CRvB bevestigt afwijzing ZW-uitkering bij herhaalde ziekmelding — CRVB:2026:1062
Ziektewetuitkering bij herhaalde ziekmelding
Eiser / verzoeker
appellant, een technicus die zich twee keer ziek meldde
Verweerder / gedaagde
UWV
De Centrale Raad van Beroep bevestigt de aangevallen uitspraak, waardoor de weigering van de ZW-uitkering per 26 april 2024 in stand blijft.
- Het UWV weigerde ziekengeld omdat de klachten bij de nieuwe ziekmelding van 26 april 2024 dezelfde waren als bij de eerdere, niet aangevochten ziekmelding van 4 maart 2024
- Verzekeringsartsen hadden bij spreekuren vlak voor en na de datum in geding al lichamelijk en psychisch onderzoek gedaan
- Een latere toekenning van ziekengeld vanaf november 2024 zag op een andere ziekmelding met andere klachten en was daarom niet relevant
- De Raad ziet geen reden om een deskundige te benoemen omdat twijfel aan de medische beoordeling ontbreekt
Samenvatting
Een technicus die zich binnen enkele weken twee keer ziek meldde, krijgt voor de tweede ziekmelding geen Ziektewetuitkering. De Centrale Raad van Beroep bevestigt de uitspraak van de rechtbank Gelderland van 10 september 2025 en oordeelt dat het UWV terecht heeft geweigerd hem per 26 april 2024 ziekengeld toe te kennen.
De man werkte laatstelijk veertig uur per week als technicus. Zijn dienstverband eindigde op 29 februari 2024 en op 4 maart 2024 meldde hij zich ziek, terwijl hij op dat moment een uitkering op grond van de Werkloosheidswet ontving. Een verzekeringsarts zag hem op het spreekuur en het UWV weigerde hem per die datum een Ziektewetuitkering, omdat hij geschikt werd geacht voor zijn eigen werk. Tegen die weigering, die na bezwaar in stand bleef, is de man niet in beroep gegaan.
Op 26 april 2024 meldde de man zich opnieuw ziek, nu met klachten als gevolg van het prikkelbare darmsyndroom, het syndroom van Tietze en knie- en heupklachten. Een verzekeringsarts bestudeerde het dossier, waaronder de eerdere rapporten van 15 april en 21 mei 2024, en achtte hem ook voor deze ziekmelding geschikt voor zijn laatste werk. Het UWV weigerde daarom opnieuw een Ziektewetuitkering. Na bezwaar bleef ook dit besluit in stand.
De rechtbank Gelderland verklaarde het beroep tegen die beslissing ongegrond. Volgens de rechtbank hadden de verzekeringsartsen op inzichtelijke en overtuigende wijze toegelicht dat de man op 26 april 2024 zijn eigen werk kon verrichten, omdat de klachten die hij bij de nieuwe ziekmelding noemde dezelfde waren als bij de ziekmelding van 4 maart 2024, waarover al eerder medisch was geoordeeld. Dat de man vanaf november 2024 wel ziekengeld ontving, deed daar volgens de rechtbank niet aan af, omdat die latere toekenning zag op een heel andere ziekmelding met andere klachten, namelijk koorts en galsteenlijden.
In hoger beroep voerde de man aan dat de ziekmelding van 26 april 2024 een nieuwe medische situatie betrof, met toegenomen klachten ten opzichte van de eerdere ziekmelding. Hij wees op een telefoonnotitie waaruit bleek dat zijn huisarts hem had doorverwezen naar een ziekenhuis vanwege verergerde klachten en afwijkende bloedwaarden, en stelde dat hij door zijn versleten knieën, een kunstheup, het syndroom van Tietze, artrose aan handen en vingers en het prikkelbare darmsyndroom niet meer langdurig zittend en geconcentreerd kon werken, zoals zijn functie als reparateur van endoscopen vereiste.
De Centrale Raad van Beroep volgt de rechtbank. De man heeft in hoger beroep geen nieuwe argumenten of medische stukken aangedragen. De informatie over het doorverwijzen naar het ziekenhuis op 20 juni 2024 zag niet op de medische situatie op de datum in geding, 26 april 2024. Dat zijn medische situatie zich daarna heeft ontwikkeld en dat hij later, naar aanleiding van een ziekmelding in augustus 2024, wel arbeidsongeschikt is geacht, betekent volgens de Raad niet dat de eerdere inschatting van de medische situatie op 26 april 2024 onjuist was. De Raad ziet ook geen aanleiding om een deskundige te benoemen, omdat de daarvoor noodzakelijke twijfel ontbreekt.
De Centrale Raad van Beroep bevestigt de aangevallen uitspraak. De weigering van de Ziektewetuitkering per 26 april 2024 blijft in stand en de man krijgt geen vergoeding voor zijn proceskosten en het betaalde griffierecht.
Betrokken advocaten
mr. C. Steijgerwalt
appellant
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:CRVB:2025:1317, Centrale Raad van Beroep, 20-08-2025, 20/1736 WAJONG
Centrale Raad van Beroep · Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht
ECLI:NL:CRVB:2024:1667, Centrale Raad van Beroep, 21-08-2024, 23/3185 WIA
Centrale Raad van Beroep · Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht
ECLI:NL:RBROT:2023:10198, Rechtbank Rotterdam, 02-11-2023, ROT 22/3629
Rechtbank Rotterdam · Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht
ECLI:NL:RBZWB:2023:4792, Rechtbank Zeeland-West-Brabant, 12-07-2023, AWB- 23_3130
Rechtbank Zeeland-West-Brabant · Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Centrale Raad van BeroepRechtsgebied
Bestuursrecht; SocialezekerheidsrechtZaaknummer
25/2125 ZW
Procedure
Hoger beroep
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.