Rechter bevestigt beëindiging Ziektewet-uitkering van taxichauffeur — CRVB:2026:1080
beëindiging Ziektewet-uitkering
Eiser / verzoeker
appellant (voormalig tramconducteur en taxichauffeur)
Verweerder / gedaagde
UWV
Hoger beroep verworpen; de beëindiging van de Ziektewet-uitkering per 22 november 2023 blijft in stand, al moet het UWV wel de proceskosten vergoeden wegens een hersteld motiveringsgebrek
- Raad bevestigt de uitspraak van de rechtbank Rotterdam: de beëindiging van de Ziektewet-uitkering per 22 november 2023 blijft in stand
- Bij een eerdere WIA-beoordeling geselecteerde functies zijn maatgevend omdat appellant tijdens de wachttijd als taxichauffeur had gewerkt
- Medische beperkingen zijn volgens de bedrijfs- en stafverzekeringsarts niet toegenomen ten opzichte van de WIA-beoordeling
- Verzoek om een onafhankelijke deskundige te benoemen wordt afgewezen wegens gebrek aan twijfel over de medische beoordeling
- UWV had de deugdelijke motivering pas in hoger beroep gegeven; dit gebrek wordt gepasseerd, maar leidt wel tot een proceskostenveroordeling van € 3.736 en vergoeding van het griffierecht
Samenvatting
De Centrale Raad van Beroep heeft in hoger beroep geoordeeld dat het UWV de Ziektewet-uitkering van een man terecht heeft beëindigd, omdat hij weer geschikt werd geacht voor zijn werk als taxichauffeur. De man had eerder al zonder succes beroep ingesteld bij de rechtbank Rotterdam, die zijn zaak op 11 oktober 2024 ongegrond had verklaard.
De man werkte gemiddeld 34 uur per week als tramconducteur toen hij zich in april 2021 ziekmeldde vanwege rugpijn die uitstraalde naar zijn been. Later probeerde hij in een leer-werktraject als taxichauffeur aan de slag te gaan, maar dat dienstverband eindigde na een paar maanden. In september 2023 meldde hij zich opnieuw ziek, dit keer vanwege fysieke en psychische klachten, en ontving hij een Ziektewet-uitkering. Een verzekeringsarts achtte hem na een spreekuur echter per 22 november 2023 weer geschikt voor zijn laatste werk als taxichauffeur, waarna het UWV de uitkering per die datum beëindigde.
De man was het daar niet mee eens. Volgens hem was hij zowel fysiek als psychisch niet in staat om te werken en waren zijn klachten chronisch van aard. Hij verwees naar het journaal van zijn huisarts en vroeg de Raad om een onafhankelijke medisch deskundige te benoemen. De rechtbank Rotterdam had zijn beroep al eerder verworpen, omdat het medisch onderzoek door de verzekeringsarts en de bedrijfsarts bezwaar en beroep volgens de rechtbank zorgvuldig was uitgevoerd en voldoende was gemotiveerd.
In hoger beroep wijzigde het UWV nog wel de motivering van het besluit: omdat de man tijdens de wachttijd voor zijn WIA-aanvraag als taxichauffeur had gewerkt, moest voor de beoordeling worden uitgegaan van de functies die bij die eerdere WIA-beoordeling waren geselecteerd. Volgens vaste rechtspraak van de Raad mag een Ziektewet-uitkering in zo'n situatie alleen worden beëindigd als de medische beperkingen niet zijn toegenomen ten opzichte van die WIA-beoordeling. Een arts concludeerde dat dit niet het geval was: de rugklachten van de man waren niet verergerd en er waren geen aanwijzingen voor ernstige psychische problemen die verdere beperkingen zouden rechtvaardigen.
De Raad vond deze onderbouwing overtuigend en zag geen aanleiding om, zoals de man had gevraagd, een onafhankelijke deskundige te benoemen. Wel stelde de Raad vast dat het UWV deze deugdelijke motivering pas in hoger beroep had gegeven, wat in strijd was met de regels voor de motivering van besluiten. Omdat de man daardoor niet was benadeeld, liet de Raad dat gebrek verder buiten beschouwing. Het hoger beroep slaagde daarom niet en de uitspraak van de rechtbank Rotterdam bleef in stand: de beëindiging van de Ziektewet-uitkering per 22 november 2023 blijft gehandhaafd. Omdat het gebrek in de motivering wel was hersteld tijdens de procedure, veroordeelde de Raad het UWV alsnog tot vergoeding van € 3.736 aan proceskosten en tot terugbetaling van het griffierecht van € 194.
Betrokken advocaten
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RBROT:2025:15325, Rechtbank Rotterdam, 18-12-2025, ROT 25/9235
Rechtbank Rotterdam · Bestuursrecht
ECLI:NL:RVS:2025:6141, Raad van State, 17-12-2025, 202503451/1/A2
Raad van State · Bestuursrecht
ECLI:NL:RBROT:2025:15157, Rechtbank Rotterdam, 12-12-2025, ROT 25/9128
Rechtbank Rotterdam · Bestuursrecht
ECLI:NL:RBROT:2025:14308, Rechtbank Rotterdam, 25-11-2025, ROT 25/8833
Rechtbank Rotterdam · Bestuursrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Centrale Raad van BeroepRechtsgebied
Bestuursrecht; SocialezekerheidsrechtZaaknummer
25/702 ZW
Procedure
Hoger beroep
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.