWV

Hoger beroep faalt: de Raad bevestigt dat het UWV de Ziektewetuitkering terecht per 13 maart 2024 heeft beëindigd omdat appellante weer geschikt was voor haar werk bij de bloedbank.

  • UWV beëindigde de ZW-uitkering per 13 maart 2024 omdat de verzekeringsarts appellante weer geschikt achtte voor haar werk van 15 uur per week bij de bloedbank
  • Verzekeringsarts bezwaar en beroep zag ondanks aanwezige gespannenheid en agitatie geen verlies van aandacht of concentratie, en actuele informatie van de huisarts ontbrak
  • Appellante kreeg de kans om gegevens over een lopende GGZ-behandeling aan te leveren, maar deed dat niet
  • Een pas in hoger beroep overgelegde behandelovereenkomst uit juli 2025, ruim na de datum in geding, verandert niets aan het oordeel
  • Hoger beroep faalt, geen deskundige wordt benoemd, en de beëindiging van de ZW-uitkering blijft in stand zonder proceskostenvergoeding

Samenvatting

Een vrouw die na uitval met psychische klachten een uitkering ontving op grond van de Ziektewet, krijgt bij de Centrale Raad van Beroep geen gelijk in haar strijd tegen de beëindiging van die uitkering. Deze uitspraak is gedaan in hoger beroep tegen het vonnis van de rechtbank Midden-Nederland van 28 mei 2025, die haar beroep tegen het UWV al eerder ongegrond had verklaard.

De vrouw werkte laatstelijk 15 uur per week als medewerker bij een bloedbank. Nadat haar dienstverband in mei 2023 was geëindigd, meldde zij zich vanuit een WW-uitkering in juli 2023 ziek met psychische klachten, waarna het UWV haar een Ziektewetuitkering toekende. In maart 2024 bezocht zij het spreekuur van een verzekeringsarts, die haar per 13 maart 2024 weer geschikt achtte voor haar laatste functie. Het UWV beëindigde de uitkering per die datum, en verklaarde het bezwaar van de vrouw daartegen op basis van een rapport van de verzekeringsarts bezwaar en beroep ongegrond.

AI-zoekassistent

Beschrijf uw zaak. Wij vinden de juiste advocaat.

In één of twee zinnen matcht onze AI uw situatie direct met gespecialiseerde advocaten, desgewenst in uw regio.

Match uit 19.638 advocatenGratis en vrijblijvendResultaat in seconden

De rechtbank volgde het UWV: de vrouw had haar afwijkende standpunt niet met medische stukken onderbouwd en had niet duidelijk gemaakt welke nieuwe diagnose onvoldoende zou zijn meegewogen. Een deskundige benoemen zag de rechtbank niet als nodig. In hoger beroep herhaalde de vrouw in essentie haar eerdere bezwaren: het UWV zou te weinig gewicht hebben toegekend aan haar klachten en een nieuwe diagnose onvoldoende hebben meegewogen. Ter onderbouwing overlegde zij een behandelovereenkomst van juli 2025, waarin een DSM5-classificatie voor een trauma- en stressorgerelateerde stoornis werd genoemd, en vroeg zij de Raad om een onafhankelijke deskundige te benoemen.

De Raad ging hier niet in mee. Op grond van de Ziektewet gaat het bij de vraag of iemand ongeschikt is voor 'zijn arbeid' om het laatst verrichte werk, in dit geval de functie bij de bloedbank voor 15 uur per week. De verzekeringsarts bezwaar en beroep had, na eigen onderzoek en het opvragen van informatie bij de huisarts, geconcludeerd dat sprake was van een overbelaste situatie door meerdere banen, psychosociale problemen en de zorg voor de kinderen, maar dat er bij het onderzoek in juni 2024 geen sprake was van verlies van aandacht of concentratie, ondanks aanwezige gespannenheid en agitatie. Actuele informatie van de huisarts over de datum in geding ontbrak: de huisarts liet weten geen contact met de vrouw te hebben gehad rond die datum en kon daarom niet zeggen welke diagnose gold, al was zij inmiddels wel onder behandeling van een praktijkondersteuner GGZ. Toen de verzekeringsarts bezwaar en beroep haar twee weken de tijd gaf om gegevens over die behandeling aan te leveren, deed zij dat niet.

Ook de in hoger beroep overgelegde behandelovereenkomst bracht de Raad niet op andere gedachten. De intake daarvoor vond pas in juli 2025 plaats, ruim na de datum in geding van maart 2024, en het was niet duidelijk wanneer de daarin genoemde verslechtering precies was opgetreden. Omdat de verzekeringsarts de vrouw destijds wel degelijk rond de datum in geding had gezien en onderzocht, zag het UWV geen aanleiding om dit latere stuk alsnog aan de verzekeringsarts bezwaar en beroep voor te leggen, en de Raad volgde die redenering. Ook overigens bevatte de behandelovereenkomst volgens de Raad geen aanknopingspunten voor de conclusie dat de vrouw op de datum in geding niet geschikt was voor haar werk. Omdat er geen twijfel bestond over de medische beoordeling, zag de Raad ook in hoger beroep geen aanleiding om alsnog een onafhankelijke deskundige te benoemen.

Omdat het hoger beroep niet slaagde, bevestigde de Raad de uitspraak van de rechtbank. De beëindiging van de Ziektewetuitkering per 13 maart 2024 blijft daarmee in stand, en de vrouw krijgt geen vergoeding voor haar proceskosten of het betaalde griffierecht.

Betrokken advocaten

mr. P.A.J. van Putten

appellante

Cleerdin & Hamer Advocaten, ALMERE

296 uitspraken

mr. M.J. van Steenwijk

het Uwv

Gerelateerde uitspraken

Gegevens

Datum uitspraak

Zaaknummer

25/1432 ZW

Procedure

Hoger beroep

Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nl

Op de hoogte blijven

Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.

Adv.Ynvest Fund
6%

vast rendement

  • Vastgoed als zekerheid
  • Kwartaalbetalingen
  • Vanaf €30.000
Meer informatie

Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.

Recente uitspraken

CRVB:2026:1506
Centrale Raad van Beroep·
Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht
CRVB:2026:1505
Centrale Raad van Beroep·
Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht
CRVB:2026:1485
Centrale Raad van Beroep·
Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht
CRVB:2026:1495
Centrale Raad van Beroep·
Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht
CRVB:2026:1496
Centrale Raad van Beroep·
Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht