UWV en Staat moeten schadevergoeding betalen voor trage WIA-procedure — CRVB:2026:1071
schadevergoeding wegens overschrijding redelijke termijn in WIA-procedure
Eiser / verzoeker
man met een WIA-aanvraag
Verweerder / gedaagde
UWV en de Staat der Nederlanden
Hoger beroep ingetrokken nadat het UWV alsnog een IVA-uitkering toekende; UWV en de Staat moeten samen € 3.000 schadevergoeding en de proceskosten betalen wegens overschrijding van de redelijke termijn.
- UWV kent na een tussenuitspraak alsnog een IVA-uitkering toe, waarna het hoger beroep wordt ingetrokken
- Totale procedure duurde ruim zeven jaar, drie jaar langer dan de toegestane termijn van vier jaar
- Schadevergoeding van € 3.000 wordt verdeeld tussen UWV en de Staat naar de duur van de bestuurlijke en rechterlijke fase
- UWV veroordeeld tot € 83,33 schadevergoeding, de Staat tot € 2.916,67
- UWV moet daarnaast € 4.436,50 aan proceskosten en het griffierecht van € 182 vergoeden
Samenvatting
Een man ging in 2021 in hoger beroep bij de Centrale Raad van Beroep tegen een uitspraak van de rechtbank Midden-Nederland over zijn recht op een arbeidsongeschiktheidsuitkering. De procedure was op dat moment al ruim twee jaar oud: het geschil ging terug tot een besluit van het UWV van december 2019.
Bij de zitting in november 2022 verscheen de man met zijn advocaat, terwijl het UWV zich niet liet vertegenwoordigen. Na de zitting heropende de Raad het onderzoek en benoemde een onafhankelijke verzekeringsarts als deskundige om verder te adviseren. Deze deskundige bracht in maart 2024 een rapport uit, waarop beide partijen reageerden, gevolgd door nadere reacties van de deskundige in november 2024 en juni 2025. Al met al duurde het onderzoek door de deskundige dus meer dan een jaar.
Op basis van deze bevindingen deed de Raad in februari 2026 een tussenuitspraak: het UWV kreeg de opdracht om binnen acht weken het gebrek in het besluit van december 2019 te herstellen. Het UWV kwam die opdracht na en nam op 21 april 2026 een nieuwe beslissing op het bezwaar, waarbij de man alsnog een IVA-uitkering kreeg toegekend op grond van de Wet werk en inkomen naar arbeidsvermogen. Daarmee was het UWV volledig tegemoetgekomen aan de bezwaren van de man.
Omdat het geschil zelf zo was opgelost, trok de advocaat van de man begin mei 2026 het hoger beroep in. Tegelijkertijd vroeg hij de Raad om het UWV te veroordelen in de proceskosten van zowel het beroep als het hoger beroep, en om een schadevergoeding toe te kennen wegens overschrijding van de redelijke termijn waarbinnen een procedure volgens het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens moet worden afgehandeld.
De Raad kende de gevraagde proceskosten toe. Voor het beroep bij de rechtbank ging het om € 1.868 en voor het hoger beroep om € 2.335, in totaal € 4.203 voor het indienen van de processtukken, het bijwonen van de zitting en het reageren op het deskundigenrapport. Ook moest het UWV het door de man betaalde griffierecht van € 182 vergoeden.
Voor de schadevergoeding wegens termijnoverschrijding hanteerde de Raad de vaste rechtspraak dat een procedure in drie instanties in beginsel niet langer dan vier jaar mag duren, met specifieke maximale termijnen voor de bezwaar-, beroeps- en hoger beroepsfase. Bij intrekking na een tegemoetkomend besluit eindigt de telling op het moment waarop dat besluit bekend wordt gemaakt. In deze zaak liep de procedure vanaf de ontvangst van het bezwaarschrift in mei 2019 tot de bekendmaking van het tegemoetkomende besluit in april 2026: in totaal ruim zeven jaar, drie jaar langer dan de toegestane vier jaar. Dat leverde een schadevergoeding op van € 3.000.
Omdat zowel de bestuurlijke fase bij het UWV als de rechterlijke fase bij de rechtbank en de Raad te lang had geduurd, moest dit bedrag worden verdeeld tussen het UWV en de Staat der Nederlanden, die als verantwoordelijke voor de rechterlijke macht apart als partij bij de procedure was betrokken. Volgens de rekenmethode uit een arrest van de Hoge Raad kwam daarbij 1/36e deel, € 83,33, voor rekening van het UWV en 35/36e deel, € 2.916,67, voor rekening van de Staat. Ook de kosten van het verzoek om schadevergoeding zelf, € 467 in totaal, werden gelijk verdeeld tussen beide partijen.
De Centrale Raad van Beroep veroordeelde het UWV tot betaling van € 83,33 aan schadevergoeding en € 4.436,50 aan proceskosten, en de Staat der Nederlanden tot betaling van € 2.916,67 aan schadevergoeding en € 233,50 aan proceskosten. Daarnaast moet het UWV het griffierecht van € 182 aan de man terugbetalen.
Betrokken advocaten
mr. B.J.M. de Leest
eiser
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:CRVB:2026:13, Centrale Raad van Beroep, 06-01-2026, 24/1599 PW
Centrale Raad van Beroep · Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht
ECLI:NL:RBGEL:2025:11243, Rechtbank Gelderland, 19-12-2025, ARN 24/4387
Rechtbank Gelderland · Bestuursrecht; Bestuursprocesrecht
ECLI:NL:CRVB:2025:1740, Centrale Raad van Beroep, 26-11-2025, 24/939 WAO
Centrale Raad van Beroep · Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht
ECLI:NL:RBOVE:2025:6032, Rechtbank Overijssel, 13-10-2025, ak_24_4124
Rechtbank Overijssel · Bestuursrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Centrale Raad van BeroepRechtsgebied
Bestuursrecht; SocialezekerheidsrechtZaaknummer
21/3779 WIA
Procedure
Proceskostenveroordeling
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.