Rechter wijst hoger beroep af over A1-verklaring sociale zekerheid — CRVB:2026:1075
weigering A1-verklaring over toepasselijke socialezekerheidswetgeving
Eiser / verzoeker
Poolse vrouw die een A1-verklaring aanvroeg
Verweerder / gedaagde
SVB
Hoger beroep tegen de weigering van een A1-verklaring verworpen; de Nederlandse socialezekerheidswetgeving is niet op appellante van toepassing.
- Vrouw vroeg een A1-verklaring aan om te bepalen dat de Nederlandse socialezekerheidswetgeving op haar van toepassing is over 2021
- Svb weigerde omdat niet is aangetoond dat zij meer dan marginaal in loondienst in Nederland werkte
- Rechtbank Amsterdam verklaarde het beroep tegen die weigering ongegrond
- Zeer laag waterverbruik en een getuigenverklaring van een buurtbewoner wijzen erop dat de woning niet werd bewoond
- Poolse socialezekerheidsorgaan had al vastgesteld dat de Poolse wetgeving van toepassing is; dat kan alleen in Polen worden aangevochten
- Hoger beroep faalt, geen vergoeding van proceskosten of griffierecht
Samenvatting
Een Poolse vrouw, getrouwd met de eigenaar van een Nederlands bedrijf, vroeg in 2021 bij de Sociale Verzekeringsbank een zogeheten A1-verklaring aan. Zo'n verklaring legt vast in welk EU-land iemand sociaal verzekerd is als hij in meerdere lidstaten werkt. Volgens de vrouw werkte zij dat jaar als zelfstandige in Polen en daarnaast in loondienst bij het bedrijf van haar man in Nederland, waar zij ook zou hebben gewoond. Omdat iemand die in het ene land in loondienst werkt en in het andere als zelfstandige, verzekerd is in het land waar de loondienst plaatsvindt, zou dat volgens haar aanvraag Nederland moeten zijn.
De Svb weigerde de verklaring af te geven. Uit de informatie van de vrouw, haar man en het bedrijf kon niet worden vastgesteld dat zij in 2021 daadwerkelijk werkzaamheden in Nederland had verricht. Haar bezwaar tegen die weigering werd afgewezen, en de rechtbank Amsterdam verklaarde het beroep daartegen op 24 december 2024 ongegrond. Tegen die uitspraak ging de vrouw in hoger beroep bij de Centrale Raad van Beroep, de hoogste rechter in dit soort zaken.
In hoger beroep herhaalde zij haar standpunt en legde zij onder meer een factuur van een reis van Polen naar Nederland en bankafschriften met pinbetalingen in Nederland over. Volgens de wettelijke regels telt daarbij niet elk beetje werk mee: alleen als iemand meer dan marginale werkzaamheden in loondienst verricht, is het land van die werkzaamheden bepalend. De Raad oordeelt dat de overgelegde stukken op zijn best laten zien dat de vrouw af en toe in Nederland was, maar niet dat zij daar daadwerkelijk woonde en meer dan marginaal werkte. Opvallend was het zeer lage waterverbruik van de woning waar zij zou hebben gewoond, nog geen kuub in bijna een jaar tijd, wat volgens de Raad erop wijst dat de woning niet werd bewoond. Een buurtbewoner bevestigde dat beeld. Het feit dat haar bankpas een aantal keer in Nederland is gebruikt, weegt daar volgens de Raad niet tegenop.
De Raad wijst er verder op dat de vrouw zelf bij een eerdere aanvraag voor kinderbijslag had verklaard dat zij niet in loondienst werkte en niet voor een Nederlandse werkgever werkte. Ook haar beroep op het gelijkheidsbeginsel, met verwijzing naar een vergelijkbare zaak, gaat niet op: in dat andere geval waren meer en andere bewijsstukken overgelegd. Daarnaast had het Poolse socialezekerheidsorgaan zelf al vastgesteld dat de vrouw in de betreffende periode onder de Poolse wetgeving valt. Wilde zij dat aanvechten, dan had dat via de Poolse rechter gemoeten; op een vraag van de Raad of zij dat had gedaan, kwam geen antwoord.
Omdat het niet aannemelijk is geworden dat de vrouw in 2021 meer dan marginaal in loondienst in Nederland werkte, komt de Raad tot de conclusie dat de Svb terecht weigerde de A1-verklaring af te geven. Het hoger beroep slaagt niet en de uitspraak van de rechtbank Amsterdam wordt bevestigd, wat betekent dat de Nederlandse socialezekerheidswetgeving niet op de vrouw van toepassing is over de periode in geding. Omdat zij in het ongelijk wordt gesteld, krijgt zij geen vergoeding van proceskosten of griffierecht.
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Centrale Raad van BeroepRechtsgebied
Bestuursrecht; SocialezekerheidsrechtZaaknummer
25/330 AOW
Procedure
Hoger beroep
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.