Raad bevestigt weigering WW-uitkering na verblijf in Verenigde Staten — CRVB:2026:1083
weigering WW-uitkering wegens niet voldoen aan de wekeneis na verblijf in het buitenland
Eiser / verzoeker
appellante (ex-medewerker ministerie SZW)
Verweerder / gedaagde
UWV
Hoger beroep verworpen; de weigering van de WW-uitkering blijft in stand omdat appellante niet aan de wekeneis voldoet
- Raad bevestigt dat 25 april 2024, de dag na terugkeer uit de Verenigde Staten, geldt als eerste werkloosheidsdag
- Met het doorschuiven van de eerste werkloosheidsdag schuift ook de referteperiode voor de wekeneis mee, waardoor appellante daar niet aan voldoet
- Beroep op het vertrouwensbeginsel slaagt niet, omdat algemene voorlichting op een website geen concrete toezegging is
- Beroep op het evenredigheidsbeginsel slaagt niet, omdat de wetgever deze situatie bewust onder ogen heeft gezien
- Weigering van de WW-uitkering blijft in stand, geen vergoeding van proceskosten of griffierecht in hoger beroep
Samenvatting
Een vrouw die jarenlang bij het ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid werkte, heeft bij de Centrale Raad van Beroep tevergeefs geprobeerd om alsnog een WW-uitkering te krijgen. De rechtbank Overijssel had haar beroep tegen de weigering van die uitkering al op 28 juli 2025 ongegrond verklaard, en de Raad bevestigt dat oordeel nu in hoger beroep.
De vrouw trad in 2011 in dienst bij het ministerie. Haar dienstverband eindigde op 1 juli 2023, maar op dat moment verbleef ze al sinds februari 2023 in de Verenigde Staten. Pas op 24 april 2024 keerde ze terug naar Nederland en op 1 mei 2024 vroeg ze een WW-uitkering aan. Het UWV weigerde de uitkering, aanvankelijk met als reden dat ze op de datum van haar ontslag niet in Nederland woonde. In bezwaar erkende het UWV dat deze motivering niet klopte, maar bleef de uitkering toch weigeren: nu omdat de vrouw niet voldeed aan de zogenoemde wekeneis, de eis dat iemand in de 36 weken voor het werkloos worden minstens 26 weken heeft gewerkt.
De kern van het geschil ging over de vraag welke dag geldt als de eerste dag van haar werkloosheid. Omdat de vrouw in het buitenland verbleef, gold voor haar op grond van de wet een uitsluitingsgrond op de wekeneis. Volgens de wet schuift in zo'n geval de eerste werkloosheidsdag door naar het moment waarop die uitsluitingsgrond niet meer geldt, in dit geval 25 april 2024, de dag na haar terugkeer. Maar met die datum schuift ook de periode van 36 weken door waarover de wekeneis wordt berekend, en in die periode had de vrouw helemaal niet gewerkt omdat ze in het buitenland verbleef.
De vrouw vond dat onlogisch en onredelijk. Volgens haar kon de wetgever nooit hebben bedoeld dat iemand die tientallen jaren WW-premie heeft betaald, met lege handen achterblijft. Ze deed daarnaast een beroep op informatie van de Rijksoverheid en het UWV over de wekeneis, waaruit zij had afgeleid dat ze wel aan de voorwaarden voldeed, en op het evenredigheidsbeginsel.
De Raad volgde de vrouw niet. Uit de wetsgeschiedenis blijkt volgens de Raad juist dat de wetgever bewust heeft gekozen om ook de referteperiode voor de wekeneis mee te laten schuiven, juist om te voorkomen dat er nog lange tijd na het ontslag alsnog recht op een WW-uitkering zou kunnen ontstaan. Het beroep op het vertrouwensbeginsel strandde omdat algemene voorlichting op een website niet geldt als een concrete toezegging waaraan de vrouw rechten kon ontlenen. En voor een uitzondering op de wettelijke regeling vanwege het evenredigheidsbeginsel was volgens de Raad geen plaats, omdat de wetgever deze situatie al bewust onder ogen had gezien.
De Centrale Raad van Beroep bevestigde daarom de uitspraak van de rechtbank Overijssel: de weigering van de WW-uitkering blijft in stand. Omdat het hoger beroep niet slaagde, kreeg de vrouw geen vergoeding voor haar proceskosten of het griffierecht dat ze in hoger beroep had betaald.
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Centrale Raad van BeroepRechtsgebied
Bestuursrecht; SocialezekerheidsrechtZaaknummer
25/1693 WW
Procedure
Hoger beroep
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.